Morgunblaðið - 25.10.2011, Qupperneq 23

MINNINGAR 23
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 25. OKTÓBER 2011
✝ Óskar Guð-mundsson
fæddist í Reykj-
arvík í Stranda-
sýslu 9. ágúst
1925. Hann lést á
Landspítalanum
við Hringbraut 14.
október 2011. Ósk-
ar var sonur
hjónanna Rósu
Kristmundsdóttur,
frá Kaldbak í
Strandasýslu, f. 1898, d. 2002
og Guðmundar Jóns Arngríms-
sonar frá Reykjarvík í
Strandasýslu, f. 1893, d. 1985.
Systkini Óskars eru Anna Guð-
rún, f. 1927, Kristmundur, f.
1928, d. 2010, Arngrímur
Kristmann, f. 1930, d. 1965,
Björgvin, f. 1933, d. 2003 og
Hörður, f. 1941.
Eftirlifandi kona Óskars er
Rósa Ólafsdóttir. Dætur Ósk-
ars og Rósu eru: 1) Valdís
Björk, synir hennar eru: a)
Karl Vikar Kristjánsson og b)
Davíð Óskar Ólafsson, sonur
hans og Mörtu Sigmarsdóttur
er Baltasar Tinni, 2) Aðalbjörg
Rós, börn hennar eru: a) Díana
Rós Aðalbjargardóttir Rivera,
maki Hrund S. Þórisdóttir og
eiga þær dæturnar Rakel Silju
og Aðalbjörgu Röskvu, b) El-
ísabet Rós Valsdóttir og c)
Einar Jóhann
Valsson, 3) Edda
Sóley, börn henn-
ar eru: a) Rósa
Stefánsdóttir,
maki Gestur Stein-
þórsson, b) Tryggi
Stefánsson, unn-
usta hans er Katla
Maríudóttir, og c)
Unnur Ósk Stef-
ánsdóttir. Fyrir
átti Rósa Franz
Viðar Árnason. Franz er
kvæntur Katrínu Friðriks-
dóttur. Börn þeirra eru: a)
Sigríður Rut, í sambúð með
Leifi Reynissyni og eiga þau
eina dóttur óskírða, og b) Dav-
íð Brynjar, kvæntur Alex-
öndru Suppes.
Óskar ólst upp á Hólmavík.
Hann lauk vélstjóraprófi frá
Fiskifélagi Íslands og sveins-
prófi í plötu- og ketilsmíði og
síðar meistaraprófi frá Lands-
miðjunni í Reykjavík þar sem
hann starfaði um langt árabil.
Hann stundaði einnig sjó-
mennsku og rak útgerð en síð-
ari hluta starfsævinnar starf-
aði hann á bókalager Máls og
menningar.
Útför Óskars fer fram frá
Bústaðakirkju í dag, 25. októ-
ber 2011, og hefst athöfnin kl.
13.
Þegar ég var lítil og afi var í
veiði í einhverja daga gisti ég
oft hjá ömmu. Ég svaf í afaholu
í hjónarúminu og sá hann fyrir
hugskotssjónum mér þegar ég
lokaði augunum. Í vöðlunum
með bros í augum og skegg-
brodda í vöngum.
Hann var svo þolinmóður við
okkur frændsystkinin. Líka
þegar við Rósa fórum með hon-
um að veiða á björtum sum-
ardegi og eyddum mestum tíma
í að hnoðast með dauða fiskana
í stað þess að fylgjast með því
sem hann var að reyna að
kenna okkur. Urðum því ögn
kvíðnar þegar afi gekk til okkar
og fiskihrúgunnar. „Erum við
alveg búnar að skemma þá,
afi?“ vildum við vita. „Ég læt
bara reykja fiskinn, stelpur
mínar, þetta er allt í lagi.“ Hon-
um fannst flest í lagi sem við
gerðum.
Við máttum alltaf búa til hús
úr stóra skrifborðinu hans og
hann amaðist aldrei við okkur.
Kom stundum inn í stofu og
fylgdist með ærslunum. Strauk
jafnvel blíðlega yfir hnakka-
grófina á okkur með hrjúfum
fingri. Gaf okkur alla þá hlýju
sem hann átti til.
Á lagernum í Máli og menn-
ingu, þar sem afi vann um ára-
bil, bjuggum við Davíð Óskar
okkur til ævintýraheim í rykinu
á gólfinu á milli ilmandi bóka-
kassa. Þegar við þreyttumst
fengum við að fara í ísskápinn á
kaffistofunni og ná okkur í
flösku af Montain Dew sem afi
keypti sérstaklega handa okk-
ur. Og af því að við vorum svo
dugleg, eins og hann sagði,
fengum við að skottast yfir göt-
una og kaupa okkur grillaða
samloku í sjoppunni. „Gætið
ykkar á bílunum, krakkar,“
sagði afi með óróa í röddinni og
horfði á eftir okkur hlaupa yfir
götuna. „Ekki hlaupa!“
Þegar ég eltist tók hann á
móti mér í dyrunum í Hæð-
argarðinum. Strauk mér um
bakið og dáðist að börnunum
mínum. Dáðist að mér og öllu
sem ég gerði. Þótt ég færi ekki
þá hefðbundnu leið í lífinu sem
hann þekkti best hafði hann
aldrei neitt út á val mitt að
setja. Hann studdi mig af ein-
lægni.
Afi var alltaf til staðar fyrir
mig og sagði mér eitt sinn að
hann legði sig fram við það þar
sem pabbi minn byggi í útlönd-
um. Hann yrði að reyna að
koma svolítið í staðinn fyrir
pabba hérna heima.
Og þú gerðir það, elsku afi
minn.
Ég mun sakna þín sárt.
Þín dótturdóttir,
Díana Rós.
Óskar
Guðmundsson
Vinkona mín,
Sigríður Pálína, hefur kvatt
þennan heim. Við kynntumst
þegar við vorum bæði tekin að
reskjast og áttum margar góðar
stundir saman. Við bjuggum
saman um tíu ára skeið og sinnt-
um sameiginlegum áhugamálum.
Sigríður Pálína
Erlingsdóttir
✝ Sigríður PálínaErlingsdóttir
fæddist í Reykjavík
9. desember 1932.
Hún lést á Land-
spítala, Landakoti
12. október 2011.
Útför Sigríðar
fór fram frá Kópa-
vogskirkju 21.
október 2011.
Við ferðuðumst um
heiminn og létum
drauma rætast.
Frakkland var vin-
sæll áningarstaður
á þeim ferðalögum,
enda Sigríður öllum
hnútum kunnug
þar, frönskukennar-
inn sjálfur.
Leiðir okkar
skildi fyrir tæpum
áratug. Að leiðar-
lokum þakka ég Sigríði Pálínu
allar góðu stundirnar og dýrmæt-
ar minningar sem enginn fær frá
mér tekið. Það er huggun harmi
gegn að nú er hugur vinkonu
minnar frjáls í hinu eilífa víðerni.
Jóhann Ingimarsson (Nói).
Guðrún Rebekka hóf störf í
aðalútibúi Búnaðarbankans í
september 2001 þegar útibú
bankans á Laugavegi 3 og aðal-
útibú voru sameinuð. Hún var
okkur sem unnum með henni
mjög kær, því hún var einstak-
lega þægileg í umgengni og
góður starfsmaður.
Hún var létt og skemmtileg
og alltaf til í að taka þátt í öllu
sem við tókum okkur fyrir
hendur í útibúinu.
Farið var í ýmsar ferðir,
bæði hér heima og til útlanda.
Við eigum góðar minningar
um Guðrúnu úr óvissuferðum
að Indriðastöðum í Skorradal
eða í Adrenalíngarðinum á
Þingvöllum klifrandi utan á
súrheysturnum eða hangandi í
rólum því hún var enginn eft-
irbátur þeirra sem yngri eru.
Guðrún Rebekka
Kristinsdóttir
✝ Guðrún Re-bekka Krist-
insdóttir fæddist í
Ólafsvík 16. októ-
ber 1944. Hún lést á
líknardeild Land-
spítalans 12. októ-
ber 2011.
Útför Guðrúnar
Rebekku fór fram
frá Stykkishólms-
kirkju 22. október
2011.
Við fórum til
Kaupmannahafnar
í helgarferð nokkr-
ar úr útibúinu og
skemmtum okkur
frábærlega, það
var hlegið og hleg-
ið og hlegið. Verð-
ur sú ferð lengi í
minnum höfð.
Þannig var hún,
alltaf stutt í hlát-
urinn.
Guðrún var í essinu sínu
þegar ákveðið var að fara í ferð
á hennar æskuslóðir í Stykk-
ishólm. Bauð hún og fjölskylda
hennar okkur í siglingu og farið
var með okkur út í eyju og
snædd þar dýrindis fiskisúpa.
Viðskiptavinirnir dáðu hana,
og margir höfðu á orði að hún
væri ástæðan fyrir því að þeir
væru í viðskiptum við bankann.
Hún hafði reglulega samband
við sína viðskiptavini og gátu
þeir alltaf leitað til hennar og
fengið góð ráð varðandi sín
mál.
Við í aðalútibúi Arion banka
þökkum henni samfylgdina og
vottum fjölskyldu hennar okkar
dýpstu samúð.
F.h. samstarfsfélaga í aðal-
útibúi Arion banka,
Anna Rósa
Jóhannsdóttir.
Kveðja frá lífeyrisdeild
Landssambands
lögreglumanna
Góður félagi og starfsbróðir,
Adolf Steinsson, er nú horfinn úr
hópnum. Hann lést eftir langa og
stranga baráttu við illvígan sjúk-
dóm sem engu eirir þegar hann
fer af stað. Adolf var ötull og
kappsamur félagsmálamaður,
varaformaður lífeyrisdeildar LL
síðustu árin sem hann lifði og
jafnframt formaður ferðanefndar
landssambandsins. Hvorttveggja
fór honum vel úr hendi. Hann var
glaðvær og mannblendinn og
hafði góð og sterk áhrif á þá sem
hann umgekkst. Hans verður
minnst með þökk og virðingu. Við
sendum eftirlifandi ástvinum
hans og fjölskyldu hugheilar sam-
úðarkveðjur.
F.h. lífeyrisdeildar Landssam-
bands lögreglumanna,
Þorgrímur Guðmundsson.
Til að ná sambandi við sjálfan
sig og ná stöðuleika er gott að
leita í grunninn og tengjast sjálf-
um sér. Af því geri ég mikið og
reika ég þá oft í huganum og dvel
þar um stund til að ná fótfestu. Í
Adolf L.
Steinsson
✝ Adolf L. Steins-son fæddist í
Ólafsvík 1. sept-
ember 1942. Hann
andaðist á Heil-
brigðisstofnun
Vesturlands á
Akranesi 7. októ-
ber 2011.
Útför Adolfs var
gerð frá Háteigs-
kirkju 18. október
2011.
mörgum af þeim
hugsunum er ég hjá
ykkur Erlu hlaup-
andi um húsið og
byrja þá á því að
koma inn um þvotta-
húsið og beint í ís-
skápinn og þaðan
um allt og hlæ svo
oft að því þegar litla
frekjan ég fékk allt
sem ég vildi hjá ykk-
ur. Í fyrra þurfti ég
að ná tengingu og einn af þeim
stöðum sem ég fór til var Holta-
brúnin og lagði bílnum í stutta
stund í bílastæðið og reikaði þar
um í huganum þegar ég kom svo
oft með mömmu og pabba sem lít-
il stelpa og seinna meir ein, bæði
til að gleðjast og gráta. Þú varst
okkar Geir Jón Snæfellinga og
hafðir þann persónuleika sem
nauðsynlegur er við vinnuna þína.
Elsku Addi, takk fyrir sam-
fylgdina og megi allar vættir
vernda þig og leiða á þessu ferða-
lagi þínu.
Elsku Óli, Steinar og fjölskyld-
ur, innilegar samúðarkveðjur,
hlýjar hugsanir og ósk um styrk
að ofan til handa ykkur í gegnum
þessi erfiðu spor.
Katla Bjarnadóttir.
Elsku uncle Ívar, okkur þykir
svo vænt um þig að það er erfitt að
kveðja.
Þú kenndir mér svo mikið um
trúna, tungumálið og námið.
Ég væri ekki hérna á Íslandi án
þín og frænku, ég þakka þér og
henni fyrir það af öllum mínu
hjarta.
Þú gafst okkur öryggi, heimili
og umhyggju. Við fundum fyrir
hlýju þinni og hvatningu til að lífa
lífinu.
Það var stundum erfitt að að-
lagast Íslandi, sérstaklega þegar
öll fjölskyldan var ekki komin til
landsins, það voru bara við
mamma, systkini mín og frænka.
Þú hélst utan um okkur, mættir á
skólafundi með mömmu og hjálp-
aðir mér með heimalærdóminn
þegar mamma skildi hann ekki.
Þú keyrði okkur í skólann og
kenndir okkur um fugla, dýr og
vísur.
Skemmtilegar minningar úr
barnæsku eru frá rúntinum okkar
um helgar, við töldum traktora og
gröfur sem við sáum því Ásgeiri
litla frænda fannst það svo gaman.
Sálmalögin sem þú spilaðir fyrir
okkur á meðan við rúntuðum
fannst mér róandi og lærdómsrík,
í dag nota ég það mikið. Við dróg-
um sálmavers og lásum saman,
hvern sunnudag sóttir þú okkur
og við fórum í sunnudagaskóla í
Ólafsvíkurkirkju. Og þegar ég fór
með þér að kaupa fisk fyrir fiskiðj-
una Bylgju.
Ég man þegar við frændsystk-
inin hittum þig fyrst, en það var á
Ívar Baldvinsson
✝ Ívar Baldvins-son, fyrrverandi
atvinnurekandi,
fæddist á Akureyri
19. nóvember 1939.
Hann lést á Dval-
arheimilinu Hlíð á
Akureyri 11. októ-
ber 2011.
Útför Ívars fór
fram frá Akureyr-
arkirkju 21. október
2011.
Filippseyjum. Við
höfðum ekki séð
hvítan og svona há-
vaxinn mann áður,
við vorum feimin við
þig. Þú vildir fara í
göngutúr og skoða
þig um og við eltum
þig svo þú myndir
rata heim til ömmu
og afa aftur. Það
endaði með því að þú
fórst með okkur í
bæinn og keyptir kók handa okk-
ur öllum. Alltaf gastu hjálpað okk-
ur og þegar við þurftum á þínum
ráðum að halda og fengum end-
aðir þú alltaf með setningunni:
„Don’t worry, be happy!“ Þeirri
setningu gleymum við aldrei.
Þú ert hetjan okkar og eins
konar faðir, við elskum þig svo
mikið og virðum. Ég er svo heppin
að hafa kynnst þér og lært af þér.
Við erum hrygg yfir að missa
þig en vitum að þú ert hjá Guði og
fylgist með okkur. Við hittumst
aftur og þangað til geymi ég þig í
hjarta mínu.
Elsku besti uncle Ívar minn,
guð geymi þig og blessi.
Drottinn er minn hirðir,
mig mun ekkert bresta.
Á grænum grundum
lætur hann mig hvílast,
leiðir mig að vötnum,
þar sem ég má næðis njóta.
Hann hressir sál mína,
leiðir mig um rétta vegu
fyrir sakir nafns síns.
Jafnvel þótt ég fari um dimman dal,
óttast ég ekkert illt,
því að þú ert hjá mér,
sproti þinn og stafur hugga mig.
Þú býr mér borð
frammi fyrir fjendum mínum,
þú smyr höfuð mitt með olíu,
bikar minn er barmafullur.
Já, gæfa og náð fylgja mér
alla ævidaga mína,
og í húsi Drottins bý ég langa ævi.
(23. Davíðssálmur)
Þín
Mayflor (MíMí) og
Perez-fjölskyldan.
HJARTAVERND
Minningarkort
535 1825
www.hjarta.is 5351800
Vaktsími: 581 3300 & 896 8242 – www.utforin.is – Allan sólarhringinn
Komum heim til aðstandenda ef óskað er
ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS
Sverrir Einarsson Kristín Ingólfsdóttir Jón G. BjarnasonHermann Jónasson
✝
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug við andlát og útför elskulegrar eigin-
konu minnar, móður okkar, tengdamóður,
ömmu og langömmu,
ÞURÍÐAR ÓLAFSDÓTTUR,
Strikinu 4,
Garðabæ.
Fyrir hönd fjölskyldunnar,
Magnús Guðjónsson.
✝
Við viljum færa kærar þakkir öllum þeim
fjölmörgu sem hafa sýnt okkur samúð og
hlýju og stutt okkur í gegnum þá erfiðu tíma
sem fylgdu andláti og útför okkar ástkæru
MARGRÉTAR ÁRNADÓTTUR
sem andaðist sunnudaginn 25. september.
Við viljum færa starfsfólki krabbameins-
deildar 11E á Landspítalanum kærar þakkir fyrir óeigingjarnt
starf sem það vann í veikindum hennar.
Gísli Örvar Ólafsson,
Steinar Freyr Gíslason, Kristín Guðrún Jónsdóttir,
Rúnar Bogi Gíslason,
Kristín Ýr Gísladóttir,
Árni V. Gíslason, Guðrún Steingrímsdóttir,
systkini og fjölskyldur.
✝
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug við
andlát og útför okkar ástkæra
HERLUFS CLAUSEN.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki á
hjúkrunarheimilinu Eir fyrir góða umönnun.
Aðstandendur.