Landneminn - 01.10.1947, Blaðsíða 19

Landneminn - 01.10.1947, Blaðsíða 19
sem buðust til að standa við hlið þeirra 1938, og Bandaríkjamenn ætluðu að segja eitthvað fallegt um þá. Bretar og Frakkar tóku ekki tillit til þessara þjóð og framseldu þá Þjóðverjum. Eft- ir þá hátíðlegu athöfn sagði Mr. Chamberlain m. a.: „Þegar öllu er á botninn hvolft, þá eru Tékkoslóvakar þjóð, sem við vitum lítið um." Ég kynntist að mínu áliti hreinræktuðu íhalds- fólki, sem fór herfilegum orðum um kommún- istana, alþýðusamtökin og verkalýðinn. Einnig lá því mjög misjafnt orð til Rússa, en virtist hrif- ið af öllu, sem bandarískt var. Eg spurði þetta fólk, hvort það vonaðist ekki eftir, að land þeirra kæmist aftur í nánari tengsl við Vestur- veldin, sérstaklega Bandaríkin, og veitti þeim í utanríkismálum. Svar þess var afdráttarlaust neit- andi. „Við getum ekki á neinn hátt komið til móts við Bandaríkin í utanríkismálum, meðan þau reka þann áróður gegn okkur, sem nú er efstur á baugi hjá þeim." Það íræddi mig á þvi, að sérstaklega í Bandaríkjunum, en einnig í Bret- landi, væri gert mikið veður úr því, að tékk- neskur þjóðarbúskapur gæti varla veríð án Þjóð- verja. Súdetahéruðin lægju í eyði og iðnaður- inn biði þess ekki bætur að vera sviptur miklum hluta af bezta starfsfólkinu sínu. Á þessum for- sendum rækju þeir áróður fyrir því að koma nokkrum þýzkum heiðursmönnum úr hernáms- svæðum sínum til Tékkoslóvakíu. Tilgangur þeirra væri auðsær. Þeir ættu að mynda eins konar fimmtu herdeild á ný innan landainær- anna. Mér var að mestu ókunnugt um þennan málflutning Engilsaxanna, en varð hans brátt var, þegar ég kom til Englands. Fyrstu spurn- ingar Englendinga sem ég kynntist og vissu, að ég var að koma frá Praha, voru venjulega á þ.l leið: „Gengur ekki allt á tréfótum þar eystra, síðan Þjóðverjarnir voru fluttir burt?" KOMMÚNISTARNIR og demókrat- arnir voru báðir mjög á einu máli um það, að Tékkar þyrftu að auka verzlun sína og viðskipti við lönd áætlunarbúskaparins og forða sér á þann hátt fram hjá blindskerjum kreppunnar, sem Vesturveldin væru að steyta á. Þeir bentu mér á, að Bretland væri þegar komið í fjárhags- legt öngþveiti, atvinnuleysi græfi um sig í Banda- ríkjunum og allt væri enn á huldu um þróun atvinnulífsins í Frakklandi. Þjóðir eins og Tékk- ar, sem ættu viðgang sinn að verulegu leyti und- ir utanríkisverzlun sinni, yrðu að tryggja sér örugga markaði og þeirra væri helzt að leita í Austurvegi. Tékkum er þó ógerlegt að selja all- an varning sinn austurátt eða kaupa þaðan allt, sem þeir þarfnast. Þeir verða að beina um 40% af utanríkisverzlun sinni til Vesturveldanna, og mun það meðal annars hafa nokkur áhrif á framkomu þeirra í utanríkismálum. Hlutverk œskunnar fyrir ísland. Framh. af bls. 2. eða kvikmyndirnar mega ekki gera hana að and- legri undirlægju þeirra, né verksmiðjur og aðr- ar vélar hana að vinnuþrælum. Æskunnar hlut- verk er að ráða þessum tækjum, nota þau skyn- samlega og vel til þess að gera líf komandi kyn- slóðar sjálfstæðara, fegurra og betra en nokkurr- ar annarrar, er þetta land hefur byggt. Og til þess að geta gert það, þarf æskan að yfirtaka all- an þann þjóðlega arf, sem undangengnar kyn- slóðir hafa skapað, láta hann ekki glatast í tækni- legu umróti tímanna, — láta þá vaxandi vel- gengni, sem þjóðin getur veitt sér, ef vel er stjórnað, ekki spilla því menningarsjónarmiði, sem einkennt hefur mat þjóðarinnar fram til þessa. »JiR íslendingar getum hagnýtt oss ágæta tækni Ameríku, án þess að láta dollara- matið á verðmætum lífsins ryðja sér til rúms hjá oss og marka þjóð vora soramarki fégræðg- innar og peningavaldsins. En til þess að gera þetta, þurfum við sterka, hugsjónaríka æsku, sem er sér þess meðvitandi að hún stendur vörð um fjöregg þjóðar sinnar. Æska íslands á fyrir hönduin hörðustu sjálf- stæðisbaráttu, sem þjóðin hefur háð, baráttuna við voldugasta andstæðing, sem nokkru sinni hef- ur ágirnzt land vort: amerísku yfirdrottnunar- stefnuna. Ameríska auðvaldið og erindrekar þess hér munu beita jafnt kúgun sem spillingu til þess að ná því marki sínu að sölsa undir sig land vort sem herstöð, þótt það stofni sjálfri tilveru þjóðarinnar í hættu. Sú æska, sem á að standa vörð um frelsi ís- lands, þarf því jafnt á þeim siðferðilega styrk- leik aðhalda,sem þekkingin á baráttu þjóðarinn- ar veitir henni, og þeim yfirburðum á sviði þjóð- félagsþekkingar, sem kenning marxismans veitir. Megi blaði Æskulýðsfylkingarinnar takast að leggja fram sinn skerf til þess að æska íslands geti orðið hlutverki sínu vaxin. Hitt er svo sér- stakt athugunarefni hvað þjóðin þarf að gera nú þegar fyrir þá æsku, sem hún leggur slíkan vanda á herðar. E. O. LANDNEMINN 13 L

x

Landneminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Landneminn
https://timarit.is/publication/893

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.