Tímarit Verkfræðingafélags Íslands


Tímarit Verkfræðingafélags Íslands - 29.12.1947, Blaðsíða 11

Tímarit Verkfræðingafélags Íslands - 29.12.1947, Blaðsíða 11
TlMARIT V.F.l. 1947 85 Samvinnunefnd norrænna verkfræðinga. 1. fundur, haldinn í Kaupmannahöfn 19.—21. maí 1947. Eftir Jón E. Vestdal. Síðla sumars árið 1939 átti að halda fund í Kaup- mannahöfn með fulltrúum frá öllum norrænu verk- fræðingafélögunum, þar sem ræða átti ýmis sam- eiginleg mál norrænna verkfræðinga. Hafði verið samin dagskrá fyrir fundinn og greinargerðir um mörg atriði dagskrárinnar, en lengra komst það ekki. Pundinum var aflýst, er stríðið brauzt út. Þegar norrænir verkfræðingar hittust aftur að stríði loknu á 3. norræna verkfræðingamótinu, sem haldið var í Stokkhólmi i maí 1946, var þessari hug- mynd hreyft á ný. Þar var samþykkt af fulltrúum allra norrænu verkfræðingafélaganna, að komið skyldi á fót samvinnunefnd, er héldi árlega fund til að ræða sameiginleg mál norrænna verkfræðinga. Stofnsetn- ing þessarar nefridar var síðan samþykkt af félög- unum, og bauð danska verkfræðingafélagið til fyrsta fundar í Kaupmannahöfn dagana 19.—21. maí 1947. Á fundinum mættu fulltrúar frá öllum sex nor- rænu verkfræðingafélögunum, 8 frá því danska, 2 frá hvoru hinna finnsku, 1 frá því íslenzka, 4 frá því norska og 3 frá því sænska. I íslenzka nefndarhlut- anum eru Helgi Hermann Eiríksson, Steingrímur Jónsson og ég, en hvorki Helgi né Steingrímur gátu mætt á fundinum, og ég var þar aðeins tvo seinni dagana. Við höfðum þó allir í sameiningu undirbúið fundinn hér heima eftir föngum. Formaður danska verkfræðingafélagsins, Stadsingengiör Westergaard, setti fundinn og stjórnaði öllum fundum síðan. Á dagskrá voru 12 mál. * 1. Titilmálið svonefnda var fyrst tekið fyrir. Full- trúar frá öllum löndunum (nema Islandi) lýstu bar- áttu þeirri, er þeir hefðu átt í til að fá lögvernd- aðan einhvern titil handa þeim mönnum, er lokið hefðu prófi frá teknískum háskólum. Hefur þessi barátta staðið allt að því hálfa öld (í Danm.), en lítinn árangur borið fram til þessa. Danskir verk- fræðingar kalla sig nú Civilingeniör, og er það sam- komulag á milli danska verkfræðingafélagsins og svo- nefndrar Ingeniör-Sammenslutning, að menn með prófum frá teknískum skólum, sem eru ekki háskólar, noti ekki þann titil, en Ingeniör-Sammenslutningen er félagsskapur þeirra manna, er hafa próf frá tek- nískum skólum. Titillinn er ekki lögverndaður, og samkomulaginu má segja upp 1. jan. 1950. I Finnlandi hefur verið reynt að fá lögverndaðan titil fyrir verkfræðinga síðastliðin tuttugu ár, en enn er allt í óvissu, hvort það muni bera árangur. Finnsk- ir verkfræðingar kalla sig aðallega diplomingeniör. I Noregi og Svíþjóð gegnir sama máli. Norskir og sænskir verkfræðingar hafa helzt áhuga á því að fá lögverndaðan titilinn civilingeniör. Gert var ráð fyrir frekari umræðum um þetta mál á næsta fundi nefndarinnar. 2. Inntökuskilyrði í verkfræðingafélögin voru tek- in til umræðu vegna fyrirspurnar, er barst frá norska verkfræðingafélaginu. Voru málavextir þeir, að eðlis- fræðingar, efnafræðingar og jarðfræðingar, sem höfðu fullgild próf frá háskólum (Universitetum), unnu sömu störf og verkfræðingar og óskuðu upp- töku í norska verkfræðingafélagið. En samkvæmt lögum félagsins var ekki hægt að veita þeim upp- töku, þar sem þeir höfðu ekki próf frá teknískum háskóla og höfðu ekki heldur unnið nægilega lengi að verkfræðistörfum, svo að hægt væri að taka þá í félagið á þeim forsendum. En norska verkfræð- ingafélagið veitir upptöku mönnum, sem hafa tekn- íska menntun, þótt ekki sé um háskólamenntun og háskólapróf að ræða, ef þeir haf a unnið alllengi verk- fræðistörf með góðum árangri. Sem stendur eru 8— 9% af meðlimum norska verkfræðingafélagsins, sem teknir hafa verið í félagið á þessum forsendum. Þess er þó ætíð vandlega gætt, að menn þeir, sem þannig eru teknir í félagið, standi verkfræðingum í engu að baki, hvað kunnáttu snertir. Inntökuskilyrði hinna verkfræðingafélaganna eru mjög svipuð hinum norsku ákvæðum. Öll taka þau inn menn með prófi frá teknískum háskóla viðkom- andi lands, en jafnframt menn, sem hafa ekki há- skólapróf, ef þeir hafa unnið lengi verkfræðistörf með góðum árangri, sem sýni, að þeir hafi kunnáttu á borð við verkfræðinga. I danska verkfræðingafé- laginu eru sem stendur um 2% meðlimanna þannig til komnir, í finnsku félögunum 5—10 c/c, en í því sænska um 10%. Próf frá erlendum skólum eru því aðeins viðurkennd, að þau að minnsta kosti svari til prófa frá heimaskólunum. 1 þessu sambandi sagði einn dönsku fulltrúanna frá dönskum manni, er lokið hafði prófi frá skóla í New York. Hann óskaði upptöku í danska verk- fræðingafélagið, en tekníski háskólinn í Kaupmanna- höfn gaf þær upplýsingar um skólann, að próf frá honum jafngiltu ekki prófi frá danska tekníska há- skólanum. Manninum var þá synjað um upptöku. Nokkur síðar fékk danska verðfræðingafélagið um- kvörtun frá hinum ameríska skóla út af þessari af- greiðslu, og ameríska utanríkisráðuneytið sendi fyrir-

x

Tímarit Verkfræðingafélags Íslands

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Verkfræðingafélags Íslands
https://timarit.is/publication/860

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.