Morgunblaðið - 02.03.2022, Qupperneq 17

MINNINGAR 17
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 2. MARS 2022
✝
Jóhann Gunnar
Friðjónsson
fæddist á Skálum á
Langanesi 24. maí
1941. Hann lést á
hjúkrunarheimilinu
Eir 17. febrúar
2022. Foreldrar
hans voru Sig-
urveig Munda
Gunnarsdóttir hús-
freyja frá Reykja-
vík, f. 9. september
1918, d. 22. desember 1975, og
Friðjón Jóhannsson sjómaður
frá Skálum á Langanesi, f. 11.
júní 1910, d. 22. apríl 1995.
Systkini Jóhanns Gunnars
eru: Ágúst Engilbert Blomquist
Sveinsson, f. 10. janúar 1938, d.
5. janúar 2016, þeir bræður voru
sammæðra en al-
systkini hans Har-
aldur Friðjónsson,
f. 23. janúar 1940, d.
20. október 2015,
Edda María Gund-
ersen, f. 18. apríl
1943, Sigurdór
Friðjónsson, f. 22.
nóvember 1944, og
Tómas Sævar Frið-
jónsson, f. 10. des-
ember 1946.
Yngri systkini sammæðra eru
Viggó Bjarnason, f. 7. október
1951, Eggert Bjarni Bjarnason,
f. 18. ágúst 1953, Birna Sigríður
Bjarnadóttir, f. 1. janúar 1956,
Brynja Hrönn Bjarnadóttir, f. 23.
ágúst 1957, og Jarl Bjarnason, f.
14. mars 1959. Jóhann Gunnar
kvæntist Ólafíu Egilsdóttur 24.
október 1970. Hún átti áður tvö
börn. Börn Jóhanns Gunnars eru
Gyða Gunnarsdóttir, f. 15. jan-
úar 1973, og Friðjón Veigar
Gunnarsson, f. 14. september
1976. Hann átti líka tvö stjúp-
börn, Egil Njálsson, f. 14. októ-
ber 1962, og Hrefnu Njálsdóttur,
f. 15. júlí 1964.
Jóhann Gunnar átti 11 barna-
börn og sex langafabörn.
Jóhann Gunnar byrjaði 14 ára
gamall á sjó og var þar í nokkur
ár. Því næst fór hann í lögregl-
una, byrjaði í Grundarfirði en
fór á Akranes. Hann sagði svo
skilið við lögregluna og gerðist
hann fangavörður í Síðumúla-
fangelsi og var hann þar í 10 ár.
Næst tók hann að sér starf sem
öryggisvörður í Seðlabanka Ís-
lands og var hann þar í 24 ár eða
þar til hann hætti störfum 70
ára.
Útför hans fer fram frá Graf-
arvogskirkju í dag, 2. mars 2022,
klukkan 15.
Ef ég þyrfti aðeins að segja
einn hlut um hann afa væri það að
hann var alltaf góður við okkur í
kringum hann, í stuttu máli hann
var góður maður. Hann afi var
frábær persóna. Afi passaði alltaf
upp á það að hann liti vel út, hann
hafði mikinn áhuga á bílum,
hlustaði auðvitað á kónginn Elvis
Presley og elskaði að kaupa einn
og einn lottó- eða skafmiða. Ég
man alltaf best eftir þeim mörgu
sumarbústaðaferðum sem ég fór
í með honum, ásamt restinni af
fjölskyldunni. Það var alltaf spil-
að og hann afi var með mikið
keppnisskap og reyndi eins oft og
hann komst upp með að svindla,
ég fékk oft að ganga í bandalag
með honum og reyna auðvitað að
hjálpa honum að svindla. Einnig
setti hann oft á tónlist og dansaði
með mér og frænkum mínum,
hann leyfði mér alltaf að dansa á
fótum sér og stjórnaði stefnu
dansins. Afi var góður dansari og
vissi alveg hvað hann var að gera.
Hann hélt mikið upp á okkur
barnabörnin og var duglegur að
gefa okkur súkkulaði eða stund-
um ís. Ég vil þakka honum afa
mínum fyrir þau ár sem ég fékk
með honum og fyrir þær minn-
ingar sem munu lifa í hjarta mínu
og hinna sem hann þekktu. Í lok-
in vil ég aðeins segja takk fyrir,
blessuð sé minning þín og við
munum vonandi sjást aftur einn
daginn.
Kveðja,
Svandís Björt.
Það er með söknuði og þakk-
læti í huga sem ég kveð Jóhann
Gunnar mág minn.
Ég kynntist Gunna mági eins
og ég kallaði hann alltaf þegar
hann og Óla systir mín urðu par
fyrir rúmum fimmtíu árum.
Gunnar varð þá strax mikilvægur
partur af mínu lífi þar sem við
systur höfum alltaf verið mjög
nánar.
Ég fann það fljótt að ég hefði
ekki getað verið heppnari með
máginn, en Gunni mágur var allt-
af sérstaklega ljúfur og hjálp-
samur við mig og mína fjöl-
skyldu. Aldrei flutti ég nema
Gunni væri mættur á staðinn til
þess að bera húsgögn og ævin-
lega með hamar og nagla með sér
til þess að hengja upp myndir og
annað sem þurfti að komast á
sinn stað. Ef eitthvað þurfti að
laga var hann alltaf boðinn og bú-
inn að aðstoða.
Hans aðalsmerki var snyrti-
mennska. Hann var mikið snyrti-
menni og fannst mér jafnvel
stundum nóg um þegar hann var
að bóna bílinn sinn sem ekki var
að sjá rykkorn á.
Já, sá sem keypti bíl af Gunna
mági var heppinn því sá bíll var
einstaklega vel með farinn.
Gunni mágur sýndi sambandi
okkar systra þolinmæði nema
einstaka sinnum þegar honum of-
bauð hvað við gátum talað lengi
saman í síma. Hann gat bara ekki
skilið að við þyrftum að tala
svona lengi og það nánast á
hverjum degi. En svo gerði hann
bara góðlátlegt grín að okkur
systrum. Við bjuggum jú lengi
hvor í sínum landshlutanum og
hann vissi sjálfsagt innst inni
hversu mikilvægt það var fyrir
okkur systur að tala saman.
Ég þakka samfylgdina við góð-
an mág og vin.
Elsku Óla, börn, tengdabörn
og afabörn, ég sendi mínar inni-
legustu samúðarkveðjur. Ykkar
Soffía.
Jóhann Gunnar
Friðjónsson
Nú eru tímamót í
móðurfjölskyldunni
minni. Helga hans
Eyja frænda er fall-
in frá, síðust tengda-
fólks mömmu suður í Garði.
Unglingur fór ég í skóla í Garð-
inum. Kom austan af fjörðum. Bjó
hjá Magnúsi móðurbróður og
Hólmfríði konu hans. Svo voru
þau öll þarna í Garðinum Inga og
Heiðar, Helga og Eyjólfur,
Mummi og Finný og svo Mummi
stóri.
Það var gott að eiga þau öll að.
Harðduglegt fólk, fullt af frænd-
systkinum og alltaf nóg að gera.
Að koma við í Laufási var oft
eitt ævintýri. Helga sem umvafði
fólkið sitt af ást og umhyggju,
Eyjólfur í vinnunni eða að stússa í
bílskúrnum. Hún í vinnunni eða í
heimilisstörfunum.
Árin hafa liðið – og enn kom ég
við hjá Helgu þegar ég var á ferð-
inni í Garðinum. Hún tók mér og
mínum fagnandi, hafði alltaf tíma
fyrir spjall, hlátur og gleði. Það
var eins og hún hefði aldrei neitt
að gera – en var stöðugt að – eld-
aði, bakaði, prjónaði, perlaði,
spjallaði og hló, geðgóð og falleg.
Hún var opin og víðsýn, hlúði að
öllum sem til hennar komu, elsk-
aði fólki sitt, alla afkomendurna og
ástin var endurgoldin.
Síðustu tvö ár var lítið um
Garðrúnta hjá mér. En ég hringdi
í Helgu af og til – mér til sálubótar
– til að heyra í henni hljóðið –
heyra af henni og fólkinu hennar
og færa henni fréttir af mér og
mínum. Alltaf var ég ríkari eftir
þau samtöl.
Þær voru um margt líkar mág-
konurnar, hún og mamma. Stolt-
ar, fallegar og duglegar. Bjuggu
báðar heima nærri til síðasta dags.
Helga kvaddi lífið eftir stutta
Helga Þórdís
Tryggvadóttir
✝
Helga Þórdís
Tryggvadóttir
fæddist 28. mars
1938. Hún lést 19.
febrúar 2022.
Útförin fór fram
28. febrúar 2022.
sjúkrahúslegu með
dætur sínar sér við
hlið. Heimurinn er
fátækari að henni
genginni.
Kæra frændfólk
mitt frá Laufási.
Mínar innilegustu
samúðarkveðjur til
ykkar allra.
Blessuð sé minn-
ing Helgu Þórdísar
Tryggvadóttur.
Imba hennar Dídíar,
Ingibjörg Þorleifsdóttir.
Ef einhver manneskja hefur
opnað faðminn og boðið mér alla
fegurð lífsins þá var það Helga
Tryggvadóttir í Laufási. Við Sigga
þáðum að verða hluti af fjöl-
skyldulífi sem á sér fáa líka í dag.
Eyjólfur og Helga voru okkur sem
foreldrar og við minnumst þeirra
á þann hátt. Það voru svo margir
fágætir mannkostir sem prýddu
Helgu, þessa einörðu konu. Hún
var úr umhverfi umhleypinga þar
sem lágreist ströndin var nógu há
til að veita henni skjól. Það var
ekki alltaf auðvelt lífið þegar
stúlkan barðist við norðanáttina.
Og sorgin skall á eins og alda í
Mannskaðaflös sem gekk á land
með ógnarafli. Móðir hennar dó
við kistulagningu sonar síns og
bróður Helgu. Átökin í lífsbarátt-
unni marka líf fólks sem tekur
slíkan ölduskafl í fangið. En áföllin
styrktu þessa fallegu manneskju.
Hún tókst á við lífið af reisn og
bægði frá sér reiði og hatri. Hún
fyllti hjarta sitt af kærleika sem
hún deildi með öðrum.
Í þau 14 ár sem við Sigga höfum
fengið að njóta samvistar við
Helgu hef ég aldrei heyrt hana
halla orði að nokkurri manneskju.
Hún tók upp hanskann fyrir þá
sem minna mega sín eða hafa orð-
ið undir í lífsbaráttunni. Hjó ekki
að neinum og lét fram hjá sér fara
ofríki og völd. Hún þekkti það á
eigin skinni að brauðstritið dugði
oft bara fyrir deginum í dag. Það
voru kröpp kjör, Laufás fullur af
börnum og svo voru margir svang-
ir munnar á andlitum sem stóðu
biðjandi við hurðarskörina. Helga
gaf öllum, frá henni fór enginn
svangur eða hræddur. Ró hennar
og gæska náði inn fyrir skinnið á
þeim sem til hennar komu. Þakk-
lætið er mikið, minningin svo góð
um einstaka konu sem var farin að
gefa eftir. Líkaminn boginn af öll-
um burðinum fyrir aðra eftir vegi
lífsins. En reisn hennar og tígul-
leiki bognaði aldrei. Þrátt fyrir
vanheilsu tók hún á móti okkur
brosandi hvern laugardags- eða
sunnudagsmorgun. Hún sat við
borðendann í eldhúsinu í Kríul-
andinu, bogin en samt svo teinrétt
af stolti yfir sínu fólki. Helga bauð
upp á allt sem til var. Þegar ég var
búinn að telja 15 tegundir á eld-
húsborðinu spurði ég stundum
hvort þetta væri allt. Nei, það var
ekki allt. Það voru stundum 15
börn, barnabörn og barnabarna-
börn í kaffinu og við Sigga. Hjá
góðu fólki er alltaf nóg pláss. Fjöl-
skyldan þekkti ekki annað líf en að
heimsækja ömmu í Kríulandið um
helgar. Á því heimili hafði orðið
fjölskyldubönd merkingu. Ekki í
orði eða á jólakortum heldur í
samveru fjölskyldunnar við eld-
húsborðið. Samvera sem börnin
og allir sem nutu búa að í eigin lífi.
Ég hefði aldrei viljað missa af
þessum tíma þar sem aldrei féll
styggðaryrði við nokkurn mann
eða um nokkurn mann. Það vega-
nesti ömmu inn í lífi barnanna ger-
ir hvern einstakling að betri
manni. Það komu allir með eitt-
hvað, sjálfan sig í það minnsta.
Það var ekki talið fram en fyrir
öllu var kvittað í gestabókina. Þar
þakkaði ég oft fyrir að vera hluti af
kærleiksríkri fjölskyldu, fyrir
stundina, lífið og okkur öll. Ég
kvitta nú fyrir að ef til er aðalbor-
inn lífsmáti þá er það fjölskyldulíf
Helgu Tryggvadóttir frá Laufási.
Votta fjölskyldunni samúð.
Sigríður og
Ásmundur Friðriksson.
Kveðja frá
Knattspyrnufélaginu Víði
Heiðursfélagi er fallin frá.
Helga Þórdís Tryggvadóttir,
heiðursfélagi Víðis, er látin og
stórt skarð er höggvið í hóp fé-
lagsmanna.
Helga var gift Eyjólfi Gíslasyni
sem lést í árslok 2017, en þau hjón
voru gerð að heiðursfélögum Víðis
árið 2001 fyrir störf þeirra í þágu
félagsins. Helga var ávallt hægri
hönd Eyjólfs og stóð þétt við bakið
á honum þegar hann eða þau sam-
an sinntu hinum ýmsu störfum
fyrir félagið og voru þau unnin af
mikilli ósérhlífni og af ástríðu.
Helga var okkur mikilvæg og sá
hún til að mynda um Getrauna-
starf Víðis sem var mikilvæg fjár-
öflun fyrir félagið áður en tölvu-
væðingin hófst. Einnig má geta
þess að í fjölmörg ár sá Helga um
að þrífa búninga leikmanna Víðis.
Helga okkar var ávallt svo glað-
lynd, jákvæð og hress. Hún mætti
á alla leiki til að styðja dyggilega
við sína menn, hér áður fyrr mætti
hún með honum Eyja sínum og nú
sl. ár með börnum sínum eða
barnabörnum, á meðan hún hafði
heilsu til.
Afkomendur Helgu og Eyjólfs
starfa og hafa starfað á margþætt-
an hátt fyrir félagið og í samein-
ingu munum víð í Víðisfjölskyld-
unni halda minningu þeirra hjóna
í heiðri.
Á kveðjustund viljum við þakka
Helgu fyrir allt það mikla og óeig-
ingjarna starf sem hún vann í
þágu félagsins og samfélagsins
alls í Garði. Ljúfar og góðar minn-
ingar um góðan og traustan félaga
munu lifa og verða okkur leiðar-
ljós í átt að öflugra starfi og betra
félags.
Það er með mikilli virðingu og
þakklæti sem Knattspyrnufélagið
Víðir sendir Laufásfjölskyldunni
og öðrum aðstandendum sínar
dýpstu samúðarkveðjur.
Guð blessi minningu Helgu
Þórdísar Tryggvadóttur.
Fyrir hönd Víðis,
Eva Rut Vilhjálmsdóttir.
Morgunblaðið birtir minning-
argreinar endurgjaldslaust.
Óheimilt er að taka efni úr
minningargreinum til birt-
ingar í öðrum miðlum nema
að fengnu samþykki.
Lengd | Minningargreinar sem
birtast í Morgunblaðinu séu ekki
lengri en 3.000 slög. Ekki er unnt
að senda lengri grein. Lengri
greinar eru eingöngu birtar á
vefnum.
Minningargreinar
Ástkær eiginkona mín, dóttir, systir,
mamma, tengdamamma og amma,
MARGRÉT HÓLM MAGNÚSDÓTTIR
sjúkraliði,
lést í faðmi fjölskyldunnar fimmtudaginn
24. febrúar. Útförin fer fram
í Akureyrarkirkju mánudaginn 7. mars klukkan 13.
Gunnar Blöndal
Kristín Hólmgrímsdóttir
Guðrún Kristín Blöndal Sigurður Sveinn Sigurðsson
Anna Bryndís Blöndal Haraldur Líndal Pétursson
Magnús Blöndal Sylvía Kolbrá Hákonardóttir
Orri Blöndal Bergþóra H. Bergþórsdóttir
og ömmubörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi, langafi
og langalangafi,
SÖLVI RAGNAR SIGURÐSSON,
Álfhólsvegi 99, Kópavogi,
lést á hjúkrunarheimilinu Sunnuhlíð í
Kópavogi miðvikudaginn 23. febrúar.
Útförin fer fram frá Lindakirkju í Kópavogi
föstudaginn 4. mars klukkan 10.
Athöfninni verður streymt á https://www.lindakirkja.is/
Hlekk á streymi má nálgast á mbl.is/andlat
Hildur Ingibjörg Sölvadóttir Gunnar Jón Hilmarsson
Þórunn Ósk Sölvadóttir Guðmundur Ólafur Heiðarsson
Judithe Hess
Sölvi Sölvason Guðrún Gunnarsdóttir
og fjölskyldur
Ástkær unnusti minn, faðir, sonur,
tengdasonur, bróðir, mágur og frændi,
INGI VALUR HARALDSSON,
Sævarlandi,
varð bráðkvaddur á heimili sínu 22. febrúar.
Útför auglýst síðar.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á styrktarreikning í nafni
Regínu Petru, 0123-15-48047, kt.: 300491-3089.
Regína Petra Tryggvadóttir
Haraldur Tryggvi Ingason
Ingibjörg Guðbjartsdóttir
Jósefína E. Hansen Tryggvi Eymundsson
Guðbjartur Haraldsson Jóna Kolbrún Árnadóttir
Guðberg Ellert Haraldsson Auðbjörg Ósk Guðjónsdóttir
Brynhildur Olga Haraldsd. Eysteinn Pétur Lárusson
systkinabörn
Ástkær eiginkona, móðir, tengdamóðir
og amma,
ÞÓRUNN SIGRÍÐUR
ODDSTEINSDÓTTIR,
Kópavogsbraut 1a, Kópavogi,
áður til heimilis að Ormsstöðum
í Eiðaþinghá,
lést í faðmi fjölskyldunnar á krabbameinsdeild Landspítalans
mánudaginn 28. febrúar.
Útför verður auglýst síðar.
Ásmundur Þórhallsson
Oddsteinn Gunnar Ásmunds. Berglind Gunnarsdóttir
Þórhallur Rúnar Ásmunds. Lilja Sigurðardóttir
Anna Sigrún Ásmundsdóttir Ingvar Sigurður Alfreðsson
Guðjón Eiður Ásmundsson Sigríður Tryggvadóttir
barnabörn
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
GUNNLAUGUR ANGANTÝSSON
skipstjóri,
lést á Hrafnistu Hafnarfirði 16. febrúar. Útför
hans fór fram í kyrrþey að ósk hins látna.
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug.
Guðný Gunnlaugsdóttir Frímann Vilhjálmsson
Gréta Sólveig Gunnlaugsd.
Geir Gunnlaugsson Guðlaug Magnúsdóttir
Jóhanna Gunnlaugsdóttir
Sif Gunnlaugsdóttir Andrés Þór Hinriksson
barnabörn og barnabarnabörn