Fréttablaðið - 02.11.2019, Qupperneq 98

Styrkir frá Góða hirðinum
Umsóknarfrestur rennur út 24. nóvember
Ágóði af sölu nytjahluta í Góða hirðinum rennur til góðra málefna.
Styrkirnir eru veittir til líknar- og félagasamtaka og er markmiðið að
styðja fólk til sjálfshjálpar. Verkefnin geta t.d. snúist um menntun,
endurhæfingu og sjálfsbjörg og er sérstaklega leitast við að styrkir
nýtist efnaminni börnum og ungmennum.
Nánari upplýsingar er að finna á sorpa.is
SJÓNVARP
Pabbahelgar
Leikstjórn: Nanna Kristín Magnús-
dóttir
Handrit: Nanna Kristín Magnús-
dóttir
Aðalhlutverk: Nanna Kristín
Magnúsdóttir, Sveinn Ólafur
Gunnarsson, Jóhanna Friðrika
Sæmundsdóttir
Varla þarf að rekja söguþráðinn
hingað til í löngu máli þar sem
þjóðin hefur ekki enn glatað þeim
krúttlega eiginleika og arfi gamalla
haftatíma og lögfestra leiðinda
að geta sameinast við sjónvarps­
skjáinn í takt við línulega dagskrá.
Nokkuð gott á þessum allra síðustu
og langverstu tímum efnisveitna og
einstaklingsmiðaðrar sjónvarps­
neyslu.
Skaupið, Ófærð og nú síðast
Pabbahelgar ná enn þessum tökum
á þjóðarsálinni þannig að sá sem
treystir á plúsa og tímaflakk á ekki
séns í dægurþrasinu á Twitter, á
kaffistofum og ofan í heitum pott­
um.
Gráglettni hversdagsleikans
Fyrir þá þrjá sem ætla sér að hám­
glápa á alla þættina sex í einum
rykk er þó rétt að halda því hér til
haga að Pabbahelgar hverfast um
þriggja barna foreldrana Karen og
Matta sem geta lítið annað gert en
að skilja eftir að hún kemst að fram­
hjáhaldi hans.
Upp kemst um kauða þegar Karen
sér skilaboð frá viðhaldinu í sím­
anum hans. Alveg átakanlega hall­
ærislegt en samt merkilega algengt
og hermt er að karlmönnum sé
einmitt einkar hætt við að afhjúpa
heimsku sína og óheiðarleika með
sínum eigin snjalltækjum.
Þetta upphaf á ósköpunum gaf
í raun tóninn fyrir framhaldið og
strax þarna virtist ljóst að Nanna
hefði fundið rétta taktinn fyrir
tragikómíska skilnaðarsöguna.
Hversdagslegt og ömurlega niður­
drepandi vesen og leiðindi og brest­
ir sem við þekkjum öll eða könn­
umst að minnsta kosti við verða
þarna furðulega fyndin í gráma til­
verunnar þannig að maður stendur
sig að því að hlæja með hjónum,
frekar en að þeim, þar sem þau eru
eiginlega bara við.
Hvað ef …?
Hver hefur ekki klaufast við að
markaðssetja sig á Facebook, reyna
að sparsla í sjálfsmyndina með
róandi tei, maraþonáti á kanil­
snúðum, hætta á íkveikju með þús­
und kertum og sökkva sér í frasa­
banka og niðursuðudósaheimspeki?
Að maður tali ekki um þá sársauka­
fullu uppgötvun að djammið er
glatað og að líklegra er að verða
númer eitt í röðinni í þjónustuveri
banka en að upplifa skyndikynni
sem skilja eitthvað eftir sig.
Hvað ef? En ef? Hvað þá? Þessar
spurningar og f leiri eru ofnar fim­
lega saman við skilnaðinn og upp­
gjör hjónanna enda sækja þær
óhjákvæmilega á fólk sem stendur
frammi fyrir þeirri súru staðreynd
að það þurfti miklu minna en dauð­
ann til þess að aðskilja þau.
Krónísku mistökin sem eru svo
gott sem sammannleg andspænis
þessari lífsgátu eru að það er and­
skotanum erfiðara að þora, vilja og
geta sagt hug sinn, þora að vera við­
kvæmur og gráta. Gráturinn kemur
þó alltaf, fyrr eða síðar, bara ekki
alltaf í örmum vinar í búnings­
klefa.
Straumhvörf
Pabbahelgar og k v ik my ndin
Agnes Joy eru tvö nýleg dæmi þar
sem konur draga fram ákveðna
staðalímynd kvenna og varpa á
hana löngu tímabæru ljósi. Karen í
Pabbahelgum og Rannveig í Agnes
Joy eru mömmur. Þið vitið, þessar
mömmur sem ætlast er til að séu
alltaf til staðar, viti allt og geti
bjargað öllu. Nútímakonur en ekki
múmínmömmur sem eru með allar
heimsins lausnir í handtöskunni
sinni.
Meðv irkar, á köf lum jaf n­
vel ofvirkar, taka þær á sig allar
þyngstu byrðar fjölskyldulífsins og
festast oftar en ekki í því ungar að
þurfa að passa upp á að lífið gangi
sinn vanagang en fari ekki fjandans
til. Þakkirnar eru hins vegar litlar
en meira um að þær séu stimplaðar
leiðinlegar, afskiptasamar og stjórn­
samar.
Nanna Kristín er meiriháttar í
hlutverki Karenar í þessari stöðu
og spilar á allan tilfinningaskalann
um leið og hún kippir áhorfendum
fyrirhafnarlítið með sér í þá rússí­
banareið þar sem svo stutt er milli
hláturs og gráts að þetta rennur allt
saman. Svona eins og í alvörunni.
Stóra bomban
Heldur hallaði því á Karen í fyrstu
lotum skilnaðarbaráttunnar þar
sem hún horfði á örugga veröld sína
hrynja og upplifði sig smánaða og
niðurlægða. Í síðasta þætti, þeim
fjórða, snerist taf lið þó við enda
sjálfsagt normið að konurnar eru
f ljótari að ná vopnum sínum en
karlarnir að fatta hvað þeir eru vit­
lausir.
Matti er eðlilega kunnuglegri
steríótýpa þar sem við karlarnir
erum svona gegnumsneitt, einum
y­litningi undir, alltaf ósköp keim­
líkir og álíka aumkunarverðir vit­
leysingar.
Síðasti þáttur var því ákaf lega
mikilvægur fyrir karlmenn og karl­
mennskuna, óháð eiturmagni, þegar
sá stórgóði leikari Sveinn Ólafur
Gunnarsson sprakk út og Matti
bara sprakk. Gríman féll og eftir
stóð Matti sem karlinn sem hann
er, fullkomlega ólæs á eigin tilfinn­
ingar sem fengu loks óhjákvæmilega
og „karlmannlega“ útrás.
Eftir stendur Matti væntanlega
jafn ringlaður og þótt aðeins tveir
þættir séu eftir bendir allt til þess
að hrakförum hans sé ekki lokið og
þau Karen eigi eftir að greiða úr all­
nokkrum flækjum sem bjóða sem
fyrr upp á hláturgrát.
Þórarinn Þórarinsson
NIÐURSTAÐA: Pabbahelgar eru með
því allra besta sem sést hefur í íslensku
sjónvarpi undanfarin misseri, eða bara
síðan slíkt brölt hófst. Vel skrifuð og
leikin tragikómedía sem allir sem tekið
hafa þátt í hjónaskilnaði, semsagt allir,
geta tengt við.
Skilningsríkt skilnaðardrama
Skilnaður Karenar og Matta í Pabbahelgum er sýndur í skemmtilega kómísku ljósi þannig að ekki síst þau sem
brennd eru af skilnaðartragedíum geta hlegið að þeim, með þeim og um leið að sjálfum sér. Mannbætandi þættir.
Nanna Kristín tekur áhorfendur í mikla rússíbanareið um tilfinningaskalann.
Þegar staðið er í skilnaði er grátur óhjákvæmilegur og þá er skárra að hafa
vinveitta öxl að gráta við heldur en bera harm sinn í einrúmu og hljóði.
2 . N Ó V E M B E R 2 0 1 9 L A U G A R D A G U R54 L Í F I Ð ∙ F R É T T A B L A Ð I Ð
0
2
-1
1
-2
0
1
9
0
5
:0
7
F
B
1
0
4
s
_
P
0
9
8
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
0
4
s
_
P
0
9
5
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
0
4
s
_
P
0
0
7
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
0
4
s
_
P
0
1
0
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 2
4
2
4
-8
0
F
4
2
4
2
4
-7
F
B
8
2
4
2
4
-7
E
7
C
2
4
2
4
-7
D
4
0
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
7
A

F
B
1
0
4
s
_
1
_
1
1
_
2
0
1
9
C
M
Y
K