Landneminn - 01.10.1947, Blaðsíða 21

Landneminn - 01.10.1947, Blaðsíða 21
Mannfyrirlitning. I útvarpserindi 17. ágúst 8.1., sagði séra Sigurbjörn Einarsson, dó- sent, þessi orð: „Manndýrkunin er eitt einkenni nazismans, mannfyrir- litningin annað." Glæpaverkin í Buchenwald, Auswitz og Dackhau vitna um sannleiksgildi þessara orða dósentsins, svo og hin alkunna dýrk- un þýzku þjóðarinnar á foringjan- um Hitler, meðan hann hét og var. Framkoma nazista utan Þýzkalands sannar einnig þessi orð dósentsins. Islenzkir nazistar hópuðust saman í porti Miðbæjarskólans hér á árun- um til að dýrka og vegsama Hitler, Göbbels og Himmler, og nú berast þær fréttir frá London, að nazistar þar efni til æsingafunda og hvetji til Gyðingaofsókna. Um manndýrkun nazismans í Þýzkalandi strax árið 1933 má benda á þessi hvatningarorð í Hessische Landeszeitung það ár: ^Fram, þýzki mabur, fram, kristib jólk! Sannur Gub er meb oss. Yfir oss er hans sterka hönd. Og Hans Smurbi er vor baráttujélagi. Gub á himnum hef- ur sent oss sinn hjálpara, Foringjann." 1 Niirnberg var sá dæmdur til dauða, sem stjórnaði Gyðingaof- sóknunum í Þýzkalandi. Hann hét Julius Streicher. Strax árið 1933 hafði sá mannhatari byrjað herferð sína gegn þýzkum Gyðingum og víl- aði hann sér ekki við að beita hin- um óþverralegustu aðferðum í iðju sinni. Þetta ár gaf hann út einmitt í Niirnberg blað, sem bar nafnið ,,Stiirmer". I þessu blaði var strax í upphafi hægt að sjá, hverjar fyr- irætlanir nazistanna voru. Ef borg- arablöðin um heim allan (þar með talin þau íslenzku) hefðu lagt meiri rækt við það að afhjúpa hinar villi- mannslegu fyrirætlanir þýzku naz- istanna heldur en að afflytja mál andnazismans í Þýzkalandi, t. d. í sambandi við þinghúsbrunann, þá er ekki að vita, nema við hefðum Mannhatarinn Julius Streicher. sloppið við hina miklu síðustu heimsstyrjöld, sem var háð til að leggja nazismann að velli. Þótt borgarablöðin liafi algjörlega svik- izt um þetta, þá er samt ekki of seint að reyna að bæta upp skaðann og birta nokkrar glefsur íir blaði Streichers. Á forsíðu „Stiirmers", 30. tölu- blaði, júlí 1933, er þessi fyrirsögn gleiðletruð: „Dauði Gyðingurinn", og undirfyrirsögn: „Fritz Rosen- felder er svo skynsamur að hengja sig." Skýrt er frá því að Rosenfeld- er, sem var formaður fimleikafélags í Cannstadt, hafi framið sjálfsmorð, eða „horfið til hallar Abrahams," þegar hann hafi verið rekinn úr fimleikafélaginu. Síðan segir „Stiir- mer": „Hvernig hann dó, vitum við ekki, hann hefur sennilega hengt sig. í sín- um frábæra gyðingalega harnaskap, lét hann eftir sig kveðjubréf, til að vekja athygli. Það er svona: „Kœru vinir. Þetta er mín hinzla kvebja. Þýzkur Gybingur gat ekki feng- i& af sér ab lifa, vitandi þab, ab hann var talinn föburlandssvikari af þeirri hreyfingu, sem hib þjóblega Þýzkaland væntir lausnar af. Eg fer héban án hat- urs og gremju. Innileg ósk gagntekur mig: Bara ab skynsemin haldi innreiS sína aftur. Þar sem mcr, þangab til, er ekkert starf mógulegt, sem ég gœti fellt mig vib, reyni ég meb sjálfviljugum dauba mínum ab ýta vib mínum kristilegu vin- um. Þib getib af þessu verki mínu séS hvernig komib er jyrir þýzkum GySing- um. Hve miklu fremur hefbi ég kosib aS deyja fyrir fbSurlandiS. SyrgiS ekki, held- ur reyniS aS frœba, og hjálpa sannleik- anum til sigurs. Þannig vottib þib mér mestan hefbur. Ykkar Fritz." Og „Stiirmer" heldur áfram: „Ef Gyðingurinn Fritz Rosenfelder hef- ur haldið, að hann með þessu gæti breytt hug Þjóðverja til hins gyðinglega kyn stofns, þa hefur hann dáið til einskis. En við gleðjumst yfir honum, og við hefðum ekkert á móti því að kynsystkini hans færu eins að. Þá hefði í raun og veru „skynsemin haldið innreið sína aft- ur," í Þýzkalandi. Og gyðingavandamálið væri leyst á einfaldan og friðsaman hátt. Við værum þá reiðubúnir til að veita hin- um látnu síðustu fylgd og skjóta þrem drynjandi skotum upp í loftið, Jahve til dýrðar." Eitt af hinu fasta efni „Stiirmers" var að Ijósta á viðbjóðslegan hátt upp um einkamál þýzkra stúlkna. Á 4. síðu sama tölublaðs af „Stiirmer" stendur þetta: „Berta Miele, Altstrasse, Göppingen, 19 ára gömul, hefur mök við Gyðinginn Riese. Þar eð einn Gyðingur nægir henni ekki, á hún einnig vingott við Gyðinginn Guggenheim. Hún sést oft á nóttunni standa með óðru hvorum Gyðingnum í dimmum húsaskotum. Hún getur sjálf gert sér í liugarlund hvernig fara mjni fyrir þeim, ef þau verða oftar staðin að þessu." Á sömu síðu: „í Adlerstrasse 31, Niirnberg, hefur Gyðingurinn, eigandi firmans Wellhöfer & Co. Zirndorf, ríkmannlega íbúð. Hann sést oft við hlið þýzkra stúlkna. Ein þeirra kvenna, sem gleymt hafa kynstofni sínum, og enn þykir heiður að því að eiga vingott við Gyðinga, er Inge Manger, Regenhurgerstrasse 144, Niirnberg. Hún er svo ósvífin að Mta sjá sig með Gyð- ingum á opinberum veitingastöðum." Svona skrifaði Gyðingahatarinn Julius Slreicher 1933. Þegar hann var hengdur fyrir glæpaverk sín í Niirnberg 1947, var engum viðhafn- arskotum skotið upp í loftið. Glefsur úr N. S. LANDNEMINN 15

x

Landneminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Landneminn
https://timarit.is/publication/893

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.