Sameiningin - 01.08.1916, Qupperneq 25

185
skyldi nú bókstaflega rætast í framtíðinni, aö þeir eignuöust aftur
land feöra sinna, sem varla þarf aö efast um, þvi fyrirheit Drottins
rætast áreiöanlega Og sagan um Gyöinginn gangandi er einnig sönn
í þeim skilningi, aö hver sem hrindir frá sér Drotni sínum og frels-
ara, og úthýsir Jesú heilaga anda úr hjarta sínu, hann fær aldrei
sannan sálarfrið og finnur aldrei anda sínum hvíld Mér er þaö alveg
óskiljanlegt, af hvaöa ástæöum haröhjartaöir og miskunnarlausir
menn geta vonast eftir að Guö muni miskunna þeim.
Eitt vers eftir Matth. Jochumsson, sem mér hefir ætíð þótt sér-
lega áhrifamikið, vildi eg mega koma hér með:
“Fyrst kallar Guð, og bregðist þú því boði,
þá biður Guð, og þó að hvorugt stoði,
þá þrýstir Guð, og það er síðsta orðið,
ef því er neitað, hræðstu sálarmorðið !”
Það er talin stórsynd, að myrða mann að líkamanum til, og það
með réttu. En er það þá ekki þúsund sinnum stærri synd, að myrða
manns sál, hvort heldur sína eigin eða annara?
Sá sem dýrkar Mammon, dýrkar djöfulinn. Það er alvarleg við-
vörun frá Drotni til vor mannanna, þetta: “Að hverju gagni kæmi
það manninum, þótt hann eignaðist allan heiminn, ef hann liði tjón
á sálu sinni?” Jesús segir í Markúsar guðspjalli ('10, 24-25J : “Börn
mín, hversu torvelt er þeim, sem setja traust sitt á auðinn, að inn-
ganga í Guðs ríki. Auðveldara er úlfaldanum að ganga i gegn um
nálaraugað, en ríkum manni að komast í himnaríki.” Eg hefi stund-
um orðið var v'ið útúrsnúninga og hártoganir á þessum orðum frels-
arans, og hafa þær athugasemdir auðvitað fallið ágirndinni og gull-
dýrkuninni í vil. Sumir hafa til dæmis haldið þvi fram, að eitt hlið
Jerúsalemsborgar hafi heitið “Nálaraugað” í þá daga. En útskýr-
ingin kemur skýr og ljós í sama kapítula (27. v.J, þvi þar segir Jes-
ús: “Fyrir manna sjónum er það ómögulegt, en ekki fyrir Guði, þvi
Guði er ekkert um megn.” Ýmsir góðir prédikarar á fyrri og síðari
tímum hafa sagt, að eigingirnin eða ágirndin sé rót alls ills, og Guðs
orð segir það tvímælalaust. Ætli þeir sé tiltölulega margir, sem at-
huga það nú á dögum ?
Skýr og skorinorð hugvekja, þetta, og um þau efni, sem enginn
maður má láta sér í léttu rúmi liggja. Satt er það um ágirndina, að
fáir gjalda svo varhuga við henni, sem skyldi. Það er eins og hún
gjöri hvern þann mann stein-blindan, sem þjónar henni, svo að hann
v'iti alls ekki af þeim lesti i fari sínu. Eg hefi heyrt það haft eftir
merkum presti kaþólskum, að fyrir sér hefði Verið skriftað urn flest-
ar syndir, sem mannleg tunga gæti nefnt, og þær margar svo and-
styggilegar, að það færi hryllingur urn sig, þegar hann hugsaði til
þeirra; en um ágirndina, þennan algenga löst, hefði aldrei nokkur
maður skriftað fyrir sér fyr né síðar.
Sagan um Gyðinginn gangandi á að öllum líkindum uppruna sinn
í ímyndunarafli kristins almúgafólks Hugvekjuefni mikilvægt felst