Morgunblaðið - 23.03.2022, Síða 21

DÆGRADVÖL 21
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 23. MARS 2022
Í klípu eftir Mike Baldwin eftir Jim Unger
„HVERNIG SEGIR MAÐUR „VIÐ KOMUM TIL
HEIMALANDS ÞÍNS Í LEIT AÐ TÖSKUNUM
OKKAR“?“
Hermann
Ferdinand
Hrólfur hræðilegi
Grettir
... að muna eftir því að
spyrja hana hvernig
dagurinn var hjá henni.
ÉGÆTTI ERFITT
MEÐ AÐ VINNA
SKRIFSTOFUVINNU
ÉG ER EKKI GÓÐUR
Í AÐ SÝNAST
UPPTEKINN
HVERSU MIKLU TAPAÐIRÐU Í FJÁRHÆTTUSPILUM
KVÖLDSINS? MUNDU AÐ HORNIN DETTA AF ÞÉR
EF ÞÚ LÝGUR!
ENGU!
HAH! ÞÚ TRÚÐIR MÉR
EKKI, ER ÞAÐ?
„TAKIÐ NÚ VEL EFTIR. ÞETTA ÞURFIÐ
ÞIÐ AÐ KUNNA EF SNJALL-KISINN
KLÚÐRAR EINVERJU HJÁ PÓSTINUM.“
HUNDASKÓLINN
LANDAMÆRAEFTIRLIT
POPP
PASSA SITJA KYRR
SÝNA TENNUR
URRA
GELTA
BÍTA
Óli verður að heiman á afmælis-
daginn.
Fjölskylda
Eiginkona Óla er Guðbjörg Vil-
hjálmsdóttir, f. 31.5. 1942, húsmóðir,
fyrrverandi skólaliði og sinnti einnig
þjónustustörfum. Þau bjuggu á
Háaleitisbraut mestalla sína
búskapartíð, fyrst á nr. 49 og síðan
nr. 15, en búa núna í Breiðholti.
Foreldrar Guðbjargar voru hjónin
Vilhjálmur Kristinn Ingibergsson, f.
30.11. 1909, d. 20.4. 1988, húsa-
smíðameistari, og Ragnheiður Þór-
unn Jónsdóttir, f. 18.5. 1917, d. 18.1.
1997, húsmóðir. Þau bjuggu síðast á
Grund í Reykjavík.
Dætur Óla og Guðbjargar eru: 1)
Guðrún Heiður, f. 16.4. 1965, deild-
arstjóri, búsett í Kópavogi. Maki:
Guðmundur Gunnar Hallgrímsson
verkfræðingur. Börn þeirra eru
Arnór Már, f. 1989 og Rebekka
Björg, f. 1993; 2) Stefanía Lilja, f.
7.9. 1967, bókasafnsvörður, búsett í
Kópavogi. Maki: Ingvi Ingólfsson,
meistari í húsgagnasmíði. Börn
þeirra eru Stefán Ingi, f. 1990 og
Aron Ingi, f. 1992; 3) Ragnheiður
Kristín, f. 7.9. 1967, stuðnings-
fulltrúi, búsett í Reykjavík. Börn
hennar eru Halldór Kristinn Hall-
dórsson, f. 1988, og Óli Hafsteinn
Gíslason Hauth, f. 1997.
Bróðir Óla sammæðra var Grímur
Stefáns Runólfsson, f. 19.10. 1925, d:
16.8. 1993, búfræðingur, skrifstofu-
maður og leigubílstjóri, bjó í Kópa-
vogi. Alsystkin Óla eru Sigfríður
Runólfsdóttir, f. 28.4. 1928, hús-
móðir og sinnti afgreiðslustörfum,
búsett í Hafnarfirði; Agnar Heiðar
Runólfsson, f. 14.7. 1930, rennismið-
ur, búsettur í Reykjavík, og Ragn-
heiður Kristín Runólfsdóttir, f. 8.5.
1935, húsmóðir og fv. bóndi í Húsa-
vík, búsett á Hólmavík.
Foreldrar Óla voru hjónin Run-
ólfur Jón Sigurðsson, f. 1.9. 1901, d.
28.9. 1992, og Stefanía Guðrún
Grímsdóttir, f. 7.9. 1899, d. 17.1.
1993, bændur í Húsavík. Þau voru
síðast búsett í Kópavogi.
Óli Stefáns
Runólfsson
Kristín Sæmundsdóttir
húsfreyja á Bassastöðum
Jón Magnússon
bóndi á Bassastöðum
á Selströnd
Ragnheiður Kristín Jónsdóttir
bóndi og húsfreyja í Húsavík
Grímur Stefánsson
bóndi í Húsavík
Stefanía Guðrún Grímsdóttir
bóndi og húsfreyja í Húsavík
Guðrún Magnúsdóttir
húsfreyja í Húsavík
Stefán Guðmundsson
bóndi í Húsavík
Sigríður Jónsdóttir
húsfreyja í Bæ og á Miðjanesi
Guðmundur Pétursson
bóndi í Bæ á Bæjarnesi og
á Miðjanesi í Reykhólasveit
Hólmfríður Guðmundsdóttir
húsfreyja á Skerðingsstöðum
Sigurður Runólfsson
bóndi á Skerðingsstöðum í Reykhólasveit
Ingibjörg Jónsdóttir
húsfreyja á Skerðingsstöðum
Runólfur Sigurðarson
bóndi á Skerðingsstöðum
Ætt Óla Stefáns Runólfssonar
Runólfur Jón Sigurðsson
oddviti og bóndi í Húsavík við
Steingrímsfjörð
Guðmundur Arnfinnsson yrkir á
Boðnarmiði og kallar „Lífsins
vor“:
Fagra vor, þú fyllir hugann gleði,
á fjallatinda morgunsólin skín
og seint á kveldi sígur rótt að beði,
en særinn blikar eins og gullið vín.
Í vorsins fögru veröld söngvar óma
og varir mætast, hjörtun örar slá,
er berst að vitum ilmur ungra blóma,
hve yndislegt að mega vaka þá.
Að njóta lífsins, skynja eld í æðum
og öðlast kraft, er streymir Guði frá
er æðst og best af öllum heimsins
gæðum
og aðeins finna til á vori má.
Davíð Hjálmar Haraldsson skrif-
ar: „Stelkurinn kominn 21.3. á
Akureyri“:
Fjaðrirnar snyrti eftir fegurðarblund,
flugþreyttur var hann en glaður í bragði.
Stelkurinn þagði fyrst þó nokkra stund,
svo þekkt’ann mig aftur og tjú-tjú hann
sagði.
Það er „Vorhugur“ í Magnúsi
Halldórssyni:
Vorið mun koma og grundirnar gróa,
góan í rauninni var ekkert spaug.
Sagt var í fréttum að sést hafi lóa,
svo eru mættir hér þrestir í haug.
Kristján H. Theodórsson kveður:
Lóan er komin og lætur sig dreyma
að lokið sé skammdegisþrautum.
Árlega virðist hún alveg því gleyma,
að enn kúra fannir í lautum.
Friðrik Steingrímsson hefur orð
á því að vísindamenn rannsaki áhrif
covid á heilann:
Þó að pestir grimmar geisi
og geri usla’ í þessu’ og hinu,
halda menn að heilaleysi
henti best í covidinu.
Kristjana Sigríður Vagnsdóttir
yrkir:
Enginn norðannæðingur
nú er blámi voga.
Glöggt má sjá hvar gæðingur
gneistar í bjarma loga.
Helgi Ingólfsson yrkir:
Pútín á sér prúðan mann
sem pukrast einn á fleti.
Sjálfsagt er að hafa hann
að háði’ og spotti’ á neti.
Viktor Albert Guðlaugsson
kveðst ekki hrifinn af fjölda-
samkomum:
Mannfagnaðir mín ei lengur mikið
freista.
Á óvart mér ei kannski kæmi
að kominn sé með hjarðofnæmi.
Halldór Blöndal
halldorblondal@simnet.is
Vísnahorn
Lífsins vor og
stelkurinn kominn