Húsfreyjan - 01.07.1966, Side 14

<lreni;ir á altlrimmi 6—12 ára, sem Iiöfðu
bjargað félögum sínum úr lífsháska, mest
úr vötnum. Það var yndislegt að sjá, þegar
frú Ásbrink var að úthluta þessum verð-
launum, sjá hversu innileg hún var við
börnin og viðbrögð þeirra. Einn 6 ára dreng-
ur neilaði að taka við sínu heiðursskjali, því
Iiann sagði að liann ætti það ekki nema
vinur sinn, sem h'ka hefði verið viðstaddur,
fengi það einnig, svo þeir urðu þá að eiga
það í sameiningu. Milli atriða lék lúðra-
sveit borgarinnar og stúlkur úr skóla frú
Ásbrink báru um rauðar nellikkur og gáfu
okkur konunum og flestum viðstöddum.
Nú var dagur að kveldi kominn og ekið
heim á leið. Sat ég þá hjá konu rektorsins,
sem sagði að sér hefði ahlrei dottið í liug að
venjulegar húsmæður gætu verið svona kát-
ar og léttar í lund. Hafði hún mikinn áliuga
á Islandi eftir að liafa lesið bækinginn
„Facts about Icelan<l“, sem ég gaf þeim til
þess að kynna land og þjóð. Þegar lieim
kom var drukkið kvöldte og síðan fór bver
til síns herbergis.
Á þriðjudaginn var dásamlegt veður og
kom það sér vel fyrir mig, því ég liafði ekki
tekið myndir af staðnum, en nú fórum við
Ánna Bostrup í búðir, keyptum filmur o.
fl., sem okkur vanliagaði um. Um miðjan
daginn var tízkusýning á undirfötum og
náttkjólum frá tveimur stórum verksmiðj-
um í Mullsjii, var þar margt fallegt að sjá,
en dýrt var það.
Síðar um daginn var söngur og leiksýn-
ingar, sem konur frá Skövde og fleiri stöð-
um sáu um. Þessar konur eru mjög liug-
myndaríkar, þær leika ýmis kvæði við und-
irlcik og söng, t. d. var Sígaunaatriði, sem
þær léku, mjög skemmtilegt. Æfa þær þessi
smáleikrit til þess að sýna í félögum sínum
og víðar.
Um kvöldið átti að vera kveðjuatriði frá
öllum löndunum. Svíþjóö söng, Finnland
með sinn ágæta söngkennara lagði til liljóm-
listina, og stjórnaði söngnum, söng einnig
sjálfstætt og las kvæði. Aumingja ég var
ein sein fyrr, en las samt enn á ný „Ó, bless-
uð vertu sumarsól“ og síðan sungu konurn-
ar það. Danmörk söng og sýndi smá leik-
10
þátt „l)el var pá Frederiksberg, det var i
maj“. Noregur kom ekki fram þarna, frú
Aspesæter var með litmyndir, en sagðist
geyma þær til orlofsins heima næsta ár. Ég
var einnig ineð litmyndir þær, sem Fræðslu-
myndasafn ríkisins gefur út, en þarna vor-
um við í leikfimisal með leiksviði og ekki
liægt að koma við myndasýningu. Þá var
komið að kveðjusamsæti kvöldsins, sem
haldið var á Björksáter, en þar var borið
fram kaffi með dýrindis kökum og brauöi.
Margar ræður og þakkarávörp voru flutt
og kom það í minn lilut að þakka forstöðu-
konunni, frú Elvíru Anderson, fyrir hópinn
og færa lienni smágjöf frá okkur, en liún
þakkaði og færði öllum landssamböndun-
um bókina „Falbygden“ að gjöf. Frú Bo-
strup þakkaði ráðskonum og framreiðslu-
stúlkum, sem einnig fengu smágjafir. Því
miður þurftu rektors-hjónin að sinna opin-
berum aðilum, sem komu í lieimsókn lil
þeirra þetta kvöld og gátu því ekki veriö
með, en frú Aspesæter átti að færa þeim
sérstakar þakkir. Nokkru eftir að staðið var
upp frá borðum var kallað á mig og ég beð-
in að koma strax með íslenzku myndirnar
út í skólasalinn. Voru þá flest allar kon-
urnar þar komnar og ætluðu ekki að fara
fyrr en þær liefðu séð myndirnar. Reyndi
ég að útskýra þær og flétta inn í frásögnina
ýmsum atriðum úr sögu lands og þjóðar.
Voru allar konurnar mjög hrifnar af mynd-
unum, sem ég síðan gaf frú Önnu Bostrup
mínum góða leiðsögumanni í Stockhóhni
og ferðafélaga bæði á leiðinni til og frá
Mullsjö.
Var nú Jiessum dýrðlegu orlofsdögum
lokið og kvöddust konurnar með mestu vin-
seind og tilhlökkun um að bittast einlivern
tíma síðar og rifja upp endurminningar frá
þessum sanmorrænu orlofsdögum í Mull-
sjö.
Ég færi sænska húsmæðrasambandinu,
frú Elvíru Anderson, sambandi bennar og
meðstjórnarkonum ásamt hinum 70 þátt-
takendum, innilegar þakkir fyrir þessa un-
aðslegu orlofsdaga.
Helga Magnúsdóttir.
HÚSFREYJAN