Kylfingur - 01.05.1999, Blaðsíða 10

svæði bæri af. Við fórum á fund borgaryfirvalda til að
fá leyfi til að vera þar til bráðabirgða. Við fengum leyf-
ið eftir nokkurt þóf enda margir borgarstarfsmenn sem
voru á móti því að GR fengi afnot af svæðinu, en við
áttum einnig hauka í horni, menn eins og Birgi ísleif
Gunnarsson, þáverandi borgarstjóra, sem tók vel í mála-
leitun okkar. Það var síðan ég og Geir sonur minn sem
hönnuðum fyrstu holumar, völdum bestu blettina. Það
gekk á ýmsu með þennan völl, við misstum svæði og
fengum önnur á þessum áram sem bráðabirgðavöllur-
inn var við lýði.
Svan hætti formennsku eftir þrjú ár en kom aftur:
„Svoleiðis var að mér fannst aðrir ættu að taka við
formennskunni, hélt þó áfram í stjóm og var formaður
vallamefndar. Ég sagði sem svo, ég skal sjá um völlinn,
sjáið þið um hitt. Nú var kominn mikill hugur og bar-
átta í klúbbinn og á næstu áram sóttum við okkur mik-
ið í veðrið. Ég verð svo aftur formaður 1976 þegar eng-
inn annar vildi taka það að sér og var í tvö ár.
Þriðja sinni sem ég verð formaður kemur nú eigin-
lega ekki að góðu og var kosið á milli mín og sitjandi
formanns, Magnúsar Jónssonar. Málið var að búið var
að sækja um að hafa Evrópumót unglinga á Grafar-
holtsvelli og hafði ég verið í stjóm þegar við fengum
mótinu úthlutað, en hætti í stjóm árið eftir þar sem ég
og Magnús höfðum ekki átt skap saman. 1979 var allt
komið í óefni í sambandi við framkvæmdir á vellinum.
Til mín leitar Gunnar Torfason og fleiri stjómarmenn
og er ég beðinn um að koma aftur að vellinum. Ég setti
mín skilyrði og að þeim var gengið. Ég ásamt góðum
vallarstarfsmönnum komum vellinum í það gott lag að
þegar liðsstjórar fóru yfir völlinn vildu þeir ekki hafa
hreyfingar, sem um síðir voru þó leyfðar. í framhaldinu
var þrýst á mig að fara í formannskjör gegn Magnúsi á
næsta aðalfundi sem ég og gerði og var þetta í fyrsta sinn sem þegar upp var staðið skildu ekki mörg atkvæði okkur. í þetta
kosið var um tvö formannsefni. Kosningamar voru spennandi og skiptið var ég aðeins formaður í eitt ár, enda stóð aldrei til að ég
yrði lengur.
Góður maður Hannes Guðmundsson tók við af mér.
Ég var aftur á móti í vallamefnd áfram og þar var einnig
sonur minn Geir, ásamt þeim ágæta manni Hauki Guð-
mundssyni. Þegar ég svo hætti störfum hjá Olíuverslun
Islands þá er ég ráðinn vallarstjóri og er það í eina skipt-
ið sem ég hef þegið laun frá klúbbnum.
Að lokum er Svan spurður hvemig honum komi fyr-
ir sjónir þær miklu breytingar á aðstöðu og starfsemi
Golfklúbbs Reykjavíkur. „Ég hef ekkert nema gott um
það að segja. I kjölfar betra atviiuiuástands hefur allt
breyst og golfið orðið vinsæl almenningsíþrótt. Áður
fyrr fómuðu menn sér fyrir klúbbinn og unnu mikið
sjálfboðaliðastarf sem hefur að mestu leyti lagst af og
segja má að við þurfum ekki á sjálfboðavinnu að halda
lengur. Til að mynda voram við að lappa upp á gamlar
vélar sem vora á síðasta snúningi. Þetta þarf ekki leng-
ur, vélakosturinn er allur annar og betri og svo er um
margt annað. Golfklúbburinn er með marga góða starfs-
menn sem hafa þá reynslu sem þarf til að hafa málin í
góðu horfi. Góðir formenn hafa valist til að stjóma
klúbbnum og framtíðin er björt. Ep þegar ég lít yfir
Grafarholtsvöllinn og hugsa um alla þá vinnu sem ég og
aðrir sjálfboðaliðar hafa lagt í völlinn þá tel ég mig eiga
pínulítið í honum.“
ÐARMMERKI
RIKARAR
VERÐLAUNAPENINGAR
FANNAR
LÆKJARTORGI S: 551-6488
Feðgar tilbúnir í feðgakeppni. Geir Svanson og Svan Friðgeirsson.
10 KYLFINGUR