Morgunblaðið - 17.01.2022, Page 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 17. JANÚAR 2022
Raðauglýsingar
Félagsstarf eldri borgara
Árskógar 4 Smíðastofa með leiðb. kl. 9-14. Opin vinnustofa
kl. 9 - 12. Boccia með Guðmundi kl. 10. Handavinna kl. 12-16. Glerv-
innustofa kl. 13 - 16. Hádegismatur kl. 11.30-12.30. Heitt á könnunni.
Kaffisala kl. 14.45-15.30. Allir velkomnir. Sími: 411-2600.
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 Qigong kl. 7:00-8:00. Kaffisopi
og spjall kl. 8:30-11:00. Morgunleikfimi með Halldóru á RUV kl. 9:45-
10:00. Ganga kl. 10:00. Hádegismatur kl. 11:30-12:30. Heimaleikfimi á
RÚV kl. 13:00-13:10.Tálgun með Valdóri kl. 13:00-15:30. Félagsvist
kl. 13. Síðdegiskaffi kl. 14:30-15:30.
Hvassaleiti 56-58 Morgunkaffi og spjall frá 8:30-10:30.
Útvarpsleikfimi kl. 9:45. Jóga með Ragnheið Ýr kl. 12:20. Zumba með
Carynu kl. 13:10. Bridge kl.13:00. Hádegismatur kl. 11:30 – 12:30,
panta þarf fyrir hádegi deginum áður.
Korpúlfar Morgunleikfimi útvarpsins í Borgum kl. 9:45. Gönguhópur
Korpúlfa leggur af stað kl. 10 gengið inni í Egilshöll. frá Grafarvogskir-
kju og frá Borgum kaffispjall á eftir. Prjónað til góðs og frjál skartgri-
pagerð í Borgum kl. 13:00 og tréútskurður á Korpúlfsstöðum með
Gylfa kl. 13:00 Línudans með Guðrúnu kl. 15:00 í Borgum og allir
hjartanlega velkomnir. Virðum allar sóttvarnir og grímuskylda í
nálægð
Seltjarnarnes Ef reglur um sóttvarnir breytast ekki um helgina þá er
þetta dagskrá mánudagsins. Kaffikrókur frá kl. 9. Leir á Skólabraut í
samráði við leiðb. kl.9. Billjard í Selinu kl.10. Jóga/leikfimi í salnum á
Skólabraut kl.11. Handavinna, samvera og kaffi í salnum á Skólabraut
kl.13.Glernámskeið kl.13. í samráði leiðb. Vatnsleikfimi kl. 18.30.
Virðum mörk, sóttvarnir og grímuskyldu þar sem það á við.
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
.Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
.Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
.Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
.Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
.Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Til sölu
Lok á potta
Eigum til lok á flest
alla potta á lager.
Td. stærðir 200x200,
210x210, 220x220, 235x235,
kringlótt lok og átthyrnt lok.
HEITIRPOTTAR.IS
Sími 777 2000
Húsviðhald
Húsaviðgerðir
www.husco.is
Sími 555 1947
Gsm 894 0217
alltaf - allstaðar
mbl.is
Vantar þig
múrara?
FINNA.is
✝
Jórunn Sigríð-
ur Sveinbjörns-
dóttir (Stella) fædd-
ist í Hnausum í
Þingi í Sveins-
staðahreppi hinum
forna í Austur-
Húnavatnssýslu 9.
mars 1925. Hún lést
á hjúkrunarheim-
ilinu Eir í Graf-
arvogi 20. desem-
ber 2021.
Foreldrar Stellu voru Svein-
björn Jakobsson bóndi í Hnaus-
um, f. 20. október 1879, d. 24.
október 1958, og Kristín Pálma-
dóttir húsfreyja í Hnausum, f.
10.4. 1889, d. 31. mars 1985.
Sveinbjörn var sonur Jakobs,
verslunarstjóra í Flatey á
Breiðafirði, Þorsteinssonar af
Grundarætt í Svínadal, og
Sveinsínu Sveinbjörnsdóttur,
Hilda, f. 1949, d. 2013, hennar
dætur eru Sigurlaug, f. 1968, og
Margrét, f. 1977; 2) Hjördís, f.
1952, d. 2020. Börn Hjördísar
eru Kristín Björk, f. 1971, Berg-
lind, f. 1972, Auður, f. 1976, og
Ágúst, f. 1978.
Sonur Hafsteins af fyrra
hjónabandi og fóstursonur
Stellu var Tómas Reynir, f.
1935, d. 2016. Hans sonur er
Bjarni, f. 1962.
Stella ólst upp hjá foreldrum
sínum í Hnausum við almenn
sveitastörf til 17 ára aldurs,
flutti þá til Reykjavíkur og bjó
þar síðan. Meðfram húsmóð-
urhlutverkinu og barnauppeldi
vann Stella iðulega utan heim-
ilisins, m.a í Réttarholtsskóla,
var þjónn á Gullfossi nokkur
sumur, barþjónn á hinum víð-
fræga skemmtistað Glaumbæ og
um árabil starfaði hún á skrif-
stofu Borgarverkfræðings í
Reykjavík. Einnig voru þau hjón
sannkallaðir frumkvöðlar í
ferðaþjónustu því þau leigðu út
herbergi með morgunverði á
heimili sínu til ferðamanna í
mörg ár á áttunda áratugnum.
Útför Stellu fór fram í
Grafarvogskirkju 14. janúar
2022.
prestsdóttur frá
Árnesi á Ströndum
en Vatnsenda-Rósa
var amma hennar.
Kristín var dóttir
Pálma Erlends-
sonar bónda á Vest-
urá á Laxárdal í
Austur-Húna-
vatnssýslu, og Jór-
unnar Sveins-
dóttur,
bóndadóttur frá
Starrastöðum í Skagafirði.
Systkini Stellu voru: Guðrún,
f. 1917, d. 2016, Leifur, f. 1919,
d. 2008, Jakob, f. 1921, d. 2002,
Svava, f. 1926, d. 1927, og Svava
Sveinsína, f. 1931, d. 2018.
Stella giftist 29. nóvember
1947 Hafsteini Hjartarsyni lög-
reglumanni í Reykjavík, f. 5.
september 1908, d. 20. ágúst
1994. Dætur þeirra eru: 1)
Fallin er frá móðuramma mín
Jórunn, sem alltaf var kölluð
Stella. Ég var alin upp hjá henni
og afa, Stellu og Hafsteini í Gnoð-
arvogi, við gott atlæti.
Amma lét mig lesa daglega
upp úr blöðunum á meðan hún
eldaði kvöldmat og varð ég því
fluglæs 5 ára. Hún lét mig lesa
upp allskonar greinar um sam-
félagsmál og allskyns matarupp-
skriftir og einnig hafði hún áhuga
á landsbyggðarmálum. Amma
var myndarlegasta húsmóðir sem
ég hef kynnst. Hún bakaði, eldaði
og straujaði rúmfötin og allt var
svo fínt hjá henni.
Árið 1973 saumaði ég bóka-
merki í rauðan java með úttöld-
um blómum og gaf henni í jóla-
gjöf. Þetta fann ég hjá henni
hálfri öld síðar en hún varðveitti
þessa gjöf alla ævi og notaði á
milli bóka sem hún las. Stella var
gift miklum öðlingi, honum Haf-
steini afa mínum, og við þrjú
gerðum margt skemmtilegt.
Á árunum 1970-80 rak amma
ferðaþjónustu heima í Gnoðar-
vogi. Hún leigði út svefnherberg-
in fyrir þýska ferðamenn á sumr-
in með morgunmat. Amma ók
með þá um alla Reykjavík, svo
tók hún fólk í borgargöngur um
miðbæinn og endaði hún uppi á
Skólavörðuholti og tók myndir af
fólkinu með Hallgrímskirkju í
baksýn. Segja má að Stella hafi
verið frumkvöðull í ferðaþjónustu
á Íslandi á þessum árum. Stella
vann á skipinu Gullfossi nokkur
sumur og sigldi á milli Íslands og
Danmerkur. Hún gisti þá ávallt
hjá tengdamömmu sinni í Kaup-
mannahöfn, Sigríði, sem bjó í
Danmörku. Stella hafði einkar
gaman af að ferðast og dásamaði
alltaf Kaupmannahöfn.
Stella vann mikið yfir ævina.
Til að mynda vann hún í
Glaumbæ sem þjónn, í Réttar-
holtsskóla og svo síðar hjá Lóða-
skrárritara í Borgartúni, fram að
starfslokum. Stella var fagurkeri,
skipulögð, drífandi og glettin
kona. Fór sínar eigin leiðir og var
útsjónarsöm og hugrökk. Tók bíl-
próf fertug og keypti bíl. Síðar
flutti ég til Parísar og kom amma
þá í heimsókn til mín og við áttum
dásamlegan tíma saman þar.
Eins líka á háskólaárunum, þá
fylgdist hún vel með mér og
hvatti mig áfram og var stolt af
árangrinum. Þegar sonur minn
fæddist kom hún til mín með
Svövu systur sinni og var heilluð
af fegurð barnsins og var hann
skírður Hafsteinn. Síðustu ævi-
árin dvaldi hún á hjúkrunarheim-
ilinu Eir í Grafarvogi og þar var
mjög vel hugsað um hana. Hún
dásamaði alla starfsmennina og
unga fólkið sem þar vann og leið
vel. Ég vil koma á framfæri þakk-
læti til Eirar fyrir faglega
umönnun.
Ég kveð þig, amma mín, með
virðingu og þökk fyrir gott upp-
eldi á fallegu heimili. Ég veit að
þú ferð nú til foreldra þinna,
barna og systkina sem öll eru far-
in yfir móðuna miklu. Eins veit
ég að Hafsteinn afi tekur vel á
móti þér loksins þegar þið hittist
á ný.
Þú varst amma yndisleg og góð,
og allt hið besta gafst þú hverju sinni,
þinn trausti faðmur okkur opinn stóð,
og ungar sálir vafðir elsku þinni.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Þín uppeldisdóttir,
Sigurlaug Hrafnkelsdóttir.
Um jól og áramót minnist ég
oft ánægjulegra samfunda hjá
ættingjum og vinum á barns- og
unglingsárum. Eitt fyrstu jóla-
boðanna sem ég man eftir var hjá
Stellu móðursystur minni, Haf-
steini manni hennar og börnum,
upp úr 1950, í vistlegri íbúð
þeirra í fjölbýlishúsi sem lög-
reglumenn höfðu byggt við
Snorrabraut, norður undir gatna-
mótunum við Laugaveg. Einnig
eru minnisstæð slík boð víðar í
Reykjavík, einkum ætluð okkur
börnunum, svo sem hjá Guð-
björgu Erlendsdóttur og Magn-
úsi Pálmasyni ömmubróður mín-
um, og var Stella ævinlega hress
og kát, greip jafnvel í gítar á
yngri árum. Eftir að við fluttumst
í Vogana urðum við nágrannar
Stellu og fjölskyldu hennar þegar
þau fluttu á Gnoðarvog og þar og
reyndar alla tíð voru íbúðir þeirra
hjóna vel búnar enda bæði snyrti-
menni. Auk þess að vera glaðvær
og hláturmild var allt smekklegt í
kring um Stellu, hvort sem var í
húsbúnaði eða í klæðaburði. Her-
bergið hennar á Eir á efri árum
minnti reyndar mikið á stássstof-
ur hjá henni fyrr á tímum.
Ég get ekki látið hjá líða, þeg-
ar ég minnist Stellu frænku, að
rifja upp svipmyndir frá ættar-
klúbbi kvenna á ýmsum aldri,
sem kom saman reglubundið í
heimahúsum, jafnvel utan
Reykjavíkur, um margra áratuga
skeið. Flestar voru þær af
Grundarætt í Svínadal og með
tengsl við Hnausa í Þingi. Á slík-
um kvöldum var mikið talað og
hlegið, sögur að norðan voru
sagðar og Stella átti það til að
herma eftir ýmsum við mikinn
fögnuð. Borð svignuðu undan
bollastellum, kaffikönnum og
bakkelsi af bestu og fjölbreytileg-
ustu gerðum. Þessir samfundir
kvennanna styrktu fjölskyldu- og
ættartengsl og Stella birtist mér
gjarnan í æskuminningunni um
þessi kvöld heima þegar röðin
kom að Guðrúnu mömmu að vera
gestgjafinn.
Stella átti ekki aðeins fallegt
heimili. Hún eignaðist marga vini
og kunningja enda félagslynd,
var hugmyndarík, handlagin,
dugleg og fylgin sér og sinnti
mörgum störfum utan heimilis
um fjölda ára; þótti rösk við öll
verk sem henni voru falin.
Á meðal þess sem ég kunni að
meta vel í fari Stellu var sú virð-
ing sem frænka sýndi minningu
Sigurlaugar Guðmundsdóttur frá
Helgavatni í Þverárhlíð, fyrri eig-
inkonu Hafsteins, sem lést 1943.
Hún var uppeldissystir Óskars
Jónssonar, tengdaföður míns, og
þaðan kemur annað af nöfnum
konu minnar, Svanfríður Sigur-
laug. Nafn sömu Sigurlaugar ber
einnig dótturdóttir Stellu og Haf-
steins sem ólst upp hjá þeim.
Ég minnist Stellu frænku af
hlýju og þakka vinskapinn alla
tíð. Mörgum hinum góðu minn-
ingum deila með mér Svanfríður
Sigurlaug eiginkona mín og
systkin mín, Kristín Jórunn,
Sveinbjörn Kristmundur og
Gylfi, svo og fjölskyldur okkar.
Öll minnumst við Stellu með virð-
ingu og þökk og vottum aðstand-
endum innilega samúð.
Ólafur Rúnar Dýrmundsson.
Í dag kveðjum við kæra
frænku, hana Stellu föðursystur
mína og vinkonu móður minnar.
Jórunn Sigríður, ávallt kölluð
Stella, fæddist og ólst upp í
Hnausum í Austur-Húnavatns-
sýslu, dóttir hjónanna Kristínar
Pálmadóttur og Sveinbjörns Jak-
obssonar, fjórða í röð sex systk-
ina og sú síðasta sem kveður.
Hún ólst upp í Hnausum til full-
orðinsára en bjó allar götur síðan
í Reykjavík.
Kært var milli þeirra systkina
og einstaklega eftirminnilegt
okkur yngra fólkinu þegar Stella
og pabbi rifjuðu upp æskuminn-
ingar úr sveitinni, svo sem um
álfkonuna í Grásteini, komu út-
varpsins og skemmtisögur af
ýmsum toga. Ískraði þá í þeim
hláturinn og væntumþykjan til
sveitarinnar og æskuáranna.
Stella og eiginmaður hennar
Hafsteinn Hjartarson, virðulegur
lögregluþjónn, áttu tvær dætur
og bjuggu þau lengst af í Gnoð-
arvogi. Nokkur samgangur var á
milli okkar fjölskyldna á æskuár-
um mínum, en þær Hilda og
Hjördís eru nú báðar látnar, og
blessuð sé minning þeirra.
Stella var afskaplega vinnu-
söm og vann víða, þar á meðal á
farþegaskipinu Gullfossi, sem
sveipað var ljóma. Hún var jafn-
framt mikill fagurkeri og báru
heimili hennar því gott vitni. Hún
hafði auk þess einkar gaman af
því að ferðast og gerðu þau hjón-
in víðreist. Hafsteinn lést 1994 og
lifði því Stella mann sinn í rúm 27
ár.
Um áttrætt flutti Stella á dval-
arheimilið Eir og lét afskaplega
vel af dvöl sinni þar alla tíð, og
hældi starfsfólki og aðbúnaði öll-
um. Síðustu tvö árin hefur nánast
verið tekið fyrir strjálar heim-
sóknir okkar til hennar vegna Co-
vid-faraldursins, en þá sjaldan
við litum inn mætti okkur alltaf
sama hlýjan, kátínan og brosin.
Við kveðjum þessa kæru
frænku með vinsemd og virðingu
og óskum henni Guðs blessunar.
Niðjum hennar vottum við samúð
og óskum þeim velfarnaðar.
Sigrún Jakobsdóttir
og Ómar.
Amma Stella er sú síðasta af
fimm systkina hóp frá Hnausum í
Þingi sem kveður þessa jarðvist
eftir langa og viðburðaríka ævi.
Systkinin frá Hnausum voru öll
merkisfólk, alin upp af um-
hyggjusömum foreldrum við al-
menn sveitastörf á stóru heimili
þar sem annríki var mikið enda
símstöð sveitarinnar á bænum.
Því starfi þurfti að sinna ásamt
hefðbundnum bústörfum. Gest-
risni var annáluð í Hnausum,
vinnusemi og dugnaður í háveg-
um hafður. Þetta góða veganesti
tóku systkinin með sér út í lífið og
vegnaði vel. Lifðu öll langa og
farsæla ævi, sveitin fallega var
ávallt ofarlega í huga þeirra og
minningarnar góðar. Það sem
einkenndi þessi systkini í mínum
huga er skopskynið og glæsileik-
inn, öll myndarfólk svo eftir var
tekið, léku á als oddi og kunnu að
segja sögur. Amma Stella var
sannkölluð nútímakona á þess
tíma mælikvarða, fædd 1925 í
torfbæ en fór ekki endilega hefð-
bundnar leiðir á sínu lífsskeiði. 17
ára fór hún að heiman og leiðin lá
til höfuðborgarinnar. Sjálfstæð
ung kona, ákveðin og dugleg.
Hún kynntist afa mínum Haf-
steini um miðjan fimmta áratug-
inn og áttu þau góða og farsæla
ævi saman, eignuðust tvær dæt-
ur, sex barnabörn og langömmu-
börnin eru 15 talsins. Þau byggðu
framtíðarheimili sitt í Gnoðar-
vogi 56 og þar bjuggu þau frá
1956. Í minningunni var alltaf
gott að koma til ömmu og afa í
Gnoðarvoginn. Ég var svo heppin
að búa í næstu götu við þau og ég
var því iðulega rápandi út og inn
eftir því hvernig staðan var á
hvorum stað. Ef yngri systkini
mín voru þreytandi þá fór ég til
ömmu og afa, þar var mitt at-
hvarf og alltaf velkomin. Sumt
fannst mér skrítið hjá þeim, t.d.
þegar afi drakk kaffið sitt úr und-
irskál en ekki bolla, kaffið kom
heldur ekki úr Bragakaffipoka
keyptum í Vogaveri heldur var
það malað úr baunum í virðulegri
kvörn sem geymd var uppi á
hillu. Hjá ömmu og afa fékk ég
líka velling, soðna ýsu með höms-
um, heimabakað bakkelsi á
heimsmælikvarða og margt fleira
góðgæti. Jólabaksturinn hennar
ömmu var líka einstakur, margar
tegundir af smákökum sem voru
geymdar í gulum dósum inni í
þvottahúsi að ógleymdum lag-
tertunum. Hjá ömmu og afa átti
ég líka mitt eigið bókasafn. Í
stórri kistu í kjallaranum var
safn af barnabókum sem ég fékk
lánaðar að vild og það var heill
ævintýraheimur í þeirri kistu.
Reyndar voru margir fjársjóðir í
kjallaranum í Gnoðarvogi, ég
fann t.d. gamla skauta sem ég
notaði óspart og einnig forláta
ritvél sem ég hamraði á. Það var
aldrei neitt bannað, nema jú að
lesa dagblöð á gólfteppinu í stof-
unni, sú iðja skildi eftir sig prent-
svertu sem frú Stella kunni ekki
að meta! Fallegra heimili var
ekki til í mínum huga, amma var
fagurkeri og heimili þeirra afa
bar þess merki. Ég er þakklát
fyrir allar minningarnar og sam-
veruna sem ég naut með ömmu
Stellu og afa Hafsteini og minnist
þeirra með hlýju og væntum-
þykju. Elsku amma mín, ég óska
þér góðrar heimkomu í sveitina
þína fögru sem átti hug þinn allan
síðustu árin, takk fyrir allt og allt.
Berglind Magnúsdóttir.
Jórunn Sigríður
Sveinbjörnsdóttir
(Stella)