Unga Ísland - 01.12.1937, Síða 15

153
UNGA ÍSLAND
iim sínum, eins op hestaprangarar, sem
n'tla afi selja byltkju með leyndum gölt-
um.
Drengurinn settist á plankann, sem var
l.rú frá landi út í skipið. Ilann sá mann
koma gangandi utan frá skipasmíðastöð-
inni. Skyldi það vera einn nefndarkarl
enn? Nei, þá kæmi hann úr annarri átt.
— Nú, það var hann enn þá, kolaskip-
stjórinn. Ilvað gat hann verið að fara?
•Ia, svei, hvað hann var háreistur! Hann
hélt víst að hann væri éitthvað nokkuð
mikið... .montrass!
ITngi skipstjórinn stansaði við land-
gönguplankann og heilsaði með því að
hera vísifingurinn upp að húfuskvggn-
inu.
„Ert það þú, sem heitir Áslákur PéturS-
son?“ spurði hann.
Láki gaf lionum hornauga og setti upp
totu.
„Þér getið sjálfur heitið Áslákur Péturs-
son. Nei, Larfa-Láki, skiljið þér það —
Larfa-Láki.“
Skipst.jórinn gekk út á plankann. að
drengnum.
„Heyrðu Áslákuiv Pétursson, viltu færa
]>ig svolítið, svo að ég komist áfram?“
„Onei, ég yil J>að ekki, skipstjóri. Flyt.j-
ið mig sjálfur, ef.yður sýnist.“
Láki bjóst við Jjví, að verað stungið á
höfuðið xát í sjóinn, og liann kreisti aug-
un aftui' og liélt sér eins og hann gat i
plankann, bæði með höndum og fótum.
„Nú, jæja, ég verð þá að bíða.“
Drengurinn leit upp. Hann varð meira