Fréttir - Eyjafréttir - 29.06.2016, Síða 10

10 Eyjafréttir / Miðvikudagur 29. júní 2016
Út er að koma platan Í skugga
meistara yrki ég ljóð og verða
útgáfutónleikar í Höllinni
föstudagskvöldið á goslokahá-
tíð. Það er Bandalag vestmann-
eyskra söngva- og tónskálda
(BEST) sem standa að út-
gáfunni. Á plötunni eru tíu lög
eftir fjórtán höfunda og eru
sumir að koma fram sem
lagahöfundar í fyrsta skipti.
Textar eru ýmist eftir lagahöf-
unda eða aðra og hafa sum
laganna aldrei heyrst áður. Með
þessu vilja listamennirnir, sem
allir eru frá Eyjum rækta þann
akur sem Eyjalögin hafa verið
og skila þeim til komandi
kynslóða.
Gísli Stefánsson og Sæþór Vídó
hafa í sameiningu útsett lögin en
höfundarnir eru Hafdís Víglunds-
dóttir, Sigurður Óskarsson, Snorri
Jónsson, Guðlaugur Ólafsson,
Ágúst Óskar Gústafsson, Helgi
Tórshamar, Sævar Helgi Geirsson,
Helena Pálsdóttir, Kolbrún Harpa
Vatnsdal, Gísli Stefánsson, Sæþór
Vídó, Sigurmundur Gísli Einarsson
og Sigurjón Ingólfsson og Guðjón
Weihe.
Hljóðfæraleikarar eru Birgir
Nielsen á trommur og slagverk,
Kristinn Jónsson á bassa, Sæþór
Vídó á kassagítar og banjó, Þórir
Ólafsson á píanó og Hammond,
Sigurgeir Sigmundsson á fetilstál
og kjöltugítar, Einar Hallgrímur
Jakobsson á trompett og flugelhorn
og Gísli Stefánsson á rafgítar og
kassagítar. Raddir syngja þeir Jarl
Sigurgeirsson, Sæþór og Gísli.
Platan var tekin upp í Skátastykkinu
í janúar og hjá Almættinu og
upptökum stjórnuðu Sæþór og Gísli
sem líka sáu um hljóðblöndun.
Smáeyjar
Eyjafréttir fengu nokkra af
höfundunum til að segja frá hvernig
lögin urðu til og lá beinast við að
spjalla fyrst við Gísla Stefánsson.
„Þegar hugmyndin að verkefninu
kviknaði fannst mér, sem eins af
forsvarsmönnum verkefnisins og
útsetjurum plötunnar, nauðsynlegt
að geta samið nokkuð dæmigert
Eyjalag,“ segir Gísli um lagið sitt
Smáeyjar.
„Ég hafði í raun aldrei prófað það
áður ef ég man rétt, þó ég hafi áður
samið fullt af rokki. Ég ákvað því
að taka alla frasana með inn í
reikninginn og settist því niður eins
og dæmigert er. Sló nokkra hljóma
á gítarinn sem mér fannst dæmi-
gerðir fyrir góðan vals, og úr varð
þetta fína lag sem ég er sjálfur bara
nokkuð ánægður með.
Þegar lagið varð til bjó ég vestast í
Foldahrauninu í íbúð með dásam-
legu útsýni yfir Smáeyjarnar og var
textinn innblásinn af þeirri sýn.
Það sem ég sé fyrir mér þegar
textinn verður til er fjölskylda eða
hópur sem stendur saman óháð
aðstæðum. Um leið er auðvelt að
tengja það við samfélagið okkar
sem hefur barist í gegnum sortann
og er hér enn,“ segir Gísli sem
sjálfur syngur lagið.
Þær standa saman í fríðum hóp,
tengjast alla tíð.
Í stormi þær þola barninginn,
í blíðu spegla sig.

Að vetri standa snjóhvítar,
bergið sjófrosið.
Um sumar verða heiðgrænar,
fuglinn kvakandi.
Hani og Hæna ástfangin,
tengd gegnum brimrótið
Hrauney grúfir og hefur hljótt.
Grasleysa felur sig.
Er fjarar frá skerjabörn
ala undir sínum væng.
Á flóði Ægir tekur við,
breiðir yfir sína sæng.
Er dranginn eina vesturfrá
aldan mer í kaf.
Í hnipri liggja skjóli í,
heimalandi af.
Stöndum saman
„Lagið mitt á plötunni heitir
Stöndum saman og er í fjörugum
kántrýbúningi. Lagið var svo sem
ekki samið sem kántrýlag sérstak-
lega en það fer því bara nokkuð
vel,“ sagði Sæþór Vídó um lag sitt,
Stöndum saman.
„Lagið hef ég átt í fórum mínum í
töluverðan tíma en textinn er einn
nokkurra sem varð til árið 2012
þegar hljómsveitinni Brimnes var
fengið það verkefni að semja
goslokalag. Ég gef mér mjög
sjaldan tíma til að setjast niður við
textasmíð og stenst sjaldan mínar
eigin kröfur. Ég er svona sæmilega
sáttur við þennan.“
Sæþór segir að textinn eigi að
minna Eyjamenn á samheldnina
sem hefur komið okkur í gegnum
hinar ýmsu hamfarir. „Hvernig,
þrátt fyrir þær, fólkið sneri aftur
heim. Í upphafi ljóðsins kem ég
einnig aðeins inn á, kannski,
ástæðuna fyrir því að fáir Eyjamenn
hafa stigið fram með ljóð sín og
lög. Óttinn við samanburðinn við
meistara Eyjalaganna. Að lokum er
smá hvatning til fólks að standa
saman og verja það sem við
byggjum á. Hvort sem það er
sjávarútvegurinn, túrismi eða
eitthvað annað. Við megum ekki
láta einhverjar skrifstofublækur
hrekja okkur burt af heimaslóð,“
segir Sæþór sem sjálfur syngur.

Í skugga meistara yrki ég ljóð,
um fagra náttúr’og einstaka þjóð
sem á eylandi uppalið var.
Ætíð stóð saman er vanda bar að
og gerir enn.
Stöndum saman konur og menn.
Í gegnum storma og ræningjatíð,
umlukin eldum og öskufallshríð,
fólkið á eylandi þessu það gekk
en ætíð eyjunni sinn á hékk
og geri enn.
Stöndum saman konur og menn.
Þetta eyland af náttúr’er ríkt
þvílíkri fegurð sem er eng´öðru líkt.
Í þúsund ár verið sjálfum sér nóg
sótt í björg fugl og fiska úr sjó
og gerir enn.
Stöndum saman konur og menn.
Nú undan fólkinu fótum er kippt
þegar á lífsviðurværin er klippt.
En engin fer því að römm er sú taug
sem dró fólkið heim á öskuhaug.
Stöndum saman konur og menn.
Surtsey
Sigurmundur Einarsson á lagið
Surtsey sem Árni Johnsen og Unnar
Gísli, sonur Sigmundar syngja.
„Lagið var samið árið 2013 þegar
ég var að hugsa til baka. Árið 1963
dó mamma í október og svartnættið
helltist yfir sex ára gamlan pjakk.
Þann 14. nóvember byrjar Surtsey
að gjósa og tilveran breyttist. Við
peyjarnir á Faxastígnum vorum
eilítið fyrirferðarmiklir svo þarna
var kominn nýr vettvangur til að
skoða frá Heimaey. Öskuregn og
eldingar á kvöldin í reyknum. Ég
fór með Gísla afa út að Surtsey á
Lóðsinum og fékk þetta beint í æð
hrikalegar drunurnar og magnað
náttúruspil.
Surtsey hefur í mínum huga alltaf
verið vinkona mín. Textinn í laginu
er því óður til eyju sem á rúm í
hjarta mínu,“ segir Sigurmundur.
Í morgunskímu og mistri birtist mér,
mergjað bergið grátt en glóðin kólnuð.
Úr iðrum jarðar fæðing þín var hér,
sem enn ert barn með
klæðin víða molnuð.

Er ævintýraljóminn faðmar þig,
þá birtist þú sem drottningin svo fína.
Ég vona að þú áfram gleðjir mig,
þig megi nefna Surtsey vinu mína.
Fegurðin hjá mörgum fyrnist fljótt.
Hjá flestum æskan er svo stuttur tími.
En æsku þína þú valið hefur hljótt,
um veturnætur að klæðast hvítu líni.
Skaparinn er skuggum bætti á þig,
hann setti þá svo víð’um dal og hóla.
Með uppáhaldið varð að vanda sig,
og valdi þig sem náttúrunnar skóla.
Ellirey
„Ég var búinn að glamra inn
laglínu, vantaði meira kjöt á beinin.
Fékk því Gísla Stefánsson gítar-
snilling með mér í lið og saman
bjuggum við til þetta lag,“ segir
Guðlaugur Ólafsson, skipstjóri á
Herjólfi um lag sitt Ellirey.
„Mig langaði að fá texta sem
myndi fanga þá stemningu þegar
menn eru að græja sig til ferðar í
útey og eins þegar þeir eru komnir á
áfangastað. Þar sem Gísli hefur
aldrei komið í útey setti ég niður
punkta fyrir hann og hann samdi
textann. Það kom aldrei neitt annað
til greina nema að textinn fjallaði
um Ellirey (Elliðaey) enda
fallegasta útey sem til er.“
Elías Fannar og Kristín Inga
syngja lagið.

Háfurinn spækur nýjar ber,
lundahatturinn fundinn er.
Ég er á leið, út í ey.
Í pípunni er glóð og tryllan klár.
Skipstjórinn þekkir leiðina upp á hár.
Siglt af stað, út á haf.
Ég verð alveg heltekinn
þegar fuglinn býður mig velkominn
í Ellirey.
Í skugga meistara yrki ég ljóð! :: Útgáfutónleikar á goslokum:
Láta ekki óttann við saman-
burðinn við meistara Eyja-
laganna stoppa sig
:: Leitað á sömu mið þar sem Eyjarnar, náttúran, lífið sem hefur svo margar
hliðar eru yrkisefnið :: Líka ástina og það að vera Vestmannaeyingur
Ómar GarðarSSon
omar@eyjafrettir.is
Gísli Stefánsson.
Sæþór Vídó.
Sigurmundur Einarsson.
Guðlaugur Ólafsson.