Jazzblaðið - 01.10.1948, Blaðsíða 6

Jazzblaðið - 01.10.1948, Blaðsíða 6
„Hvað tækninni viðvíkur kemst enginn jazz gítaristi í hálfkvist við hann. Hann hefur fullkomið vald á hljóðfæri sínu og leikur af ótrú- legum krafti. Sköpunargáfa hans er ekki síður furðuleg og laglínur hans eru glitrandi og hrífandi. Maður fiimur eldmóðinn brenna í hverjum tón". — Hugues Panassie í The íteal Jazz.— Þegar D.iango Reinhardt var átján ára, varð hann fyrir slysi. Hann lenti í eldsvoða, og brenndist svo illa á vinstri hendi, að baugfingur og litli fingur gjöreyðilögðust. Það leit út fyrir áð hann myndi aldrei framar leika á hljóðfæri. Sex árum síðar var hann kjörinn bezti gítarleik- arinn við atkvæðagreiðslu í franska jazz- klúbbnum. Hann stofnaði þá Quintett of the hot club of France, og tók að leika á plötur, sem jazzunnendur tel.ja nú ómiss- andi í safni sínu. Þetta var árið 1935. Tveim árum síðar hafði kvintettinn haldið hl.jómleika í öllum stærstu borgum Norður- álfunnar. í dag er Django talinn mestur allra guitarleikara. Hann notar sérstæða fingrasetningu, vísifingur og langatöng hafa mest að gera, en þar að auki bregður hann fyrir sig þumlinum og hnúunum. Þótt hann vanti tvo fingur, hefur hann hljóð- hjanyv Re'mhatdt þýtt aí Jóni Múla færið algjörlega á sínu valdi, og samhljóm- ar hans eru frumlegir og óvenjulegir. Reinhardt var í Bandaríkjunum vetur- inn 1946 til 1947 og fór þá í hljómleikaferð með Duke Ellington. Vakti leikur hans alls ataðar óhemju athygli og fögnuð, en hann lék meðal annars í Carnegie Hall og Óper- unni í Chicago. Auk þess lék hann svo í næturklúbbum New York borgar. Um vorið fór hann svo aftur til Frakklands til að vera viðstaddur er honum fæddist sonur í annað sinn. Jean Reinhardt (D.jango, af- því móður hans þótti það svo fallegt) fæddist fyrir 38 árum í sígauna kerru, sem var að skrönglast yfir landamæri Belgíu og Frakk- lands. Að sígauna sið lærði hann snemma að leika á fiðlu og hélt því áfram þar til hann lenti í éldsvoðanum. Hann kom í fyrsta sinn opinberlega fram á gangstétt nokkurri í úthverfi Parísar og fékk að launum nokkra smápeninga, sem örlátir vegfarendur fleygðu til hans. 1 dag er hann hálaunaður og fá færri en vildu tækifæri að heyra hann. Ef skemmtistaðirnir neita að borga þá Upp- hæð er hann krefst, þá leikur hann bara frítt fyrir vegfarendur á gangstéttinni fyr- ir utan. Hann leikur eins og honum sjálf- um sýnist, og hefur alltaf neitað að taka nokkurn þátt í iðnaðarmúsikinni. Á stríðs- D fýazzbiaðið

x

Jazzblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jazzblaðið
https://timarit.is/publication/722

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.