Húsfreyjan - 01.07.1966, Qupperneq 10

Samnorrænt
húsmæðraorlof
sumarið 1966
Fyrstu vikuna í júnímánuði s. 1. var sam-
norrænt húsmæðraorlof lialdið á Mullsjö-
lýðháskóla í Svíþjóð í boði sænska hús-
mæðrasambandsins. Þetta er þriðja sam-
norræna húsmæðraorlofið á vegum Hús-
mæðrasambands Norðurlanda, það fyrsta
var lialdið í Danmörku, 1964, annað í Finn-
landi 1965 og nú það þriðja í Svíþjóð.
Húsmæðrasambandið í Saraborgsléni
bafði allan veg og vanda af þessu orlofi, en
formaður þess er frú Elvíra Anderson í
Mullsjö, kona á að gizka rúmlega sextug,
fremur lágvaxin og þrekin, glaðleg, en mjög
ákveðin bæði í framkomu og tali. Hún er
formaður sveitarstjórnarinnar í Mullsjö og
var mér sagt að næg utanáskrift til bennar
myndi vera „Elvíra, Svíþjóð“.
Dagana 23. og 24. maí í vor mætti ég á
stjórnarfundi Húsmæðrasambands Norður-
landa í Stockbólmi og þar sem orlofið var
aðeins viku síðar ákvað ég að bíða og fara
til Mullsjö. Nokkurs misskilnings gætti um
boð íslenzku liúsmæðranna til þessa orlofs
og stafaði það af ókunnugleika frú Elvíru
á aðilum H. S. N.
Frá Stockhólmi varð ég samferða ágætri
danskri konu, frú önnu Bostrup, sem ég
bafði áður bitt og var því kunnug. Mætt-
umst við á járnbrautarstöðinni kl. átta um
morguninn binn 1. júní, settumst í okkar
tilskildu sæti í lestinni og ókum af stað til
Mullsjö. Veðrið var ágætt og útsýnið undra-
fagurt, skógurinn Ijósgrænn og glampandi
vatnsfletir gægðust gegn um laufið. Víða
voru stórar, ræktaðar grassléttur og nýsánir
akrar, sem óvíða höfðu náð grænum lit,
því að veturinn var með afbrigðnm harður
og vorið kom óvenjulega seint. Á nokkrum
stöðum var unnið með liestaverkfærum, en
víðast bvar með stórum dráttarvélum.
Kindur voru á beit í skógarjaðrinum og
kýrnar, sem ég sá, voru nokkuð blandaðar
á lit, sumar dökkrauðar, aðrar svartskjöld-
óttar og allt þar á milli. Allar voru þær
liraustlegar, með beinan og fallegan lirygg,
og sá ég í fljótu bragði livergi merki þeirr-
ar beinaveiki, sem er algeng í nautgripum
liér á landi.
Við ókum fram lijá timburverksmiðjum,
stórum iðnaðarverum og gegn um borgir og
bæi þar sem gömlu byggingarnar næstum
Iiurfu fyrir nýtízkulegum liverfum, sem rísa
af grunni í útjöðrum þeirra. Er lærdóms-
ríkt að sjá, liversu vel og liaganlega mörg
þessi nýju hverfi eru skipulögð, sérstaklega
útliverfin, sem rísa utan við Stockhólm.
Alls staðar blasti við velmegun, þroski og
framfarir í þessu, að sögn, mesta „velferð-
arríki“ veraldarinnar.
Við komum til Mullsjö, sem er lítið
sveitaþorp við Vettern ca. 25 km. frá Jön-
köbing, um kl. 4. Þar fengum við okkur
kaffi í smá-veitingabúsi við járnbrautar-
stöðina meðan við biðum eftir að fá leigu-
bíl, síðan ókum við út að skólanum, sem
slendur í mjög fögru umhverfi nokkuð ut-
an við aðalbyggðina. Þar blöktu allir Norð-
urlandafánarnir við bún, nema sá íslenzki,
bann sást bvergi og var að sögn ófáanlegur
þar í nágrenninu. Skyggði það talsvert á
móttökurnar fyrir mér.
1 dagskránni var enginn sérstakur komu-
tími fyrir konurnar, sem voru að tínast að
allt kvöblið. Engin nafnspjöld voru fyrir
6
HÍJSFRKYJAN