Dagblaðið Vísir - DV - 28.02.2004, Page 3

1
DV Fyrst og fremst
LAUGARDAGUR 28. FEBRÚAR 2004
Heilög hómófóbía
Réttindi samkynhneigðra hafa
verið til umræðu undanfarið í kjölfar
þess að George W. Bush lagði til að í
stjórnarskrá Bandaríkjanna yrðu því
settar skorður hverjir megi giftast.
Þannig tókst honum líka að stilla
væntanlegum andstæðingi sínum
upp við vegg og neyddi hann til að
taka afstöðu til málsins, sem auðvit-
að var sú að hann væri andvígur
hjónabandi samkynhneigðra þótt
hann sæi ekki ástæðu til að tiltaka
það sérstaklega í stjórnarskránni.
Hins vegar er það afar sorglegur
vitnisburður um siðferðiskennd
meðalkanans að þegar réttindabar-
áttu minnihlutahópa ber á góma þar
í landi skuli það jafngilda pólitísku
harakíríi að taka undir nreð mann-
réttindasjónarmiðum.
Hommar og lesbíur í Þjóð-
kirkjunni
Hér á íslandi er ástandið til allrar
hamingju betra og hefur tekið
stakkaskiptum á undraskömmum
tíma án þess að maldað væri í mó-
inn að ráði. Samkynhneigðum eru
að vísu enn settar skorður við ætt-
leiðingar og tæknifrjóvgun en vafa-
lítið verður það misrétti einnig
afnumið innan tíðar. Lengra verður
þá ekki hægt að ganga og íslending-
ar geta verið stoltir af því að búa í
landi þar sem engum er mismunað
vegna kynhneigðar sinnar. Alltjent
ekki af hinu opinbera, aðeins af trú-
félagi sínu.
Ekkert trúfélag á íslandi hefur
nefnilega enn treyst sér til að gefa
saman einstaklinga af sama kyni í
hjónaband. Hér mæðir mest á Þjóð-
kirkjunni enda er hún trúfélag meg-
inþorra þjóðarinnar og þar af leið-
andi meginþorra homma og lesbía.
Það er hins vegar ekki hlutverk hins
opinbera að ákveða hverjir megi fá
kirkjulega vígslu, þá ákvörðun tekur
hvert trúfélag fyrir sig og á meðan
samkynhneigðir eru ekki stærri
þrýstihópur innan Þjóðkirkjunnar
en raun ber vitni er engra breytinga
að vænta þar á bæ. Afstaða hennar
mun áfram verða sú að fagna því að
Davíð Þór Jónsson
er enn að karpa við
kirkjuna
Kiallari
þessi umræða, sem kom upp á borð-
ið fyrir rúmum þrjátíu árum, skuli
vera komin upp á borðið og ár og
aldir munu líða.
Hvað gerir trúaður maður?
Það er innbyggt í eðli Þjóðkirkj-
unnar að humma siðferðileg álita-
mál fram af sér fram í rauðan dauð-
ann af eðlislægri skelfingu við að
rugga bátnum. Þegar umræðan
snýst um eitthvað sem allir sæmi-
lega innrættir menn geta verið sam-
mála um, svo sem atvinnuleysi, fá-
tækt og vændi, tekur hún afstöðu.
En um leið og einhvem kjark þarf til
að taka afstöðuna, um leið og eitt-
hvað ber á góma sem raunverulegur
styr stendur um, þá þumbast hún
við og þegir. Þjóðkirkjan segir með
öðrum orðum aldrei neitt annað en
það sem segir sig sjálft. Þar sem
frjálslyndir ffelsunarguðfræðingar
og forpokaðir bókstafstrúarmenn
koma saman til að halda friðinn er
ekki talað um neitt sem skiptir máli.
Vogi einhver sér að impra á ein-
hverju sem ágreiningur er um er tai-
inu eytt með hjali um kærleika og
náð og beðið fyrir sátt. í þessu partíi
em samkynhneigðir í hlutverki
bleika fílsins á miðju stofugólfi sem
sátt ríkir um að taka ekki eftir.
Hvað gerir trúaður maður sem
tilheyrir kirkju sem tekur ekki undir
trúarsannfæringu hans, til dæmis að
þar sem kærleikurinn virði engin
landamæri sé ást á milli tveggja ein-
staklinga alltaf jafnheilög, óháð
þjóðerni, litarafti, kyni eða mögu-
leikum til undaneldis? Hvað gerir
hann ef trúfélagið neitar að taka
sönsum? Heldur hann áfram að
berja hausnum við steininn eða
kveður hann og þakkar fýrir sig og
finnur sér trúfélag sem hann á sam-
leið með?
Þjóðkirkjan enginn prókúru-
hafi
Það þarf ekki nema hundrað
manns og frjálslyndan prest til að
mynda trúfélag sem gefið gæti sam-
kynhneigða í jafn heilagt hjónaband
og hver önnur kirkjudeiid. Þjóð-
kirkjan er nefnilega enginn prókúm-
hafi á blessun Guðs. Reyndar er
Þjóðkirkjan ekki einu sinni það
merkileg stofnun að það eigi að vera
nokkrum manni sáluhjáiparatriði
hvaða skoðun hún hefur á hjúskap-
armálum hans.
Fangelsið að Litla-Hrauni Sjálfsmorð
fanga geta verið lausn, að mati bréfritara.
Fangar og sjálfsvíg
Einar Gunnarsson skrifar:
Fangelsisstofnun gefur sístækk-
andi hópi þeirra ógæfusömu ein-
stakiinga, sem dæmdir eru undir
manna hendur, tækifæri á að taka út
sína refsingu með því að gegna sam-
félagsþjónustu. Þetta er ánægjuleg
þróun, sem vonandi má útfæra frek-
ar og efla, til dæmis með því að fang-
Lesendur
ar í samfélagsþjónustu fái fræðslu
. og uppbyggilega meðferð, jafnframt
því sem þeir gegna skyldustörfum.
I viðtali fyrir allmörgum ámm
sagði Haraldur Johannessen, þáver-
andi fangelsismálastjóri, að fangelsi
væru þannig að enginn kæmi þaðan
út sem betri maður. Mér verða þessi
orð alltaf hugstæð. Sýna að fangels-
isvist gengur í raun í berhögg við hið
almenna viðmið; að fegra mannlífið.
Skólar hafa þann tilgang að færða
fólkið, lögreglan gætir öryggis borg-
aranna og læknar leggja líkn að
þraut. Svona má áfram telja. Fang-
elsin hafa hins vegar þann tilgang að
skila okkur slæmum þjóðfélags-
þegnum.
Stundum hefur það gerst að
fangar á Litla-Hrauni hafi tekið líf
sitt í sinni sáru sáiarangist. Af því
hafa meðvitaðir þjóðfélagsþegnar
haft áhyggjur og gripið hefur verið til
aðgerða. En eru sjálfsmorðin ekki
einfaidlega lausn og góður leikur í
stöðunni þegar állt er svart - og vist-
in að baki rimlunum er að gera þá að
verri mönnum.
Nebúkadnesar
talar með fullan
munninn
Ingibjörgjónsdóttir bringdi:
í Mogganum um sl. helgi var við-
tal við ungan mann sem gegnir starfi
stöðumælavarðar í miðrborginni.
Athyglisvert var að sjá í þessu viðtali
að hann sagði
ekki til nafns;
enda væri sér það
ekki heimilt. Til-
DV tekur við lesendabréfum og
ábendingum á tölvupóstfanginu
lesendur@dv.is. DV áskilur sér rétt til að
stytta allt það efni sem berst til blaðsins
og birta það í stafrænu formi og í
gagnabönkurp án endurgjalds.
Spurning dagsins
Er ekki komið nóg af Kringlum?
Ankerin tvö
„Þetta er hugmynd sem er vert að skoða og
við alla uppbyggingu í miðborginni þarfað
horfa minnst 20 til 30 ár fram í tímann.
Skoða verður þetta í samhengi við annað
svo sem hvort einnig eigi að fara í upp-
byggingu við Hlemm - en hann og Kvos-
in yrðu, með ólíkri starfsemi á 'hvorum
staðnum, sem ankeri Laugavegarins, sem
yrði áfram mikil verslunargata. Mér þykir
einnig mjög mikilvægt að hafa kvikmynda-
hús i miðborginni, líkt og tíðkast í flestum mið
borgum þarsem ég þekki til."
Bolli Kristinsson,
kaupmaður í Sautján.
„Mer líst prýð-
isvel á þessa
stórhuga áætl-
un sem mun
vonandi efla
miðbæinn og
færa okkur nær
því að gera
ævagamlan draum um alvöru tónlist-
arhús í Reykjavik að veruleika."
Jakob Frímann Magnússon
tónlistarmaður.
„Auðvitað vil
ég uppbygg-
ingu i miS-
borginni, en
ekki er þar
með sagt að ■
þurfi risastóra
verslunarmið-
stöð. Fara
mætti ein-
hvern milliveg. Hins vegar kemur þessi
tillaga umræðunni afstað, sem er hið
besta mál."
Þórir Sigurbjörnsson, versluninni
Vísi við Laugaveg.
„Nei, engin
miðborg getur
þrifist án versl-
unar. Sam-
kvæmt þessum
hugmyndum á
að fjölga ibú-
um á svæðinu
um helming, sem auka myndi verslun á
svæðinu mikið. Miðborg getur aldrei
byggst einvörðungu upp á menningar-
starfsemi."
Sigurður Jónsson, framkvæmdastj.
Samtaka verslunar og þjónustu.
„Ég held að
gott sé fyrir
miðbæinn að
fá einhvers
konar verslun-
armiðstöð, þó
ég sjálfur væri
hrifnari aflítilli
miðstöð með
mörgum litlum
búðum sem myndu styðja hverja aðra,
heldur en stórri verslunarmiðstöð í
anda kringlunnar og Smáralindar, þó
þær séu ágætar til síns brúks."
Gísli Marteinn Baldursson, vara-
borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokks.
Hugmyndir eru uppi um að reisa risastóra verslunarmiðstöð
á hafnarbakkanum í Reykjavík.
gangurtnn væn
að vemda sig og
aðra þá sem
gegna svo um-
deildum störfum
að gæta bflastæða borgarinnar.
Þetta verndarsjónarmið getur
vissulega átt sér nokkurn stað. Hins-
vegar má segja að öll störf séu með
einhverjum hætti umdeild - og um
marga aðra blása stríðari stormar en
stöðumælaverði og em hinir sömu
þó ekki einhver Nebúkadnesar Ne-
búkadnesarson, nafnleysingi smá-
sögunnar frægu.
Þess utan finnst mér ókurteisi
þegar menn kynna sig ekki. í raun-
inni jafn hallærislegt og þegar fólk
talar með fullan munninn, sýgur
sultardropann upp í nefið, rennir
ekki upp buxnaklaufinni eða býður
ekki góðan daginn.
Stefán Haraldsson, fram-
kvæmdastjóri Bflastæðasjóðs, þarf
því að taka sína menn í kennslu-
stund í mannasiðum - og óska ég
honum velfarnaðar í mikilvægu
starfi.