Unga Ísland - 01.09.1941, Blaðsíða 12

Unga Ísland - 01.09.1941, Blaðsíða 12
Slgurður Helgason: Frá meginlandinu myrka Þá er það vatnahesturinn. Hann er eitt þessara stóru dýra, eins og fíll- inn og nashyrningurinn. Og ef við segjum, að fíllinn minni helzt á til- gerðarlegan heldri mann, sem hvorki þolir blett eða hrukku á sjálfum sér, þá má líkja nashyrningnum við gaml- an geðvonskuvarg, en vatnahestinum við latan ístrubelg, sem situr flibba- laus í sólskininu við dyrnar heima hjá sér og lætur konuna sína vinna fyrir sér. Þegar maður sér vatnahest hálf- an á kafi niður í forarpolli, tyggjandi við og við með kæruleysissvip, eins og þeim sé sama um allt, þá sér maður ímynd róseminnar íklædda holdi og öllu, sem því fylgir. Meðan vatnahest- urinn hefur nóg að eta og drekka, þá er honum sama um allt. Vatnahesturinn er mjög skoplegur, þegar hann verður hræddur. Hann veit ekki sitt rjúkandi ráð, enda er hann fremur óvanur því að vera ónáð-. aður. Hann er ekkert nema fitan og heimskan. Eitt sinn rakst ég á vatnahestahjón, sem lágu í stórum polli. Þau fóru strax kaf, þegar þau urðu vör við mig, eins og tveir dálitlir kaf- bátar, og það var svo grunnt þarna, að þau hljóta að hafa orðið að kreppa lappirnar upp undir sig. En ekki gátu þau verið alltaf í kafi, enda sá ég eftir tvær mínútur að 2 breið trýni komu blásandi og frýsandi upp yfir vatns- flötinn. Þegar þau sáu, að ég var enn á sama stað, fóru þau aftur í kaf með 106 miklum bægslagangi, snörli og skvett- um. Loks sáu þau, áð öll þessi ólæti voru til einskis og tóku það ráð að bíða með spekingslegri ró eftir því, sem að höndum kynni að bera. Villinaut. Þá er Afríku villinautið. Það minn- ir á mann, sem lifir ír stöðugum ótta við það, sem um hann kann að vera sagt. Það er stöðugt á verði, oft að ástæðulausu. VarkárnTþess er hræðsla, en ekki þessi skynsamlega aðgæzla, sem kattaættinni er gefin; hræðsla, sem bæði er óþörf og heimskuleg og hlýtur að ræna það mestu af lífsgleði sinni. Það getur ekki verið rólegt a beit, nema stundarkorn í einu, svo hrekkur það við allt í einu, fer að titra og skjálfa, þó engin hætta sé á ieTQ' um. Svona eru þau öll, ávallt óróleg, og ef eitthvað kemur fyrir, sem ástæða er fyrir þau að óttast, þá grípur þaU UNGA ÍSLANP

x

Unga Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Unga Ísland
https://timarit.is/publication/894

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.