Morgunblaðið - 22.04.2010, Blaðsíða 38

38 Dagbók
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 22. APRÍL 2010
Grettir
Smáfólk
Hrólfur hræðilegi
Gæsamamma og Grímur
Úthverfið
Kóngulóarmaðurinn
Ferdinand
MIKIÐ
AÐ GERA?
JÁ, EN Á
SKEMMTILEGAN
HÁTT
ÉG ÆTLA
AÐ BÚA TIL
SNJÓHÚS
HANDA ÞÉR
GJÖRÐU SVO
VEL! VILTU EKKI
PRÓFA ÞAÐ?
ÉG HELD AÐ ÞAÐ EIGI
EFTIR AÐ HJÁLPA ÞÉR
MIKIÐ Í VETUR
ÉG GET EKKI SAGT AÐ ÉG
FINNI FYRIR MIKLUM MUN
ÞÚ TEKUR
ALDREI NEITT
UPP EFTIR ÞIG
HVAÐ ER SVEFNPOKINN
ÞINN AÐ GERA Á GÓLFINU?
ÉG HELD
HANN GÆTI
VERIÐ
SOFANDI
EN FYRST
HLUSTUM
VIÐ Á
ÞJÓÐSÖNGINN
HÚN TEKUR
ÞESSU SUDOKU
ALLT OF
ALVARLEGA
HVERNIG
GEKK AÐ FARA
MEÐ MATAR-
SENDINGARNAR?
NOKKUÐ
VEL Á
ENDANUM
VAR ÞETTA
ÞÁ ALLT ÞESS
VIRÐI?
JÁ, ÞEGAR
MAÐUR GEFUR SMÁ
ÞÁ FÆR MAÐUR
HEILAN HELLING
TIL BAKA
SVO
SEGIR
FÓLK
ÉG VERÐ AÐ TAKA
MEIRA MARK ÞESS
KONAR ÞVÆLU Í
FRAMTÍÐINNI
SÁ SÍÐASTI SEM VIÐ
FÓRUM MEÐ MAT TIL
GERÐI VIÐ BÍLINN OKKAR
OG SAGÐI OKKUR SÖGUR
FRÁ SEINNI HEIMS-
STYRJÖLDINNI
MARÍA
ER SEIN
ÞAÐ MÆTIR
ENGINN OF
SEINT TIL JONAH
JAMESON
ÉG ÆTLA AÐ GEFA
HENNI KLUKKUTÍMA Í
VIÐBÓT, SVO FER ÉG
ÞAÐ ÆTTI AÐ SÝNA
HENNI AÐ ÉG BÍÐ
EKKI EFTIR NEINUM
AFSAKIÐ HVAÐ ÉG KEM SEINT
ÉG HAFÐI EKKI
TEKIÐ EFTIR ÞVÍ
Frábær Spaugstofa
ÉG vil þakka Spaug-
stofunni fyrir frábæran
þátt sl. laugardags-
kvöld. Þetta er örugg-
lega einn albesti
Spaugstofuþáttur sem
sýndur hefur verið. Í
minni fjölskyldu er fólk
á öllum aldri og allir
skemmtu sér jafn vel.
Þetta var beittur þátt-
ur sem hitti svo sann-
arlega í mark. Vonandi
verður Spaugstofan
aftur á dagskrá næsta
vetur. Það eru engin
þreytumerki á Spaug-
stofufélögunum. Kærar þakkir, góðu
Spaugstofumenn.
Áhorfandi.
Hræðsluáróður Ólafs Ragnars
ALVEG er með ólíkindum að Ólafur
Ragnar Grímsson skuli leyfa sér að
skelfa útlendinga í hverju erlendu
fréttaviðtalinu á eftir öðru. Þannig
sáir hann fræjum óttans við eld-
gosið, svo ekki verður um villst, að
betra væri að þeir sem hygðust
koma til Íslands létu það vera. Hann
er með hótanir þess efnis að von sé á
enn verri stöðu í náttúru Íslands.
Hvað gengur manninum til? Veit
hann ekki hve gríðarlega mikils virði
það er að fá ferðamenn hingað? Er
maðurinn í sérstakri stöðu til að
meta hversu lengi gos vara, hvort
Katla fer að gjósa og svo framvegis?
Við Íslendingar þurf-
um síst af öllu á svona
spá að halda. Við þurf-
um hvatningu og hún
liggur einmitt í því að
laða að fleiri ferða-
menn. Eiginlega er það
okkar besta ráð til að
komast út úr krepp-
unni. Þá tekur Ólafur
Ragnar ómakið af tals-
manni ríkisstjórn-
arinnar og baðar sjálf-
an sig í
fjölmiðlaheiminum.
Enn á ný sjáum við að
ríkisstjórnin sem nú er
við völd spjarar sig
ekki. Hún reynir á eng-
an hátt að senda jákvæð skilaboð út í
heim. Síðan er það forseti landsins
sem tekur af henni ómakið og því
miður sendir neikvæðustu skilaboð
sem hann gat gert.
Það er náttúrlega löngu ljóst að
forsætisráðherra getur ekki tjáð sig
svo vel takist til. En er ekki rík-
isstjórnin með fullt af allskonar upp-
lýsingafulltrúum? Hvað eru þeir að
gera? Það er engu líkara en þetta lið
sé steinsofandi á verðinum. Vaknið!
Og vinnið vinnuna ykkar, sjáið til
þess að laða ferðamenn að landinu,
rekið þá ekki frá með óheppilegu
tali. Slíkt tal getur flokkast undir
hryðjuverk.
Hanna Elíasdóttir.
Ást er…
… að hann dekri við þig
þegar þú kemur heim.
Velvakandi
Svarað í síma 5691100 frá 10–12
velvakandi@mbl.is
Í síðustu viku birtist hér tóbaks-vísa ófeðruð, en hún er eftir
Ólaf Briem timburmeistara og
þjóðfundarmann á Grund:
Taktu í nefið, tóbak hef ég til að gefa,
þetta ef að kannske kvefið kynni að
sefa.
Ólafur var við smíðanám úti í
Kaupmannahöfn, en eftir að heim
kom var hann víða að smíðum með
lærisveinum sínum, hvarvetna þar
sem meiri háttar byggingar voru
reistar. Hann var yfirsmiður við
átta kirkjur og standa tvær þeirra
enn, í Saurbæ og á Hólum í Eyja-
firði. Séra Benjamín Kristjánsson
segir í riti sínu Eyfirðingabók að
Ólafur hafi verið mesti bóndi í
Eyjafirði um sína daga. Einhverju
sinni var gestkvæmt á Grund og
veitti Ólafur vel. Dómhildur hús-
freyja færði þeim kaffi. Hún gekk
þá með barni, en hún átti 15 börn
á 20 árum. Ólafur segir þá í
glettni við konu sína:
Hví ert þú svo þykk að framan, þar
með föl á kinn?
Hún svaraði:
Við höfum bæði sofið saman,
sú er orsökin.
Sagt var um Ólaf, að hann væri
svo hraðkvæður, að hann væri tal-
andi skáld. Ari Sæmundsen um-
boðsmaður og dannebrogsmaður
ætlaði að koma honum í vanda og
sagði:
Þarna er staupið, settu sopann
senn á tanna þinna grunn.
Ólafur renndi út og botnaði að
bragði;
Tarna raupið, réttan dropann
renna fann ég inn í munn.
Sumar vísur Ólafs eru á hvers
manns vörum og getur skeikað
nokkru frá manni til manns
hvernig með er farið. Séra Benja-
mín prentar vísuna þannig:
Hlaut ég stauta blauta braut,
bikkjan skrykkjótt nokkuð gekk,
þaut og hnaut, ég hraut í laut,
hnykk með rykk í skrokkinn fékk.
Séra Benjamín segir að þessi al-
kunna vísa sé eignuð Ólafi af ná-
kunnugum mönnum, þó að sumir
telji hana orta af öðrum. Má í því
sambandi vísa til þess, að í Ljóð-
mælum Sigurðar Breiðfjörðs er
vísuna að finna og þannig sagt frá
tilurð hennar, að Stefán bróðir
hans, sagður peningamaður, hafi
neitað honum um lán eða styrk:
Það er dauði og djöfuls nauð
er dygðasnauðir fantar
safna auð með augun rauð
en aðra brauðið vantar.
Út af þessari vísu Ólafs leggur
frændi hans, Hannes Hafstein, í
Stúdentasöngbókinni:
Þó hann rigni, þótt ég digni,
þó að lygni aldrei meir,
áfram held ég alls óhrelldur
yfir keldur mold og leir.
Einhverju sinni kastaði Ólafur
fram þessari stöku:
Ég er orðinn vanur við
vísurnar að smíða,
einni skuluð ekki þið
eftir lengi bíða.
Til er flokkur af gátum eftir
hann, 13 talsins, og er þar hin al-
kunna vísa um svipuna:
Ég er ei nema skaft og skott,
skrautlega búin stundum,
engri skepnu geri gott,
en geng í lið með hundum.
Ólafur var sex ár í Kaupmanna-
höfn og orti við brottför sína
1831:
Í Danmörku er yndislegt á ýmsan
máta, við burtför mína má ég játa:
mér lá við að hlæja og gráta.
Vísnahorn pebl@mbl.is
Tóbakið sefar kvefið
Fáðu fréttirnar
sendar í símann þinn