Unga Ísland - 01.12.1937, Blaðsíða 13

151
UNGA ÍSLAND
fram bakkanum, til að gá að, bvort nokk-
urt nýtt skip hefði komið um nóttina.
Hann stanzaði við stóra. enska kola-
skipið, „King Echvard". Það var glæsilegt
skip, gljáandi og tandurlireint frá sjávar-
máli að sigluliúni. þrátt fyrir afferming-
Una í gær — allt fágað, svo að livergi sást
vottur af kolaryki, Þar var skipstjóri. sem
hafði hlutina í reglu!
Bara að hann gæti komist að hjá honum.
Eáki hefði glaður tekið móti öUum þeim
barsmíðum, sem rúmast gátu á skrokknum
á honum, ef hann hefði fengið bær sém
skinsdrengur á þessu glæsilesra skipi. En
það var víst alveg eins auðvelt að komast
til tunerlsins. Eins og hann ieit út yrði
hann hvereri tebinn. ekki einu sinni á skít-
us’asta dall.
Láki leit til sólar. Hann varð víst að
flvta sér, ef hann átt.i að hafa tíma til að
skrenpa unn í kirkjuerarð oer vá að leiðínn
hans nabba, oer vera slonninn bnrt áður en
fólk færi að tínast í kirkjuna. Hann stefndi
unn í borerina.
— ó, hvað hann var nú eimuana ! Hérna
-í bessari götu hafði hann marn>a nóttina
hirt föður sinn útúrdrukkinn o<r hálfhori*
hanu út. í skinið. Og hann skammaðist sín
ekki fvrir að kannast við bað. að frá bess-
nm dimmu nóttnm átti hanu ksmustu
minningar sínar. Flestum dren"ium nmndi
siálfsafrt finnast bað undarLo- (Tleðiiind.
en bað er va.falaust af bvi að íáir drpnmr
eiofa iafn lítinn o<? anman föðnr o<r vifa
hví pkki hve dá.samierrt bað er að brvs+a
mögrum og titrandi Kkamanum nn-n að
sér — hessu piua. sem var hans nrr finnn
sin* sterkau eins n<T fnPorðlnri monn. Og
hvað bað hitaði nn+alpfra um hiartarjpt-
nrnar að s+riúka gráu bunnn Inkkana frá
andlitinu og glevma bví Spm kaprnlpvsið
og andstyggðar áfengið höfðu gert að
verlrum — nei. euginu gat ímyndað sér
það!
Láki gekk hratt og sveigði fyrir horn.
Það lá við, að hann dytti aftur á bak.
Þarna kom liann, skipstjórinn á „King Ed-
v.ard“. Það var ekki heppilegt, að láta
hann sjá svona grútóhreint andlit, ef nokk-
ur von skyldi vera. Jæja, en þai'na hvarf
hann inn til Páls skóara. Þá var víst úti
um alla von, }wí að Páll var formaður
barnaverndarnefndarinnar,' og var óspar
á slæmar sögúr um þá snáða, sem komu t.il
ráðstöfunar hans.
Láki flýtti sér að læðast inn í garðinn
til skóarans. Það gat verið nógu gaman að
hevra, hvað hann segði. einkum ef það
skvldi nú snerta Láka sjálfan.
Það er ljótt að njósna um samtöl manna.
og bað gerir ekkert siðað barn. En það er
tölnverð afsökun að heita hara Larfa-
Túki. Og drengurinn hafði enga samviskn
af bví. bó að. bann leggði evrað fast við
oT'inn gluggann á vinnustofu skóarans.
Hann hevrði greinilega að skinstjórinn
sagði:
..Má maður snvria f hvaða tilefni meist-
arinn er svona fínn í das’f"
Páú vav skrækróma. Hann svaraði:
.. Vi bað er bann Larfa-Pétur, sem kall-
aður va.r. Hann er dauður."
.O-bí bér ætlið að verða við iarðarför?"
...Tarðarför — manns eins og Larfa-Pét-
nrs — bvað segið bér. skinstióri ?“ Og
fán skóari fnæsti að bessari fiarstæðu.
\Tpi. pu bann befir látið eftir strákorm.
0<t spm formaðnr barnaverndarnefndar-
innar befi écr kallað saman fnnd í nefnd-
inni úti í skútugarminum. ..Edit“. bér vit-
i« vfst um bana. Við þurfum að ráðstafa
stráknum."
. Þér fvrirgefið en mér finnst það skrft-
inn fundarstaður."