Skessuhorn - 23.10.2002, Blaðsíða 8

8
MIÐVTKUDAGUR 23. OKTÓBER 2002

Undanfarnar vikur hefur Heil-
brigðisnefnd Vesturlands fengið
til umfjöllunar nokkrar beiðnir
frá aðilum sem eru eða hyggjast
setja upp svína- eða hænsnabú
hér í nágrenni Akraness og Borg-
arness.
í sjálfu sér er ekkert við það að
athuga að ffamtakssamir aðilar
vilji setja upp atvinnurekstur hér
á Vesturlandi, en það sem vekur
sérstaka athygli mína er stórauk-
in ásókn þessara aðila í að setja
upp þessi bú hér á svæðinu.
Skýringin á þessu er væntanlega
sú að ekki er lengur pláss fyrir
þessa starfsemi nálægt stóru þétt-
býlisstöðunum á Reykjavíkur-
svæðinu og þess vegna sækja
menn í dreifbýlið, þó þannig að
staðsetningin sé ekki of langt ff á
markaðssvæðinu.
Umsóknir ffá viðkomandi fyr-
irtækjum eru þannig að hér er
ekki um að ræða smárekstur,
heldur er hér um gríðarlega
framleiðslu að ræða, t.d. gerir
rekstraraðilinn að Hurðarbaki
ráð fýrir framleiðslu á um 1,6
milljónum kjúklinga á ári.
Einnig eru nokkrar aðrar um-
■ Það er ekki
gott að maður-
inn sé einn
stendur skrifað í
gamalli bók
enda hefur
margur rekið sig
óþyrmilega á
þau sannindi.
Þeir sem svo er ástatt fyrir að þeir
eru ekki í skjölum hagstofunnar
skráðir í sambúð eða löglegt hjóna-
band þurfa stundum í skyndi að út-
vega sér kvenmannshjálp í hin ýms-
ustu verkefni og væri raunhæft
starfsheiti kvenna sem menn útvega
sér í shk sértæk verkefni með stutt-
um fyrirvara að nefnast skyndikon-
ur. Pémr í Höfh taldi sig einhvem-
tíma þtufandi fyrir kvenmannsað-
stoð og sendi kunningja sínum sem
vann á vinnumiðlunarskrifstofu eft-
irfarandi skeyti:
Mig vantar telpu um tvítugt.
Tek hana í allan vetur.
Húsið til skammar er skítugt.
Skrifa þér seinna.
Pe'tur.
Nú getur svo farið að mönnum
líki ekki við umræddan aðfenginn
einstakling þegar kynni aukast og
liggur þá náttúrlega beint við að
segja viðkomandi upp stöðunm og
einhver varð svo feginn þegar
ráðskonan hvarf úr vistinni að
hann orti:
Enn er égfarinn að elda minn graut,
í ánægju dagamir tifa.
Helvítis kerlingin horfin á braut,
himneskt er aftur að lifa.
Það hefur lengi verið talið til tíð-
inda í sveitum landsins þegar nýtt
fólk kemur í nágrennið, hvort sem
um er að ræða ráðskonur eða nýja
ábúendur. Guðlaugur Jóhannesson
á Signýjarstöðum var eitt sinn
spurður hvemig kona ein sem var
nýflutt í nágrennið liti út. Laugi
sóknir um starfsleyfi fyrir fram-
leiðslu kjúklinga.
Nú kemur hinsvegar að stóra
málinu í þessari framleiðslu, þ.e.
fyrir utan að framleiða kjöt, en
það er úrgangurinn sem fellur til
frá þessum búum. Mér telst
þannig til að úrgangurinn frá
þeim svína og kjúklingabúum
sem ffamleiða afurðir í dag og ffá
þeim búum sem nú hafa sótt um
leyfi, verði um 30500 tonn á ári,
þar af er Melabúið eitt með um
19000 tonn. Sé þetta sett í annan
mælikvarða þá em þetta þrjátíu
milljónir og fimmhundruðþús-
und kíló af skít frá búunum.
Einnig era dæmi þess að fram-
leiðendur flytji skít frá öðram
búum og dreifi síðan á tún hér á
Vesturlandi.
Hér er um gríðarlegt magn af
skít að ræða og efast ég um að
íbúar viðkomandi sveitarfélaga
eða sveitarstjómarmenn hafi gert
sér grein fyrir þessu magni þegar
heimildir hafa verið gefnar fyrir
breytingu á búskaparháttum á
viðkomandi jörðum.
Samkvæmt starfsleyfi er gert
ráð fyrir að skítnum verði komið
hugsaði sig um stutta stund en svar-
aði síðan:
Hún er t laginu hvergi mjóst.
Hvergi lofið endar.
En þau læri - en þau hrjóst
-en það klof og lendar!
Þetta hefur greinilega verið
nokkuð mikilúðlegur kvenmaður
og tiltölulega auðgreind ffá öðrum
konum enda tilbreytingasnautt ef
alhr falla í sama flatneskjuformið. A
hinu margfræga ráðskonutímabili í
sveitum landsins fór oft svo að
starfsheiti ráðskonunnar var stytt
og effir stóð „ráð“laus kona en ekki
endilega ráðlaus í venjulegri merk-
ingu þess orðs. Ekki áttu þó allir
kost á þessari aðferð við lausn mála
og varð þá mönnum smndum fyrir
að skrifa bónorðsbréf til gimilegra
kvenkosta í næstu eða þamæstu
sveit og spilltd þá ekld fyrir að bréf-
ið væri í bundnu máli. Effirfarandi
úrdráttur úr bónorðsbréfi er efdr
Þorfinn Jónsson á Ingveldarstöðum
og grípum við niður þar sem bréf-
ritari telur upp það sem helst mætti
teljast honum til gildis:
Eg hef nú verið heilsugóður
hraustlegur og andlitsrjóður.
Og sefþví oftast sætt og rótt.
En í haust nú hefur gengið
helvísk pest sem ég gatfengið
og heitir bara hettusótt.
Varlegajyrst hún virtistfara.
Volgru hiti í mér bara,
og eymsli í hálsi aðeinsfann.
En eins og margra sótta er siður
sentist þetta lengra niður
og komst loks ofan í kjallarann.
Þó blési allt út með bólguþrota
býst ég við það megi nota
jyrir næstu náðarjól.
Það var íjyrstu vondur bagi;
vona þó allt sé í lagi
tf við saman byggjum ból
fyrir þannig að hann nýtdst sem
áburður en þó hefur einnig verið
gert ráð fyrir í umsóknum að
skítnum verði komið fyrir á við-
urkenndum urðunarstað, en það
er á þeim búum sem ekki hafa
land til að dreifa skítnum á og
nýta hann þannig sem áburð.
Ekki er hægt að horfa fram hjá
þeirri staðreynd að staðsetning
svína- og kjúklingabúa er og hef-
ur verið umdeild, og þá sérstak-
lega út frá þeirri lyktarmengun
sem ffá búunum koma.
Ég tel nauðsynlegt að sveitar-
stjórnir á Vesturlandi skilgreini
og setji ffam skýra stefnu hvert í
sínu sveitarfélagi, hvort æskilegt
er og þá í hve miklum mæli,
framleiðsla sem hér um ræðir sé
staðsett í sveitarfélögunum á
Vesturlandi. Skyldur sveitarfélag-
anna era m.a. að sjá tdl þess að tdl
staðar séu leiðir til að farga úr-
gangi, og það sé þannig gert að
ekki skarist á við þá uppbyggingu
sem fyrirhuguð er í sveitarfélög-
unum á næstu áram eða áratug-
um og þá þarf t.d. að hafa í huga
uppbyggingu sumarhúsasvæða.
Ég á búslóð, borð og stóla,
býsna hrúgu allskyns tóla.
og ajbragðs dívan á ég mér.
Hann er ágætt ástarhreiður,
uppundir það meters breiður,
en miðjuslappur orðinn er.
Auðvelt mun þar úr að bæta .
engan skyldi þvílíkt græta,
og endurbæta alltaf má.
Sett skal undir svoddan leka,
sveran drumb má undir reka
mest þar sem að mæðir á.
Ég totta pípu og tek í nefið
til aðforðast bannsett kvefið.
Og bragða aðeins brennivín.
En helstþá svona á hestamótum,
haustréttum og þorrablótum,
en ósköp lítið, elskan mín.
En Landinn minn er skrattans skrjóður,
skjöldóttur og ellimóður,
ogflest erþar aðfara í skrall.
Þó illt sé honum í að sitja
okkur mun þó hróiðflytja
heil á næsta hjónaball
Sendufljótastfrá þér línu,
formlegt svar við bréfi mínu,
því engan tíma missa má.
Eg kveð þig svo með kossi Stína,
-kveldu ekki sálu mína-
og vona að svarið verðijá.
Sigurður Ó. Pálsson orti einnig
sambærilegt kvæði sem hann
nefnir „Einskonar bónorð bónda
sem ekki á rúllubindivél" og væri
ekki úr vegi að gægjast aðeins í
hvaða gæði hann hafði uppá að
bjóða:
Ég býð þér inn í bílinn minn
er birtan dofnafer.
Þig skal aldrei iðra þess
að aka rúnt með mér.
I björtu skini bílljósanna
er býsna margt að sjá.
Og glaður skal ég gefa þér
flest góssið sem ég á:
Hver vill t.d. byggja sér sumar-
hús og eftir fáeina mánuði er
kannski komið stærðar hænsna-
eða svínabú með tilheyrandi um-
hverfisvandamálum?
Því er ljóst að nauðsynlegt er
fyrir sveitarfélögin að gera sér
grein fyrir vandamálunum sem
fylgja umræddri starfssemi áður
en þau era komin í þá stærð-
argráðu að þau séu illviðráðanleg
eða mjög kostnaðarsöm úr að
leysa.
Glæsilegan graðfola
og gæðamerar tvær,
fóngulegan feitan sauð
ogfjörutíu ær,
tveggja vetra tarfsnudda
og tíu mjólkurkýr,
fjárhrút sem hérfyrrum taldist
feykilega dýr.
Sextán vænar varphænur
og vífið hanagrey,
tún sem gefur töðu
svo þig trauðla skorti hey,
býsna góða bindivél
og betri traktorinn,
búrtík sem ei bíturfólk
og breima köttinn minn.
I eldhússkápnum er aðfmna
eðalpostulín,
með gylltum röndum glóirþað
og glitrar allt og skín.
Tuppevarer tugum saman
taldar verða hér,
krukkur undir aldinmauk
og ílátfyrir smér.
Rennilegar rjómakönnur
raðast hillur í,
seytján eru sykurker
og sextán afþeim ný.
tylft af pottum trónirþar
og tíu pönnumar.
munu vera meir en átta
mjólkurkönnumar.
Útihúsin em góð,
þó einkum hlöðumar,
súrheysgryfjur sæmilegar
sýra töðumar.
Bráðum verður bundinn okkar
brúðkaupshnúturinn.
Eg gleymdi einni gjöfinni:
það er gambrakúturinn.
Með þökkfyrir lesturinn
Dagbjartur Dagbjartssm
Refsstöðum 320 Reykholt
S 435 1367
s
Ahugaleysi
Þannig var að í kaupfélaginu
á Hvolsvelli var haldinn vísna-
keppni, sá sem kæmi með besta
botninn við stökuna ynni
keppnina.
Upp stendur hann Jón gamh
og kemur með besta botninn.
„það allra besta undir sól
undir geymt er meyjar kjól“
Kaupfélagsstjórinn launar nú
Jóni gamla botninn og afhend-
ir honum kaffipakka. Heim
kemur Jón gamli með kaffi-
pakkan og kella var nú heldur
ekki glöð er hún sá pakkann því
hún vissi að Jón gamli hefði
aldrei efni á kaffipakka.
Svo Jón útskýrir allt fyrir
kellu. Og hún segir leyfðu mér
þá að heyra botninn og Jón
gamli er nú eitthvað tregur en
lætur til leiðast efidr dálítdð þras
í kellu. Og lætur botninn fjúka.
„það besta við bæinn
er kirkjan xít viðsæinn“
Svo daginn eftir kemur kella
í kaupfélagið og kaupfélagstjór-
inn óskar kellu til hamingju
með hann Jón gamla, að þetta
hafi nú verið aldeilis góður
bom. Fussar þá kella og segir
við kaupfélagsstjórann Hvað
heldurðu að hann hafi vit á því,
hann kom nú aðeins þrisvar við
þar á seinasta ári. Fyrst um
páskana, þá var hann svo
áhugalítill að hann nennti
þessu varla, annað skipti um
hvítasunnuna þá var hann svo
þreyttur að hann tók varla eftir
neinu og svo um jólin þá stein-
svaf hann allan tímann og
missti af allri athöfhinni.
Tvær ljóskur fóra í fyrsta
skiptd tdl útlanda og vora að
fara í fyrsta sinn í lest. Þegar
þær eru búnar að koma sér vel
fyrir í sætunum gengur
ávaxtasali á milli sætaraðanna
og er að selja ffamandi ávexti
sem þær hafa aldrei séð áður.
Þær ákveða að kaupa sér
sitthvorn ávöxtinn. Önnur
ljóskan ákveður að gæða sér á
ávextinum um það leyti sem
lestin er að fara inn í göng.
Þegar lestin kom út úr
göngunum lítur hún á vinkonu
sína og segir, "Ég myndi ekki
borða þennan ávöxt ef ég væri
þú." "Af hverju ekki?" "Ég tók
einn bita og varð blind í hálfa
mínútu."
Versti ólátabelgurinn í
barnaskólanum var læknis-
sonur. Einu sinni þegar
kennslukonan gat engan hemil
haft á honum varð henni að
orði. -Ef þú hættdr ekki þessum
látum fer ég til pabba þíns og
tala við hann.
-Það er best fyrir þig að láta
það vera, svaraði strákur.
-Vegna hvers?
-Vegna þess að viðtalið
kostar 3.000 kr.
Hvemig var sauma-
klúbburinn í dag?
-Leiðinlegur, það voru allar
mættar svo við höfðum ekkert
að tala um.
Jón Pálmi Pálssm,
Bæjarritari Akranesi.
1/iUUihtUúð
Mig vantar telpu um tvítugt