Morgunblaðið - 06.04.2022, Page 15

MINNINGAR 15
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 6. APRÍL 2022
✝
Björg Ólafs-
dóttir fæddist á
Brimilsvöllum í
Fróðárhreppi á Snæ-
fellsnesi 19. mars
1921. Hún lést á
hjúkrunarheimilinu
Seltjörn 25. mars
2022.
Foreldrar hennar
voru Kristólína
Kristjánsdóttir frá
Norður-Bár í Eyrar-
sveit, f. 1885, d. 1960, og Ólafur
Bjarnason, frá Hofi á Kjalarnesi,
bóndi og hreppstjóri á Brim-
ilsvöllum, f. 1889, d. 1982. Systkini
Bjargar voru: Sigurður, f. 1916,
lyfsali í Reykjavík, d. 1993. Rögn-
valdur, f. 1917, framkvæmdastjóri
á Hellissandi, d. 1994. Hrefna, f.
1919, d. 1934. Bjarni, f. 1923, póst-
og símstjóri í Ólafsvík, d. 2010.
Kristján, f. 1924, d. 1945, og Hlíf, f.
1927, meinatæknir í Reykjavík, d.
2012.
Björg giftist Sigurjóni Sigurðs-
syni, bankamanni í Reykjavík, 25.
október 1947. Sigurjón fæddist í
Reykjavík 24. júlí 1920. Hann lést
5. febrúar 2013. Foreldrar hans
voru Sigurður Helgi Jóhannsson,
sjómaður og vaktmaður í Reykja-
vík, f. 1894, d. 1976, og Jónína
Kristjana Sigurðardóttir, hús-
móðir, f. 1890, d. 1930.
Börn Bjargar og Sigurjóns eru:
1) Snorri, verkfræðingur, f. 1948,
Áslaugar og Björns Brynjúlfs
Björnssonar eru Birta, fréttamað-
ur, og Brynja, leikmyndahönnuð-
ur. Dóttir Áslaugar og Guðjóns
Bjarnasonar er Anna, banka-
starfsmaður. Börn Birtu og Sveins
Loga Sölvasonar eru Herdís
Anna, Óttar og Sölvi Brynjar.
Börn Brynju og Hjartar Jóhanns
Jónssonar eru Jón Egill og Birta
Hallgerður. Sonur Önnu og Geirs
Njarðarsonar er Rökkvi. Börn
Geirs eru Elísabeth Ástrós og
Fáfnir Thór.
Björg ólst upp í foreldrahúsum
á Brimilsvöllum. Hún var í far-
skóla í Fróðárhreppi, Héraðsskól-
anum í Reykholti og Húsmæðra-
skólanum í Reykjavík. Á árunum
1938 til 1947 vann hún við af-
greiðslustörf í Reykjavík og
kenndi við Barnaskólann í Ólafs-
vík. Hún vann sem plötusnúður
um skeið á Hótel Borg á stríðs-
árunum, sennilega fyrsti Íslend-
ingurinn með það starfsheiti. Þeg-
ar börnin fæddust sneri hún sér
alfarið að húsmóðurstörfum. Hún
var öll sumur á Brimilsvöllum
fram til 1960 með börnum sínum
og aðstoðaði foreldra sína við
heimilisstörfin og búskapinn.
Björg og Sigurjón bjuggu í
Reykjavík allan sinn búskap, þar
af í Hólmgarði 33 frá 1958 til 2012.
Björg bjó í Sólheimum 25 frá 2013
til 2019 þegar hún flutti á Seltjörn.
Útför Bjargar verður gerð frá
Áskirkju í dag, 6. apríl 2022, og
hefst athöfnin kl. 11.
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlat
kvæntur Önnu
Birnu Ragn-
arsdóttur, hjúkr-
unarfræðingi, f.
1949. Dætur Önnu
Birnu og Sigurjóns
Mýrdal eru Ingi-
björg Ósk, kennari,
og Erla Rún, ljós-
móðir. Dætur Ingi-
bjargar Óskar og
Leós Lúðvíkssonar
eru Sóley Dúfa og
Móeiður Ýr. Sonur Leós er Lúð-
vík Þór. Sonur Lúðvíks er Leó.
Börn Erlu Rúnar og Þorvarðar
Benediktssonar eru Daði Hrafn,
Jökull Örn og Sædís Ylfa. 2)
Hrefna, líffræðingur, f. 1950, gift
Sigurði Sveini Snorrasyni, líf-
fræðingi, f. 1951. Þeirra börn eru
Björg, hjúkrunarfræðingur, og
Snorri, líffræðingur. Sonur Bjarg-
ar og Eiríks Vigfússonar er Vig-
fús Þór. Björg er í sambúð með
Kötlu Ástvaldsdóttur. Börn Kötlu
eru Daníel, Klara og Breki. Snorri
er í sambúð með Greipi Gíslasyni.
3) Kristján, fréttamaður, f. 1955,
kvæntur Áslaugu Óttarsdóttur
bókasafnsfræðingi, f. 1957. Dætur
hans og Ingibjargar Haralds-
dóttur eru Brynja, íþróttakennari,
og Arna, verkfræðingur. Synir
Brynju og Guðmundar Páls Atla-
sonar eru Björn Héðinn og Magn-
ús Thor. Dóttir Örnu og Hafþórs
Arnar Péturssonar er Ása. Dætur
Björg tengdamóðir mín er farin
yfir móðuna miklu einungis sex
dögum eftir að hún hélt upp á 101
árs afmælið með afmælistertu,
blómum og söng.
Ég kynntist Böggu - en svo var
hún ætíð kölluð – og Golla (Sig-
urjóni) árið 1973 þegar við Hrefna
vorum í tilhugalífinu. Hrefna bjó
þá í foreldrahúsum ásamt yngri
bróður sínum, Kristjáni, og afa
sínum, Ólafi Bjarnasyni. Þegar
Böggu varð ljóst að einhver alvara
fólst í heimsóknum mínum til dótt-
urinnar bauð hún mér í mat svona
til þess að sjá og heyra frekari
deili á þessum huldumanni. Eftir
þetta má segja að ég hafi gerst
heimagangur í Hólmgarðinum.
Þar ríkti í senn mikil samheldni og
gestrisni og ég áttaði mig fljótt á
því hve stóran þátt Bagga átti í því
að skapa þessa hlýlegu og stað-
föstu umgjörð um heimilishaldið.
Líkt og Golli var Björg sann-
kallaður öðlingur. Aldrei heyrði
ég hana hallmæla nokkrum
manni. Öll hennar samskipti við
aðra – að meðtöldum undirrituð-
um – einkenndust af jákvæðni og
nærgætni en jafnframt miklum
áhuga á högum annarra, jafnt
skyldra sem óskyldra. Einstakt
var hve hún lagði sig fram um að
halda góðu sambandi við ættingja
sína og nánustu vini. Samband
hennar við Hrefnu var afar náið
og varla leið sá dagur að þær töl-
uðu ekki saman. Félagslyndi
hennar sýndi sig vel á 100 ára af-
mælinu, en þá var svo komið að
hún var sú eina sem eftir lifði af
ættmennum sínum og vinum af
sömu kynslóð. Þarna mættu, auk
barna og barnabarna, systra- og
bræðrabörn og makar þeirra o.fl.
Bagga var ekki í neinum vandræð-
um með að spjalla við fulltrúa
næstu tveggja kynslóða um heima
og geima og þrátt fyrir að vera
komin í hjólastól reyndist hún að
lokum vera hvað þaulsætnust í
þessu partíi.
Margt kemur upp í hugann er
ég minnist Böggu, til að mynda
samverustundir úti í garði í Hólm-
garðinum í sólskini eða í sumarbú-
stað í Húsafelli. Ósjaldan mætti
Hlíf systir hennar í þessar sól-
baðssamkomur en þær systur
voru einstaklega nánar. Þarna var
alltaf glatt á hjalla og aldrei brást
að fram væri borið kaffi og kræs-
ingar. Bagga og Golli höfðu mjög
gaman af ferðalögum og upp úr
fimmtugu fóru þau margar ferðir
til sólarlanda, bæði til að slaka á á
fallegum ströndum og til að kynn-
ast lifnaðarháttum og menningu
innfæddra. Sérlega minnisstæðar
eru heimsóknir þeirra til okkar
Hrefnu á námsárum okkar í Ban-
gor í Wales og til Liverpool í Eng-
landi og svo til Guelph í Kanada
þar sem við vorum í rannsóknar-
leyfi 1988.
Síðustu tæp þrjú árin í lífi
Böggu dvaldi hún á Seltjörn. Hún
var einstaklega skýr í sinni allt
fram á 101. aldursárið og hélt
mjög virku sambandi við börn sín
og barnabörn. Hún var í miklu
uppáhaldi hjá börnunum okkar,
sem heimsóttu hana reglulega.
Síðustu mánuðirnir, þegar hreyfi-
getan minnkaði, voru vafalítið erf-
iðari en við getum gert okkur
grein fyrir. Hún var ekki mikið
fyrir að kvarta við okkur aðstand-
endurna – vildi greinilega ekki
íþyngja okkur með víli um heilsu-
leysi.
Ég kveð Björgu með söknuði
en minning hennar mun lifa með
nafninu – hún var sannkallað
bjarg sem margir treystu á.
Sigurður Snorrason.
Í dag kveðjum við skemmtilega
konu sem var mér mjög kær. Ég
var svo heppin að vera tengda-
dóttir hennar. Þegar við kynnt-
umst var hún áttræð og það er
merkilegt til þess að hugsa að ég
skuli hafa fengið að njóta samvista
við hana í 21 ár og fyrir það er ég
mjög þakklát. Bagga var ljúf í
lund, jákvæð og skemmtileg. Sá
alltaf það góða í öllum og var
manna flinkust að gera grín að
sjálfri sér. Þegar Bagga var orðin
91 árs og Golli kominn á hjúkr-
unarheimili þá stungum við upp á
því að hún flytti á hæðina til okkar
í Sólheimum þegar íbúð við hliðina
á okkur losnaði. Hún sló til. Í Sól-
heimum átti hún 7 mjög góð ár og
dásamaði mjög útsýnið sem hún
mat svo mikils.
Fólk sem þekkti ekki til Böggu
spurði mig í forundran hvort það
væri virkilega góð hugmynd að
tengdamamma byggi við hliðina á
mér. Þeim sem þekktu Böggu
leist hins vegar afar vel á. Enda
kom í ljós að sambúð okkar gekk
eins og best verður á kosið. Í hvert
sinn sem ég kíkti við var boðið upp
á púrtvínsstaup. Yfirleitt þáði ég
staupið og við skáluðum, spjölluð-
um og hlógum. Það var í raun að-
eins eitt sem okkur greindi á um.
Hún var sjálfstæðiskona af gamla
skólanum, en ég á vinstri vængn-
um. Þar sem lífsskoðanir okkar
fóru saman þá fannst mér alveg
tilvalið að hún tæki kosningapróf á
netinu. Ég kom með tölvuna og
bar upp erindið. Hún hélt nú ekki,
þverneitaði að taka prófið og sagð-
ist ekki ætla að komast að því á
gamalsaldri að hún hefði ef til vill
kosið rangan flokk alla tíð.
Það var ævintýri að ferðast
með henni um bernskuslóðirnar.
Hún mundi öll örnefnin og sagði
okkur ótal skemmtilegar sögur.
Ég gleymi því aldrei þegar við
heimsóttum kirkjugarðinn við
Brimilsvallakirkju. Hún stóð í
miðju kríugerinu og sagði okkur
sögur og lét þær ekki trufla sig hið
minnsta. Ég mun heldur aldrei
gleyma handboltaáhugakonunni
Böggu. Það var mín besta
skemmtun að fylgjast með henni
horfa á leiki landsliðsins, þvílík
innlifun. Þegar liðið kom heim
með silfrið 2008 er talið að um 40
þús. manns hafi verið á Arnarhóli
til að fagna komu þeirra. Ein
þeirra var tengdamamma, þá 87
ára. Það er ekki hægt að skrifa um
Böggu án þess að minnast á Golla.
Hann lést árið 2012 en þá höfðu
þau verið saman í 70 ár. Samband
þeirra var einstaklega fallegt, það
fór ekki fram hjá þeim sem til
þeirra sáu að þau voru miklir vinir
og nutu þess að vera saman. Þau
voru alla tíð skotin hvort í öðru.
Bagga flutti á Seltjörn sumarið
2019. Þar leið henni vel og var
ánægð. Hún hélt allt til loka sinni
ljúfu lund og alltaf var stutt í
glettnina. 101 árs líkaminn var
eðlilega orðinn lúinn og hún
kvaddi sátt. Hún var ánægð með
sitt fólk og þakklát fyrir lífsgöng-
una og beið spennt eftir því að
hitta Golla sinn að nýju. Hún bjóst
aldrei við því að ná þessum aldri.
Þegar hún varð sextug fór hún í
lagningu í tilefni af afmælinu.
Hárgreiðslukonan áttaði sig á því
að sjónin var eitthvað að trufla þá
sextugu og benti henni á að fá sér
ný gleraugu. „Æ, það tekur því
ekki.“ Síðan liðu rúmlega fjórir
áratugir. Blessuð sé minning ynd-
islegrar konu.
Áslaug Óttarsdóttir.
Í dag kveðjum við elsku ömmu
mína og nöfnu Björgu Ólafsdóttur
frá Brimilsvöllum. Margs er að
minnast á þeim tæplega fimmtíu
árum sem við höfum fylgst að.
Við amma höfum alltaf verið
mjög nánar. Ég er elsta barna-
barnið og fyrstu sjö ár ævi minnar
hafði ég hana alveg út af fyrir mig.
Amma og afi heimsóttu okkur til
Englands þegar við litla fjölskyld-
an bjuggum þar og eftir að við
fluttum heim var ekkert skemmti-
legra en að fara til ömmu og afa í
Hólmgarðinn. Amma var líka mik-
ið hjá okkur þar sem hún passaði
okkur systkinin á meðan foreldrar
okkar voru i vinnunni. Hólmgarð-
ur 33, þar sem hún bjó með afa í
tæp sextíu ár, var algjör ævintýra-
heimur. Garðurinn fallegur og vel
hirtur, leynistígar, skúr sem hægt
var að príla upp á og nóg af rab-
arbara. Í minningunni er alltaf sól
og ég sé afa á bumbunni og ömmu
á brjóstahaldaranum fyrir mér
kaffibrún og sæl í garðinum góða.
Og oftar en ekki var Dedda
frænka mætt í garðpartíið og þá
var gaman.
Amma nennti alltaf að dunda
eitthvað með manni. Þegar hún
vann eitt sinn í raftækjabúð á
Hverfisgötunni gátum við setið
tímunum saman og spilað löngu-
vitleysu því stundum kom enginn
viðskiptavinur inn allan daginn.
Hún tók mig með í jógatíma og ég
horfði opinmynnt á þessar „gömlu
konur“ fetta sig og bretta og gefa
frá sér skrítin hljóð. Hún kenndi
mér að hekla og prjóna enda mikil
hannyrðakona. Þau eru ófá teppin
sem hún heklaði og gaf öllum sín-
um afkomendum og frændsystk-
inum. Hún var þessi ömmulega
amma sem öllum þótti vænt um,
faðmurinn hlýr og brosið bjart.
Hún bjó til bestu pönnukökur í
heimi og jólaísinn hennar verður
aldrei toppaður. Hún sýndi okkur
afkomendum alltaf mikinn áhuga
og fylgdist vel með öllu því sem
við vorum að gera, var stolt af
sigrum og gaf góð ráð þegar eitt-
hvað bjátaði á.
Amma var alla tíð mjög hraust
en fyrir rúmum þremur árum fór
líkaminn að þreytast og flutti hún
þá inn á hjúkrunarheimilið Sel-
tjörn á Seltjarnarnesi. Ég varð
þeirrar gæfu aðnjótandi að fá að
umgangast hana daglega þar því
ég starfaði á heimilinu á þessum
tíma. Þetta var mjög dýrmætur
tími og afskaplega mikilvægur
því covid var í algleymingi og
engar heimsóknir leyfðar í langan
tíma. Þar var hún sátt og naut
þess að vera þar í fallegu um-
hverfi. Síðan var ekki verra að
geta farið upp á þak og horft til
vesturs á jökulinn sem var henni
svo kær.
Núna nokkrum dögum eftir
101 árs afmælið fannst henni
þetta vera orðið gott og kvaddi
okkur sátt föstudagskvöldið 25.
mars sl. Hún átti gott líf með
elsku afa og var þakklát fyrir
góða heilsu hjá sér og sínum.
Nú ertu komin í sumarlandið
þar sem afi, Dedda og öll hin
systkinin þín taka vel á móti þér.
Nú getið þið farið saman og
hlaupið kringum hundakofann í
sveitinni ykkar sem átti hug þinn
alla tíð.
Takk fyrir samfylgdina elsku
amma, takk fyrir alla ástina og
allt sem þú kenndir mér um lífið.
Þín
Björg (Bagga).
Björg Ólafsdóttir
- Fleiri minningargreinar
um Björgu Ólafsdóttur bíða
birtingar og munu birtast í
blaðinu næstu daga.
Hjartans þakkir fyrir hlýhug og samúð sem
okkur var sýnd við andlát og útför
EGILS VIÐARS ÞRÁINSSONAR
skipstjóra,
Ólafsvík.
Sérstakar þakkir til starfsfólks
Brákarhlíðar og Jaðars fyrir einstaka alúð og umhyggju.
Hrefna Guðbjörnsdóttir
Guðbjörn Sigfús Egilsson Guðrún Anna Oddsdóttir
Þráinn Viðar Egilsson Svandís Jóna Sigurðardóttir
Elísabet Hrönn Egilsdóttir Jón Hjörtur Harðarson
Soffía Elín Egilsdóttir Friðbjörn Ásbjörnsson
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
GUÐNÝ BJÖRNSDÓTTIR,
lést á hjúkrunarheimilinu Skjóli við
Kleppsveg föstudaginn 25. mars.
Útförin fer fram frá Laugarneskirkju
12. apríl klukkan 13.
Björn Kristjánsson Svanhildur Guðmundsdóttir
Sveinlaugur Kristjánsson Málfríður Jónsdóttir
Kristján Kristjánsson
Jóhanna Erla Pálmadóttir
Guðrún Rebekka Kristjánsd. Ómar Örn Ragnarsson
María Ingibjörg Kristjánsd.
barnabörn, barnabarnabörn og aðrir ástvinir
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
HULDA GUÐRÚN FILIPPUSDÓTTIR,
Hlaðbæ 18, Reykjavík,
lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi
þriðjudaginn 29. mars. Útförin verður frá
Árbæjarkirkju fimmtudaginn 7. apríl klukkan 13.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á Landsbjörg.
Guðrún Björnsdóttir
Kristín Björnsdóttir Magni Jónsson
Guðbjörg Árnadóttir Þráinn Örn Ásmundsson
Árni Þór Árnason Agneta Lindberg
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og bróðir,
STEFNIR E. MAGNÚSSON,
Leifsstöðum II,
Eyjafjarðarsveit,
lést 2. apríl.
Útför hans fer fram frá Akureyrarkirkju mánudaginn 11. apríl
klukkan 13. Athöfninni verður streymt á facebook-síðunni
Jarðarfarir í Akureyrarkirkju - beinar útsendingar.
Aðalsteinn Stefnisson Tinna Arngrímsdóttir
Jóhanna Stefnisdóttir Kjartan Ingi Kjartansson
Stella Maren Kjartansdóttir
systkini hins látna
Elsku pabbi okkar, fósturfaðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
ANTON HELGI JÓNSSON
loftskeytamaður,
Mosabarði 10, Hafnarfirði,
lést á Landakoti miðvikudaginn 30. mars.
Útförin fer fram frá Hafnarfjarðarkirkju
mánudaginn 11. apríl og hefst athöfnin klukkan 11.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki Landakots L-4 og L-5
fyrir kærleiksríka umönnun.
Bragi Antonsson Ann-Katrin Ryjkov
Gunnar Már Antonsson Guðrún Lára Guðmundsdóttir
Guðrún Antonsdóttir Dan Hillergård
Anton Már Antonsson Helga María Guðjónsdóttir
Auður Lísa Antonsdóttir Egill Örlygsson
Sigurður Hilmar Gíslason
barnabörn og barnabarnabörn
Elskulegur vinur minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
KRISTINN THOMSEN HOLM,
Framnesvegi 17, Keflavík,
lést á Hrafnistu Hlévangi föstudaginn
1. apríl. Útförin fer fram frá Keflavíkurkirkju
mánudaginn 11. apríl klukkan 13.
Valgerður Kristinsdóttir
Jóna Fanney Holm Guðfinnur Kjartansson
Jón Anton Holm Hanna Vilhjálmsdóttir
Kristín Ingunn Holm Guðbergur Sveinsson
barnabörn og barnabarnabörn