Foreldrablaðið - 01.01.1974, Blaðsíða 30
28
HELGI TRYGGVASON,
yfirkennari:
Hornsteinn
ísienzkumenntunar og heimilin
Ekki gat mig grunað, þegar kennarinn í fárra
vikna farskóla okkar var á árum fyrri heimsófriðar
að opna fyrir okkur helstu hugtök í Móðurmáls-
bókinni hans Jóns Ólafsssonar, sem við vorum
látin kaupa og ég hafði miklar mætur á, að ég
mundi verða síðar á ævi minni þurfa að vera sár-
óánægður með það tillag til menntunar æskufólks-
ins, sem falist hefur í einhliða málfræðikennslu
nú undanfarandi áratugi og til þessa. Þessi
óánægja mín má kannske þykja enn undarlegri
þegar ég nefni, að ég sóttist eftir málfræðibók-
inni hans Halldórs Briem og tók ástfóstri við
hana, bar hana í barminum nokkrar vikur kringum
veturnætur, þegar ég gætti fjár föður míns, og leit
í hana þegar tóm gafst, mér til dægrastyttingar
— og menntunar. Þegar ég síðan rúmlega tví-
tugur kom í fyrsta bekk Kennaraskólans tók ég
tveim höndum Setningafræði Freysteins Gunnars-
sonar, þá nýrri af nálinni. Með þeirri bók vann
hann brautryðjendastarf á því sviði hér á landi.
Ég tel nefnilega nám í málfræði og setningafræði
þroskavænlegt, sé það tekið með áhuga og alúð
og sótt á brattann án sjálfsvorkunnar. En áfram
með söguna.