Faxi - 01.05.1973, Blaðsíða 6

Samsöngur Karlakórsins
Karlakór Keflavíkur hélt. sinn árlega
samsöng í Félagsbíói í Keflavík, fimmtu-
daginn og föstudaginn 10. og 11. maí, í
bæði skiptin fyrir fullu húsi áhorfenda.
Síðan hefur kórinn gert all víðreist, farið
austur fyrir fjall og haldið þar söng-
skemmtanir við hinar beztu undirtektir.
Karlakór Keflavíkui stendur nú á
tímamót.um. Ekki er það aðeins hvað
aldur snertir, en hann hefur nú senn
starfáð í tvo áratugi, heldur og hvað tón-
Karlakór Keflavíkur
listarflutning snertir. Á þessum samsöng
naut hann aðstoðar popp-hljómsveitar í
fyrsta sinni, auk hefðbundins undirleiks,
og verður ekki ann.að sagt en þetta hafi
heppnazt vonum framar og gefi góðar
vonir um áframhaldið.
En því tók ég sértaklega fram um
aldur kórsins, að tuttugu ára tímabilið
vill iðulega verða erfitt í sögu allra kóra,
og vafalaust, hefur karlakórinn okkar
orðið fyrir sínum erfiðleikum í því sam-
bandi. Á því skeiði verða nefnilega hváð
stórtækustu breytingarnar í sambandi við
mannaskipan. Elztu félagarnir, sem af
ötulleik hafa stutt kórinn, eru að yfir-
gefa hann, raddimar ekki eins ferskar og
hreinar og áður, og nýir menn og mis-
jafnlega þjálfaðir koma í þeirra stað. Við
þessu er ekkert að segja. Það er eðlilegt.,
að dugmiklir og starfsamir félagar, sem
unna kór sínum, starfi með honum eins
lengi og þeim finnst fært. Hitt er svo
annað mál, hvort raddir þeirra uppfylli
lengur þær kröfur, sem gera verður til
kórsins með tilliti t.il verkefnavals og
túlkun.
Þó ber þess að geta sérstaklega, að
Karlakór Kefla.víkur sleppur furðuvel fiá
þessu, og það væri fráleitt að benda á
einhverja röddina sem dæmi um þetta.
Aðalsmerki kórsins er afburða sterkur
bassi og góður tenór, og það er blát.t á-
fram hrífandi áð heyra kórinn taka á.
Þó kórinn geti náð því að vera hugljúfur
í blíðróma túlkun, og eigi lof skilið fyrir
túlkun sína á ýmsu, finnst inanni eima of
mikið eftir af þróttinum til að geti talizt.
fullkomið.
Það er lán Karlakórs Keflavíkur að
hafa slíkan stjórnanda, sem Jón Ásgeirs-
son, á þessum tímamótum, og fáum til
trúandi að ná því út úr röddunum, sem
honum hefur nú t.ekizt, á jafn fjölbreyti-
legri efnisskrá og boðið er upp á. Jón er
hinn kunnáttusami finnandi í músík,
hann veit hváð má bjóða, hann kann að
tefla saman röddunum af þeirri smekk-
vísi, að ánægju vekur. Lög hans og út-
setningar eru ekki aðeins áheyrileg fyrir
áhorfiandann, þau eru þroskandi fyrir
flytjandann. Undirleikur Agnesar Löve
v,a,r frábær, og popp-hljómsveitin skilaði
sínu. Einsöngvarar voiu með flesta móti
að þessu sinni, og bar mest á Hauki
Þórðarsyni, sem flut.ti hugljúft lag Bjarna
Gíslasonar við ljóð Jóns frá Ljárskógum.
Ólafur R. Guðmundsson og Jón Krist-
insson fluttu negrasálm.a af þrótti og ör-
yggi, og loks kom fram tenór, Sverrir
Guðmundsson, sem mér skilst vera ný-
byrjaður með kórnum, og hefur geysi-
fagra rödd.
Það er engin ástæða til að ræða söng-
skrána ítarlega. Áður er getið þáttar Jóns
Ásgeirssonar, en tvennt vil ég þó fá að
minnast á: Þáttar Bjarna J. Gíslasonar,
sem þarna átti tvö, hiarla ólík lög, und-
urfögur, hvort á sinn hát.t. Ég vona, að
það megi verða tradisjón að flytja lög
Bjarna á hverjum hljómleikum. Og ann-
ars sakna. ég þá: mér finnst vanta Suður-
nesjamenn á efnisskrána — á hverju ári,
engan veginn í sömu útsetningunni. Að
öðru leyti er efnisskráin frábær og valin
af mikilli smekkvísi.
Jón Ásgeirsson,
söngstjórí
Ég undirritaður vonast til að mega
skrifa um Karlakór Keflavíkur á tvít.ugs-
afmælinu. Slíku menningarstarfi gegnir
hann af göfgi og dugnaði, að það er til-
hlökkunarefni, hvenær sem hann heldur
samsöng.
Þökk fyrir skemmtunina.
Baidur Hólmgeirsson
82 — F A X I