Húsfreyjan - 01.07.1966, Qupperneq 12

Mullsjö lýSháskólinn í SvíþjóS
Björksiiter. Við sungum, íinnsk kona, frú
Stíha Geust, sagði frá skáldinu Runeberg,
konu hans og lieimili í Borgá, minnzt var
frú Aile Lindfors, sem var nýlátin, en liún
var ein af forustukonum finnska sambands-
ins. Konurnar böfðu flestar söngbækur
Norðurlanda, sem þó voru sitt með bverju
sniði fyrir hvert land. Lítið var þar af ís-
lenzkum söngvum, en í einni þeirra fann
ég kvæðið „Ó, blessuð vertu sumarsól“ eftir
Pál Ólafsson við 1 ag Inga T. Lárussonar.
Lét ég fjölrita þetta kvæði, útskýrði það
fyrir konunum og svo sungum við það all-
ar á íslenzku. Var alveg einstakl bvað jiær
voru hrifnar af þessu.
Síðar um daginn talaði frú Etbel Florén-
Winler frá Stockliólmi um sænsku konuna
í dag, verksvið hennar, menntun o. fl. Virt-
ist mér af ræðu frúarinnar nokkuð sama
viðborf jiar og bér, að vísu tiltölulega fleiri
báskólamenntaðar konur, en fáar í báum
embættum. Eflir fyrirlesturinn voru sænsk
Ijóð og ljóðskáld kynnt.
Á sunnudagsmorguninn var farið í kirkju
kl. 10 og blýtt messu bjá sóknarprestinum.
Var kirkjan nær Jiéttskipuð húsmæðrum
og öðru fólki. Því næst var drukkið kaffi
hjá breppsnefndinni í Mullsjö, í skrifstofu-
og samkomusal nefndarinnar. Lenti ég við
fundarborð nefndarinnar og var sett í odd-
vitastólinn, og varð mikil kátína jiegar ég
stóð upp og þakkaði fyrir góðar veitingar
og það að vera um stundarsakir gerð að
oddvita á staðnum. Nú var ekið til Habo-
kirkju, sem er mjög gömul og jiví næst
varðveitt sem sögulegar minjar. Þar er bægt
að sjá, bvernig raðað var í sæti í kirkjunni
eftir kyni, stöðu og mannvirðingum. Þaðan
var ekið til Ryfors, sem er stór herragarð-
ur þarna í grennd með mjög stórum og fal-
legum garði, en við Jiennan lierragarð er
einnig raforkuver nágrennisins. Fossinn
sléttur sem af mannaböndum, ca. 2ja metra
liár, vakti mikla atbygli og hrifningu og
var myndaður frá öllum liliðum. Skildu
konurnar ekki, að ég gæti metið meira að
ná myndum af litbrigðum trjánna og þeim
margvíslega yndislega gróðri sem jiarna var
en sjálfum fossinum.
Eftir nokkra dvöl á þessum stað var ekið
beim til skólans, sem nú var skemmtistaður
skólabarnanna í Mullsjö. Voru nokkrir
kennarar þar með sína árganga í útileikj-
um, íjiróttum o. fl. Höfðu börnin myndað
smábljómsveitir, sem spiluðu milli leikj-
anna, og síðan fengu þau einhverjar veit-
ingar á Björksater, sem er fyrst og fremst
æskulýðsheimili.
Þetta kvöld var upplestur, frú Elvíra
Anderson las sænsk Ijóð af mikilli snilld
og á meðan voru sýndar litmyndir frá Sví-
þjóð. Því næst sýnilu konur frá nágranna-
félagi leikjiátt og sungu bæði einsöng, tví-
söng o. fl. við undirleik einnar félagssyst-
urinnar. Að lokum var sameiginlegt kaffi
á Solliden, heimili rektorsbjónanna.
Yfir þessu kvöldi hvíldi sérstakur blær
unaðar og friðar og sögðu konur, sem ávalt
voru óánægðar með allt: „Eftir Jietta fyrir-
gefst allt, Jictta var svo dásamlegt“.
Nú var runninn upp mánudagurinn 6.
júní, sem er flaggdagur Svía. Vaknað var
snemma, J>ví nú átti að fara í ökuferð allan
daginn. Fyrst var ekið til landshöfðingja-
bjónanna í Skaraborgsléni og J>ar snæddur
morgunverður. Þessi liöll var áður stór bú-
garður, en nú er Jiar aðselur landsböfðingj-
ans Fallenius og konu lians frú Karinar
Fallenius. Var tekið forkunnar vel á móti
okkur konunum á Jiessu forna setri, sem er
mjög vistlegt, en ]>arf áreiðanlega mikið
viðhald. Frúin sagði, að í veizlum yrði bún
8
IIÚSFRliTJAN