Fjarðarpósturinn - 19.05.1993, Side 4
EMRMR
pösturmn
Útgefandi, ritstjóri og ábyrgðarmaður: FRÍÐA PROPPÉ
Auglýsingastjóri: HANNA FRIÐJÓNSDÓTTIR
fþróttir: ÞÓRÐUR BJÖRNSSON OG SVEINBJÖRN BERENTSSON
Dreifingarstjóri: HALLDÓRA GYÐA MATTHtASDÓTTIR
Ljósmyndir og útlit: FJARÐARPÓSTURINN
Innheimtustjóri: INGA JÓNA SIGURÐARDÓTTIR
Prentvinnsla: GUÐMUNDUR STEINSSON OG BORGARPRENT
Skrifstofa Fjarðarpóstsins er að Bæjarhrauni 16, 3. hæð. Póstfang 220, Hafnarfirði.
Opið er alla virka daga frá kl. 10-17. Símar: 651945, 651745. FAX: 650745.
Fjarðarpósturinn er aðili að Samtökum bæjar- og héraðsfréttablaða.
Athaf nadagar VOR '93
Á athafnasýningunni VOR '93 sem opnuð verður í Kapla-
krika í dag sýna og kynna þjónustu sína hátt í 100 hafnfirsk
fyrirtæki og þjónustuaðilar. Þegar leiðarahöfundur gekk um
sýningarsvæðið seint í gærkvöldi skynjaði hann hversu
skemmtileg sýningin verður. Þarna er gífurleg breidd og
fjölbreytileiki. Fyrirtækin sem sýna eru allt frá stóriðjufyrir-
tækjum í einyrkja. Þarna er fjöldi hafnfirskra verslana, enn-
fremur þjónustuaðilar eins og Sorpa og Hagvagnar.
Bjartsýni og baráttuvilji einkennir sýninguna og má segja
að með henni sé blásið á allt svartsýnisraus. Stórsókn til
framfara er góð yfirskrift. Fjarðarpósturinn hvetur bæjarbúa
til að veita sýningunni athygli, því heilbrigt atvinnulíf er jú
undirstaða heimilanna.
Mæla malbikið á ný?
Atvinnumöguleikar skólafólksins í sumar virðist ekki
björgulegir, ef marka má þær tölur sem liggja fyrir varðandi
umsóknir ungmenna um bæjarvinnu. Fjarðarpósturinn man
þá tíð að bæjarvinna á sumrin þótti algjört neyðarbrauð. Nú
virðist stór hluti ungmenna byrja á að leita sér vinnu hjá
bæjarfélaginu, enda veit uriga fólkið að ekki er um auðugan
garð að gresja úti á atvinnumarkaðinum.
Bæjaryfirvöld hljóta að taka afstöðu til þessa máls hið
fyrsta. Það gengur ekki að láta afgreiðslu atvinnumála ung-
menna bæjarins reka á reiðanum fram eftir sumri. Það er
ekki eftirsóknarvert hlutskipti að þurfa að mæla malbikið á,
eins og gerðist hjá mörgu ungmenninu fram eftir sumri í
fyrra. Tilkoma Atvinnumiðlunar bæjarins hlýtur að geta gefið
ráðamönnum glögga yfirsýn um ástand og horfur.
Vinnan göfgar manninn
Fjarðarpósturinn fær reglulega bréf frá íslensku
kunningjafólki sem flutti nýverið til Svíþjóðar. Stór hluti
bréfanna fjallar um sænska kerfið og hvernig „vinna“ þarf
sig í gegnum það. Kunningjarnir eru hjón með tvö ung börn.
Þau atvinnulaus, en með því að sækja sænskunámskeið
fyrir útlendinga fást hærri bætur. Þar virðist einnig vera
hægt að fá enn hærri bætur, ef tekst að fá vinnu í tvo til þrjá
mánuði.
Kunningi Fjarðarpóstsins hitti gamlan skólafélaga um
daginn sem er atvinnulaus. Eftir að hafa hlustað á hann I
smátíma taldi hann 12 klukkustunda vinnu sína hreinan
barnaleik miðað við það hörkupúl sem hinn atvinnulausi
virðist vera í við að læra á kerfið og „stunda" það.
Fjarðarpóstinum fannst einnig óhugnanlegt þegar ungur
piltur hafði samband við ritstjórnina um daginn til að spyrj-
ast fyrir um vinnu. Hann er á atvinnuleysisbótum og spurði
hvort ekki væri hægt að fá einhverja íhlaupavinnu með
„svartri greiðslu", þ.e. kaupið yrði ekki gefið upp svo hann
héldi atvinnuleysisbótunum. - Orðtakið að vinnan göfgi
manninn verður auðskiljanlegt við þessar kringumstæður.
Það er því mikil ábyrgð í höndum þeirra sem hafa með
atvinnumál ungs fólks að gera í dag.
Kerfiskarlarnir
- Jóhann G. Bergþórsson
„Hefur tryggt sár tæpar 20 millj.
f laun, enda þótt hann valdi ríkis-
sjóði 100-200 millj. kr. tjóni“
Undirritaður hefur undanfar-
in ár átt í margs konar
glímu við kerfið, eins og
ríkisbáknið er oft nefnt. Einu sinni
var slagorð ungra sjálfstæðis-
manna: „Báknið burt“, en nú eru
hinir sömu orðnir eldri og hluti
kerfisins og ekki minni kerfiskarl-
ar en þeir, sem átt var við forðum
daga.
Kerfið hefur undir stjóm
kerfiskarla úr öllum flokk-
um gengið hart eftir inn-
heimtu hjá fyrirtæki mínu á sölu-
skatti sem ég innheimti aldrei af
ríki eða bæ, en kerfið telur að ég
hefði átt að innheimta og skila aft-
ur til ríkisins. Skattinn innheimti
ég aldrei af ríkinu og skilaði þess
vegna ekki aftur til ríkisins. Æðstu
dómstólar landsins hafa dæmt í
málinu og það féll að venju kerf-
inu í vil. Ríkisskattanefhd og und-
irréttur höfðu sömu skoðun á mál-
unum og ég á þeim árum sem
dómstólamir fjölluðu um, en jafn-
vel sú vitneskja og þar með
réttaróvissan, hafði eldd áhrif
nema á einn dómarann.
I þessu sambandi vísa ég til
greinar minnar um réttarríkið sem
rituð var löngu áður en dómur féll.
Kerfið skal ná fram sínu réttlæti.
Samhliða þessu og ekki síst í kjöl-
far niðurstöðunnar, hef ég hugsað
með nokkru hugarangri til þeirra,
sem ekki hafa burði eða getu til
þess að verja sig íyrir kerfinu.
Hvemig skyldi saga þeirra vera?
Hverjir halda uppi málstað þeirra
gegn blindri bókstafsstúlkun
kerfiskarlanna og tilhneigingu
þeirra til þess að þurfa ekki að taka
afstöðu í einstökum málum en
freista þess að geta fundið þægi-
legar (fyrir þá) algildar reglur, sem
ekki krefjast mikillar hugsunar eða
hættu á mistökum, sem leitt gætu
til gagnrýni, eða jafhvel styggðu
einhverja?
Dæmigerð er nú nýjasta
reynsla mín í glímunni við
kerfið. Eftir að einn fyrr-
verandi kerfiskarlinn taldi það
heilaga skyldu sína að klekkja á
okkur, - sem líklega hefði frekar
borgað einstaklingum og fyrir-
tækjum, en skila til kerfisins skött-
um, sem ekki vom innheimtir af
kerfinu, en skyldu samt greiddir til
þess, - og hóf aðför að fyrirtækinu,
byrjaði ballið aftur. Nauðasamn-
ingar, sem að bestu manna sýn
tryggja best hag allra hlutaðeig-
andi, skulu felldir með öllum tli-
tækum ráðum.
rátt fyrir að fyrrverandi
kerfiskarlinn sæi að aðgerð
hans leiddi væntanlega til
gjaldþrots og skilaði engu í það bú
sem hann átti að gæta hagsmuna,
þá reyndi hann að leita allra ráða til
þess að koma í veg fyrir að því
sem bjarga mætti yrði bjargað. Til
þess fékk hann fulltingi núverandi
kerfiskarla sem segja, að hin ein-
falda aðferð að segja nei, óháð öll-
um aðstæðum sé réttlátust. Enda
þótt neiið kosti ríkissjóð tæpar 100
milljónir og kosti á annað hundrað
manns atvinnuna. Enda þótt Al-
þingi hafi sett lög um nauðasamn-
inga og um hvað séu forgangs-
kröfur þá em embættismennimir á
annari skoðun og gera allt sitt til
þess að þeirra vilji verði en ekki
löggjafans.
Hvað varðar kerfið um vilja Al-
þingis? Enda er miklu þægilegra
að hafa fyrir reglu að segja nei og
þurfa ekki að taka afstöðu. Launin
koma alltaf reglulega um hver
mánaðarmót, óháð fjárlagahalla
ríkissjóðs og lífeyririnn þeirra er
tryggur eftir starfslok, óháð
frammistöðu.
Skiptastjórinn hefur tryggt sér
tæpar 20 milljónir í málskostnað
(að mati fulltrúa sýslumanns),
enda þótt hann valdi ríkissjóði
100-200 milljóna króna tjóni.
Kerfið hefur sinn gang.
Þann sem rífur kjaft má svo
alltaf elta, t.d. með viðbótarskatta-
álögum, viðurlögum og dráttar-
vöxtum. Þöggum niður í helvítinu.
Góða skemmtun
- Jóhann G. Bergþórsson
E.S.: Hvar em þeir sem sögðu
báknið burt, skemm niður, einka-
væðum? Eitt sinn var rituð grein í
tímaritið Fijálsa verlsun um útfar-
arstjóra atvinnulífsins. Þeir
blómstra nú. Ef til vill væri þörf á
að endurbirta greinina og svar að-
alútfararstjórans sem vildi æm-
vemd samkvæmt lögum um
mannorðsmeiðingar manna í opin-
berri þjónustu, jafnvel þótt þeir
fæm með rangt mál, skv. 108. gr.
laga nr. 19/1940. Hvað með vemd
á mannorði og æm manna sem
ekki em í opinberri þjónustu?
Hvað með jafnrétti á siðferðis-
sviðinu?
200 metra sundkeppni
í tilefni af vikunni „íþróttir fyrir alla“ fer fram n.k. laugardag,
22. niaí, sundkeppi milli allra bæjarfélaga á landinu. Keppt er í
200 metra sundi, þ.e. hversu margir synda rniðað við
mannfjölda.
Keppnin stendur yfir í einn dag og er hún opin öllum. Sundaðferð
er frjáls og má hver bæjarbúa synda einu sinni. Félagar í Sundfélagi
Hafnarfjarðar sjá um framkvæmdina í báðurn sundlaugum bæjarins.
VORFATNAÐUR
a
konur
og
krakka
STRANDGÖTU 41 - HAFNARFIRÐI - SÍMI 652566
4