Dagrenning - 01.02.1951, Side 37

Fyrsti áfanginn er þar merktur í Grikk-
landi árið 429 f. Kr., en þar átti „höfuð“
höggormsins aðsetur um það bil er Perikles
var uppi, og hóf þá að éta í sundur nráttarviði
hinnar grísku menningar. Næsti áfangi var
til Rómar, á tímum Ágústusar keisara, um
69 f. Kr. Þriðji áfanginn var til Madrid á
dögurn Karls V., ca. 1552 e. Kr., hinn fjórði
til Parísar urn 1700, eða á stjórnarárum Lúð-
víks 14. Hinn fimmti til London um 1814
(eftir fall Napoleons). Hinn sjötti til Berlín
1871, eftir styrjöldina milli Frakka og Þjóð-
verja, og hinn sjöundi til St. Pétursborgar
(Leningrad) og er þar skráð ártalið 1881 yfir
höfði höggonnsins. Stjómskipan allra þess-
ara ríkja, sem höggormurinn hefir nú skriðið
í gegnunr, hefir ýmist kollvarpast eða grund-
völlur þessara þjóðfélaga nötrar. Þetta á
einnig við um Þýzkaland þótt það á yfirborð-
inu (1905) sýnist óhaggað. Á fjámiála og við-
skiptasviðinu hefir Þýzkalandi og Englandi
enn verið hlíft, en sú hlífð helzt aðeins þar
til undirokun Rússlands er fullkomnuð, því
gegn Rússlandi beitir „höggormurinn“ nú
(1905) allri sinni slægð og afli.
Vegur höggormsins er ekki sýndur lengra
á þessu korti, en örvar gefa til kynna að næstu
áfangamir nrnndu verða til Moskva, Kiev og
Odessa. Það er nú öllum vitanlegt, að þessar
borgir allar hafa verið miðstöðvar fyrir starf-
semi Gyðinganna. Konstantinopel er sýnd
sem síðasti áfanginn, áður en höfuð högg-
ormsins nær aftur til Jerúsalem og lokar
hringnum."
Þessa athyglisverðu frásögn getur að lesa í
eftinnála Nilusar að útgáfunni frá 1905.
Mann furðar á því nú, hversu þetta hefir
gengið eftir. Þýzkalandi og Englandi er
„hlíft“ þar til Rússland hefir verið undirok-
að, segir Nilus. Þetta reyndist svo. Kommún-
istar brutu Rússland undir sig 1917. í sam-
bandi við þá bylltingu gerðist það „óskilj-
anlega“, að Lenin, sem „geymdur" hafði ver-
ið í Sviss alla fyrri heimsstyrjöldina, var send-
ur í lokuðum vagni samkvæmt íyiiimælum
„æðstu yíiistjóinai“ þýzka heisins gegnum
víglhmrnar heint til Rússlands. Nú skilja
menn, að hér var enginn annar að verki
en alheimssamsærið, sem sendi sinn trúa
þjón, Lenin, til þess verks, sem honum var
fyrirhugað. Þar tók hann höndúm saman við
Trotsky, þjón zionistavaldsins, eins og áður
er getið. Eftir að Rússland var fallið í hend-
ur kommúnista, hófst eyðilegging Þýzkalands
sem fullkonuð var af öðrum dyggurn þjóni
„samsærisins“ — Hitler, og næst er fyrirhuguð
eyðilegging Bretlands og síðan Bandaríkj-
anna, aðallega með svikum innan frá, uns
ringulreiðin er orðin slík, að fólkið óskar eftir
„sterkri hönd“ til að taka í taumana, og þá
kernur „frelsarinn" frá Rússlandi og „friðar“
landið.
„ *
Hér verður nú staðar numið þó rnargt
mætti enn nefna.
Hverjum manni er nauðsynlegt, áður en
hann byrjar lestur „Siðareglnanna", að átta
sig á eftirfarandi atriðum:
1. Nafnið á bókinni er blekkingarheiti.
Hún er ekki siðareglur höfðingja og
stjómenda Gvðinga, heldur er hún regl-
ur, sem leynileg samsærissamkoma hefir
sett sér að framfylgja til þess að ná
heimsyfirráðum, með því að gerspilla
mannkyninu og skapa öngþveiti og
ringulreið um allan heim.
2. Samkunda þessi mun vera 300 menn,
sem hver þekkir annan, en dreifðir eru
þeir þó urn öll lönd, og hafa sterka fjár-
hagslega og stjómmálalega aðstöðu hver
í sínu landi, og þessari aðstöðu beita
þeir til að auka glundroða, öngþveiti og
siðspillingu í þjóðfélögunum.
3. Á vorum dögum hafa leynisamtök þessi
náð svo miklu valdi í sínar hendur, að
þau fá ekki dulist lengur, enda telja þau
DAGRENNING 31