Húsfreyjan - 01.07.1966, Qupperneq 42

lijálpar, Jiar sem lasleiki eiVa aiYrar slæmar áslæiV-
ur voru. Þessi stúlka — sem ekki var alltaf sú
sama — vann á líkan liátt og lijúkrunarkonan,
frá 1936 lil 1942, eða í 6 ár. Var það' vinsæl hjálp,
en ekki vandalaust aiV raiVa niður starfstinuun
henuar, Jiar sem Jiörfin var svo víða.
Eftir 1942 varð félagið að liætta við hjálparstúlk-
una, vegna þess að engin kona fékkst til þessa
starfs, og hefur ekki fengizt síðan. En dálitla fjár-
styrki liefur kvenfélagið lil skamms tíma lagt fram
til sjúkra og fálækra. Um árabil var erfiður efna-
hagur á ýmsum heimilum í kauptúninu — jiá
sendu konurnar fatagjafir til fátæku barnanna fyrir
jólin, og í nærfellt 30 ár eða frá 1936, hefur fé-
lagið staðið árlega fyrir jólatrésfagnaði um liá-
tíðarnar. Þangað hafa öll liörn liæjarins koinið og
mæður Jieirra, og litlu hörnin, sem ekki fá að
fara á aðrar skemmtanir, ldakka til þess allt árið,
og mæðurnar líka.
I apríl 1944 var á fundi félagsins sainþykkt að
stofna sjóð, er siðar yrði varið til styrktar lieimili
fyrir aldrað fólk í Stykkishólmi. Sjóð þennan eflir
félagið með sölu minningarspjalda og merkja.
Árið 1939 tók félagið til ræktunar óræktarblelt
í útjaðri hæjarins, og liafa konurnar síðan lagt
mikla vinnu og mikið fé í þennan garð. Við trúum
því að árangur þeirrar starfsemi sjáist meðal ann-
ars í aukinni ræktun, þrifnaði og fegrun í þorp-
inu. Nú leggur lireppurinn árlega myndarlegan
styrk til garðsins.
Um kirkjuna hefur kvenfélagið ætíii látið sér
umhugað, enda voru það lika konur, sem fyrst
liófust lianda uni fjársöfnun lil kirkjubyggingar
í bænum. Það var löngu áður en kvenfélag var
stofnað eða árið 1874, að nokkrar konur í kaup-
túninu liöfðu hlutaveltu og samskot til ágóða
fyrir hyggingu kirkju í Stykkishólmi. Sú kirkja,
sem Jiá var reist, stendur enn, og hefur kvenfé-
lagið reynl að styðja að endurhótum hennar, lil
dæmis gefið í hana raflýsingu, á sínuin tíma, klætt
kórinn flosteppi, gefið altarisklæði, látið gera 30
fermingarkyrtla o. fl. í kirkjumunasjóð höfum við
safnað nokkru fé, og geymum þar til ný kirkja
verður reist, sem hlýtur að verða innan skamms.
Til ágóða fyrir Jiann sjóð, höfum við jólahasar í
desemher ár livert.
Kvenfélagið hefur nokkur undanfarin ár, iinnið
einn dag á ári fyrir „Björgunarskútusjóð Breiða-
fjarðar“ og lagt í hann alls 40.500,00 kr.
Þá liafa inörg námskeið verið haldin á vegum
félagsins, svo sem hjúkrunar-, garðyrkju- og mat-
reiðslunáinskeið, ennfrcmur saumanámskeið, sem
haldin hafa verið næstum árlega um langt skeið.
Þessi námskeið hafa verið vinsæl og vel sótt, sér-
staklega saumanámskeiðin. Á þeiin hafa konurnar
saumað á sig og börnin sín — skólaföt og spariföt
og auk þess hefur það verið þeiin upplyfting að
koma saman og vinna saman. í september í liaust,
fengum við hiiigað klæðskera úr Reykjavík, sein
kenndi þcim að sniða cftir hiuu svokallaða l’faff-
kerfi, og voru allar mjög ánægðar ineð Jiað.
Þetta er nú, í stórum dráttum, Jiað helzta, scm
liægt er að segja um störf „Hringsins“ í Slykkis-
liólmi, og er þó ýmislegt ótalið.
Fundir félagsins eru oftast rnjög vel sóttir, og
ýniislegt liefur komið þar til umræðu. Þannig var
á fuiidi í nóv. 1916 að ein kona stakk upp á því,
að stofnað yrði Málfundafélag kvenna, svo að þær
gætu fengið æfingu í að setja skipulega fram liugs-
anir sínar í ræðu og riti. Var því vel tekið, kosin
undirhúningsnefnd, samin lög og „Málfundafélag
kvenna“ stofnað. Margar Hringkonur gengu í það
og aðrar líka. Málfundafélagið starfaði síðan af
fjöri í nokkur ár, og gaf út lilað, sem það kallaði
„Leiftur". Var um ýmislegt ritað í hlaðið, t. d.
vatnsveitu í Stykkishólmi — en þá var hún ckki
kotnin — lireinlæti, umgengni í kirkjugörðum,
hcimilisiðnað o. m. fl. Út frá Málfundafélaginu
var síðan stofnað „Heimilisiðnaðarfélag Stykkis-
liólms“, en í því voru hæði karlar og konur. Nú
eru hæði þessi félög uppleyst, en liafa J»ó vissulega
haft sín góðu áhrif. Og enn fara fram á fundum
kvenfélagsins umræður um ýms atliyglisverð mál-
efni, sein gott er fyrir konurnar að hugsa um.
Þriggja kvenna nefnd, sem kosin er á liverjum
fundi, liefur það hlutverk, að sjá um umræðu- eða
skemintiefni til næsta fundar, að loknuin öðrum
fundarstörfum. Þannig liafa Jiær rætt uin vinnu
húsinæðra utan hcimilis, fegurðarsamkeppni, þjóð-
búninga, sjórivarpið og kvöldvökurnar o. fl. Stund-
um höfum við líka skuggamynda- eða kvikmynda-
sýningar og upplestra, og ævinlega kaffisopa í
fundarlok.
Samstarf félagskvennanna liefur alllaf vcrið af-
burða gott. Hér í Stykkishólmi er enn ekki félags-
heimili, og því erfitt til félagsstarfa í allt of litlu
samkomuhúsi. Þó vinna félagskonur hér saman
með þeirri gleði og ánægju, sem er einkenni Jieirra,
seni ætíð vilja fórna sér fyrir aðra.
17. felir. ár livert lieldur félagið hátíðlegt afmæli
sitt. Er það venjulega fjölsótt, og margt lil skeimnt-
unar. Ekki er þó körlum boðið i afmælið nema
5. livert ár, og una þcir því lieldur illa, en þess
lier saml að geta, að Jieir eru alltaf fúsir til að rétta
lijálparhönd, og hafa ætíð vel rnetið störf kvenfé-
lagsins.
Mörg undanfarin ár liafa félagskonur farið
uokkurra daga skenmitilferð að sumrinu, um Vest-
ur-, Norður- og Suðurland, og síðast í sumar í 6
daga ferðalag til Austurlands — um Austfirði og
Fljótsdalshérað. Ferðir þessar skilja cftir hugljúf-
ar minningar um Jiann föguuð, seni fyllir hug-
aim í hvert sinn, er við sjáum nýja fegurð og fjöl-
breytni okkar ástkæra ællarlands, auk Jiess scm
samveran eykur glcðina.
Þessar ferðir færa okkur fastar saman, lika í
félagsstarfi, auka kynniiigu og vináttu alla.
Félagatala er nú 88.
38
IIÚSFltEYJAN