Alþýðuhelgin - 09.01.1949, Blaðsíða 12

Alþýðuhelgin - 09.01.1949, Blaðsíða 12
ALÞYÐUHELGIN Á YOKUNN Klukkan var kaþólsk! Það er sagt, þegar þakklætishátíðin var haldin 1817, í minningu um"%iða_ skiptin, og átti að samhringja klukk- um í Hvammi í Hvammssveit, að •hin mesta klukkan, er venjulega var til hringinga höfð, og þótti hin hljóð. bezta, væri þá svo stöð og frábrugðin >¦ eðli sínu, að úr henni varð aðeins náð litlum, dimmum eim, hvernig sem menn reyndu að berja hana. Þótti mönnum það ekki einleikið, og gátu aldrei vitað. hvað valda mundi, en það ei' t þóttust 'msnn af sögnurn vita og með sannindum, að klukka þessi hefði verið lengi í ITvámmi-og allar göt'ur ofan úr pápiska. I'íæsta sunnudag þar eítir var klukkunni hringt, og hélt hún þá veniuiegu hljóði sínu, og aldrei hvað fiá'fa borið neitt á henhi síðari. , I (Sérá Friðrik Éggerz). Lausnarinn og huntlarmr. Þegar frelsárinn umgekkst hér á , jörðinni, gérði hánri rriörg tákn og ' st'órmerki,' sem hvsrgi 'finnást rituð. Einu sinni 'vár/hánn á'ferð í háglendi einu, þar sém : márgir hjarðménn voru með hjarðir 'síri'ar. Gengu sauð-,7 irnir illa hjá þeim. Tók lausnarinn þáí grasvöndul og sneri milli'hánda sér, og skapaði þar hund til þjónustu hjarðsveinunurn! Þegar hundar léggj- ast, snúá þeir sér jáfnári í hririg, og kemur það af því að lausnarinn sheri grasvöndulinn' saman, þegar hann skóp hundinn. (Þjóðs. J.'Þ.) Steínn biskup. Á dógum Steins biskups á Hólum höfðu ýmsir • skólapiltar gengið í leynilegt galdrafélag, og héldu sam komur sínar í rökkrinu. Þeir a.f pilt- um, sem í félag þetta gengu, áttu allir að raka skegg sitt. Einu.'sinni, þegar þeir voru á galdrastefnu; kom Steinn biskup í herbergið sama, því hann hafði komizt að þessum samtök. um pilta, og því með, að þéirhöfðU gjört það að lögum, að raka sig. Kvað biskup þá vísu þessa: „Hér kemur maður og heitir Steinn, hefur skegg á grönum; • -hann' mun verSa eftir eipn, ekki er rakað af hönum". ElÍ2abet_ P'insessa, ásamt mann' sínum cg ¦ • fr.umbui'ði þsirra. • • Við þetta urðupiltar bæði sneypt ir og skelkaðir, er biskup kom svona óvörum iim á þá; slitu þeir þegar samkomunni, og hættu galdranámi. Álög á Króksf jarðareyjum. Það.er sögn, að í gamla daga hafi ckkja ein búið að Króksfjarðarnesi. Ekki er getið nafns hennar, en sonu átti hún tvo. Sendi hún þá eitt sinn til lundatekju í Króksfiarðareyjar, en það óhapp bar að, að báðir þeir drukknuðu í för þeirri. Er þá sagt, að ekkjan hafi lagt það á eyjarnar, að aldrei skyldi lundi í þeim staðnæm- ast upp frá því, og þykir það hafa rætzt, því til skamms tíma hefur þar engin lundatekja verið, svo langt, sem menn til vita. Er þó sagt, að sjá megi enn msrki til þess, að -mikill lundi hafi verið í eyjum þessum til íorna. (Friðrik Eggerz). Helguhóll. Hjá Grund í Eyjafirði er hóll einn, er nefnist Helguhóll. í þeim hól er ^sagt, að Grundar.Helga hafi látið haugsetja sig, en hún var auðkona hin mesta og þar eftir ágjörn. Sagt er, að hún hafi látið bera fé mikið í hól þenna; en er menn fóru að grafa í hann, sýndist þeim Grundarkirkja vera að brenna. Hlupu þeir þá til og vildu slökkva eldinn; en þetta voru eintómar missýningar, til að aftra graftarmönnum frá fyrirtæki sínu. (Þjóðs. J. Á.). «* ALÞYDUHELGIN Vikurit Alþýðublaðsins. Ritstjóri Stefán Pjctursson. í I

x

Alþýðuhelgin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðuhelgin
https://timarit.is/publication/1050

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.