Skessuhorn - 17.12.2003, Side 24

24
MIÐVIKUDAGUR 17. DESEMBER 2003
antSðLtlUi..
ég hef ekki sinnt kartöfhirækt-
inni mikið fyrr en í sumar. Eg
fékk býsna góða uppskeru í haust
og er vel birgur. Kannski slæ ég
upp kartöfluhátíð við tækifæri,"
segir Þorgrímur og greinilegt er
að hann hefur fengið hugmynd
sem hann væri vís með að hrinda
í framkvæmd.
„Eg hef líka alla tíð haft mik-
inn áhuga á ferðaþjónustu og
ostagerðin sem ég talaði um
áðan tengist reyndar þeim á-
huga. Við höfum ekki mikið ver-
ið í þeim bransa enn, en þegar ég
sá auglýst eftir starfsmanna fyrir
Eiríksstaði þá höfðaði það til
mín og ég sótti um þrátt fyrir að
ég hefði svo sem í nógu að snú-
ast hér heima. Eg var þar í fyrra-
vetur og tók á móti hópum. I vor
var síðan rúta annan hvorn dag
og nóg að gera og svo var einnig
í sumar. Eg bregð mér í gervi Ei-
ríks, skipti um ham og tek á móti
gestum á viðeigandi hátt. Það er
alveg ótrúlega gaman að komast
í svona'tímavél og greinilegt að
fólkið sem þarna kemur kann vel
að meta þetta. Við bjóðum gest-
um í bæinn og þar er opinn eld-
ur og gestirnir fá að baka rúg-
kökur á hlóðunum á meðan ég
segi frá Eiríki og öðrum Dala-
mönnum sögualdar og svara
spurningum. Síðan erum við
með reykt hangikjöt, þurrkaða
þorskhausa, fjallagrasamjólk og
fleira. Þetta er mjög vinsælt og
ekki síður að fá að taka í sverðin
og berjast út á hlaði eins og við
höfum boðið gestum okkar upp
á að undanfömu. Börnin kunna
vel að meta þetta og ekki síður
þeir eldri sem yngjast margir um
áratugi þegar þeir em komnir
með sverð í hönd. Sem betur fer
hefur enginn orðið sár í þessum
bardögum og enginn misst
hönd, fót eða neitt þaðan af
verra.“
Flutt í fortíðina
Það er óhætt að segja að Þor-
grímur hafi lifað sig inn í starfið
sem gestgjafi á Eiríksstöðum, því
um tíma má segja að hann hafi
búið þar með alla fjölskylduna
og haft sitt fjölskyldulíf til sýnis.
„I vor ræddum við Alma, fyrr-
verandi ferðamálafulltrúi, um þá
hugmynd að fá fjölskyldu til að
koma og búa á Eiríksstöðum.
Það endaði með því, af því eng-
inn sá sér fært að vera þarna, að
við Helga stukkum til og vomm
með börnin á Eiríksstöðum tvær
vikur í júní og svo aftur í ágúst.
Við fómm heim og mjólkuðum
og gistum þar en annars höfð-
umst við alveg við á Eiríksstöð-
um og fengum meira að segja
nokkur börn að láni ffá vinum
og kunningjum. Krakkarnir léku
sér með leggi og skeljar, en við
tókum á móti gestum. Þetta var
mjög vinsælt hjá ferðamönnum
og ég veit að það kom hópur af
fólki gagngert vegna þess að það
vissi af þessu og langaði að sjá
þetta stórskrýtna Dalafólk. Þetta
hefur verið mjög skemmtilegt og
ég væri alveg til í að vinna við
þetta eitthvað áffarn. Hins vegar
mæli ég með því að allir sem
hafa einhvern áhuga gefi sig
fram og sendi helst inn umsókn
á rúnaletri því þetta er mjög
skemmtilegt. Eiríksstaðir er vax-
andi ferðamannastaður og fólk
vill gjarnan sjá þarna enn meira
líf og uppbyggingu og helst ein-
hverjar skepnur, en það kom
okkur á óvart hvað þessi fáu dýr
sem við höfðum hjá okkur í
sumar vöktu mikla athygli."
Síðasta atkvæði
Segja má að Þorgrímur hafi
verið mikil félagsmálafígúra alla
tíð. Hann hefur starfað í flestum
félögum í kringum sig, Naut-
griparæktarfélaginu, Búnaðarfé-
laginu og Ungmennafélaginu. A
sínum yngri árum starfaði hann
fyrir UDN og hefur verið ólatur
við að koma ffam á hvers konar
samkomum á borð við þorrablót
o.fl. „Eg fór líka strax sem krakki
að hafa áhuga á pólitík og var í
fyrstu sveitarstjórn Dalabyggðar,
komst inn á síðasta atkvæðinu.
Það var mjög góður skóli og eft-
ir það hef ég skoðanir á öllum
hlutum. Eg þurfti reyndar að
taka mér frí á meðan ég var í
námi en kom síðan aftur. Eg dró
mig hins vegar í hlé árið '98
endurreista Jörvagleði ber vimi
um. „Félagslíf og menningarlíf
byggist náttúrulega á því að fólk
sé tdl staðar. Fólksfækkunin er
náttúmlega farin að bima á fé-
lagsstarfinu og við þurfum að
fara að skoða hvort uppstokkun-
ar sé þörf. Eg vona bara að við
fömm inn á þá braut að þjappa
okkur meira saman sem félags-
vemr. Þeir sem hafa áhuga á að
starfa í félögum hér, lenda oft í
því að þurfa bæði að stjórna
þeim og vinna þau verk sem fé-
lögin taka sér fyrir hendur, þar
sem oft reynist erfitt að virkja fé-
lagsmenn. Margir em í mörgum
félögum og reyna að sinna einu
þeirra bemr en öðm, sem er
mjög gott. Eg held að við þurf-
um að þjappa saman þeim félög-
um sem hér era, þannig að kraft-
arnir okkar dreifist síður og við
náum markvissari árangri í fé-
lagsstarfinu. Þannig getum við
viðhaldið góðu mannlífi og
hinni einu sönnu sveitamenn-
ingu. Sameinuð stöndum vér og
gleðileg jól,“ segir mjólkurbónd-
inn með meiru, Þorgrímur á
Erpstöðum, að lokum.
vegna anna og hef
ekki snúið til baka
ennþá, ekki beint
allavega. Eg tók
samt þátt í starfi
L- listans fyrir
síðustu sveitar-
stjórnarkosningar
og hef verið inn-
viklaður í það.“
Sameining
Þótt Þorgrímur
sé mikill Dala-
maður, eins og
fram hefur komið,
er hann hlynntur
sameiningu sveit-
arfélaga og það
jafnvel út fyrir
sýslumörk báðum
megin. „Fólkinu
er alltaf að fækka
og kvaðir ríkisins
að aukast. Mér
finnst að það þurfi
að eiga sér stað á-
kveðin breyting núna. Það þarf
að gera skurk ef sveitarfélögin
eiga að standa undir kröfum rík-
isins og íbúanna. Mörg þeirra
eiga í erfiðleikum með að veita
Iágmarks þjónustu og það verður
að koma til enn frekari samein-
ing. Eg er ekki hlynntur því að
sameina Dalabyggð, Saurbæ og
Reykhólasveit. Eg vil stærri sam-
einingu og mér þætti nærtækast
að sameinast suður fyrir brekk-
una. Ur Dölunum liggja flestar
leiðir í Borgarnes og ég held að
við yrðum ekki verr sett hvað
varðar opinbera þjónustu en er í
dag. Til að hlúa að þéttbýli eins
og Búðardal, þá held ég líka að
við þurfum öflugt sveitarfélag.
Sóknarfærin era mörg og þá
ekki síst í tengslum við landbún-
að og ferðaþjónustu og við eram
betur í stakk búin að nýta þau í
stærra sveitarfélagi.“
Menning
Að lokum berst talið að
menningarlííinu, en Dalamenn
hafa í gengum tíðina verið nokk-
uð öflugir á því sviði eins og hin
SkemmtiatriSm skrifuð á síðustu stundu.
Hlýjar og bjartar hátíðarkveðjur
Orkuveita Reykjavíkur