Tímarit Hjúkrunarfélags Íslands - 01.07.1968, Side 18

Krabbameinsrannsókn
HAFIN í VESTMANNAEYJUM
starfsfólkið verður líka að hafa
aðgang áð þeim. Segja má, að
hér sé skurðstofa og skiptistofa,
en það er bara rétt nafnið.
Hvernig er skurðstofan búin
tækjum og hvar er rannsóknar-
stofan? Þarf þetta ekki að fylgj-
ast að? Hvaða aðstöðu 'liafa
læknarnir til að framkvæma hér
læknisaðgerðir? Hvernig hafa
Vestmannaeyingar búið að
sjúkrahúslækninum, sem er bú-
inn að starfa hér í 30 ár og svo
margt hefur gert hér við þessar
erfiðu aðstæ'ður. í dag eru kröf-
urnar bara orðnar aðrar; fólk
fer og það fer þangað, sem nýj-
ungarnar eru hafðar í hávegum.
Fólk talar um þetta sjúkrahúss-
bákn, sem er í smíðum, en von-
andi skilst öllum, sem fara bara
að hugsa um þessi mál, að nýja
sjúkrahúsið þarf að komast upp
sem allra fyrst, og þá væri hægt
að sameina þar alla heilbrigðis-
þjónustu í þessum bæ.
Steina Scheving.
1 Vestmannaeyjum er í fyrsta
sinn hafin krabbameinsrann-
sókn, sem Vestmannaeyjadeild
Hjúkrunarfél. íslands, Krabba-
meinsfélags Vestmannaeyja og
héraðslæknirinn á staðnum hafa
beitt sér fyrir. Er það skoðun
vegna legkrabba, og ætlazt til,
að allar konur á aldrinum 25—
60 ára komi til sko'ðunar. Hefur
konum í bænum á þeim aldri
verið sent bréf þar að lútandi.
Skoðunin hefst 6. mai og fer
fram í sjúkrahúsinu í Vest-
mannaeyjum. í því skyni kemur
læknirinn Guðmundur Jóhann-
esson, sem er sérfræðingur í
kvensjúkdómum svo og hjúkr-
unarkona frá leitarstöð Krabba-
beinsfélagsins í Reykjavík. En
hjúkrunarkonur á staðnum að-
stoða endurgjaldslaust. Til að
standast kostnað af þessum
rannsóknum verður þó ætlazt til,
að hver kona greiði kr. 150 fyr-
ir skoðunina.
Kvenfélagið Líkn, sem alltaf
liefur verið reiðubúið til a'ðstoð-
ar, hefur nú líka brugðið við
og gefur sjúkrahúsinu skoðun-
arbekk og fleiri tæki, sem til
slíkrar skoðunar þarf. Og er
vonazt til, að með tilkomu þess-
ara tækja verði hægt að halda á-
fram læknisskoðunum sem þess-
ari. Eru allar konur í Vest-
mannaeyjum á fyrrgreindum
aldri hvattar til að nota tæki-
færið og mæta til krabbameins-
rannsóknarinnar.
(Úr Mbl.)
„Þannig er dauðinn" —
Framliald af bls. 33.
að tala vi'ð sjúkrahússprestinn
eða annan prest.
Samband við sálusorgara er
sérstaklega þýðingarmikið fyrir
rómversk- og grísk-kaþólska, og
kaþólskur maður deyr með meiri
frið í sálu sinni eftir að hafa
fengið syndafyrirgefningu og
hina síðustu smurningu. Back-
mann safnaðarformaður áleit,
að þar sem fleiri og fleiri með
framandi trúarbrögð búa nú
orðið í Svíþjóð, væri athugandi
hvoi*t ekki ætti a'ð hafa sérstak-
an dálk á innlagningarseðlum
sjúkrahúsanna þar sem trúar-
brögð sjúkl. væru skrifuð ef
hann óskaði þess. Þetta mundi
auðvelda það að samband kæm-
ist á milli sjúklinga með fram-
andi trúarbrögð og sálusorgara
þeirra.
Óvissa um dánarorsök.
Það er alls ekki iilutverk
prestsins, sagði Backmann, að
reyna að útskýra fyrir órólegum
eða spyrjandi aðstandendum
hver dánarorsökin var.
Þetta undirstrikaði prófessor
Adams-Ray einnig. Þótt læknir-
inn hafi verið viðstaddur dauðs-
falli'ð og talað við aðstandendur,
skvldi hann hitta fjölskylduna
að máli bráðlega aftur, svo hægt
sé að gefa greinilegar upplýs-
inffar um dánarorsökina.
Margar kvartanir og kærur á
hendur læknum eiga rót sína að
rekja til þess að slíkar upplýs-
ingar hafa ekki verið gefnar.
Aðstandendur verða að fá
greinilegar skýringar frá lækn-
inum um það sem skeð hefur.
Það er ekki presturinn, sem á að
útskýra dánarvottorðið.
Að lokum sagði próf. Adams-
Ray: „Ég álít að læknirinn hafi
stóru hlutverki að gegna í sam-
bandi vi'ð meðferð á deyjandi.
Þetta hlutverk getur gert rétt
eins stórar kröfur og upp-
skurður. Manneskja með lífið
að baki sér —, hún á skilið að
við gerum okkar bezta til þess
að hún geti dái'ð í friði, og virðu-
lega.
Einnig við sjálf munum
sennileg óska þess einhvern
tíma að fá rétta og góða með-
höndlun."
Þessi grein er þýdd, og endursögS
að nokkru leyti, úr norsku.
Ema Holse.
42 TÍMARIT H.TÚKRUNARFÉLACS ÍSI.ANDS