Morgunblaðið - 22.04.2010, Qupperneq 29

Minningar 29
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 22. APRÍL 2010
✝ Jóhanna Jóns-dóttir fæddist í
Sviðholti á Álftanesi
7. maí 1932. Hún lést
á Hjúkrunarheim-
ilinu Ási í Hvera-
gerði 12. febrúar síð-
astliðinn. Foreldrar
Jóhönnu voru þau
Kristín Sigurð-
ardóttir, húsfreyja,
frá Sölvholti í Hraun-
gerðishreppi, f. 17.
febrúar 1899, d. 30.
nóvember 1991, og
Jón Ingvi Eyjólfsson
frá Sviðholti, f. 24. september
1887, d. 20. nóvember 1973.
Kristín og Jón Yngvi áttu fimm
börn og var Jóhanna miðlungur:
1) Jóhann Guðlaugur, bóndi í Svið-
holti, f. 12. maí 1926, látinn, 2)
Anna Þorbjörg, húsfreyja í Kópa-
vogi, f. 23. nóvember 1929, 3) Jó-
hanna (sem hér er
minnst) 4) og 5) tví-
burasystur, f. 10.
nóvember 1936,
Ingveldur og Ásthild-
ur, húsfreyja í
Garðabæ, báðar látn-
ar.
Jóhanna ólst upp í
Sviðholti og gekk í
barnaskóla á Bjarn-
arstöðum á Álftanesi.
Þá lá leið hennar í
Kvennaskólann í
Reykjavík. Seinna
fluttist hún til Hvera-
gerðis og var búsett þar í yfir
fjörutíu ár. Jóhanna vann margs-
konar störf um ævina m.a. í gróð-
urhúsi, á saumastofu, við heim-
ilisstörf og barnagæslu.
Útför Jóhönnu fór fram í kyrr-
þey frá Garðakirkju þann 19. febr-
úar síðastliðinn.
Með örfáum orðum langar mig að
kveðja Jóhönnu frænku og þakka
henni fyrir vináttu hennar og um-
hyggju.
Jóhanna ólst upp heima í Svið-
holti en fluttist síðar til Hvera-
gerðis og bjó þar til dánardags.
Hún naut sín vel í þeim fallega bæ
og eignaðist góða vini. Alla ævi voru
heimaslóðirnar á Álftanesi, fólkið í
sveitinni og stórfjölskyldan henni
mjög kær. Hvert sumar fram á efri
ár dvaldi Jóhanna í sumarfríum sín-
um í Sviðholti og á stórhátíðum s.s.
um jól og páska var hún meðal ætt-
fólks síns. Hún tók heilshugar þátt í
að samgleðjast á góðum stundum
og gerði merkisdaga ennþá eftir-
minnilegri. Hún var líka mikill sæl-
keri og naut þess að borða góðan
veislumat. Jóhanna var alla tíð trú
sveitungum sinum, vinum og ætt-
fólki og eftir að hún var flutt á
Hjúkrunarheimið Ás og gat ekki
lengur ferðast spurði hún gesti sem
komu í heimsókn frétta af fólkinu
sínu.
Jóhanna vann ýmis störf um æv-
ina og var vel liðin hjá vinnuveit-
endum sínum enda afar samvisku-
söm og vandvirk. Hún stóð þó alla
tíð utan við lífsgæðakapphlaupið,
var nægjusöm fyrir sjálfa sig en ör-
lát við aðra. Jóhanna hafði mikla
sköpunarþörf og hannyrðir voru líf
hennar og yndi. Allar gerðir sauma,
heklumynstra og prjónless léku í
höndunum á henni og til varð margt
listaverkið. Hún þreyttist aldrei á
að spá í liti og mynstur og naut
þess svo mjög að vinna við hann-
yrðir sínar að hún átti til að gleyma
stund og stað. Mestan hluta hann-
yrða sinna gaf hún vinum, ætting-
um og öðrum sem reyndust henni
vel, þar á meðal fallega, litríka púða
og fínlega dúka sem prýða mörg
heimili. Hún vann við hannyrðir sín-
ar allt þar til hún veiktist og lést
eftir nokkurra daga legu.
Starfsfólki Hjúkrunarheimilisins
Áss eru færðar þakkir fyrir ein-
staklega góða og nærgætna umönn-
un.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
(V. Briem.)
Hvíl þú í friði, elsku Jóhanna.
Ingveldur (Inga).
Jóhanna Jónsdóttir
✝ Auður Eiðsdóttirfæddist á Skálá í
Sléttuhlíð í Skagafirði
2. október 1923. Hún
lést á Hrafnistu í
Reykjavík 23. mars
2010. Foreldrar henn-
ar voru Eiður Sig-
urjónsson, f. 10. sept-
ember 1893, d. 15.
október 1964, og Guð-
laug Veronika Frans-
dóttir, f. 14. mars 1896,
d. 14. maí 1988. Systk-
ini Auðar: Sigrún, f.
23. mars 1919, Hjálm-
ar, f. 28. desember 1925, d. 29. júní
1992, Baldur, f. 8. maí 1931, d. 27.
nóvember 1943.
Auður giftist 28. desember 1945
Hilmi Ásgrímssyni, f. 12. júlí 1920, d.
12. nóvember 2009. Foreldrar hans
voru Ásgrímur Pétursson, f. 16. febr-
úar 1868, d. 22. desember 1930, og
María Guðmundsdóttir, f. 24. ágúst
1892, d. 12. desember 1978. Synir
Auðar og Hilmis eru: A) Eiður Bald-
ur, f. 8. febrúar 1946. Barn hans með
Kristínu Egilsdóttur er Sigrún
Harpa, f. 10. nóvember 1965, gift Eyj-
ólfi Kristjónssyni. Börn þeirra eru
Védís Erna, f. 20. júní 1988, sambýlis-
maður Þórhallur Þórhallsson, Ellert
Máni, f. 14. mars 1993, Atli Dagur, f.
8. júlí 1995, Kristín Eva, f. 3. nóv-
ember 1996, Eyjalín Harpa, f. 5. júní
1998, og Hildur Árdís, f. 9. apríl 2000.
ur Ásu Sigríði Sverrisdóttur. Börn
þeirra 1) Hilmir, f. 31. júlí 1965, d. 16.
desember 1970. 2) Auður, f. 1. febr-
úar 1969, gift Sigurpáli Geir Sveins-
syni. Börn Hilmir, f. 1. desember
1996. Sveinn Andri, f. 23. desember
2003, og Ásgrímur, f. 22. september
2005. 3) Andrea, f. 10. janúar 1974, í
sambúð með Bergi Guðmundssyni.
Börn þeirra Ása Bríet, f. 21. sept-
ember 2003, og Helgi, f. 20. júní 2005.
C) Hilmir, f. 13. september 1951, fyrri
maki Hilmis var Ragnheiður Haf-
stein Reynisdóttir. Þau skildu. Börn
þeirra eru: 1) Svala, f. 31. maí 1973, í
sambúð með Rasmus Maribo. Börn
frá fyrri sambúð með Þórði Frey:
Guðmundur Jón, f. 5. apríl 1995, og
Haukur Ingi, f. 6. febrúar 1998. 2)
Hannes Örn, f. 13. apríl 1977, kvænt-
ur Ragnheiði Maríu. Börn: Alexander
Örn, f. 1. júní 1998, og Perla Dís, f.
13. mars 2002. 3) Reynir, f. 16. des-
ember 1979, giftur Danielu Sampaio.
Barn frá fyrri sambúð með Elvu
Dögg: Róbert Valur, f. 15. febrúar
2001. Núverandi maki Hilmis er Ingi-
björg Elín Björnsdóttir. Börn þeirra
1) Hilmir Örn, f. 1. september 1990.
2) Hulda Auður, f. 24. júní 1994. Barn
Ingibjargar frá fyrra hjónabandi:
Hildur María, f. 29. október 1986.
Auður Eiðsdóttir ólst upp á Skálá í
Sléttuhlíð í Skagafirði. Hún stundaði
nám í skóla föður síns á Skálá. Síðar
fór hún til náms í húsmæðraskól-
anum á Laugalandi í Eyjafirði og út-
skrifaðist þaðan árið 1943. Hún flutt-
ist til Reykjavíkur árið 1947.
Útför Auðar hefur farið fram í
kyrrþey.
Eiður kvæntist Rut
Benjamínsdóttur.
Börn þeirra eru: 1)
Arndís, f. 19. apríl
1970, gift Gunnari
Þóri Jóhannessyni,
börn þeirra eru Hrafn-
hildur Ósk, f. 30. apríl
2003, og Ásgeir Ægir,
f. 2. apríl 2009. Áður
átti hún Jón Aron
Lundberg, f. 7. apríl
1994, með Ragnari
Lundberg, og Jóhönnu
Rut, f. 6. ágúst 1998,
með Stefáni Steinþórs-
syni. 2) Auður, f. 18. apríl 1971, gift
Benedikt Páli Magnússyni. Börn
þeirra eru Benedikt Jón, f. 9. maí
1997, Eiður Bragi, f. 24. október
1998, Karel Magnús, f. 5. maí 2006,
og Hilmir Hrafn, f. 14. nóvember
2009. 3) Baldur, f. 5. júní 1972, í sam-
búð með Margréti Kristínu Tryggva-
dóttur, dætur þeirra eru Bríet Auð-
ur, f. 13. maí 2000, og María Brá, f.
21. janúar 2008. Fyrir á hann Heið-
rúnu Rut, f. 10. ágúst 1995, og Krist-
jönu Dögg, f. 29. apríl 1997. 4) Guð-
laug Veronika, f. 26. apríl 1976. Börn
hennar með fyrrv. sambýlismanni
Jóni Hafþóri Marteinssyni eru Franz,
f. 13. júní 2003, og Sara Storm, f. 21.
mars 2006. 5) Trausti Þór, f. 8. maí
1980. Eiður og Rut skildu. Núverandi
sambýliskona Eiðs er Heide Wiek. B)
Ásgrímur, f. 15. febrúar 1947, kvænt-
Elsku tengdamamma. Sárt er að
kveðja og sárt að missa, en eftir erfið
veikindi síðustu mánuði kveð ég þig
sátt með minningu um góða og
sterka konu sem hélt utan um okkur
öll. Hvíldinni fegin fylgir þú nú lífs-
förunaut þínum til 65 ára enda var
aðskilnaður ekki að ykkar skapi.
Ég sendi þér kæra kveðju
nú komin er lífsins nótt,
þig umvefji blessun og bænir
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því,
þú laus ert úr veikinda viðjum
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo margs að minnast
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir)
Minning þín er perla okkar.
Þín tengdadóttir,
Ingibjörg Björnsdóttir.
Kveðjuorð til elsku ömmu og afa:
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinirnir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
Grátnir til grafar
göngum vér nú héðan,
fylgjum þér, vinur. Far vel á braut.
Guð oss það gefi,
glaðir vér megum
þér síðar fylgja’ í friðarskaut.
(Vald. Briem)
Auður og Andrea.
Elsku amma, við kveðjum þig nú
með miklum söknuði, nú hvílirðu við
hlið afa. Við minnumst hlýja brossins
þíns og hlátursins og varðveitum þær
góðu minningar sem við eigum um
þig í hjarta okkar.
Takk fyrir að hlusta á okkur, takk
fyrir að vera til staðar fyrir okkur,
takk fyrir kökurnar, takk fyrir org-
elspilið, takk fyrir útlandaferðirnar,
takk fyrir pössunina, takk fyrir sam-
verustundirnar um jólin. Takk fyrir
að vera til.
Undir háu hamrabelti
höfði drúpir lítil rós.
Þráir lífsins vængja víddir
vorsins yl og sólarljós.
Ég held ég skynji hug þinn allan
hjartasláttinn rósin mín.
Er kristallstærir daggardropar
drúpa milt á blöðin þín.
Æsku minnar leiðir lágu
lengi vel um þennan stað,
krjúpa niður kyssa blómið
hversu dýrðlegt fannst mér það.
Finna hjá þér ást og unað
yndislega rósin mín.
Eitt er það sem aldrei gleymist,
aldrei, það er minning þín.
(Guðmundur G. Halldórsson)
Þín barnabörn,
Hildur, Hilmir og Hulda.
Elsku amma og afi. Við viljum
nota tilefnið og minnast ykkar
beggja þar sem ekki er langt síðan
afi fór. Við vonum, amma, að þú hafir
fundið leið þína til hans afa og þið
séuð sameinuð að nýju. Amma, þú
hugsaðir alltaf svo vel um alla í
kringum þig og varst svo áhuga-
söm um allt í okkar lífi. Frá því að
við vorum börn kenndir þú okkur
bænirnar, hlúðir að samviskusemi
okkar og elskaðir okkur skilyrð-
islaust. Þó svo að vegalengdin á
milli okkar hafi verið mikil síðustu
árin hafið þið afi alltaf átt ykkar
stað í hjarta okkar og aldrei verið
langt undan. Í okkar huga eruð þið
fyrirmynd ástar og kærleika og
hafið sýnt fegurðina á bak við það
að eldast saman. Þegar við hugs-
um til baka minnumst við gleði, já-
kvæðni og samheldni og er það sú
gjöf sem þið hafið fært okkur. Líf-
ið færði ykkur margar gjafir. Þið
voruð blessuð með stórri fjöl-
skyldu og notalegu heimili þar sem
við vorum alltaf velkomin. Þær
fjölmörgu stundir sem við áttum
með ykkur eru ógleymanlegar.
Framkoma ykkar og lífskraftur
voru fyrirmynd allra í kringum
ykkur og munum við búa að því að
eilífu. Þær hefðir sem fylgdu ykk-
ur munu lifa áfram, þá kosti sem
þið bjugguð yfir hafið þið fært nýj-
um kynslóðum og getum við stolt
kallað okkur afkomendur ykkar.
Við munum aldrei gleyma ykkur
og þið lifið ávallt í hjörtum okkar.
Ykkar barnabörn,
Svala, Hannes og Reynir.
Auður Eiðsdóttir
Eftir stutt en erfið
veikindi kveð ég
ömmu mína og nöfnu.
Amma var mjög góð
kona. Varð aldrei reið
og var alltaf þarna
þegar maður þurfti á henni að
halda. Og ég trúi því að hún verði
það ennþá. Eitt sinn gat ég ekki
sofnað og þá kenndi hún mér bænir
sem flestir þekkja, en þessar bænir
leyfðu mér að sofna og sofa rólega
allar nætur og gera það enn.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
Margrét Oddný
Guðmundsdóttir
✝ Margrét OddnýGuðmundsdóttir
fæddist í Reykjavík
28. ágúst 1942, hún
lést á krabbameins-
deild LSH 23. mars sl.
Útför Margrétar
fór fram frá Bústaða-
kirkju 6. apríl 2010.
sitji Guðs englar
saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson frá
Presthólum)
Og
Kristur minn ég kalla
á þig,
komdu að rúmi mínu.
Gakktu hér inn og
geymdu mig
Guð í faðmi þínum.
(Höf. ók.)
Allar þessar stundir
sem við áttum saman munu hafa
sinn sess í hjarta mínu og huga og
ég mun sakna þess að geta ekki
deilt þeim með þér lengur. Leynd-
armálunum, minningunum og bara
öllu.
Elsku amma mín hvíldu í friði, ég
mun sakna þín.
Þín
Oddný.
Það voru mikil for-
réttindi mín, að fá að
fara í sveit á Brenni-
staði til Viggu og
Árna. Hjá þeim dvaldi
ég í fjögur sumur á
unglingsárum. Þetta
var tími mikils þroska og lærdóms í
gegnum dagleg störf. Þetta var þó
fyrir mér fyrst og fremst tími gleði
og ánægju.
Það voru þung tíðindi á páskadag
að fá fregnir af andláti Árna. Þegar
ég hitti hann á sjúkrahúsinu á
Akranesi fyrir rúmu ári varð mér
ljóst hve alvarleg veikindi hans voru
orðin. Það var hins vegar góð stund
sem við áttum þar í rólegu spjalli.
Það var að sama skapi mjög
ánægjulegt að hitta hann á Brenni-
stöðum síðasta sumar, nokkru
hressari en áður.
Árni var hæglátur og kurteis
maður. Hann var afar vinnusamur
og skipulagður. Ég minnist hans á
sólríkum sumardögum, með strá í
munni, að velta fyrir sér skipulagi
búskaparverka. Verkin gengu afar
vel, þrátt fyrir að enginn væri æs-
ingurinn. Traktorinn var hans
helsta stoð í búverkunum. Traktor
og kerra með girðingarefni og verk-
færum voru algeng sjón á vorin. Ég
hafði mikla ánægju af að sinna fjöl-
breyttum verkum á bænum með
Árna. Af honum lærði ég gott verk-
Árni Theódórsson
✝ Árni Theódórssonfæddist í Reykja-
vík 11. janúar 1929.
Hann lést á sjúkra-
húsinu á Akranesi 4.
apríl 2010.
Árni var jarðsung-
inn 9. apríl 2010.
lag sem hefur nýst
mér vel alla tíð síðan.
Árni var laginn við að
benda á helstu grunn-
atriði ýmissa verka,
og leyfa svo unglingn-
um að prófa sig áfram
og öðlast þannig
færni. Stoltur hef ég
víða sagt að minn
besti skóli hafi verið á
Brennistöðum í
Flókadal.
Árni var mikill
smiður, og naut þess
að smíða. Mér er
minnisstætt eitt sinn síðla kvölds að
ég leit inn í sumarhús sem hann var
þá að smíða á hlaðinu. Þar var Árni
greinilega á heimavelli, með rólega
útvarpstónlist, verkfærin sín og allt
um kring leyndi sér ekki fínlegt
handbragðið. Daglegu búskapar-
verkin gengu þó fyrir yfir daginn.
Þrátt fyrir langan vinnudag fund-
ust stundir þar sem Árni undi sér
vel við lestur blaða og bóka, en
bækur voru í miklu uppáhaldi hjá
honum, enda safnaði hann þeim
óspart. Það er afar ánægjulegt að
Vigga og Árni náðu saman á rúm-
lega síðasta áratug að ferðast all-
nokkuð erlendis, oft til óhefðbund-
inna staða. Þetta held ég að hafi
gefið Árna mjög mikið.
Með þessum fáu orðum vil ég
þakka Árna fyrir hlýjan og góðan
vinskap, og vona að hann sé nú
hvíldinni feginn, kominn með fulla
orku til búskaparverka, smíða eða
bóklesturs.
Viggu, börnum og barnabörnum
sendi ég mínar innilegustu samúð-
arkveðjur.
Ari Guðmundsson.