Morgunblaðið - 17.02.2022, Qupperneq 39

UMRÆÐAN 39
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 17. FEBRÚAR 2022
Höfðabakka 9, 110 Reykjavík
Verið velkomin í sýningarsal okkar að Höfðabakka 9
eða verið í sambandi við Gústa sölustjóra
vinnufatnaðar, sími 888-9222, gustib@run.is
KULDAFATNAÐUR
Við sjáum
um allar
merkingar
9063
Húfa 100% ull
9015
Lamb«ús«etta Äee±e
6441
Fóðraður kuldajakki
6514
Fóðraðar kuldabuxur
6202
Fóðraður kuldagalli
Hudson Bay 10061301
Loðfóðraðir öryggisskór
SAFE & SMART
monitor
Það var einu sinni drengur sem
vaknaði upp við óljósan draum, fór
á fætur og áttaði sig á því að for-
eldrar hans og allt annað fólk virtist
vera horfið úr lífi hans. Á götum
borgarinnar naut hann þess frelsis
sem fylgir því að þurfa ekki að hafa
áhyggjur af að fylgst sé með hverju
skrefi manns. Eng-
inn afgreiðslumaður í
nammibúðinni svo
þar gat hann fengið
sér eins mikið nammi
og hann vildi. Ekkert
afgreiðslufólk í leik-
fangabúðinni þannig
að hann gat tekið öll
þau leikföng sem
hann langaði í. Ekki
heldur neinn öku-
maður í sporvagn-
inum svo Palli gat
bara sjálfur sest und-
ir stýri og ekið spor-
vagninum hvert sem
hann vildi. Í bank-
anum var heldur eng-
inn svo þar gat hann
tekið eins mikla pen-
inga og hann gat bor-
ið.
Einræða eða
samtal?
Hvað gerist svo?
Nú Palli gat enga
mynd séð í bíóinu því
enginn var til að sýna myndina. Á
leikvellinum var ekki hægt að vega
salt, því þar voru engir krakkar til
að sitja á móti á vegasaltinu. Það
fóru að renna tvær grímur á Palla
þegar hann áttaði sig á því að heim-
ur án annarra, heimur án fé-
lagsskapar, samkenndar, mótlætis
og árekstra; sá heimur er harla
lítils virði. Megininntak sögunnar
um Palla sem var einn í heiminum
er það að heimur án samskipta við
aðra verður þrátt fyrir allsnægtir
og auð heldur fátæklegur. Við les-
um söguna af Palla gjarnan fyrir
börn. Hún er full af tilvistarlegum
vangaveltum sem gera kröfur til
þess að lesandinn velti fyrir sér
hvort það er í raun eitthvað fengið
með því að eiga alla hluti og geta
gert það sem manni sýnist án tillits
til alls. Í fyrstu fannst Palla spenn-
andi að hafa aðgang að veraldlegum
lystisemdum, en fann svo að þær
voru ekki það sem gaf lífinu gildi.
En um hvað fjallar sagan um Palla
sem var einn í heiminum?
Óhugnaður allt til enda?
Sagan af Palla fjallar um ein-
semd og er eiginlega svolítið óhugn-
anleg – alla vega þar til maður veit
hvernig hún endar. Er hún ádeila á
velferðarsamfélagið eða kröfuna
um frelsi í því að geta
gert allt sem mann
langar til? Getur verið
að það sé einmanalegt
að vera frjáls og engum
háður?
Af ríkum og
fátækum
Sagan af Palla vekur
okkur til umhugsunar,
en það gera dæmisögur
Biblíunnar líka gjarn-
an. Í þeim koma gjarn-
an fram andstæður sem
eru áhrifamiklar en hjá
Lúkasi má finna frá-
sögnina af Lazarusi og
ríka manninum. Ríki
maðurinn lifði hvern
dag í dýrlegum fagnaði
en sá fátæki lá sár og
svangur fyrir dyrum
hans og vonaðist eftir
því að fá einhvern skerf
af því sem félli af borð-
um ríka mannsins. En
hann hafði ekki erindi
sem erfiði.
Þegar þeir dóu var Lazarus bor-
inn af englum í faðm Abrahams en
ríki maðurinn sendur í hinn verri
stað. Hann leið kvalir og bað um
miskunn. Þá fékk hann aftur á móti
að vita að hann hefði haft mörg
tækifæri til að breyta betur og gefa
af sér. Nú væri bara heldur seint í
rassinn gripið. Þessi dæmisaga sem
Jesús segir er opin fyrir túlkun og
nærri mætti ætla að mikill auður
komi í veg fyrir sáluhjálp hins ríka.
En er það svo? Er ekki sagan frek-
ar ádeila á eigingirni og sjálf-
hverfu? Við þurfum vissulega öll
peninga til að lifa af, hafa í okkur og
á eins og sagt er. Það sem sagan
kennir okkur er að því fylgir ekki
hamingja að líta á auðæfi sín sem
takmark. Það að keppa statt og
stöðugt að því að eignast alltaf
meira og meira ýtir undir sjálf-
hverfu okkar og einangrar okkur
frá samfélagi við Guð og menn.
Til góðra verka
Að líta á auðæfi sín sem tækifæri
til góðra verka skapi hins vegar
mannlega samstöðu og móti sam-
félag fólks. Og kannski er það það
sem er líkt með sögunum tveimur,
um Palla sem var einn í öllum heim-
inum og dæmisögu Biblíunnar um
Lazarus og ríka manninn. Þær
minna okkur báðar á það að sam-
staða og samfélag með öðru fólki
gefur lífsfyllingu. Það að sitja einn
heima og kúra á auðæfum sínum og
hugsa um það eitt hvernig maður
sjálfur kemst best frá hlutunum –
burtséð frá líðan eða lífsgæðum
annarra, er sennilega ekki líklegt til
varanlegrar hamingju. Það er í það
minnsta sennilegt að sú hugsun
verði til lengri tíma litið afar inni-
haldslaus, hamingjusnauð og ein-
manaleg.
Sagan um Palla sem var einn í
heiminum sýnir okkur að án annars
fólks getur líf okkar aldrei orðið
annað en harla fátæklegt í and-
legum og félagslegum skilningi.
Þrátt fyrir að Palli hafi haft yfir
að ráða ótal veraldlegum lystisemd-
um þá varð líf hans fljótlega inni-
haldslaust, tómlegt og jafnvel ógn-
vænlegt. Innihaldsríkt líf getur
aðeins orðið til í samfélagi fólks og í
því samfélagi þarf að ríkja velvilji
og náungakærleikur. Fallegar
hugsanir.
Við þurfum hvert á öðru að halda
því það er ekki hægt að vega salt ef
maður er einn í heiminum.
Kirkjan til fólksins
Að vera einn í heiminum
Jónína Ólafsdóttir
Höfundur er sóknarprestur
Hafnarfjarðarkirkju.
Jónína Ólafsdóttir
Innihaldsríkt
líf getur aðeins
orðið til í sam-
félagi fólks og
í því samfélagi
þarf að ríkja
velvilji og ná-
ungakærleikur.
Kæru Reykvíkingar.
Ég sækist eftir 2.-3.
sæti í prófkjöri Sjálf-
stæðisflokksins í
Reykjavík núna í
mars. Þessi ákvörðun
er tekin á grundvelli
þeirrar sannfæringar
að reynsla mín, þekk-
ing og sýn henti vel til
að mæta þeim áskor-
unum sem Reykjavík-
urborg stendur frammi fyrir.
Ég er drifin áfram af hugsjón og
ástríðu fyrir bættu samfélagi og hef
verið í forystuhlutverki og hags-
munabaráttu í menningargeiranum
til margra ára. Ég hef umfangs-
mikla og farsæla reynslu í stjórnun
og rekstri og hef gegnt fjölmörgum
stjórnunar- og trúnaðarstörfum í
menningargeiranum og fyrir hið op-
inbera. Ég sit m.a. í stjórnum Sam-
taka skapandi greina og Bandalags
íslenskra listamanna, Útflutnings-
og markaðsráði Íslandsstofu, Ice-
landic Trademark Holding, Kvik-
myndaráði og Höfundarréttarráði.
Þá hef ég m.a. setið í stjórn Hörpu,
Þjóðleikhúsráði og
sjórn Stockfish kvik-
myndahátíðar, og var í
nokkur ár formaður
Bandalags sjálfstæðra
leikhópa og forseti
Sviðslistasambands Ís-
lands.
Í störfum mínum,
ekki síst sem stéttar-
félagsformaður Félags
íslenskra listamanna í
sviðslistum og kvik-
myndum, hef ég lagt
áherslu á fagmennsku
og jafnrétti sem og ábyrgan og
gagnsæjan rekstur.
Ég hef unnið með fjölbreyttum
hópum fólks og öðlast reynslu í því
að leiða saman ólíka hópa og mis-
munandi skoðanir til að ná fram far-
sælli niðurstöðu og lausnum í sátt.
Einstaklingar og fyrirtæki
fá að blómstra
Grunnforsenda blómlegrar borg-
ar, þar sem einstaklingar og fyrir-
tæki fá að vaxa og dafna án íþyngj-
andi boða og banna, er heilbrigður
fjárhagur og sýn til framtíðar sem
þjónar þörfum fólksins í Reykjavík.
Minnka þarf yfirbyggingu borg-
arinnar en styrkja innviði og grunn-
þjónustu. Einfalda þarf kerfi fyrir
einstaklinga og fyrirtæki með skil-
virkum hætti og jákvæðum hvötum
til uppbyggingar á betra samfélagi
þar sem lýðheilsa og umhverfis-
vitund eru leiðarstef.
Skapandi fólk – súrefnið
í samfélaginu
Vaxtarbroddur nýrra starfa ligg-
ur hjá skapandi fólki. Listir, menn-
ing, hugverkaiðnaður, nýsköpun;
allt þetta er hluti af hinum skapandi
greinum. Borgin þarf að innleiða
hugsun og sýn með það fyrir augum
að stuðla að framþróun þessara
greina og búa til sterkari grunn til
að hægt sé að skapa ný og fleiri
tækifæri. Við eigum að vera leiðandi
að þessu leyti, vera frumkvöðlar,
nýta smæðina og hafa hugrekki til
að tileinka okkur nýjar leiðir. Við
erum að keppa um fólk í alþjóð-
legum heimi sem tekur sífellt örari
breytingum. Við viljum að borgin
okkar sé framsækinn og spennandi
valkostur fyrir alla. Tækifærin til
þess eru svo sannarlega til staðar.
Lifandi og öflug menning laðar að
fólk frá öllum heimshornum sem efl-
ir bæði atvinnulíf og mannlíf í borg-
inni.
Fjölbreytt borgarsamfélag
Ég á þrjú börn á grunnskólaaldri
og það er gott að búa og ala upp
börn í Reykjavík en við getum gert
miklu betur. Ég tel afar mikilvægt
að öll börn hafi greiðan aðgang að
íþróttum og tómstundum, en þannig
er það ekki í dag. Fjölskyldu-
mynstrið hefur breyst mikið á und-
anförnum árum. Kerfin okkar þurfa
að styðja við börn og flókin fjöl-
skyldumynstur – á forsendum
barna. Systkini á leik- og grunn-
skólaaldri þurfa að geta átt sameig-
inlegan reynsluheim eftir daginn og
tryggja þarf að systkini geti verið í
sama leikskóla innan síns hverfis.
Efla þarf skapandi hugsun og list-
kennslu á grunnskólastigi og setja
uppbyggingu fyrir börn og unglinga
í forgang þegar kemur að úthlutun
fjármuna í íþróttastarf. Bæta þarf
starfsumhverfi leik- og grunnskóla-
kennara, fólksins sem menntar
börnin okkar og ver stórum hluta
dagsins með þeim. Tryggja þarf
möguleika fólks til að ákveða sjálft
hvaða samgöngumáta það velur,
gangandi, hjólandi, keyrandi eða
með almenningssamgöngum sem
þarf að stórbæta. Í húsnæðismálum
þarf að taka tillit til ólíkra óska
fólks og þarfa, bæði með þéttingu
núverandi byggðar og uppbyggingu
nýrra hverfa.
Mér finnst miklu skipta að borgin
tefli fram til stjórnar einstaklingum
með fjölþættan bakgrunn og ólíka
þekkingu – með þeim hætti þjónum
við borgarbúum öllum best. Ég
hlakka til að leggja mitt af mörkum
í ykkar þágu, fái ég til þess stuðn-
ing.
Samvinna í þágu borgarbúa
Eftir Birnu
Hafstein » Grunnforsenda
blómlegrar borgar,
þar sem einstaklingar
og fyrirtæki fá að vaxa
og dafna án íþyngjandi
boða og banna, er heil-
brigður fjárhagur og
sýn til framtíðar.
Birna Hafstein
Höfundur er formaður FÍL – Félags
íslenskra listamanna í sviðslistum og
kvikmyndum og í framboði í prófkjöri
sjálfstæðismanna í Reykjavík.
birnahafstein@hotmail.com
ÞÚ FINNUR ALLT Á FINNA.IS