Morgunblaðið - 11.04.2022, Blaðsíða 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 11. APRÍL 2022
við tékkneska konu sem hafði verið
við Háskóla Íslands og hún fór með
okkur í góða skoðunarferð um mið-
borg Prag. Við enduðum svo hjá
Þóri Gunnarssyni í Restaurant
Reykjavík. Við áttum gott spjall
við Þóri og lærðum mikið um
hvernig var að reka veitingastað í
Prag á þessum tíma.
Daginn eftir hóuðu vinir okkar
í Prag svo í okkur til að fara í
skoðunarferð og koma við á góðri
ölstofu en um kvöldið var okkur
boðið á tónleika. Einhverjir úr
sendinefndinni höfðu reyndar
farið heim í fússi þegar dagskráin
hrundi en við Guðrún og nokkrir
fleiri tókum allan pakkann og
lögðum okkur fram við að kynn-
ast þessum nýju vinum okkar.
Tónleikarnir enduðu frekar
snemma og þá var ekki um nema
eitt að ræða. Við Guðrún buðum
afganginum af sendinefndinni á
Restaurant Reykjavík í frábæran
kvöldverð sem fyrir marga varð
reyndar hápunktur ferðarinnar
og við Guðrún skoruðum mörg
stig við þetta framtak.
Svona var alltaf að vera nálægt
Guðrúnu. Mikil gleði og sífellt
eitthvað áhugavert í gangi. Við
gátum rætt endalaust saman um
menn og málefni og hún lá aldrei
á skoðunum sínum. Hún var vel-
viljuð og reyndi að sjá góðu hlið-
arnar á flestum málum og fólki.
Það var helst að karlarnir í Al-
þýðubandalaginu færu nett í
taugarnar á henni fyrir að hleypa
henni ekki í ráðherrastól sem hún
átti reyndar vel innistæðu fyrir.
Að kynnast Guðrúnu var sann-
arlega eitt af því sem gerði þing-
störfin gleðiríkari og mér fannst
ég auðgast að visku og reynslu af
því að fá að umgangast hana og
eiga vináttu hennar. Eftir því
sem árin liðu varð lengra á milli
samverustunda en alltaf urðu það
fagnaðarfundir og hlýjar minn-
ingar rifjaðar upp.
Við Pála minnumst Guðrúnar
með miklu þakklæti og sendum
okkar innilegustu samúðarkveðj-
ur til fjölskyldu hennar.
Vilhjálmur Egilsson.
Guðrún Helgadóttir. Eitt
stærsta nafnið í íslenskri rithöf-
undastétt og án nokkurs vafa sá
barnabókahöfundur sem naut
mestra vinsælda og virðingar á
meðal lesenda sinna. Fyrsta bók
Guðrúnar, Jón Oddur og Jón
Bjarni, var ekki fyrr komin út en
lesendum varð ljóst að þar var
komin rödd sem hafði mikið fram
að færa. Hún var bæði skemmtileg,
spennandi, fyndin, hugmyndarík
og vakti til umhugsunar. En fyrst
og síðast var bókin skrifuð af skiln-
ingi og virðingu fyrir veruleika og
hugmyndaheimi barnanna.
Guðrún gekk í Rithöfundasam-
band Íslands árið 1976 og var gerð
að heiðursfélaga sama sambands
2002. Guðrún hafði miklar og skýr-
ar skoðanir á málefnum listamanna
eins og öðrum málum og það var
mikils virði að hafa hana innan vé-
banda Rithöfundasambandsins,
því þó að hún gegndi ekki trúnað-
arstörfum á vegum RSÍ var hún af-
ar virk sem almennur félagsmaður,
var óspör á innsæi sitt og tjáði sig
af hispursleysi og skynsemi.
Ferill Guðrúnar sem höfundar
var glæsilegur og nú þegar hún
fellur frá skilur hún eftir sig háan
bunka af verkum sem lifa höfund
sinn og vekja ennþá aðdáun, kátínu
og meðlíðan með þeim sönnu og
ljóslifandi persónum sem hún skóp.
Tvíburarnir Jón Oddur og Jón
Bjarni urðu ódauðlegir í þremur
bókum, Hafnarfjarðarþríleikurinn
Sitji guðs englar á eftir að heilla og
verma börn og fullorðna um
ókomna tíð og leikritið Óvitar er
orðið sígilt leikverk í íslensku leik-
húsi. Og þetta er aðeins brot af höf-
undarverki Guðrúnar, þar sem fjöl-
breytnin, mannskilningurinn og
húmorinn eiga sér engin takmörk.
Eins og flestir vita hlaut Guðrún
Helgadóttir ótal verðlaun fyrir
verk sín og nægir þar að nefna
Barnabókaverðlaun fræðsluráðs
Reykjavíkur, Menningarverðlaun
DV, Bókmenntaverðlaun starfs-
fólks bókaverslana, Bókaverðlaun
barnanna, viðurkenningu rithöf-
undasjóðs Ríkisútvarpsins og
Sögusteininn, heiðursverðlaun
IBBY. Mikilvægasta viðurkenn-
ingin verður þó ævinlega þeir hug-
ir og hjörtu barna og annarra les-
enda sem hún vann með verkum
sínum og sú virðing sem hún mun
njóta um ókomna tíð fyrir framlag
sitt til íslenskra bókmennta.
Rithöfundasamband Íslands
þakkar Guðrúnu Helgadóttur
fyrir samfylgdina og öll hennar
ómetanlegu verk. Aðstandendum
sendum við hjartans samúðar-
kveðjur.
Sjálfur mun ég alla tíð minnast
Guðrúnar af hlýju og aðdáun, en
einkum og sér í lagi með bros á vör.
Karl Ágúst Úlfsson, formaður
Rithöfundasambands Íslands.
Guðrún Helgadóttir
✝
Jón Hreinsson
fæddist á
Sauðárkróki 15.
september 1965.
Hann lést á Land-
spítalanum við
Fossvog 1. apríl
2022.
Hann var sonur
hjónanna Hreins
Jónssonar frá
Sauðárkróki, f. 8.
september 1939,
d. 5. nóvember 2009, og Ca-
millu Jónsdóttur frá Siglu-
firði, f. 28. janúar 1938.
Systkini Jóns eru Ásta Júlía,
f. 18. nóvember 1962, maki
Ágúst Magni Þórólfsson, f.
10. mars 1961; Stefán Jóhann,
f. 5. maí 1971, maki Ólöf Lilja
Lárusdóttir, f. 21. nóvember
1977, dóttir þeirra er Rakel
Sif, f. 10. mars 2006.
Jón kvæntist hinn 6. ágúst
2020 Regínu Sigurgeirs-
dóttur, f. 2. september 1973.
Foreldrar hennar eru Sig-
urgeir Aðalgeirsson frá
Húsavík, f. 10. september
1953, og Margrét Svein-
björnsdóttir frá Þórshöfn á
Langanesi, f. 11. nóvember
1956. Synir Regínu eru Jón
Þór Sigmundsson, f. 29. ágúst
til Reykjavíkur og hóf störf
sem gæðastjóri hjá Plastos.
Hann flutti sig svo yfir til
Iðntæknistofnunar sem ráð-
gjafi og þegar Iðntæknistofn-
un rann inn í Nýsköp-
unarmiðstöð Íslands gerðist
hann fjármálastjóri og gegndi
því starfi þar til MSA-
sjúkdómurinn leyfði það ekki
lengur. Jón sat í stjórnum
ýmissa fyrirtækja og ber þar
helst að nefna Búseta sem
hann var gríðarlega stoltur
af. Hann naut þess að miðla
og kenna og kom hann að
kennslu á námskeiðunum
Auður í krafti kvenna og
Brautargengi auk þess sem
hann kenndi ýmsa kúrsa við
Háskólann í Reykjavík og
Endurmenntun Háskóla Ís-
lands.
Jón hafði mikinn áhuga á
alls kyns græjum, veiði og
golfi. Eftir að hann kynntist
Regínu lagði hann hart að sér
til að draga hana og drengina
í golfið og voru farnar marg-
ar utanlandsferðir til að
stunda sportið auk þess að
þvælast um landið yfir sum-
artímann í heillahýsinu eða
allt þar til heilsan leyfði það
ekki lengur.
Útför Jóns fer fram frá
Fossvogskirkju í dag, 11. apr-
íl 2022, og hefst athöfnin
klukkan 13.
1994, maki El-
ínborg Anna
Erludóttir, f. 24.
febrúar 1994, son-
ur þeirra Viktor
Máni, f. 17. sept-
ember 2018; Rún-
ar Mar Bergmann
Regínuson, f. 11.
mars 2007.
Jón ólst upp á
Sauðárkróki þar
sem hann lauk
grunnskólagöngu og stúd-
entsprófi frá Fjölbrautaskól-
anum á Sauðárkróki árið
1989. Hann lauk við-
skiptafræði frá Háskólanum á
Akureyri árið 1996 og MBA
frá Háskólanum í Reykjavík
árið 2007.
Jón gegndi ýmsum störfum
í gegnum tíðina, s.s. vall-
arstjóri á Hlíðarendavelli á
Sauðárkróki sem honum þótti
alltaf vænt um enda golfið
eitt af hans aðaláhugamálum,
Trésmiðjunni Borg sem
Hreinn faðir hans átti og
Búnaðarbankanum á Sauð-
árkróki. Á námsárunum á
Akureyri starfaði Jón hjá
Rannsóknastofnun Háskólans
og sem prófdómari.
Árið 2007 flutti Jón suður
Elsku ástin mín, það er svo
sárt að kveðja en samt svo
gott að vita að nú ertu kominn
á betri stað þar sem án efa
hefur verið vel tekið á móti
þér.
Leiðir okkar lágu saman
haustið 2010, fyrst með spjalli
í gegnum internetið og þegar
við hittumst loks var eins og
við hefðum alltaf verið saman
enda leið ekki nema rétt um
mánuður þar til þú varst flutt-
ur inn. Þú hafðir nefnilega
beðið í 45 ár eftir að eignast
þína fjölskyldu og tókst strák-
unum mínum, Jóni Þór og
Rúnari Mar, eins og þeir væru
þínir allt frá fyrsta degi. Þú
hreinlega barst þá og okkur á
höndum þér alla daga, varst til
staðar, hvattir okkur, leið-
beindir og varst þeim svo góð
fyrirmynd. Þetta er alls ekki
sjálfgefið og fyrir þetta er ég
þér svo óendanlega þakklát.
Þú áttir pantaða ferð til Flo-
rida þegar við hittumst og
tókst ekki annað í mál en að
við kæmum með, þú áttir samt
svolítið erfitt með að Jón Þór
kæmist ekki vegna skóla en
skildir það.
Fyrir ferðina gerðum við
samkomulag um að ég myndi
prufa golfið og ég man hvað
mér fannst ömurlegt að mæta
á völlinn með allt í stíl, fötin og
golfsettið, kunnandi ekki neitt
en eftir þetta varð ekki aftur
snúið. Utanlandsferðir og úti-
legur um landið í heillahýsinu
okkar urðu okkar helsta
áhugamál þar sem við gátum
svo vel samtvinnað það golfinu.
Þegar Jón Þór og Bogga
fluttu til Danmerkur urðu
ferðirnar þangað reglulegar
því þú gast ekki hugsað þér að
of langur tími liði á milli þess
að við hittumst, tala ekki um
eftir að litli gullmolinn okkar
Viktor Máni fæddist.
Haustið 2019 kom skellur-
inn, þú varst greindur með
MSA-sjúkdóminn sem jafnt og
þétt rændi þig öllu, bílprófinu,
vinnunni og heilsunni. Við
reyndum þó að njóta eftir því
sem við best gátum og má þar
helst nefna dásamlega brúð-
kaupsdaginn okkar. Við
ákváðum að vera bara „grand“,
leigðum okkur þyrlu og buðum
strákunum, Boggu og prest-
inum með okkur í dásamlega
ferð sem mun lifa í hjörtum
okkar alla tíð.
Það er svo margs að minn-
ast sem of langt mál er að telja
upp hér en við munum saman
halda minningu þinni á lofti og
búa að því hversu góður og
umhyggjusamur þú varst okk-
ur.
Elsku Jón, ég veit að þú
munt vaka yfir okkur og halda
áfram að miðla til okkar visku
þinni á meðan við lifum og
njótum eins og þú vildir að við
gerðum.
Ástin mín, þar til við hitt-
umst næst.
Þín
Regína.
Í dag kveð ég elsku stjúp-
föður minn og eina bestu fyr-
irmynd sem til er. Mikið rosa-
lega sem það er erfitt, en samt
er svo gott að hugsa til þess að
nú sértu kominn á betri stað
þar sem þú færð loksins að
vera frjáls og laus við verkina
og skjálftann sem hafa plagað
þig síðustu ár.
Þú komst inn í líf mitt árið
2010 og varst ekki lengi að
vinna mig á þitt band. Við
smullum strax saman og gát-
um endalaust fíflast og hlegið.
Þú tókst okkur strákana að
þér sem þína eigin og gekkst
Rúnari í föðurstað, þvílíkt gull
af manni sem þú varst.
Við höfum alltaf verið mjög
nánir og þú kenndir mér svo
margt. Þú vissir allt um allt og
elskaðir ekkert meira en að
gefa af þér og kenna yngri
kynslóðum. Mikilvægast af öllu
kenndirðu mér að vera sam-
kvæmur sjálfum mér og maður
orða minna, enda eru meiri
prinsippmenn en þú sjálfur
vandfundnir.
Þú ýttir mér í verkfræðina
og stóðst svo þétt við bakið á
mér á hverjum einasta degi í
gegnum allt námið. Það var al-
veg sama hvað klukkan var
eða hvar þú varst staddur í
heiminum, þú varst tilbúinn að
taka upp tólið og ræða málin,
svara spurningum, lesa yfir
verkefni eða róa mig niður
korter í skil. Og það var sama
sagan þegar Boggu vantaði að-
stoð, þú varst alltaf til staðar
með bros á vör. Þetta þykir
mér svo dýrmætt og ég verð
þér ævinlega þakklátur fyrir
allt. Það er ekki nokkur spurn-
ing að án þín væri ég ekki sá
maður sem ég er í dag. Mikið
rosalega mun ég sakna þess að
geta ekki rölt yfir til þín eða
hringt í þig til að velta nýjustu
steinum, en þú verður alltaf
hjá mér og ég veit þú vakir yf-
ir okkur.
Það er erfitt að hugsa um
lífið án þín, elsku Jón, en ég er
svo þakklátur fyrir árin okkar
saman og þær minningar sem
við eigum. Þú hefur borið mig,
mömmu og Rúnar á örmum
þér frá fyrsta degi og gert allt
fyrir okkur og skilur svo
margt gott eftir. Takk fyrir að
passa þau fyrir mig öll árin
sem ég var í burtu, en nú er
komið að mér.
Hvíldu í friði gamli, minning
þín lifir í hjörtum okkar allra.
Jón Þór Sigmundsson.
Það er sárt að sakna góðs
vinar. Örlög Jóns síðustu ár
voru þó þannig að ákveðinn
léttir er að því að hann sé
kominn í Sumarlandið, en samt
áfall að heyra af andláti hans.
Skapgerð Jóns og lífsgleði átti
ekki samleið með þeim sjúk-
dómi sem hann er búinn að
berjast við. Samskipti okkar
voru margvísleg á lífsleiðinni.
Þannig kynntist ég Jóni í ólík-
um hlutverkum. Fyrst kynntist
ég Jóni þegar ég kenndi hon-
um í Tækniskóla Íslands.
Hann lét ekki mikið á sér bera,
en maður tók þó fljótt eftir
honum, kíminn ef eitthvað
óvenjulegt skeði í kennslunni
og átti til að gera athugasemd-
ir á hæverskan hátt. Síðar hitti
ég Jón aftur þegar hann var
nemi við Háskólann á Akur-
eyri. Við urðum síðan sam-
starfsmenn á Iðntæknistofnun
Íslands. Þar unnum við, til að
byrja með, að ýmsum ráðgjaf-
arverkefnum sem síðar þróuð-
ust í þjónustusvið stofnunar-
innar við frumkvöðla og
fyrirtæki á sviði nýsköpunar.
Jón var einstakur samstarfs-
maður. Hann sá alltaf marga
vinkla á málum sem voru í um-
ræðunni, og ráðlagði vel um
framvindu þeirra. Á þessum
tíma unnum við Jón mjög náið
sama, fórum til útlanda til að
afla vitneskju og samstarfs á
ýmsum sviðum, t.d. um rekstur
frumkvöðlasetra, hagnýt við-
mið og á fleiri sviðum nýsköp-
unar. Á þessum árum styrktist
vinátta okkar. Við ræddum
saman um fjölskyldur okkar og
persónulegar áskoranir. Hann
sýndi börnum mínum mikinn
áhuga, og var annt um hag
þeirra. Honum var einnig ein-
staklega umhugað um sína for-
eldra og systkini. Það var síðar
honum mikið happ að eignast
sína eigin fjölskyldu með Reg-
ínu Sigurgeirsdóttur og strák-
unum hennar. Þegar leið á
urðu störf okkar ólík en samt
samofin. Jón varð fjármála-
stjóri Nýsköpunarmiðstöðvar
Íslands, undir mannauðs- og
markaðssviði stofnunarinnar
sem ég veitti forstöðu. Við
stjórnuðum þessu sviði eins og
tvíeyki. Jón ávann sér traust í
starfi, ráðagóður, staðfastur og
veitti öllum handleiðslu við
lausn viðfangsefna. Það voru
ótal stundirnar sem við Jón
ræddum um menn og málefni
og þá ekki síst um Húnvetn-
inga og Skagfirðinga. Jón var
Skagfirðingur og sagði
skemmtilegar sögu af atvikum
og mönnum frá sínum árum í
Skagafirði. Ég mun sakna
þessa og þeirrar kímni og lífs-
leikni sem einkenndi Jón.
Sjáumst síðar í Sumarlandinu
og tökum nokkra golfhringi
þar.
Karl Friðriksson.
Jón Hreinsson
- Fleiri minningargreinar
um Jón Hreinsson bíða birt-
ingar og munu birtast í blað-
inu næstu daga.
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð
og hlýhug vegna andláts ástkærrar móður
okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu,
ÁSU STEFÁNSDÓTTUR,
Breiðabliki,
Mýrargötu 18, Neskaupstað.
Bergþóra Stefánsdóttir
Guðný Stefánsdóttir
Þuríður Stefánsdóttir Björn Kristjánsson
Aldís Stefánsdóttir Rúnar Már Gunnarsson
Þóra Stefanía Stefánsdóttir Karl Gunnar Eggertsson
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
STEFANA GUNNLAUG KARLSDÓTTIR,
fv. kaupmaður,
Sléttuvegi 31, Reykjavík,
sem lést á Landakoti mánudaginn 28. mars
sl., verður jarðsungin frá Dómkirkjunni
miðvikudaginn 13. apríl kl. 15.
Við þökkum innilega starfsfólki Þjónustumiðstöðvar Laugardals
og Háaleitis og deildar L5 á Landakoti fyrir umönnun og
aðhlynningu móður okkar.
Ásmundur Karl Ólafsson Guðbjörg Eggertsdóttir
Ólafur Kristinn Ólafsson Kristín Kristjánsdóttir
Margrét Ólafsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
JÓHANN MÁR MARÍUSSON
verkfræðingur,
Lindargötu 33,
lést miðvikudaginn 6. apríl.
Sigrún Gísladóttir
Gísli Másson Freyja Hreinsdóttir
Már Másson Sigríður Maack
Guðrún Másdóttir Örn Orrason
Vigdís Másdóttir Tobias Helmer
og barnabörn
Elskulegur eiginmaður minn, faðir,
tengdafaðir, afi og langafi,
DAVÍÐ SCHEVING THORSTEINSSON
lést á Landspítalanum föstudaginn 8. apríl.
Útförin fer fram í Dómkirkjunni í Reykjavík
25. apríl nk. klukkan 13.
Stefanía Svala Borg
Laura Sch. Thorsteinsson Magnús Pálsson
Hrund Sch. Thorsteinsson Gunnar Ingimundarson
Jón Sch. Thorsteinsson Ragnheiður Harðardóttir
Magnús Sch. Thorsteinsson Þórey Edda Heiðarsdóttir
Guðrún Sch. Thorsteinsson
Stefanía Sch. Thorsteinsson Jóhann Torfi Ólafsson
barnabörn, barnabarnabörn og aðrir ástvinir