Fréttablaðið - 07.04.2022, Síða 18

Við í Jarðarvinum höfum rekið tvö
sakamál gegn forráðamönnum
Hvals hf., vegna brota þeirra á
reglugerðum fyrir matvælaöryggi
við verkun hvals og skilyrðum og
ákvæðum hvalveiðileyfa, þar sem
sekt forráðamanna félagsins hefur
sannast.
Er annars vegar um lögreglumál
nr. 313-2018-19923 að ræða, þar sem
það sannaðist, að Hvalur hf. hafði í
nær áratug brotið ákvæði 2. mgr.
10. gr. reglugerðar nr. 489/2009
um það, að hval skyldi verka undir
þaki, í lokuðu rými, til að tryggja
hreinlæti og matvælaöryggi, en
það var ekki gert, heldur verkað úti,
undir berum himni.
Refsirammi fyrir þessi brot: Sekt-
ir eða fangelsi allt að 2 árum skv. 22.
gr. reglugerðarinnar.
Hins vegar er um lögreglumál
nr. 313-2019-8012 að ræða, þar sem
það sannaðist, að Hvalur hf. hafði
brotið 5. gr. veiðileyfis fyrir árin
2014-2018, um skilaskyldu veiði-
dagbóka fyrir þetta tímabil, sem
félagið virti að vettugi. Því máli
var lokið með lögreglustjórasekt í
júlí 2020.
Það liggur því fyrir, að for-
veri þinn, Kristján Þór Júlíusson,
vann ekki á grundvelli heilinda og
góðrar og heiðarlegrar stjórnsýslu,
þegar hann veitti Hval hf. nýtt og
umfangsmikið veiðileyfi fyrir árin
2019-2023, til veiða á allt að 2.130
hvölum, 5. júlí 2019.
Skilasvik Hvals hf. á veiðidagbók-
um, skv. veiðileyfi, sem fyrirtækið
fékk 5. maí 2014, horfa svona við:
Veiðidagbækurnar átti að færa
fyrir hvern veiðitúr, og áttu þær að
sýna um 16 atriði varðandi stað-
setningu, upphaf veiða, framkvæmd
veiða, þ. á m. hversu mörgum skutl-
um var skotið á hvert dýr, á hversu
löngum tíma, hversu mörg dýr gátu
rifið sig laus og sluppu, en út frá
þessum upplýsingum mátti dæma,
hversu skjótur eða langur dauð-
dagi dýranna hafi verið, hvort þau
hafi sloppið illa særð, hvort kýr hafi
verið með kálfi, sem var drepinn
með, hvort á alfriðaða steypireyði
hefði verið skotið, í stað langreyðar,
o.s.frv.; hvort f lokka mætti veiðar
undir dýraníð (sem þær í grund-
vallar atriðum auðvitað eru).
Þessar veiðidagbæk ur vor u
einasta gagnið, sem Fiskistofa og
ráðuneytið höfðu til aðhalds og
eftirlits með því, að rétt og löglega
væri staðið að veiðum og ákvæðum
veiðileyfis fylgt.
Afhending dagbókanna var því
algjört skilyrði fyrir veiðileyfinu.
Átti að afhenda bækurnar árlega,
eftir hvert veiðitímabil.
Hvalur hf. afhenti hins vegar aldr-
ei eina einustu veiðidagbók fyrir
nefnt árabil, þrátt fyrir eftirgangs-
muni og kröfugerð Fiskistofu.
Á góðri íslenzku sagt: Hvalur hf.
gaf skít í Fiskistofu, ráðuneytið og
skyldur sínar við þessar stofnanir
skv. því veiðileyfi, sem veiðar 2014-
2018 byggðu á og Hvalur hf. hafði þó
samþykkt og staðfest fyrir veiðar.
Hefði þetta athæfi Hvals hf. auð-
vitað átt að leiða til afturköllunar
leyfa og stöðvunar veiða.
En í stað þess að afturkalla, veitti
Kristján Þór Júlíusson Hval hf. hærri
hvalveiðikvóta en nokkru sinni fyrr,
fyrir árin 2019 til 2023, þann 5. júlí
2019, sem teljast verður siðlaus og
forkastanleg gjörð, stjórnsýslulegt
hneyksli og hneisa fyrir ríkisstjórn
Katrínar Jakobsdóttur.
Við viljum því trúa því og treysta,
að þú, Svandís Svavarsdóttir, nýr
sjávarútvegsráðherra, hafir snör
og heiðarleg handtök með það, að
leiðrétta misgjörðir forvera þíns
og koma stjórnun hvalveiðimála
í rétt, siðlegt og löglegt form, með
því að afturkalla gildandi veiði-
leyfið fyrir 2019-2023 og stöðva þá
brotastarfsemi, það dýraníð og þau
skemmdarverk á ímynd landsins,
sem viðgengist hafa allt of lengi.
Loks má minna á, að engin önnur
þjóð leyfir veiðar á langreyði, næst
stærsta og einhverju þróaðasta
spendýri veraldar. ■
Nú skal Svandísi Svavarsdóttur
og Vinstri græna reyna
Ole Anton
Bieltvedt
stofnandi
Jarðarvina
Gamli miðbærinn er djásnið í krúnu
hverrar borgar. Þar á sagan, menn-
ingin, helstu söfnin og margar mikil-
vægar stofnanir heima og þangað
flykkist fólk til að njóta lífsins og
skemmta sér. Skiljanlega. Erlendir
ferðamenn sækjast einnig aðallega
eftir að vera hérna í miðbænum og
hafa yfirleitt lítinn áhuga á að gista
í úthverfum þeirra borga sem þeir
heimsækja, með allri virðingu fyrir
þeim sem þar búa. En hér lýkur sam-
líkingunni. Engin sómakær borg í
heiminum nema Reykjavík leyfir
veitingamönnum að blasta tónlist
út á götu og bareigendum að spila
dúndrandi dansmúsík fram til hálf
fimm á morgnana í miðri íbúabyggð,
algjörlega óáreittir, eins og ekkert
væri sjálfsagðara. Um hverja helgi
rignir djammþyrstum Íslendingum,
sem vilja sletta ærlega úr klaufunum,
niður í miðbæinn með tilheyrandi
hávaða, sóðaskap og látum.
Þögn er sama og samþykki
Og hvað gera borgaryfirvöld í mál-
inu? Nákvæmlega ekkert. Þvert á
móti hafa þau leyft þessari ómenn-
ingu að grassera og vaða fullkom-
lega stjórnlaust uppi. Þetta sinnu-
leysi bitnar ekki aðeins harkalega á
langþreyttum íbúum, heldur einn-
ig öllum þeim ferðamönnum sem
hreiðrað hafa um sig á þeirri hótel-
og gistiheimilanýlendu sem mið-
borgin er orðin. Þeir sækjast í mann-
lífið og allt það sem svæðið hefur upp
á að bjóða, en þeir eru aftur á móti
hundfúlir með að geta ekki fengið að
sofa værum svefni fyrir drunum og
dynkjum á næturnar.
Gististaðirnir hafa ekki farið
varhluta af þessari óánægju, enda
kvarta gestirnir statt og stöðugt
undan hávaðanum og krefjast oft að
fá ríflegan afslátt eða jafnvel endur-
greiðslu vegna þess ónæðis sem þeir
hafa orðið fyrir. Nægir í því sam-
bandi að minnast á viðtal við Kristó-
fer Oliversson, formann Félags fyrir-
tækja í hótelrekstri og gistiþjónustu
og framkvæmdastjóra Center Hot-
els-keðjunnar, undir fyrirsögninni:
„Umtalsvert um endurgreiðslu vegna
hávaða“ (Morgunblaðið 2. júní 2021).
Ferðalangarnir kveðja því klakann
hvað eftir annað súrir í bragði, sem
setur svartan blett á orðspor borgar-
innar og raunar landið allt.
Lengi getur vont versnað
Borgarstjórnin hefur miklar áhyggj-
ur af bílamengun og hvernig draga
megi úr henni með öllum ráðum,
en hávaðamengun er greinilega of
ósýnilegt fyrirbæri til að vert sé að
gefa henni gaum. Það virðist ekki
koma borginni við frekar en önnur
umkvörtunarefni íbúanna.
Hún hlustar ekkert á þetta fólk og
skellir við skollaeyrum, hefur greini-
lega aðeins áhuga á að hirða af því
fasteignagjöldin og rukka fyrir sorp-
hirðu og bílastæðabrot. Æðstu ráða-
menn borgarinnar eru umkringdir
herskara millistjórnenda þann-
ig að þeir þurfa ekki persónulega
að fást við neinar óánægjuraddir
á sínum verndaða vinnustað. Úr
bergmálshelli þeirra fréttist aðeins
hvað borgin sé æðisleg, sama hvað
menn kvarta og kveina, milli þess
sem meirihlutinn skálar fyrir því
hvað hann stendur sig stórkostlega
vel. Það má annars furðu sæta hvað
yfirvöldum virðist vera alveg slétt
sama um allan þennan hávaða og
óspektir í miðbænum. Víðast hvar
annars staðar gilda um þetta mjög
strangar reglur. Lögreglan í París
myndi loka börum með svona gaura-
gang í einum grænum og leysa upp
götupartíið. Að vísu er kveðið skýrt
á um það í íslenskum lögum að allir
eigi rétt á svefnfriði, það er bara ekk-
ert farið eftir því.
Margir íbúar miðbæjarins hafa
búið hér árum og áratugum saman
og vilja hvergi annars staðar vera.
Þeir neita einfaldlega að yfirgefa
heimili sín og hrökklast á brott
vegna tilætlunarsemi kráareiganda.
Allan þennan tíma hafa borgaryfir-
völd forðast eins og heitan eldinn
að takast á við vandamálið, hvorki
sýnt íbúum neinn skilning né gert
minnstu tilraun til að finna ein-
hverjar málamiðlanir. Þau virðast
eingöngu hafa samúð með veitinga-
mönnum, svo mjög að halda mætti
að markmiðið væri að gera Reykja-
vík að mestu partíborg Evrópu og slá
þannig heimsmet í svalli, gubbupoll-
um og götuslagsmálum. Það verður
að teljast afar vafasamur heiður.
MDE skerst í leikinn
Morena nokkur Gómez fór í mál við
borgarstjórn Valensíu á Spáni eftir
að hafa árum saman talað fyrir dauf-
um eyrum þarlendra ráðamanna um
nákvæmlega sama hlutinn og hér er
til umfjöllunar. Til að gera langa sögu
stutta hafði hún átt heima í miðbæ
Valensíu síðan 1970, en fjórum
árum síðar byrjaði borgarstjórnin
að veita krám, börum og diskó-
tekum rekstrarleyfi á svæðinu alveg
hægri-vinstri án tillits til íbúanna.
Næsta áratug stóðu íbúarnir í stöð-
ugu stappi við borgina uns Gómez
ákvað að lögsækja hana. Málið fór
fyrir hæstarétt Valensíu árið 1997
og þaðan, eftir mikið japl, jaml og
fuður, til Mannréttindadómstóls
Evrópu, sem stefndi spænska ríkinu
fyrir brot á stjórnarskrárvörðum
réttindum hennar. Það er skemmst
frá því að segja að Gómez hafði betur
og voru henni úrskurðaðar himin-
háar miskabætur þegar dómurinn
féll árið 2005. Ekki tjónkaði fyrir
ríkið/borgina að varpa ábyrgðinni
frá sér með því að skella skuldinni
á þá staði sem hávaðanum ollu, því
öll tilskilin leyfi fyrir starfseminni
komu frá yfirvöldum.
Hvar er löggan og eftirlitið?
Framkoma næturklúbbanna er
ekkert annað en hljóðpyndingar,
hreint of beldi, í boði borgarinnar
sem lætur kveinstafi íbúanna sem
vind um eyru þjóta. Íbúasamtök
Miðborgar Reykjavíkur hafa einnig
margoft farið þess á leit við yfirvöld
að aflétta þessum ófögnuði, en allt
kemur fyrir ekki. Og enga hjálp er
heldur að fá hjá lögreglunni þegar
eftir því er leitað, enda þótt henni
beri skylda samkvæmt lögreglu-
samþykkt Reykjavíkur til að hafa
afskipti af þeim lögbrotum sem
borgin lætur hér viðgangast ár eftir
ár. Nú er varla annað eftir en að
beina málinu til dómstóla.
Íbúar miðborgarinnar eru fjöl-
breyttur hópur með ólíkar stjórn-
málaskoðanir. Um eitt erum við þó
hjartanlega sammála, við viljum
losna við þennan hávaða og það
strax! Núverandi meirihluti hefur
hunsað okkar raddir allt of lengi
og traðkað á friðhelgi einkalífsins
með sínu meðvirka aðgerðaleysi.
Kannski er eina leiðin til úrbóta
að kjósa þetta fólk í burtu sem svo
hrapallega hefur vanrækt skyldur
sínar með þeim hætti sem hér frá
greinir. Það ætti að minnsta kosti
að biðjast afsökunar og lofa bót og
betrun áður en íbúar miðbæjarins
fara í Ráðhúsið að kjósa.
Hægt er að skrá sig á undirskrifta-
listann „Kjósum hávaðann burt!“ og
nálgast lengri útgáfu af þessari grein
á Facebook. ■
Eftir miðnætti ganga
djöflarnir lausir
Hannes
Sigurðsson
miðbæjarbúi
Smart modular á Íslandi
Klettatröð 2 | 235 Reykjanesbær | S. 7839211 | info@icesmartmodular.net
Þessa dagana erum við að vinna að því að flytja
húsin okkar frá verksmiðju ytra til Íslands.
Eftir er eitt hús, 72 fm. sem er eins og er óselt.
Eins og markaðurinn er nú þá fara verð á vörum
úr timbri hækkandi. Þess vegna verða svona tækifæri
ekki í boði, á næstunni að minnsta kosti, enda hefur
hingað til stór hluti timburs komið frá Rússlandi
í hús sem framleidd eru í Austur-Evrópu.
• Gólfhiti og hægt að tengja við hitaveitu
• Allar lagnir eru til staðar
• Allar raflagnir eru til staðar
• Vatnsgólfhiti er í öllum rýmum
• Öll ljós tenglar og rofar eru til staðar
• Allir gluggar hurðir og innihurðir eru til staðar
• Eldhús afhendist fullbúið með vandaðri innréttingu með eyju
• Einangruð gólf eru í húsunum og engin þörf á að steypa botnplötu
• Húsin eru einangruð með steinull
150mm í útveggjum - 200mm í loftum og gólfum
Smart modular á Íslandi kynnir:
Einstakt tækifæri!
72 m2 lykilklárt hús - heilsárshús - samsett úr tveim einingum.
Vandað tilbúið hús sem er híft á undirstöður, tengt og er svo klárt til notkunar, í flestum tilfellum samdægurs.
UPPSETNING INNIFALIN Í VERÐI
18 Skoðun 7. apríl 2022 FIMMTUDAGURFRÉTTABLAÐIÐ