Fréttir - Eyjafréttir - 12.07.2017, Blaðsíða 9

9Eyjafréttir / Miðvikudagur 12. júlí 2017
álagi,“ segir Viðar.
Frá Linköping lá leiðin í Kristian-
stads þar sem Margréti vegnaði vel
en hún varð m.a. markahæst í
sænsku deildinni tímabilið 2011.
Aftur reyndi Margrét fyrir sér í
Þýskalandi, þá með Turbine
Potsdam sem endaði sem Þýska-
landsmeistari það árið, en náði sér
þó aldrei á strik með félaginu vegna
tíðra meiðsla. „Þarna var þjálfari frá
gamla Austur-Þýskalandi og hann
var alveg geysilega grimmur og
harður. Það var mikið álag í
Duisburg en þarna var það enn þá
meira, við horfðum upp á það sjálf.
Maður var aldrei bjartsýnn á það að
hún myndi standast það álag. Hún
stoppaði þar stutt og fór aftur til
Svíþjóðar í Kristianstad,“ segir
Viðar en að hans mati hentaði
Svíþjóð alltaf betur en Þýskaland.
„Þarna var bara allt annar kúltúr,
meiri grimmd og krafan rosalega frá
þjálfaranum enda liðin á háum
standard.“
Síðan árið 2015 hefur Margrét
Lára verið á mála hjá Val í efstu
deild á Íslandi eftir þriggja ára dvöl
í Svíþjóð en ástæðuna fyrir
heimkomunni má fyrst og fremst
rekja til breyttra fjölskylduað-
stæðna. „Hún verður auðvitað
ófrísk og hún og maðurinn hennar
vildu bara fara að koma sér fyrir
hérna heima, sinna námi og öðru,“
segir Guðmunda en Margrét hefur
klárað BA gráðu í bæði íþróttafræði
og sálfræði og er um þessar mundir
í meistaranámi í sálfræði. „Þetta
hefur hún allt gert með boltanum
sem er magnað,“ bætir Guðmunda
við.
Ekki fyrirséð að Elísa myndi
velja fótbolta fram yfir
handbolta
Árið 2014 gekk Elísa til liðs við
Kristianstad og þar leika þær systur
saman eitt tímabil. Þangað til hafði
Elísa leikið með ÍBV í gegnum alla
yngri flokkana, sem og í meistara-
flokki. „Margrét fer síðan heim til
Íslands vegna meðgöngu og
fæðingar en Elísa verður eftir.
Henni leið mjög vel þarna úti og
stóð hún sig mjög vel með liðinu.
Svo var hún einnig í fjarnámi frá
Íslandi í næringarfræði meðfram
fótboltanum sem hún kláraði síðan
þegar hún kom aftur heim,“ segir
Guðmunda og tekur Viðar undir.
„Hún var að æfa á hærra plani en
hérna heima og hún var mjög
ánægð með það.“
Elísa var á sínum tíma afar
efnilegur handboltamaður og að
sögn Guðmundu var hún í raun búin
að velja handboltann fram yfir
fótboltann áður en hún varð fyrir
meiðslum. „Hún fór í öxlinni og
þurfti að glíma við þau meiðsli
lengi þannig hún svissaði bara yfir í
fótboltann,“ segir Guðmunda og
brosir en það má með sanni segja
að orðtakið þegar einar dyr lokast
opnast aðrar eigi vel við í þessu
tilviki.
Íþróttamaður ársins
árið 2007
Þó að Margrét Lára sé ekki nema
31 árs í dag þá má segja að hún hafi
verið á hátindi ferilsins fyrir um tíu
árum síðan en þá var hún einmitt
kosinn íþróttamaður ársins. „Við
vorum auðvitað
ekkert smá stolt af
henni. Hún var búin
að standa sig
frábærlega með
landsliðinu og
félagsliðinu og ekki
byrjuð að finna
fyrir meiðslunum,“
segja þau Viðar og
Guðmunda en síðan
þá hefur Margrét
farið í tvær aðgerðir
vegna tíðra meiðsla
í læri.
„Hún hefur farið í
aðgerð á báðum
lærum og skilst mér
að slíðrið utan um vöðvana þrengi
að þeim sem gerir það að verkum
að það berst ekki nægilega mikið
súrefni til vöðvanna. Hún fór í
svakalega aðgerð úti í Noregi fyrir
einhverjum árum síðan og það gerði
henni gott, hún hefur eiginlega ekki
fundið fyrir sársauka í þeim fæti
eftir það. Síðan fór hún í aðgerð á
hinu lærinu síðasta haust, svipaða
aðgerð en ekki eins stóra og eins og
hún segir í viðtalinu á RÚV þá
hafði hún verið búin að æfa á fullu
síðustu átta vikurnar áður en
krossbandið slitnar.“
Umgjörðin í kringum kvenna-
knattspyrnu mikið breyst á
undanförnum árum
Nú fer EM að bresta á, hafa ykkar
plön varðandi mótið eitthvað
breyst? „Nei, nei, við förum bara á
EM og ætlum að njóta þess að
fylgjast með liðinu. Það hefur í
sjálfu sér ekkert annað breyst en
það að þær verða ekki með inni á
vellinum en það verður bara að
harka það af sér, setja sér ný
markmið, um það snýst þetta,“ segir
Viðar.
Keppnin í Hollandi verður þriðja
keppnin sem Guðmunda og Viðar
ferðast með liðinu á en fyrsta mótið
fór fram í Finnlandi árið 2009 og
annað mótið í Svíþjóð árið 2013.
„Við höfum farið í öll þau skipti
sem stelpurnar hafa farið á EM. Við
vorum mjög fá í Finnlandi og það
var nánast hægt að telja fólkið sem
kom með liðinu á annarri hendi,“
segir Viðar.
Finnst ykkur umgjörðin í kringum
kvennaboltann hafa breyst mikið á
síðustu árum? „Já, geysilega mikið
þótt okkur finnist það mætti vera
meiri umræða um kvennaboltann.
En maður sér að umgjörðin er að
batna, KSÍ er farið að sinna þessu
betur, þeir sinntu þessu ekkert til að
byrja með en maður sér breytingu á
því og það er af hinu góða,“ segir
Viðar og bætir
Guðmunda við að
hlutirnir hafi ekki
farið að gerast fyrr
en karlaliðinu fór
að ganga vel.
„Þegar strákunum
fór að ganga vel þá
fór KSÍ aðeins
meira að líta við
stelpunum, það var
ekki fyrr og alveg
sama hversu vel
gekk hjá þeim. Þær
fóru t.d. í átta liða
úrslit á EM í
Svíþjóð og maður
sá ekki marga
fulltrúa þar frá sambandinu.
Stelpurnar finna þetta og allir í
kringum liðið finna þetta. En þetta
er allt að koma og er ég viss um að
þetta verður allt miklu betra núna í
Hollandi heldur en í Svíþjóð þó
ekki sé talað um Finnland sem var
ekki boðlegt.“
Brottför hjá fjölskyldunni verður
mánudaginn 17. júlí en það er
dagurinn fyrir fyrsta leik. „Við
erum með miða fyrir þrjá leiki svo
er bara spurning hvort það verði
eitthvað meira fjör í þessu, tíminn
leiðir það bara í ljós,“ segir Viðar
og heldur áfram. „Við erum
náttúrulega í rosalega erfiðum riðli
en við verðum að hafa trú á að
stelpurnar standi sig. Andstæðing-
arnir eru sterkir, sérstaklega Frakkar
og svo er Svisslendingarnir líka
góðir. En ef við náum að þjappa
liðinu saman og búa til eina góða
liðsheild þá getur ýmislegt gerst.
Þjálfarinn er á réttri leið með liðið
og svo eigum við fullt af góðum
stelpum þó liðið hafi lent í skakka-
föllum. Við getum aldrei verið með
alla okkar bestu leikmenn heila, það
verða alltaf einhver óhöpp.
Verkefnið er krefjandi og þetta er
brekka en við verðum að hafa trú.“
Verða vonandi báðar komnar
á völlinn fyrir næsta sumar
Aðspurð hvenær þau búast við að
sjá stelpurnar aftur á vellinum segja
þau að stefnan sé sett á næsta
tímabil. „Þetta er bara 8-12 mánaða
endurhæfing. Þær vinna þetta mjög
náið, fara saman í ræktina á
hverjum morgni og eru komnar á
fullt báðar tvær.“ segir Guðmunda.
Margrét sagði í viðtalinu á RÚV
að hún væri ekki 100% viss hvort
ferillinn væri á enda eða ekki.
Hvernig horfir þetta við ykkur? „Ég
efast um að hún geti svarað því á
þessum tímapunkti, ég held að
tíminn verði bara að leiða það í ljós.
Það er ekkert sjálfgefið að hún nái
100% bata en öll meðferð við svona
meiðslum er miklu betri en hún var
fyrir tíu eða 20 árum síðan. Hún fær
góðar leiðbeiningar frá sjúkraþjálf-
urum og þessum aðilum sem
aðstoða hana. Svo er þetta líka
undir manni sjálfum komið, hvort
maður sé grimmur við sjálfan sig.
Elísa er auðvitað yngri og held ég
að það sé ekkert spurningamerki
með hana,“ segir Viðar og tekur
Guðmunda undir þau orð. „Það vill
enginn hætta nauðbeygður, maður
vill ráða því sjálfur. En allt sem
drepur mann ekki herðir mann.“
Þegar strákunum fór að ganga vel þá fór
KSÍ aðeins meira að líta við stelpunum, það
var ekki fyrr og alveg sama hversu vel gekk
hjá þeim. Þær fóru t.d. í átta liða úrslit á EM
í Svíþjóð og maður sá ekki marga fulltrúa
þar frá sambandinu. Stelpurnar finna þetta
og allir í kringum liðið finna þetta. En þetta
er allt að koma og er ég viss um að þetta
verður allt miklu betra núna í Hollandi
heldur en í Svíþjóð þó ekki sé talað um
Finnland sem var ekki boðlegt.
”
Guðmunda og Viðar með Elísu og Margréti Láru eftir leik með Kristianstad í Svíþjóð.
Systurnar saman í landsleik. Elísa og Margrét Lára í leik með Kristianstad.