Samtíðin - 01.06.1950, Blaðsíða 21

SAMTÍÐIN
17
skyldi hafa brenglað þetta svona og
ýkt í meðförunum.
„Ég skal segja þér nokkuð, Gerða
mín. Þegar ég bjó þarna fyrir norð-
an, varð ég oft vör við ýmislegt
þessu líkt“. sagði hún. „Oftast nær
kom það ekki að sök, en einu sinni
minnist ég þess þó, að illt hlauzt af.
1 þorpinu átti heima kerling, sem var
kölluð Gunsa kvörn, af því að hún
var sí-malandi. Hún gekk að erfiðis-
vinnu eftir því, sem á stóð, en þess á
milli var hún að skjótast í húsin til
þess að sníkja sér kaffi. Þá notaði
hún óspart tækifærið og malaði um
náungann, því að alltaf var hún að
tala um fólk.
Einu sinni sem oftar var hún að
drekka kaffi frammi í eldhúsi hjá
sýslumanninum og var þá að tala um
það, hve sýslumaðurinn kæmi oft í
visst hús í þorpinu. Frúin hlustaði
á og varð kafrjóð í kinnum. Svo var
mál með vexti, að í umræddu húsi
voru skrifstofur á neðri hæðinni, en
uppi bjó fallegasta konan í þorpinu.
Hún var ekkja eftir sjómann, sem
hafði farizt í ofviðri. Bjó hún þar
ásamt tveim börnum sínum, en það
þriðja var á leiðinni, eftir þvi sem
kerlingarnar í þorpinu sögðu, og eng-
inn vissi um faðemið. Póststofan var
á neðri hæðinni og því ekkert við
það að athuga, þó að sýslumaður-
inn ætti erindi í húsið. En bann-
sett malið í henni Gunsu kvörn
hafði þær afleiðingar, að sýslumanns-
frúin fór að lmýta í mann sinn,
sagði, að það væru félegar sögurnar,
sem um hann gengju, og þetta at-
hæfi hans ætlaði hún ekki að þola.
Karlgreyið vissi ekki, hvaðan á sig
stóð veðrið, en reiddist konu sinni
og spurði hana, hvort hún tryði þess-
um þvættingi. Hún sagðist ekki vita,
hverju hún ætti að trúa. Við þetta
espaðist hanu og svo fór að lokum,
að hjónaband þeirra fór út um þúf-
ur.“
„Já, svona gengur það“, mælti
ég. „Það ætti að koma öllum þessum
verstu kjaftakerlingum fyrir í girð-
ingu niðri á Lækjartorgi og láta þær
mala þar á trékössum. Ætli þær
fengju þá ekki nóg?
En það ætla ég að biðja þig um,
Jóna mín, að brengla ekki þetta sam-
tal okkar, ef þú segir samtíðarlcon-
um okkar frá þvi, heldur biðja þær
lengst allra orða að vera vandvirkn-
ar, þegar þær leggja saman tvo og
tvo, svo að út komi fjórir!“
SIMON AND SCHUSTER í New
York hafa sent „Samtíðinni“ smá-
sagnasafn eftir einn snjallasta núlif-
andi smásagnahöfund Bandaríkjanna
Allan Seager. Nefnist það: The Old
Man of the Mountain og 17 aðrar
sögur, og hefur höf. sjálfur valið
í bókina úrvalssögur úr öllum þeim
fjölda smásagna, sem hann hefur
síðustu 15 árin birt í ýmsum kunn-
ustu tímaritum vestra. Tækni Seagers
er með ágætum, og flestar sögurnar
eru mjög góðar, einnig frá ísl. sjónar-
miði.
Sendið „Samtíðinni“ nýja áskrifendur
úr hópi vina yðar. Árgjaldið er aðeins 25
kr. fyrir 10 hefti (320 bls.) af fjölbreyttu
efni.