Húsfreyjan - 01.07.1966, Blaðsíða 36

Fyrir tuttugu árum birlist þetta bréf í stóru
dagblaSi vestan bafs. Einn af lesendum
I)laðsins bafði ritað það «g enn heldur það
gildi sínu. Foreldrar eiga ekki alltaf auð-
velt með að skilja börn sín og margir mæltu
bugleiða hvort þeir séu alltaf réttlátir í
kröfuni sínum til þeirra.
Angurvær í luiga kom ég inn til þín. Eg
sat niðri í stofu með blaðið mitt og fékk
allt í einu samvizkubil. Nú stend ég við
rúmið þitt, þar sem þú sefur með litlu
böndina kreppta og bárið límt við ennið,
votl af svita.
Ég skal segja þér, bvað ég var að Imgsa,
sonur minn.
Ég bef komið illa frant við þig. í morg-
un snupraði ég þig þegar þú varzt að klæða
þig til að fara í skólann. Ég snupraði þig
af því, að þú straukst aðeins röku liand-
klæði um andlitið. Ég fann að því, að þt'i
værir í óburstuðum skóm og reiddist því,
að leikföngin þín voru á tjá og tundri.
Við koniuni báðir heim í hádegismat og
enn var eitthvað að. Þú gleyptir matinn of
liratt. Þú settir olnbogana á borðið og þú
kunnir ekki almenna borðsiði, en þegar
þú bljópst út til að leika þér, þá snerir
þú þér við og kallaðir: Bless, pabbi.
En ég linyklaði bara brýnnar og sagði:
Réttu úr þér, strákur.
Þegar ég kom heim, bélt ég áfrarn að
setja út á þig. Þú varst að leika þér, en ég
sá að það var gat á sokkunum þínum og
ég lítillækkaði þig frammi fyrir félögum
þínum með því að beimta, að þú kæmir
inn og sagði: Sokkar kosta peninga og
32
HÚSFREYJAN