Jazzblaðið - 01.10.1948, Blaðsíða 15

Jazzblaðið - 01.10.1948, Blaðsíða 15
inni. Það er ekki þar með sagt, að þessar hljómsveitir og hljómsveitarstjórar hafi sérlega snjallar hugmyndir,' en þær eru öðruvísi og hafa fengið viðurkenningu. Það er nú allt sem ég er að reyna að segja. Margir segja að Kalifornía sé væmin. Þeir benda á „Honeydrippers" (Joe Ligg- ins) sem dæmi. Ég skal ekki fullyrða, hvort „Honeydrippers" eru væmnir eða ekki. Ég æt!a mér ekki að skrifa um það hér. Hitt get gg sagt, að þetta byrjaði í Los Angeles, og síðan fóru þeir til New York, þar sem fólkið hélst ekki á stólunum af spenningi. L'tið á nöfn sumra þeirra, sem komið hafa frá Vesturströndinni og hlotið frægð. Illin- ois Jacquet, Buck Clayton, Herschel Evans, Don Byas, Margaret Whiting, Jo Stafford, Les Hite. Lítið líka á framsækið grammófónplötu- félag, sem heitir Capitol. Mér ferst ekki af hlutleysisástæðum að tala mikið um það, en hinir geysilegu vinsældir, sem Capitol- plöturnar hafa fengið tala mínu máli. Plötukarlarnir hafa unnið gífurlegt verk í þáguna fyrir jazz og swing á Vestur- ströndinni og eiga mikið hrós skilið fyrir sitt starf. Við þekkjum nöfnin Gene Nor- man, Al J'arvis, Peter Potter, Bill Anson, Carl Bailey, og ég nenni ekki að nefna þá alla. En nú er ég að tala um Kaliforníu, þá Kaliforníu, þar sem ég sá hina miklu dans- hljómsveit Lionel Hampton leiftra við him- inn. Það er ekki satt, sem sagt er, að stræt- in séu lögð gulli eða að kvikmyndast.iörn- um sé staflað á götuhornum eins og í eldi- viðarhlaða. En hafi ég sagt eitthvað um Kalifo-.-níujazzinn, þá er það satt. jff? ^? ' (•' t4h -- x ^ Ég kalla það „Guy Lombardo talar við Dizzy Gillespie". Nokkrar fyrirtaks jazzplötur. Don Redman's Orchestra. Chant of the weed, Two-time man (1932). Earl Hines' Orchestra. Rosetta, Deep for- est, (1932). The Rhythmakers. Mean old bed bug blues, Yellow dog blues (1932). Joe Venuti's Orchestra. Sweet Lorraine, Uoin' the uptown lowdown (1933). Red Norvo and His Swing Septet. I surr- ender dear, Old-fashioned love (1934). Glen Gray and the Casa Loma Orchestra. Chinatown, When will I know? (1934). Benny Goodman's Orchestra: Sometimes I'm happy, King Porter stomp (1935). The Dorsey Brothers' Orchestra. Weary blues, Solitude (1935). Andy Kirks' Orchestra. Lotta sax appeal, Bearcat shuffle (1936). Chick Wehb's Orchestra. Go Harlem, Devot- ing my time to you (1936). Gene Krupa's Chicagoans. Blues of Israel, Three little words (1936). Jimmie Lunceford's Orchestra. Annie Laur- ie, Frisco fog (1937). Boh Crosby's Dixieland Band. Sugar foot strut, At the jazz band ball (T937). king cole Myndin á bls. 9 er af Benny Goodman. {},<zd,l,t,\;S 15

x

Jazzblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jazzblaðið
https://timarit.is/publication/722

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.