Úti - 15.12.1936, Blaðsíða 13

ÚTI
13
ÆskmmiiMitagar
Drengjablaðinu „Úti“ hefir hlotnast sú ánægja að mega birta
kafla úr endurminningum hr. A. V. Tuliniusar skátahöfðingja.
Frásagnir þær, sem hjer birtast, eru um tvær ferðir er hann fór
frá Reykjavík til Eskifjarðar, þegar hann var í skóla.
Drengjum nú á tímum, mun þykja einkennilegt að lesa um hina
miklu hafísa, sem árlega teftu sjóferðalög lijer kringum land i þá daga
og orsökuðu oft mikla hrakninga, jafnvel lil annara landa.
Um vorið 1882 fjekk jeg' mjer far með
s.s. „Valdemar“, sem fór frá Revkjavík
suður fyrir land, en koma átti við á Aust-
urlandi. Hafísinn lá við alt Norðurland
og eitthvað austur fyrir Langanes, en
|)ótt mikill ís væri fyrir norðurlandi vissi
maður ekki hve langt austur á bóginn
hann næði við Austurlandið. Með skip-
inu voru margir farþegar, innlendir og
útlendir. Alt gekk vel, þar til við kom-
um nálægt Skrúðnum út af Fáskrúðs-
firði, að við fyrst urðum varir við ís. Með
„Valdemar“ voru einnig færeyskir fiski-
menn með báta sína, er áttu að fara á
Eskifjörð m. a. til föður míns. Jeg fór
fram á það við skipstjórann á skip-
inu, að hann lejdði okkur að láta setja
út færeysku bátana undan Vattarnesi
og var ætlunin að fara þar í land, þvi
þá vornm við sama sem komnir heim.
GREIN DR. VILHJÁLMS STEFÁNSSONAR.
Eins og sjá má á inngangsorðum Dr.
Vilhjálms Stefánssonar fyrir þessari
grein, hefir hann veitt Úti levfi til þess
að þýða og nota kafla úr hókum sínum.
Rlaðið snjeri sjer til hr. Ársæls Árnason-
ar, sem er mjög vel kunnugur ritverkum
Dr. Vilhjálms ,og bað hann að þýða kafla
úr bókum hans eða rita vfirlitsgrein um
störf hans. Tók Ársæll þann kostinn að
rita yfirlitsgrein og kunnum vjer honum
hestu þakkir fvrir liina ágætu frásögn.
Ritstj.
Hann kvaðst þó ekki leyfa það, fyr en
við værum komnir á Seyðisfjörð. En
það fór öðrnvisi en ætlað var, því þeg-
ar kom nærri Dalatanga, lentum við í
jaðri íssins og flýttum okkur að komast
út úr honum aftur. Hjeldum svo suður
með landi; en hvergi fengum við að seija
út hátana, og háðum við þó um það við
Skrúð, Papey og undan Papós. ísinn var
á svo hraðri ferð suður með landi, að
eig'i var vogandi að levía til lands á skip-
inu, til þess að verða ekki lokaður inni.
Afleiðingin varð sú, að við snjerum aft-
ur til Reykjavikur.