Unga Ísland - 01.09.1916, Blaðsíða 3

Unga Ísland - 01.09.1916, Blaðsíða 3
UNGA ÍSLAND 67 ræna þau. Endrum og sinnum falla skriður á »hlauparana« og verða þeim að bana. Víða er óheilnæmt loít, svo að póstarnir fá hitasótt og bíða aldurtila og sumir týnast í ó- færum vatnsföllum. Mörgum verða villidýr að fjörlesti. Má af þessu sjá, að ekki muni tekið út með sældinni að hafa á hendi póslflutninga á Ind- landi. ^ Ýmsar þjóðsagnir um orsakir jarðskjálfta. Foin-íslendingar og Norðmenn gerðu sér þessa hugmynd um or- sakir jarðskjálfta: Loki Laufeyjarson var einn af Ásum. Hann var slægur og illur, og gerði goðunum alt til meins, sem hann gat. Goðin urðu honum því reið, tóku hann og bundu hann í helli nokkrum, og festu eitur- orm í loftið upp yfir honum svo að eitrið skyldi drjúpa í andlit hans. En kona Loka, Sigyn að nafni, hélt skál undir eiturdropunum. Þegar skáb- in var full, helti Sigyn eitrinu úr henni, en á meðan draup eitrið á andlit Loka, brautst hann þá um á hæl og hnakka, svo að öll jörðin skalf. Og það kölluðu fornmenn jarð- skjálfta. Þegar jarðskjálfti verður í Japan, segja .Tapanar: »Nú hefir hvalur synt undir landið okkar«. En Kínverjar halda að jarðskjálfti stafi af því, að ógnar-stór mús í undirheimum nagi jörðina svo hún hristist. Indverjar halda að fíll, sem stend- ur á skjaldböku, haldi jörðunni uppi og þegar skjaldbakan syndir í sjón- um verði jarðskjálfli. Sumar svertingjaþjóðir í Afríku halda að jarðskjálftar komi af því, að stjarna detti ofan í hafið og or- saki svo mikinn öldugang, að jörðin hreyfist. I Mexikó fara mæður með börn sín út úr húsum sínum, þegar jarð- skjálfli kemur, og segja: »Hræring jarðarinnar láti ykkur vaxa og verða slerk«. Sumar Síberíuþjóðir trúa því að guð þeirra aki í sleða með hundum fyrir yfir jörðina. En þegar hund- arnir stansa og hrisla af sér snjóinn, verði jarðskjálfli. G. D. Gullna snertingin. Eftir Haw Thorne. Frh. ------ »Hvað gengur á, ungfrú litla«, sagði Midas, »komdu og segðu mér hvað hefir angrað þig á þessum inndæla morgni«. Gullbrá tók ekki svunluna frá aug- unum, en hún rélti höndina að pabba sínum og sýndi honum eina af rós- unum, sem hann var nýbúinn að ummynda. »Yndislegt«, kallaði hann upp, »hvað er það við þessa dýrðlegu gull- rós, sem kemur þér til að gráta?« »Æ, elsku pabbi minn«, sagði barn- ið milli gráthviðanna, »hún er ekki falleg, hún er það ljótasta blóm, sem nokkurn tíma hefir sprottið á jörð- unni. Þegar eg var búin að klæða mig, hljóp eg strax ofan í garðinn, til að tína nokkrar rósir handa þér, því eg veit þér þykir vænt um þær, og vænna þegar litla stúlkan þín héfir tínt þær. En ó, ó, pabbi minn, hvað heldurðu eg hafi séð, það er búið að skemma þær allar, þær eru allar fölnaðar, margular á litinn, blessaðar fallegu rósirnar mínar, það er engin

x

Unga Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Unga Ísland
https://timarit.is/publication/894

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.