Morgunblaðið - 13.01.2022, Side 49

MINNINGAR 49
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 13. JANÚAR 2022
✝
Guðmunda
Loftsdóttir
fæddist í Grindavík
17. nóvember 1930.
Hún lést á hjúkr-
unarheimilinu Sól-
vangi 27. desember
2021.
Foreldrar henn-
ar voru Laufey Ein-
arsdóttir húsfreyja,
fædd á Bjargi í
Grindavík 5.9. 1909,
d. 9.10. 1991 og Loftur Georg
Jónsson, fisksali og brunavörður
í Þjóðleikhúsinu, fæddur á Arn-
ey á Breiðafirði, Skarðsstrand-
arhreppi, 20.9. 1902, d. 20.2.
1968.
Systkini Guðmundu voru Ey-
rún Lára Þórey, f. 13.10. 1926, d.
31.1. 1993, Lofthildur Kristín, f.
23.8. 1928, d. 2.7. 2017, Helga, f.
4.5. 1939, d. 19.6. 2019, Eiríkur
Jón, f. 6.9. 1944, d. 28.12. 1945,
Hrefna Björk, f. 11.2. 1947 og
hálfbróðir, Skarphéðinn Krist-
inn Loftsson, f. 27.7. 1922, d.
28.6. 2001.
Guðmunda giftist Eyjólfi Júl-
íusi Kristjánssyni 17. nóvember
1951. Eyjólfur var fæddur í
Ólafsvík 29.8. 1920, d. 6.8. 1991.
Fyrir átti Eyjólfur Braga Eyj-
Hannessyni. Börn þeirra: Hann-
es, f. 30.7. 1977, Vignir Freyr, f.
22.12. 1983 og Heimir Már, f.
22.11. 1986.
Eyjólfur Kristján Eyjólfsson,
f. 17.1. 1964, giftur Zönnu Per-
sijanova. Fyrri maki Eyjólfs var
Lilja Ægisdóttir og eru börn
þeirra: Ægir, f. 4.4. 1985 og Óð-
inn, f. 19.9. 1994. Barn Eyjólfs og
Guðbjargar Guðmundsdóttur er
Kristján Haukur, f. 16.2. 2000.
Guðmunda fæddist á Bjargi í
Grindavík og bjó þar til sex ára
aldurs þegar hún flutti til
Reykjavíkur með foreldrum sín-
um og systrum og bjuggu þau
lengst af á Lindargötu 26. Guð-
munda og Eyjólfur hófu búskap
á Bröttukinn í Hafnarfirði árið
1950. Bjuggu um tíma í Krísuvík,
keyptu sér íbúð á Jófríð-
arstaðavegi 10 þar sem þau
bjuggu í nokkur ár. Þau byggðu
hús á Móabarði 8b og að lokum
byggðu þau sér hús á Miðvangi
11, þar sem Guðmunda bjó til
ársins 1996 þegar hún flutti á
Sólvangsveg 1.
Guðmunda vann við ýmis
störf um ævina, síðustu 20
starfsárin vann hún á leikskól-
anum Víðivöllum. Árið 2018
flutti Guðmunda á hjúkr-
unarheimilið Sólvang þar sem
hún bjó síðustu ár ævi sinnar.
Útför Guðmundu fer fram í
Hafnarfjarðarkirkju í dag, 13.
janúar 2022, klukkan 13.
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlat
ólfsson, f. 11.10.
1940, en börn Guð-
mundu og Eyjólfs
eru:
Guðrún Eyjólfs-
dóttir, f. 18.1. 1949,
gift Grétari Bern-
ódussyni. Börn
þeirra eru: Kristín
Benný, f. 15.8. 1969,
Óskar Eyjólfur, f.
22.9. 1976.
Loftur Georg
Eyjólfsson, f. 8.9. 1951, d. 30.12.
2014, giftur Jónínu Jóhanns-
dóttur. Börn þeirra: Guðmunda
Ellen, f. 2.2. 1982, sonur Jónínu
og stjúpsonur Lofts: Björgvin Jó-
hann Jónsson, f. 20.11. 1974.
Laufey Eyjólfsdóttir, f. 12.1.
1953, gift Jóni Steini Elíassyni.
Fyrri maki Laufeyjar var Ásgeir
Baldursson og eru börn þeirra:
Kristján Berg, f. 30.3. 1971,
Lovísa Guðbjörg, f. 16.2. 1973,
Anna Marta, f. 16.2. 1973.
Páll Breiðfjörð Eyjólfsson, f.
24.7. 1954, giftur Svövu Hlíð
Svavarsdóttur. Börn þeirra:
Guðrún Svava, f. 21.1. 1980, Eyj-
ólfur Júlíus, f. 3.7. 1982 og Páll
Fannar, f. 2.2. 1988.
Guðmunda Hulda Eyjólfs-
dóttir, f. 23.5. 1958, gift Helga
Nú er hún elsku mamma og
tengdamamma búin að kveðja
þetta líf og náði hún að lifa langa
og góða ævi.
Hún hefur fylgt okkur í gegn-
um lífið og átt með okkur marg-
ar góðar stundir. Það verður
skrítið að heyra ekki í henni
reglulega og ræða við hana um
lífið og tilveruna, þar sem við
mæðgur vorum í sambandi nán-
ast daglega, ýmist í gegnum
síma eða yfir kaffibolla og
spjalli.
Mamma var stolt af fjölskyldu
sinni og fannst ánægjulegt
hversu vel gekk hjá öllu hennar
fólki. Líf hennar snerist mikið
um að halda fjölskyldunni saman
og var árlegt jólaboð stórfjöl-
skyldunnar á jóladag stór þáttur
í því. Einnig var vani að halda
svokallaða Halakotshátíð um
verslunarmannahelgi í sumar-
búðstaðnum hennar. Þar hittust
bæði stórir og smáir og áttu góð-
ar stundir saman. Aðrir viðburð-
ir innan fjölskyldunnar voru
henni einnig mikilvægir, eins og
afmæli, útskriftarveislur og ann-
að sem tilefni gaf til að hittast og
gleðjast.
Mamma fór oft með okkur
fjölskyldunni í ferðalög. Sérstak-
lega er minnisstætt eitt ferða-
lagið sem við fórum í Skaftafell
þegar mamma var 74 ára. Þar
tók hún þátt í kvennahlaupi með
okkur og fleiri gestum sem
staddir voru í Skaftafelli það
sinnið. Eitthvað dróst hún aftur
úr þeim yngri í hlaupinu og var
alveg hissa á því hvað allir voru
að flýta sér og gætu ekki haldið
hópinn. En hlaupið kláraði hún
þó það tæki eitthvað lengri tíma
en hjá hinum og voru eflaust
margir búnir að grilla og ganga
frá þegar hún kom í mark.
Sagan af hlaupinu var lýsandi
dæmi fyrir þrautseigju hennar
og elju. Mamma var fylgin sér
og gafst ekki upp þó á móti blési.
Hún var mikill persónuleiki,
hörkudugleg og vann sig upp úr
fátækt með elju og dugnaði
ásamt pabba. Hún var vel liðin í
vinnu, þótti dugleg, skemmtileg
og úrræðagóð. Hún var alveg til
í að taka þátt í leik eða gríni þeg-
ar hún var með fólki sem hún
treysti. Hún var þekkt fyrir að
vera hnyttin í orðalagi, sem
mörgum þótti gaman af.
Mamma skilur eftir sig stóra
fjölskyldu og eru afkomendur
hennar orðnir yfir fimmtíu og
náði hún að verða langa-
langamma áður en hún kvaddi.
Takk elsku mamma og
tengdamamma fyrir allt sem þú
veittir okkur, sonum okkar og
fjölskyldum þeirra, í gegnum líf-
ið.
Einnig viljum við þakka
starfsfólki á hjúkrunarheimilinu
Sólvangi fyrir góða umönnun og
kærleika til mömmu.
Kær kveðja,
Guðmunda og Helgi
Elsku amma.
Sit hér í sófanum og skrifa
þessi orð til þín, horfandi yfir
hrúgu af jólaskrauti sem ég hef
mig ekki í að pakka niður. Jóla-
tréð stendur enn bert, fyrir utan
lítinn fugl sem festur er á grein
við toppinn. Þetta er sami fugl
og afi setti með mér á jólatréð á
Miðvanginum jólin sem við fjöl-
skyldan bjuggum hjá ykkur fyrir
um þrjátíu árum. Það var í síð-
asta skiptið sem afi, sem kvaddi
okkur sumarið eftir, skreytti
tréð. Jólin eftir skreyttum við
saman: jólastjörnurnar fóru í
gluggana, jólabjallan var hengd
upp fyrir ofan eldhúsvaskinn og
hinn óendanlega spennandi
burstabær hans afa var settur
saman. Við pressuðum líka dúka
og rúmföt og þrifum húsið hátt
og lágt, þar sem meðal annars
stytturnar þínar fengu að fara í
jólabað – slíkt hef ég aldrei séð
gert síðar en hafði þó tekið þátt í
þeirri helgiathöfn með þér jólin
á undan. Að endingu var fuglinn
tekinn upp úr kassanum og sett-
ur á sinn stað eins og öll fyrri jól.
Og baksturinn! Þetta var hvorki
í fyrsta né síðasta skiptið sem ég
fékk að taka þátt í þeirri list-
grein með þér. Mörgum árum
seinna hringdi ég í þig frá
Bandaríkjunum og saman plön-
uðum við smákökubakstur. Þeg-
ar ég svo kom, sendir þú mig
rakleiðis í Fjarðarkaup til þess
að kaupa lambalærissneiðar sem
við veltum upp úr raspi; þér
fannst ég nefnilega vera orðinn
svo horaður. Þetta fitunarverk-
efni þitt hefur reyndar staðið
alla mína ævi. Í valnum liggja
ótalmargir lítrar af skyri og
heimagerðar fiskibollur sem þú
steiktir upp úr feiti á stóru
þungu pönnunni þinni. Það má
heldur ekki gleyma sögunni um
lambabjúgun þrjú sem þú sauðst
ofan í átta ára pjakk seint um
kvöld, löngu eftir kvöldmat. Í
það skiptið átti ég reyndar frum-
kvæðið eftir að hafa séð þau í ís-
skápnum hjá þér og sagðist vera
svangur. Þú varst efins um að ég
gæti torgað þessu öllu en lést þó
undan. Vissir að þetta var í
uppáhaldi hjá mér á þessum ár-
um, líklegast minnug reglulegra
ferða ykkar afa á pósthúsið
nokkrum árum áður til þess að
senda bjúgu til mín alla leið til
Noregs. Þetta var þó alveg
örugglega eina skiptið sem þú
reyndir ekki að troða ofan í mig
ábót. Áratugum síðar hlógum við
að þessu persónulegu meti mínu
í bjúgnaáti, sem stendur enn. Ég
heyri hláturinn þinn fyrir mér,
ásamt hinu séríslenska tali á inn-
soginu sem gerði sérstaklega
vart við sig í hinum ótalmörgu
símtölum við þig á unglingsárun-
um. Á tímabili hittist nánast
daglega þannig á að þú hringdir
heim til okkar í Lækjarbergið
um það leyti sem ég, síþreyttur
unglingurinn, var nýkominn úr
skólanum og ætlaði að leggja
mig. Ég veit að þú fyrirgefur
mér að einu sinni lagði ég tólið á
eyrað og dottaði á meðan þú lést
móðan mása með stöku „jái“ á
innsoginu.
Ég held að litli fuglinn á
greininni verði það síðasta sem
ég pakki niður eftir þessi jól. Ég
lofa því að hann verði settur aft-
ur á sama stað á tréð á næsta
ári.
Þinn
Hannes.
Það er komið að kveðjustund.
Í senn finn ég fyrir söknuði og
er einnig full þakklætis fyrir að
hafa fengið það tækifæri að
kynnast henni ömmu minni vel
og vera samferða henni í ára-
tugi. Hugurinn leitar aftur.
Fyrst á Móabarðið þaðan sem ég
á óljósar en hlýjar minningar en
síðan á Miðvanginn sem á tíma-
bili var eins konar miðpunktur
fjölskyldunnar. Þangað var gam-
an að koma til ömmu og afa, oft-
ast margt fólk og líf í húsinu.
Þegar ég var barn fannst mér
ekki vera almennilegur sunnu-
dagur nema að fara í heimsókn á
Miðvanginn. Í sunnudagsheim-
sóknunum á Miðvanginn var
ekki bara líf og fjör heldur einn-
ig alltaf veisluborð. Amma var
gestrisin og tók vel á móti fólki.
Ég sé fyrir mér kaffiborðið,
smurt brauð skorið til helminga,
formkökur, pönnukökur, lagtert-
ur og kleinur, allt auðvitað
heimabakað af ömmu. Hún
amma var líka mikill fagurkeri.
Hún naut þess að hafa fallega
hluti í kringum sig og lagði ávallt
mikla alúð og metnað í heimili
sitt.
Þar til amma flutti á Sól-
vangsveg var hún fyrst og
fremst amma mín. Amma sem
hugsaði um fólkið sitt og vildi því
allt það besta. En svo urðum við
líka vinkonur, það er mér í dag
mjög dýrmætt. Við bæði spjöll-
uðum mikið og brölluðum ým-
islegt. Þegar allt var á fullu í líf-
inu og ég í háskólanámi með
þrjú börn kom amma til aðstoð-
ar. Í miðri viku kom hún til okk-
ar, passaði Önnu Sigrúnu og tók
á móti Grétari og Gunnari úr
skólanum, á meðan ég var við
námið. Svona var fyrirkomulagið
okkar í heilan vetur. Það var
gott að hafa ömmu hjá okkur á
þessum tíma og svo sannarlega
var mikil hjálp í henni. Er mjög
þakklát fyrir tímann sem við átt-
um saman. Eftir þennan vetur
kom amma reglulega í heimsókn
meðan hún hafði heilsu til og
gisti þá gjarnan. Það var gaman
að sækja hana, hún alltaf tilbúin
og búin að pakka í bláu töskuna
sína. Þessar stundir eru ómet-
anlegar, ekki bara fyrir mig
heldur líka börnin mín sem
fengu einstakt tækifæri til að
kynnast langömmu sinni.
Það var mikil seigla í henni
ömmu. Það þarf seiglu til að taka
bílpróf þegar maður er orðinn 60
ára en það gerði amma og var
stolt af. Það þarf líka seiglu til að
fara í gegnum lífið og hjá ömmu
var lífið alls ekki áfallalaust en
hún bjó yfir styrk og sýndi
æðruleysi þegar á bátinn gaf.
Amma gat verið býsna alvöru-
gefin en undir niðri kraumaði
glettni og oft á tíðum óborgan-
legur húmor. Hún var í senn
blíð, fyndin, ákveðin, skapstór,
seig, dugleg og traust. Hún hafði
gaman af hvers kyns mannfagn-
aði og þó hún vildi ekki láta mik-
ið á sér bera þá vildi hún alltaf
taka þátt. Í góðum hópi var auð-
velt að fá hana til að sprella.
Það sem gladdi ömmu einna
mest voru ferðirnar í Halakot,
sumarbústaðinn þeirra afa.
Minningar frá fjölmörgum Hala-
kotshátíðum um verslunar-
mannahelgi ylja þar sem amma
elskaði að fá fólkið sitt til sín. Því
fleiri því betra og reglulega var
tekið manntal. Síðustu ferðina
okkar í Halakot fórum við saman
í blíðskaparveðri nú í júní. Það
var erfið ferð fyrir ömmu en
ánægjuleg og gott að geta notið
augnabliksins.
Þannig týnist tíminn.
Kristín Benný.
Guðmunda
Loftsdóttir
Stapahrauni 5, Hafnarfirði
Sími: 565 9775
www.uth.is - uth@uth.is
Frímann
897 2468
Hálfdán
898 5765
Ólöf
898 3075
Kristín
699 0512
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
KRISTÍN SIGURLAUG EYJÓLFSDÓTTIR
frá Framnesi, Borgarfirði eystra,
lést á Hjúkrunarheimilinu Dyngju
Egilsstöðum 2. janúar. Útför hennar fer fram
frá Bakkagerðiskirkju laugardaginn 15. janúar og hefst athöfnin
klukkan 14. Í ljósi aðstæðna verður einungis nánasta fjölskylda
viðstödd, en streymt verður frá útförinni á facebook –
Bakkagerðiskirkja.
Sigrún Skúladóttir Gunnlaugur Haraldsson
Björn Skúlason
Eyjólfur Skúlason Sigrún Bjarnadóttir
Valgeir Skúlason Lára Vilbergsdóttir
Anna Bryndís Skúladóttir
Andrés Skúlason Gréta Jónsdóttir
Emil Skúlason Oddný Jökulsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Okkar ástkæri,
THEÓDÓR INGÓLFSSON,
lést á hjúkrunarheimili Hrafnistu
16. desember.
Útför hefur farið fram í kyrrþey.
Anna Valgarðsdóttir
Anna Dóra Theódórsdóttir
Gísli Theódórsson
Óskar Theódórsson
Yannick Víkingur Hafliðason
Gwennaélle Charles
Isól Buffy
Raphaél Charles
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir
og amma,
UNNUR DANÍELSDÓTTIR,
Suðurlandsbraut 66,
áður Álfhólsvegi 81,
lést í faðmi fjölskyldu sinnar á heimili sínu
mánudaginn 3. janúar.
Útför hennar verður gerð frá Kópavogskirkju föstudaginn
14. janúar klukkan 15. Allir eru velkomnir í kirkjuna en vegna
sóttvarna þurfa gestir að sýna neikvætt hraðpróf við innganginn,
tekið af viðurkenndum aðila og ekki eldra en 48 klst.
Streymt verður frá útförinni.
Jónína Unnur Gunnarsdóttir Jóhann Helgi Þráinsson
Sóley Björg Gunnarsdóttir Kristján Hallur Leifsson
Gunnar Vigfús Gunnarsson Íris Palmqvist
Guðjón Örn, Arnhildur Unnur
Rannveig Ísey og Kristján Gunnar
Elsku faðir okkar, tengdafaðir, unnusti, afi,
og langafi
SKARPHÉÐINN LÝÐSSON
matreiðslumeistari,
lést á Landspítalanum Hringbraut 5. janúar.
Útför hans fer fram í Víðistaðakirkju
þriðjudaginn 18. janúar klukkan 13. Útfarargestir eru beðnir um
að framvísa neikvæðu hraðprófi ekki eldra en 48 klst.
Lýður B. Skarphéðinsson Elva Björk Sveinsdóttir
Einar Þór Skarphéðinsson Þóra Sv. Þorkelsdóttir
Sigrún S. Skarphéðinsdóttir
Guðrún Ögn Ákadóttir
afa- og langafabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
ÞORSTEINN JÓHANN BJARNASON,
Fróðengi 1,
lést mánudaginn 10. janúar.
Þórhildur Sigurðardóttir
Svandís Ásta Þorsteinsdóttir Páll Jónasson
Anna Kristín Þorsteinsdóttir Hafsteinn Gunnarsson
Sigurður Gunnar Þorsteins.
Ragnhildur Þorsteinsdóttir Ingimar Theodórsson
barnabörn og langafabörn