Fréttablaðið - 20.12.2019, Síða 11

Í DAG
Þórlindur
Kjartansson
Björgvin Franz Gí
sla
so
n
Stína Ágústsd
ót
tir
Sigurður Flosa
so
n
KK
STJÓRNANDI & KYNNIR:
Sigurður Flosason
NÝÁRSTÓNLEIKAR Í ELDBORG
5. JANÚAR KL. 20.00
Ekki veit ég hvað er eiginlega í gangi með æsku þessa lands. Um daginn var ég að klæða
mig inni í klefa eftir sundferð og
varð óviljandi vitni að samtali
tveggja ungra manna, líklega á
bilinu átján til tuttugu ára. Þessir
ungu menn virtust báðir vera
býsna vel á sig komnir, hávaxnir,
íþróttamannslegir og snaggara­
legir í hreyfingum. Þeir voru
klæddir í samræmi við nýjustu
tísku og almennt séð frekar
snyrtilegir til fara og myndarlegir.
Í stuttu máli sagt þá voru þeir
alls ekki lúðalegir eða hallæris­
legir og virkuðu hvorki vitlausir
né leiðinlegir. Ef mér hefur ekki
förlast dómgreindin þá myndi
ég ætla að þeir hafi báðir verið
þeirrar gerðar að það hefði ekki
verið algjör tímasóun fyrir þá að
skella sér öðru hverju út á lífið.
Þeir hlökkuðu til jólafrísins, og
ég taldi mig vita hvað þeir hefðu í
hyggju.
Jólaplön
En, boj­ó­boj. Það var nú eitthvað
annað en ég hélt. Mér snarbrá að
heyra á samtal þeirra um raun­
veruleg áform sín yfir jólahátíð­
ina. Það var um það bil svona:
Náungi 1: Ég er orðinn rosalega
spenntur fyrir jólunum.
Náungi 2: Já, maður. Það verður
hrikalega næs.
Náungi 1: Akkúrat. Mamma er
búinn að redda fullt af púslum og
ég held að ég verði bara öll jólin
heima að púsla.
Náungi 2: Já, það er hrikalega
gaman að púsla.
Náungi 1: Alveg geðveikt. Við
púslum alltaf alveg brjálæðislega
mikið á jólunum. Það er bara með
því skemmtilegasta sem ég geri.
Náungi 2: Einmitt. Já, ég hlakka
líka rosalega til jólanna. Ætla bara
að hafa það alveg hrikalega rólegt
og næs.
Náungi 1: Nákvæmlega. Bara
algjör afslöppun. Það verður geð­
veikt.
Ha? Heyrði ég rétt? Ég var í
hálfgerðu losti og þurfti að hafa
mig allan við til að það væri ekki
augljóst að ég lægi stjarfur á hleri.
Var þetta samtal einhvers konar
háþróuð kaldhæðni? Var þetta
einhvers konar rósamál, þar sem
„púsla hjá mömmu“ þýddi eitt­
hvað svipað eins og að „skreppa í
Tómstundabúðina“ þýddi þegar
ég og vinir mínir töluðum saman
á þessum aldri?
En það vottaði hvorki fyrir
kaldhæðni eða leikaraskap í
þessu samtali. Þeir útlistuðu
meira að segja alls konar tegundir
af púslum sem þeir hafa gaman
af að því að glíma við—þannig að
ég gat ekki annað en ályktað sem
svo að samtalið væri fullkom­
lega einlægt og heiðarlegt. Ungu
mennirnir hlökkuðu raunveru­
lega og af innlifun til þess að leika
sér um jólin með foreldrum sínum
og fjölskyldu.
Dagamunur
Þegar haldnar eru veislur eða
hátíðir þá er stundum talað um
að „gera sér dagamun“. Í því felst
að hátíðisdagarnir séu að ein­
hverju leyti frábrugðnir því sem
er hversdagslegt. Þegar ég ólst upp
fólst þessi „dagamunur“ meðal
annars í því að á aðfangadag var
sýnt barnaefni í sjónvarpinu fyrir
hádegi. Þá fólst dagamunurinn í
Trúverðugur jólaboðskapur í sundklefanum
því að hafa aðeins meira stuð og
meiri litadýrð.
Nú er ekki óalgengt að horft
sé daglega á barnaefni, jafnvel
á morgnana áður en farið er í
skólann, og enn meira um helgar
og í fríum. Foreldrarnir hanga líka
yfir sínum eigin skjáum þegar
færi gefast. Nú til dags er það ekki
endilega meira stuð sem vantar til
þess að halda góða hátíð. Það er
meira en nóg stuð í hversdeginum
og það var einmitt stuðleysið
sem ungu mennirnir tveir virtust
hlakka til.
Trúverðugir boðberar
Jólin geta verið fallegur tími þótt
hjá mörgum fylgi þeim kvíði og
stress. Óhóf legur metnaður í
skreytingum, gjafainnkaupum,
mat og—einkum og sér í lagi—
drykk, er örugg leið til þess að
stefna jólakyrrðinni í hættu. Og
það kveður meira að segja svo
rammt við að jólastressið sjálft
er stundum sett í rómantískt
ljós, að það sé nú bara hluti af
hátíðarhaldinu að það séu tekin
nokkur frekjuköst yfir gjöfunum,
æðisköst yfir jólaboðaskyldum
og grátköst yfir stressi, kvíða og
fullkomnunaráráttu. „Það er svo
dýrt að halda þessi jól.“
En góðar jólaminningar snúast
örugglega hjá f lestum mun meira
um almenna stemningu, vel­
líðan, frið og afslöppun heldur
en óaðfinnanlega framreiddan
veislumat, dýrar gjafir eða full­
kominn klæðnað. Þeir töluðu
heldur ekki um neitt slíkt ungu
mennirnir í sundklefanum.
Matur, drykkur, gjafir og spari­
legur klæðnaður voru ekki nefnd
í samhengi við mikla og einlæga
jólatilhlökkun þessara hálf­full­
orðnu manna; það voru bara
rólegheitastundirnar við að leysa
úr f lóknum púsluspilum með
mömmu sinni.
Oft hefur maður frétt eitthvað
svona píp um „hinn sanna tilgang
jólanna“ í væmnum jólalögum,
bíómyndum, prédikunum og dag­
blaðapistlum. En að frétta þetta
frá tveimur frekar töffaralegum
ungmennum í sundlauginni ljær
boðskapnum einhvern veginn
umtalsvert meiri trúverðugleika.
Gleðileg jól.
S K O Ð U N ∙ F R É T T A B L A Ð I Ð 11F Ö S T U D A G U R 2 0 . D E S E M B E R 2 0 1 9