Húsfreyjan - 01.07.1966, Blaðsíða 11

liendi, en herbergjum var iitlilutað í smá-
húsum í nálægð skólans. Matsalir voru á
tveim stöSum og ákveðið, hvaða konur
borðuðu á liverjum stað. Ég var svo heppin
að lenda í lierbergi ineð frú Ástu Lumbye,
sem liafði verið hér á stjórnarfundi H.S.N.
1961. Hét okkar liús „Björksater“ og var
á sumrin notað sem æskulýðsheimili.
KI. 7,30 um kvöldið var safnast saman í
samkomusalnum. Rektor skólans bauð gesti
velkomna og kynnti starfsemi stofnunar-
innar og tilgang liennar. Síðan talaði sam-
bandsformaðurinn, frú Elvíra Anderson,
um starfsemi sambandsins og félaganna inn-
an vébanda þess. Var erindi hennar langt,
enda af miklu að taka, en að því loknu var
drukkið kvöldkaffi og síðan gengið til náða
og urðu víst niargir livíldinni fegnir vegna
langra og þreytandi ferðalaga um daginn.
Á fimmtudagsmorguninn var sól og bezta
veður, morgunverður var snæddur kl. 10,
og síðan farið í gönguferðir um nágrennið
o. fl. KI. 2 var gengið til samkomusalarins
]>ar sem frú Kerstin Lindskov, sérstaklega
elskuleg kona, formaður í Hallandsléns-
húsmæðrasambandinu og í stjóm sænska
sambandsins, sagði frá starfsemi þess og til-
Iiögun. Síðar um daginn mætti formaður
sænska sambandsins frú Margit Harvard
og svöruðu þær sameiginlega spurningum
gestanna viðvíkjandi ýmsu innan starfsem-
innar.
Eftir kvöldmat var sungið við undirleik
finnskrar konu, frú Liv Floman, en lmn
var söngkennari að mennt. Foreldrar henn-
ar voru ein af þeim mörgu fjölskyldum,
sem urðu að flytja burt af Kirjálaeiðinu
eftir stríðið, þá með 3 eða 4 smábörn, en
þessar fjölskyldur gátu ekkert tekið með
sér af eigum sínum. Hún sagði að hún gæti
aldrei fullþakkað móður sinni fyrir það að
liafa drifið sig til söngnáms. „Mér fannst
ég vera svo lítil og léleg og ekki geta neitt,
en ]»á sagði mamma mín: „Láttu engan
beyra ])etta, þú, sem syngur svo vel“. —
Við konurnar á þessu móti megum einnig
þakka ])essari skynsömu, gömlu konu fyrir
það að drífa dóttur sína til söngnáms, því
að við nutum þess í ríkum mæli. Nú sýndi
frú Anna Boslrup litmyndir frá ýmsum
stöðum, sem liún liefir komið til, sambands-
þingum H.S.N. o. fl. og að því loknu var
drukkið kaffi.
Á föstudagsmorguninn var ekið til Jön-
köbing í glampandi sól og góðu veðri. Þar
tóku kvenfélagskonur á móti okkur, klædd-
ar húsmæðrabúningnum sænska, og sýndu
okkur bæinn, minnismerkið þar sem sænku
fánarnir blöktu og útsýni er einna bezt yfir
borgina, og lystigarðinn. Síðan var skoðuð
heljarstór sýning ótal fyrirtækja, og var
þar allt frá smávöru og heimilisvélum, stór-
um landbúnaðarvélum og bílum til íbúðar-
húsa o. fl. Borgarstjórn Jönköbings bauð
til hádegisverðar í nýreistum veitingarskála
við sýningarsvæðið. Þar bauð formaður
kvenfélags Jönköbings okkur velkomnar
með nokkrum skemmtilegum vísum, sem
hún liafði sjálf ort í tilefni dagsins, sagði að
„nokkur orð“ væru svo liversdagsleg og
gleyindust strax. Frá þessari veizlu var
lialdið til Junex klæðaverksmiðjanna og
Husqvarnaverksmiðjanna, sinn hópurinn
til liverrar, en bæirnir Husqvarna og Jön-
köbing standa hlið við hlið og eru svo til
samvaxnir. Ég lenti í bíl sem fór til Junex.
Þar var fyrst framreitt ágætt miðdegiskaffi
og síðan gengiö um verksmiðjuna þar sem
verið var að ganga frá kápum fyrir haustið.
Var okkur sýnt, livemig flíkurnar fara frá
manni til manns, unz þær eru tilbúnar til
sölu og eru þá sendar út um mest allan
lieim, enda framleiðslan gífurleg.
Nii var komin ausandi rigning og því
þakkað fyrir indælan dag og síðan ekið
Iieim til Mullsjö gegn um skóginn. Eftir
kvöldniat þennan dag talaði rektor Eva
Ásbrink frá Skara um stöðu konunnar allt
frá fornöld til vorra daga. Var það mjög
fróðlegt erindi og skemmtilegt. Síðan var
útbýtt nokkrum spurningum varðandi fé-
lagsmál, því frú Anderson vildi lielzt lialda
sér við einhver málefni, en ekki gefa kon-
unum lausan tauminn með að syngja og
skemmta sér. Eftir þetta var kvöldkaffið
drukkið og var þá dagskránni lokið það
kvöldið.
Á laugardagsmorguninn var rólegt á
IIUSFREYJAN
7