Akureyri - 12.12.2013, Blaðsíða 8

8 12. desember 2013
MUNUM AÐ ÞÓ birtan sé lítil þessi dægrin má samt ekki horfa framhjá fegurð hennar. Völundur
VILTU SEGJA SKOÐUN ÞÍNA?
Akureyri vikublað óskar eftir að komast í samband við bæjabúa sem
sjaldan eða aldrei hafa veitt viðtöl en væru til í að segja skoðun sína í
blaðinu eða veita stutt viðtöl. Vinsamlegast sendið okkur tölvu-
póst á bjorn@akureyrivikublad.is eða hringið í síma 862 0856.
LOF OG LAST VIKUNNAR
Pósturinn fær LAST segir kona sem
hafði samband við blaðið. Hún rökstyður
með því að það sé ekki „eðlileg afgreiðsl“
að það skuli taka mann 25 - 35 mínútur að
fá afgreiddan pakka eða setja bréf í póst.
„Í síðustu þrjú skiptin sem ég hef farið þá
hefur það tekið þennan tíma. Aðeins þrjár
manneskjur eru að afgreiða og það bara er
ekki ásættanlegt fyrir þetta stóran bæ. Ég er
sko ekki sú eina sem er óánægð með þetta.
Og annað: Í dag var þarna fullorðið fólk sem
beið og ekki einn stóll til að tylla sér á. Ekki
boðlegt,“ segir konan.
„LAST fá verslanaeigendur og aðrir
sem leggja bílum sínum framan við
útstillingagluggana í miðbænum svo ekki
sést í gluggana þegar ekið er um götuna“.
Svo mælir kona í bréfi til blaðsins. Hún
segir ennfremur að göngugatan svokölluð
sé málefni sem þurfi að taka til rækilegrar
athugunar og ákveða í eitt skipti fyrir öll
hvort hún sé GÖNGUgata eða umferðargata.
LAST fær N4 enn og aftur frá lesendum
fyrir áfengisauglýsingar. Svo segir kona sem
hafði samband við blaðið. Hún segist mikið
horfa á þá ágætu stöð en verði alltaf jafn
undrandi yfir því að „...þau skuli komast upp
með að auglýsa bjór eins og þau gera. Nú eru
lög í landinu sem banna áfengisauglýsingar,
en þau eru brotin þvers og kruss og það
heyrist aldrei að neitt sé gert í því. Er ekki
gáfulegast að afnema þessi lög og gefa
þetta bara allt saman frekar frjálst? Svona
tvískinnungur er slæmur,“ skrifar konan.
LOF fá verslunarmenn á Akureyri fyrir
kurteisi og staka háttprýði. Svo mælir karl
sem keypti jólagjafir um síðustu helgi og
fékk alls staðar úrvals þjónustu. Segir karlinn
að fólki sé stundum hið neikvæðara ofar í
huga en allt hið góða. Þess vegna vilji hann
benda á þetta. Hið eftirsóknarverða verði
stundum ósýnilegt.
AKUREYRI VIKUBLAÐ 47. TÖLUBLAÐ, 3. ÁRGANGUR 2013
ÚTGEFANDI Fótspor ehf. ÁBYRGÐARMAÐUR Ámundi Ámundason 824 2466, amundi @ fotspor.is.
FRAMKVÆMDASTJÓRI Ámundi Steinar Ámundason, as @ fotspor.is.
AUGLÝSINGASTJÓRI Ámundi Steinar Ámundason, as @ fotspor.is. 578-1193.
RITSTJÓRI Björn Þorláksson, bjorn @ akureyrivikublad.is, 862 0856 MYNDIR Björn Þorláksson, Völundur Jónsson og fleiri.
UMBROT Völundur Jónsson PRENTUN Ísafoldarprentsmiðja - Svansmerkt prentun. DREIFING
13.500 EINTÖK ÓKEYPIS – UM ALLT NORÐURLAND
Bænin
– baráttutæki?
Hátíðin fram undan nálgast ört og tilhlökkun er kviknuð í mörgum hjörtum. Hvaða augum sem
við lítum trú og trúarbrögð eru jólin tækifæri til að
auðga anda og kærleika. Og spyrja ýmissa spurninga.
Jólaboðskapur kristninnar er fagur. Um hann
fylkja sér margir samkvæmt hefðum íslenskrar
menningar. Hjá öðrum kveikir það mesta gleði að
rétt fyrir jól fer dag að lengja á ný. Full ástæða er til
að halda upp á það. Að gefa gjafir er líka mannbæt-
andi. Sem og að koma saman og styrkja innviði fjöl-
skyldna, borða góðan mat og vanda sig í umgengni
við þá sem eru okkur kærastir. Að fá frí frá námi eða
vinnu er kærkomið. Að fá lausn frá veraldlegu harki
og geta sótt í brunna mennsku, fagurrar tónlistar
og glæðandi menningar er ómetanlegt.
Andstæður ólíkra þjóðfélagshópa koma hins
vegar skýrt fram á stærstu hátíð ársins. Sumir eiga
allt sitt jólahald undir aðstoð frá öðrum. Aðrir búa
við jafnvel enn verra hlutskipti. Hvað með fanga
sem sitja bak við lás og slá? Hvað bærist í brjóst-
um þeirra sem komast hvergi en eru innilokaðir á
jólanótt? Hvað með hina heilsuveilu sem vita ekki
að morgni andvökunætur hvort dagurinn muni líka
litast af kvölum og sorta – eða verði tilefni til sköp-
unar og gleði? Það gleymist stundum í opinberri um-
ræðu að þjóð er ekki einsleitur hópur. Það gleymist
stundum að sumt fólk á raunverulega bágt án þess
að hafa nokkuð til sakar unnið. Að sumir eru fórn-
arlömb uppeldis eða annarra aðstæðna. Vegir Guðs
eru órannsakanlegir, segja þá sumir. Ekki síst þeir
sem njóta forréttinda. En það felst ekkert réttlæti í
þeim orðum. Stundum getur verið rétt að aðhafast
ekki, leggjast á bæn, kveðja, sleppa, syrgja, sætta
sig við, leita í skjól æðruleysisins. Í öðrum tilvikum
ber að aðhafast, stíga fram, jafnvel gera hróp að
órétti í samfélaginu. Oft geta þessar tvær leiðir farið
saman, þær eru ekki andstæður. Önnur er þó e.t.v.
sterkara ákall um breytingar en hin. Felur kannski
í sér áhlaup á veldi ráðandi kerfa. Valdi kemur oft
vel ef fólk lætur duga að leggjast á bæn þegar það
mætir órétti.
Jesús var merkileg blanda af byltingarsinna og
heimspekingi. Hann trúði því að máttur orðsins væri
meiri en sverðsins en brýndi okkur líka til að leggja
til atlögu við órétt.
Í ljósi þeirrar hugsunar gæti verið farsælt fyrir
hnípna þjóð að biðja fyrir því að íslenska þjóð-
in öðlist aukið hugrekki til að berjast gegn þeim
vandamálum sem við blasa í samfélagi okkar. Ein
af ríkustu þjóðum heims hefur ekki efni á að glata
mennskunni, jöfnuðinum og samhygðinni. Við ætt-
um að horfa til hinna smæstu bræðra og systra og
aðstoða eftir megni. Það ætti að eiga við um fátækt
fólk í fjarlægum heimsálfum líka.
Björn Þorláksson
AÐSEND GREIN HELGI ÞÓRSSON, KRISTNESI
Lofið þreyttum að hvílast
Opið bréf til sveitarstjórnar Eyjafjarðarsveitar
Það bar til tíðinda hér í sveit við upp-
haf skólaárs að send voru út boð þess
efnis að skólabílar væru hálftíma fyrr
á ferð en tíðkast hefur. Þetta gerir það
að verkum að fyrstu börn eru mætt í
skólabíl kl 7 á morgnana og verða því
að öllum líkindum að að vakna
allavega hálftíma fyrr. Ástæða
þessara breytinga var sú að
þá nýttust skólabílar til þess
að flytja fólk frá Hrafnagili
til Akureyrar fyrir klukkan
átta á morgnanna. Vakti þessi
ákvörðun nokkra furðu margra
hér í sveit. Enda byrjar kennsla
á sama tíma og áður en börnunum gefst
kostur á því að fá sér graut meðan þau
bíða eftir að fyrsti tími hefjist. Rétt fyrir
átta fara svo börnin að tölta með tösk-
unnar í skólann, þau sem eru svo hepp-
in að búa í hverfinu og vera ekki fórn-
arlömb bættra almenningssamgangna.
Undanfarið hafa verið miklar um-
ræður um nauðsyn svefns fyrir börn.
Dæmi eru um skóla sem seinkað hafa
upphafi skóladags til þess að hafa nem-
endur sem eru almennilega vaknaðir.
Einnig hefur verið talað um ransóknir
sem beinlínis sýna samhengi aukins
svefns og greindar. Þá hefur forstöðu-
kona Hjallastefnunar bent á mikilvægi
svefns í greinarskrifum nýlega. Ekki
má gleyma merkilegu sjónvarpsviðtali
við vísindamann sem benti á
að forheimska hvalategunda
væri í beinu sambandi við það
að hvalir svæfu nánast ekk-
ert. Sjálfur hef ég aldrei verið
morgunhani og því tel ég mér
málið skylt.
Menn samþykkja á fundum
Sameinuðu þjóðanna fagrar
yfirlýsingar um réttindi barna, en þegar
á hólminn er komið þá er þeim pappírum
öllum hent fyrir róða því einhver þarf
að nota rúturnar í bæinn. Svo má velta
fyrir sér hvað opinberir embættismenn
eins og Umboðsmaður barna hefðu um
svona mál að segja. Sjálfur er ég þeirr-
ar skoðunar að skóli almennt sé fyrst
og fremst skóli en ekki geymslustaður.
Auðvitað getur verið að einhverjir sjái
fyrir sér það fyrirmyndar ríki að strax
eftir fæðingu taki hið opinbera börnin
að sér svo þau séu ekki fyrir foreldunum,
en mér finnst gott að vita af þeim heima.
Kæra sveitarstjórn þið eruð að rugla
saman tveim málum. Annað heitir al-
menningssamgöngur (og má hæglega
leysa með litlum kálfi sem skutlast þetta
á morgnanna). Hitt heitir skólaakstur
og hefur með velferð barnanna okkar
að gera. Gott væri að enda þessa grein
með föðurlegri ráðleggingu sem ég fæ
svo oft að heyra- „takið sönsum“ annars
gæti æskan orðið hvalheimsk. a
Sjálfur er ég
þeirrar skoðunar
að skóli almennt sé
fyrst og fremst skóli
en ekki geymslu-
staður.
HELGI ÞÓRSSON