Tímarit Hjúkrunarfélags Íslands - 01.07.1968, Qupperneq 11

Guðfinna Thorlacius
byrðis vandamál þeirra, sem
vinna saman að heilbrigðismál-
um, og síðan voru almennar um-
i'æður en engin hópvinnuverkefni,
heldur unnu allir þátttakendur að
sameiginlegri greinargerð inn
verkefnið.
Allir hópamir skiluðu mjög
itarlegum greinargerðum inn sín
verkefni og voru þær síðan fjöl-
ritaðar og sendar öllum þátttak-
endum.
I lok námskeiðsins var hópun-
ttnt skipt upp og myndaðir þjóða-
bópar, sem fengu það verkefni að
nieta þetta nýhaldna námskeið og
MÁLSHÆTTIK
Ekkert er ódýrt, sem er óþarft.
Oft er snotur seinn til svars.
Ekki er öllu skrökvað, sem skrafað er.
Sjaldan eldast skólasystur.
Legðu rækt við litla skeinu.
Aldrei þykir skassinu skömm að sér.
Svengdin gerir síld sæta.
Margur er röskur, meðan reynir ei á.
Stór rass þarf víða brók.
Eitt er að ráðgera, annað að fram-
kvæma.
semja drög að sameiginlegu áliti,
sem senda skyldi til stjómar SSN.
Álit það, sem sent var til stjóm-
ar SSN, var i stómm dráttum á
þessa leið:
,/Iil þess að bætt stjórn geti
komið að notum verður; í
fyrsta lagi að auka keimslu inn-
an hinna mismunandi greina
hjúkmnar og heilsuvemdar og
meðal stjómenda í þessum
greinum". Síðan fylgdi itar-
legri greinargerð um það,
hvernig og hvar mest þörf væri
á að bæta kennsluna.
„f öðru lagi — að efla sam-
vinnu milli þeirra sem vinna að
heilsuvernd og hjúkmn við
stofnanir og þeirra sem vinna
að þessum málum utan stofn-
ananna.
„f þriðja lagi — að SSN beiti
sér fyrir því að auka náms-
ferðir heilsuvemdarhjúkrunar-
kvenna innan Norðurlandanna
og að þær njóti sömu réttinda
og læknar á þvi sviði“.
Eins og sjá má af þessum verk-
IJÓfl
Aftur hljómar ástar þíða raustin,
Unga fólkið giftir sig á haustin.
Margur sveinn í meyjararma flýr,
meðan kolin eru svona dýr.
KÁINN
Að týna hreinlega
hönzkunum sínum
er heppni á móti því
að tapa öðrum,
en henda hinum
og heimta þann týnda á ný.
Þýtt af Magnúsi Ásgeirssyni.
efnum, sem okkur vom fengin til
úrlausnar, var ekki setið auðum
höndum þessa nóvemberdaga í
Helsingfors. En þrátt fyrir mikið
annríki var séð um að skemmt-
analífið væri ekki látið sitja á hak-
anum og nutum við þar ömggrar
handleiðslu Hildar Henriksson,
sem margar íslenzkar hjúkmnar-
konur munu kannast við. Hún sá
um að við fengjum að sjá hið nýja
borgarleikhús, fæmm á hljóm-
leika, sæjum söngleik og margt
fleira, sem of langt yrði upp að
telja.
Þessir dagar í Finnlandi urðu
okkur mjög lærdómsríkir og
minnistæðir og vil ég hvetja all-
ar islenzkar hjúkmnarkonur, sem
eiga þess kost að sækja slík nám-
skeið eða mót, að láta það ekki
undir höfuð leggjast, því að alltaf
lærir maður eitthvað nýtt og
kynnist góðu fólki, sem ekki er
síður mikils virði.
Akureyri, 30. apríl 1968.
Gúftfinna Thorlacius.
GtLLKORN
Einliver fann að þvi viö Billy Sunday,
að afturhvarfið reyndist ekki alltaf
varanlegt. Billy svaraði: „Það er eins
með baðið. En menn hafa gott af því
samt.“
Ég hef lifað svo lengi í þessum heimi,
að nú leikur mér forvitni á að kynnast
hinni veröldinni." — B. Franklin.
Það þarf ekki að svolgra allt upp úr
tunnunni til þess að komast að því, að
vínið sé gott og af gömlum árgangi. —
O. Wilde.
TÍMARIT hjúkrunarfélags íslands 35