Sameiningin - 01.08.1916, Qupperneq 1

^lánaðarrit til stuð'nings kirkju og kristindómi íslendinga.
gejiff út af Ihinu ev. lút. kirkjufélagi ísl. í Vestrheimi
RITSTJÓRI: BJÖRN B. JÓNSSON.
XXXI. árg. WINNIPEG, ÁGÚST 1916. Nr. 6.
Sigurafl trúarinnar.
Kirkjuþings-erindi eftir séra Björn B. Jónsson.
pegar Konstantínus keisari, sem kallaður var “hinn
mikli”, barðist árið 312 við Maxentius um yfirráð alls
Rómaveldis, lét hann bera k r o s s fyrir liði sínu, og sagði
síðar svo frá sjálfur, að hann hefði nokkru áður en hann
háði bardagann og sigraði keppinaut sinn, séð á himninum
yfir sólinni, áður en hún gekk undir, mikinn og bjartan
kross, og þar hjá með ljómandi letri orð þessi: “ín hoc
signo vinces” (Sigra þú með merki þessu).
ókunnugt er mér um sannsögulegt gildi þessa undurs,
en það veit maður af sögunni, að krossinn var í förinni með
Konstantínusi, og liðið, sem krosinn hafði að hermerki,
vann sigur. Og sigur sá var spádómur um sigurvinningar
krossins, eða það, sem krossinn táknar, á öllum sviðum
mannlegs lífs. Krossinn er merki trúarinnar og trúin
er a f 1, sterkasta aflið, sem mönnunum er gefið, og því
sannnefnt s i g u r a f 1„ enda er svo komist að orði í helg-
um fræðum: “Trú vor, hún er s i g u r a f 1 i ð, sem hefir
sigrað heiminn” 1. Jóh. 5, 4.
Um þetta sigurafl trúarinnar vildi eg hugsa og tala.
Mér finst það þarft verk. Miklu þarfara heldur en ádeilur
á menn eða málefni. Eg finn enga löngun hjá mér til þess,
að standa í deilum við þá menn, sem bera óvildarhug í vorn
garð, né svara þeim illmælum, sem um oss eru höfð. pau
illmæli fá oss alls ekki sakað. Ekki heldur finst mér það
neitt nauðsynjaverk n ú að halda uppi misklið út af ágrein-
ingi manna um skilning á ýmsum atriðum í lærdóma-kerfi
kirkjunnar. peir tímar hafa einatt gengið yfir kirkjuna,
að trúfræða-deilur hafa verið óhjákvæmilegar og nauðsyn-
legar. peir tímar hafa og gengið yfir oss. En eg fæ ekki