Morgunblaðið - 10.05.2022, Síða 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 10. MAÍ 2022
✝
Guðlaugur Ket-
ill Ketilsson
fæddist í Bolung-
arvík 24. október
1934. Hann lést á
Heilbrigðisstofnun
Vesturlands á
Akranesi 20. apríl
2022.
Foreldrar hans
voru Ketill Magn-
ússon sjómaður og
smiður, f. 16.8.
1885, d. 25.1. 1962, og Guðlaug
Jónsdóttir húsmóðir, f. 23.7.
1893, d. 11.7. 1988.
Systkini Guðlaugs eru Elín
Lovísa, f. 1912, d. 1920, Sum-
arlína, f. 1914, d. 1944, Þórunn, f.
1916, d. 1962, Magnús Ágúst, f.
1918, d. 1983, Lovísa, f. 1921, d.
2020, Friðrik Guðmundur, f.
1923, d. 2008, Vilhjálmur Guð-
mundur, f. 1926, d. 1939, Karl, f.
1927, d. 1927, Elías Þórarinn, f.
1928, Skúli, f. 1930, d. 2015, Lilja
Fanney, f. 1932, d. 2014, Sigríður
Hulda, f. 1936.
Eiginkona Guðlaugs er Ingi-
björg Rafnsdóttir f. 26.12. 1943.
Þeirra börn eru: 1) Erna Björg, f.
24.11. 1964, gift Herði Sig-
urbjarnasyni. Börn þeirra eru
Agla, f. 1988, gift Salvari
Georgssyni. Börn þeirra eru Rú-
rik, f. 2012, Ernir, f. 2014, Erpur,
f. 2019. Atli f. 1990, sambýlis-
Guðlaugur var vinnumaður í
sveit sem barn, bæði í Bakkaseli
og Neðri-Bakka í Langadal. Á
16. ári stundaði Guðlaugur skak-
veiðar með bróður sínum Elíasi.
Árin 1953-1954 var hann vél-
stjóri á ms. Hugrúnu sem var
vöruflutningaskip. Eftir að hann
hafði lokið námi í vélvirkjun
starfaði hann sem bifreiðastjóri
og viðgerðarmaður hjá Bifreiða-
stöð Þórðar Þ. Þórðarsonar á
Akranesi.
Frá árinu 1969 kenndi Guð-
laugur við Iðnskólann á Akra-
nesi. Hann kenndi sérgreinar
málmiðnaðarmanna ásamt raf-
magnsfræði. Við stofnun Fjöl-
brautaskólans var Guðlaugur
ráðinn kennari í málm-
iðngreinum og kenndi hann þar
til ársins 1984. Árið 1979 stofn-
aði Guðlaugur Vélaverkstæði
Guðlaugs Ketilssonar. Þar vann
hann meðfram kennslu fyrstu ár-
in en svo alfarið frá 1984.
Guðlaugur var í bygginga-
nefnd Akraness í átta ár og
stjórnarmaður í Hitaveitu Akra-
ness og Borgarfjarðar í sjö ár.
Hann hefur verið félagi í Rót-
arýklúbbi Akraness frá 1983 og
tvisvar verið forseti klúbbsins.
Hann var félagi í Samfylking-
unni og var áður í Alþýðubanda-
laginu. Hann sat í eitt ár í bæj-
arstjórn Akraness á vegum þess.
Útför hans fer fram frá Akra-
neskirkju í dag, 10. maí 2022,
klukkan 13. Streymt verður frá
útförinni á vef Akraneskirkju,
www.akraneskirkja.is.
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlat
kona hans er Þór-
unn Emma Sigurð-
ardóttir. Barn
þeirra er Aron
Gauti, f. 2020.
Breki, f. 1996. 2)
Rafn Hafberg, f.
28.7. 1968. Kvæntur
Lísu Sigríði Greips-
son. Börn þeirra
eru Greipur, f.
1999, Ingibjörg, f.
2001. 3) Birkir, f.
10.8. 1973. Kvæntur Sif Davíðs-
dóttur. Börn þeirra eru Alex-
andra Ýr, f. 1988, sambýlis-
maður Bogi Hrafn Guðjónsson.
Börn þeirra eru Ísak Máni, f.
2010, Viktoría Sif, f. 2014. Telma
Rut, f. 1993. Vaka Lind, f. 1994.
Lísa, f. 2006. Erna Karen, f.
2011. 4) Katla, f. 20.12. 1980. Gift
Ólafi Sævarssyni. Börn þeirra
eru Ylfa Örk, f. 2000, Björk, f.
2005, Aníta, f. 2006, Erin, f. 2014.
Guðlaugur gekk í Barnaskóla
Bolungarvíkur og síðar í Ungl-
ingaskóla Bolungarvíkur í tvo
vetur. Hann tók vélstjórapróf
(pungapróf) á Ísafirði 18 ára.
Tvítugur flutti hann til Akraness
og lauk þar vélvirkjanámi hjá
Vélsmiðju Þorgeirs og Ellerts
1958. Hann lauk vélstjóranámi
frá Vélskólanum í Reykjavík
1960 og rafmagnsdeild skólans
1961.
Pabbi réð mig í vinnu snemma
eða um 12 ára, þá fór ég um allt
Akranes á reiðhjóli og rukkaði
fyrirtæki og trillukarla, sumir
borguðu strax og aðrir seinna. Ég
fékk 1% af tölu reiknings borgað
frá pabba, ég þurfti reyndar að
læra að reikna það út hve mikið
1% er af tölunni sem stóð á reikn-
ingnum. Það var auðvelt því pabbi
kenndi mér það auðvitað. Síðar
vann ég á vélaverkstæðinu frá
fermingu og betri kennari finnst
ekki en pabbi, sennilega einn
þolinmóðasti og geðbesti maður
sem ég þekki. Sama hvað ég var
að gera þá kunni hann allt og lét
mig gera sjálfan, þannig gat ég
smám saman gert þetta sjálfur.
Maður byrjaði að þekkja alla sem
áttu viðskipti við vélaverkstæði
Guðlaugs Ketilssonar sem það hét
fyrst, og flestir sögðu: „Ef Gulli
getur það ekki getur það enginn!“
Vá hvað þetta eru stór orð ef mað-
ur spáir í það, en þetta er satt. Ég
fór með pabba til Kanada og Tulsa
í Oklahoma, hann var að leita að
bíl. Hann var mjög duglegur að
gera svona hluti, flytja inn bíla og
fittings að utan. Keyrðum saman
frá Tulsa til New York, sem nam
nánast tveimur hringjum í kring-
um Ísland. Þarna vorum við tveir
saman og lentum í alls konar æv-
intýrum. Svo fórum við saman á
námskeið til Ringsted í Dan-
mörku því pabbi keypti japanskan
CNC-rennibekk um 62 ára gam-
all, auðvitað lærði pabbi vel á hann
og framleiddi mjög mikið fyrir allt
og alla. Svo bilar allt og auðvitað
gat bekkurinn bilað. Flestir þurfa
mann að utan til að gera við svona
bekk. Þeir hjá Jamazaki Mazak
(bekkurinn) sögðu við pabba í sím-
ann, mjög hissa: „Gulli, þú bara
gerir allt sjálfur!“ Pabbi dúxaði í
vélstjórnarskólanum, hann var í 3.
bekkjar prófi í stærðfræði og vildi
fá að reyna við 4. bekkjar próf,
hann var ekki búinn með próftím-
ann. Einkunn 10 fyrir 3. bekk og
9,7 fyrir 4. bekk! Ég fór í minni
skólagöngu með lausnir frá pabba
betri en kenndar voru í skólanum.
Já, Gulli good var einstakur og
munu minningarnar lifa með mér.
Elsku pabbi, takk fyrir allt.
Þinn
Birkir.
Elsku pabbi er farinn frá okkur
eftir stutta og erfiða baráttu við
krabbamein. Ég var svo heppin að
fá hann sem pabba. Ég er líka
þakklát fyrir að hafa fengið að
hafa hann í lífi mínu svona lengi.
Hann var einfaldlega sá allra
besti. Pabbi var fyrirmynd mín í
lífinu. Hann var svo réttsýnn,
skarpgreindur og hjálpsamur og
var alltaf mættur ef eitthvert okk-
ar stóð í einhverjum framkvæmd-
um. Hann var líka svo ótrúlega
þolinmóður og gaf manni enda-
lausan tíma við að leiðbeina manni
um alla hluti. Ósérhlífni og seigla
eru orð sem lýsa honum vel.
Pabbi kunni allt og gat allt.
Fyrir honum voru allir jafnir.
Ég leyfi þessum orðum að duga
í bili. Ég sakna þin elsku pabbi og
við pössum upp á mömmu fyrir
þig.
Þegar þú ert sorgmæddur,
skoðaðu þá aftur hug þinn,
og þú munt sjá, að þú grætur
vegna þess, sem var gleði þín.
(Úr Spámanninum)
Þín dóttir,
Erna.
Elsku besti pabbi minn. Ég á
engin orð til að lýsa því hversu
sárt það er að þú skulir vera far-
inn frá okkur eftir stutt veikindi.
Þú sem varst alltaf svo unglegur
bæði í útliti og í þér, alltaf svo
flottur hjá Lillu þinni. Þú varst
líka svo klár, kunnir allt og vissir
allt, gast gert við allt. Ég var alltaf
mjög stolt af því að vera dóttir
Gulla Ket. eða Gulla Good eins og
við systkinin kölluðum þig. Ég var
alltaf viss um að þú yrðir 100 ára
miðað við hvernig þú varst. Þú
hefur greinilega ekki ætlað þér að
verða svona ekta gamalmenni.
Þegar þú fékkst þær fréttir í jan-
úar að þú værir með ólæknandi
krabbamein þá gerðir þú lítið úr
því, huggaðir okkur með því að þú
hefðir átt frábært líf, værir
ánægður með það sem þú hefðir
afrekað og stoltur af fjölskyldunni
sem þið mamma áttuð saman. Þú
hélst samt áfram að vinna á verk-
stæðinu þínu eins og þú gast þrátt
fyrir veikindin. Húmorinn var
alltaf til staðar. Í febrúar sagðirðu
mér að þú værir loksins orðinn
ellilífeyrisþegi þar sem þú værir
orðinn 67 ára (þú varðst það fyrir
20 árum). Heiðarlegri mann var
líka erfitt að finna, þú hringdir
hinum megin á landið til að láta
vita að það gleymdist að rukka þig
fyrir tvo eftirrétti þegar þú varst
að fara yfir reikninginn þegar
heim var komið. Þessi saga lýsir
þér svo sannarlega vel.
Ég á svo margar góðar minn-
ingar með þér. Þú fórst alltaf með
mig í siglingu á sjómannadaginn, í
skrúðgöngur og á ýmsa viðburði í
bænum. Ég kaus frekar að vinna á
verkstæðinu með þér á sumrin en
að fara í vinnuskólann. Þú skiptir
aldrei skapi. Þegar ég var 17 ára
kom ég til þín á verkstæðið og
sagði þér að ég væri búin að
klessa bílinn minn. Þá sagðir þú
bara: „Ég kíki á þetta á eftir,“ og
hélst áfram að setja saman altern-
atorinn.
Þú varst alltaf boðinn og búinn
að hjálpa okkur fjölskyldunni ef
þess þurfti. Ef eitthvað bilaði
þurfti aldrei neinn að bíða neitt,
það var allt lagað á núll-einni. Þú
hjálpaðir okkur Óla mikið í fram-
kvæmdunum í nýja húsinu okkar,
settir upp eldhúsið með Rabba og
varst með í að flísaleggja það í
mars. Þú varst líka góður afi,
kenndir afastelpunum þínum að
spila, reikna og lesa. Þú lagðir fyr-
ir þær stærðfræðipróf og gafst
þeim einkunn og kvittaðir svo
undir.
Þú varst svo einstakur, hjálp-
samur, góður, heiðarlegur, fynd-
inn, skemmtilegur, klár, frábær
og dýrmætur. Besta uppskrift að
pabba sem til er og ég er svo ótrú-
lega þakklát fyrir þig elsku pabbi.
Elska þig mest, sjáumst síðar –
þín
Katla.
Elsku afi minn, það er ótrúlega
sárt að þurfa að kveðja þig. Afi
Gulli minn sem átti að vera eilífur,
en eftir sitja dýrmætar minningar
um harðduglegan og hjálpsaman
mann sem vissi allt og allt gat. Ég
minnist þín með þakklæti og
stolti, ég var stolt að vera afabarn-
ið þitt og þú komst ávallt fram við
mig sem og aðra á jafningja-
grundvelli. Þú varst alltaf tilbúinn
að aðstoða mig, sama hvað bjátaði
á, og ég gat alltaf stólað á þig,
hvort sem það tengdist því að
sækja og draga bílinn minn sem
bilaði í miðju hringtorgi eða kenna
mér heilu stærðfræðidæmin. Ég
hef alltaf verið með stjörnur í aug-
unum yfir þér og þinni vitneskju
og kunnáttu. Ég valdi alltaf að
ferðast með þér og ömmu í bíl
þegar við fórum í útilegur og sama
hvort við ferðuðumst um Vest-
firði, Vesturland, Norðurland eða
Austurland þá gastu lýst helstu
staðháttum og örnefnum á leið
okkar. Mín uppáhaldsminning um
okkur er þegar ég vann tvö sumur
með þér á verkstæðinu þínu. Ég
sakna þín og mun ávallt sakna þín
elsku hugmyndaríki og hæfileika-
ríki afi minn. Hjartans þakkir fyr-
ir allt sem þú hefur kennt mér, þú
varst sannur vinur í raun. Þín
Ylfa.
Mér finnst ennþá svo óraun-
verulegt að hugsa til þess að þú
sért ekki með okkur lengur elsku
afi. Við vitum öll að okkar tími
mun koma einn daginn og að við
munum missa ástvini á leiðinni.
En í einfeldni minni lifði ég í þeirri
trú að þú yrðir einn af þeim sem
myndu lifa til 100 ára. Það kom
bara ekkert annað til greina í mín-
um huga. Ég hugga mig þó við þá
tilhugsun að nú ertu sameinaður
fjölskyldunni frá Jaðri á ný.
Ég var aldrei jafn stolt og þeg-
ar kom að því að tilkynna ein-
hverjum hverra manna ég væri,
og ég gat sagt þeim að ég væri
elsta barnabarnið hans Gulla Ket.
Allir vissu hver Gulli Ket. var auð-
vitað.
Fyrir mér varst þú sá klárasti,
sá úrræðabesti og það var hrein-
lega ekkert sem þú vissir ekki eða
kunnir ekki. Þú varst og ert mín
helsta fyrirmynd í lífinu, og vissu-
lega ein ástæða þess að ég valdi að
læra verkfræði. Og mögulega líka
ástæða þess að ég held upp á allt
og ekkert, því ég veit það verða
not fyrir það einhvern tímann. Því
þú hafðir þann einstaka hæfileika
að sjá notagildi í nánast öllu, og
geta lagað hvað sem var með ein-
hverju sem þú sérsmíðaðir. Þess-
um hæfileikum þínum var þér líka
mikið í mun að miðla áfram, því þó
að þú vildir allt fyrir alla gera, þá
vildirðu líka að viðkomandi væri
viðstaddur, svo að næst gæti sá
hinn sami lagað þetta sjálfur. Eins
og þegar þú réðst mig, unglings-
stelpuna, í sumarvinnu á verk-
stæðinu. Ég hélt að sumarvinnan
fæli í sér þrif og frágang á verk-
stæðinu, en nei, þú settir mig í al-
vöruvinnu, og kenndir mér á
rennibekkinn í staðinn, og saman
hlustuðum við á gufuna allan dag-
inn. Nokkuð sem ég er svo inni-
lega þakklát fyrir í dag að hafa
fengið að upplifa.
Ég vildi óska þess að við hefð-
um getað fengið örlítið lengri tíma
saman. Svo margar sögur sem ég
átti eftir að heyra og svo margt
sem ég átti eftir að læra af þér.
Eitt af því seinasta sem við
ræddum saman um voru máls-
hættir. Ég sagði þér frá máls-
hættinum sem ég fékk sem mér
fannst svo viðeigandi: „Sá lifir
leiðu lífi sem lifir aðeins fyrir sig.“
Því þú afi lifðir aldeilis ekki leiðu
lífi, og þú lifðir alls ekki bara fyrir
þig. Þú gafst þig allan í að vera
eiginmaður, faðir, afi og langafi og
vera alltaf til staðar fyrir þína.
Við fjölskyldan vitum hvað þú
elskaðir okkur mikið og hvað þú
varst stoltur af okkur öllum.
Börnum, barnabörnum og barna-
barnabörnum. Og ég vona að þú
hafir vitað hvað þú varst elskaður.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo margs að minnast
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir)
Þín
Agla.
Þegar ég minnist afa þá minn-
ist ég þess hvað ég er heppin að
vera í Gulla Ket-ættinni, rauðu
ættinni. Í rauðum bol og með
rauða derhúfu merkt Gulli Ket.
Hann afi var ríkur maður því hann
átti nána og stóra fjölskyldu. Ætt-
armótin voru á tveggja ára fresti
og það voru skemmtilegustu við-
burðirnir. Við sungum og dönsuð-
um saman. Það var líka fjör í öll-
um útilegum því afi spilaði við
hvert tækifæri á harmonikuna.
En hann afi var líka ótrúlega klár
og hjálpaði flestum í stærðfræði
þegar við barnabörnin þurftum að
læra fyrir stærðfræðipróf. Hann
gerði það með glöðu geði. Frá því
að ég var lítil minnist ég þess að
gista oft hjá ömmu og afa á Garða-
brautinni. Alltaf rétt fyrir mat
lagðist hann á gólfið, lokaði aug-
unum og hlustaði á fréttir. Ég sat í
sófanum og starði á hann. Afi var
þekktur fyrir að kunna á nýjustu
tækni í tölvum og síma. Hann var
algjör táningur þegar kom að því.
Hann átti nýjustu Apple-tölvurn-
ar og þá elstu. Hver heimsókn til
afa og ömmu byrjaði á því að setj-
ast niður með afa fyrir framan
tölvuna til að sýna mér myndirnar
frá nýjustu útlandaferðinni og
hlusta á sögurnar. Skemmtileg-
ustu minningarnar mínar eru frá
verkstæðinu hans, þar sýndi hann
mér allar græjurnar og ég horfði á
hann og pabba vinna. Lyktin af
verkstæðinu situr sterk í minni
mínu því mér leið svo vel hjá hon-
um. En þegar ég varð eldri var
okkar helsta áhugamál að ræða
um pólitík saman. Því hann trúði
að allir væru jafnir og ég tók hann
til fyrirmyndar í því. Ég dáði hann
fyrir að vera svona góður maður
og hvað hann elskaði ömmu mikið.
Elsku afi okkar, þú varst einstak-
ur og mun ég alltaf minnast þess-
ara góðu minninga sem ég á um
þig. Hvíldu í friði.
Þín
Vaka Lind.
Guðlaugur Ketill
Ketilsson
- Fleiri minningargreinar
um Guðlaug Ketil Ket-
ilsson bíða birtingar og munu
birtast í blaðinu næstu daga.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir,
afi og langafi,
KRISTINN KARLSSON
vélvirki,
áður Hamrabergi 12,
lést á hjúkrunarheimilinu Skógarbæ
fimmtudaginn 28. apríl. Útförin fer fram frá Fella- og Hólakirkju
fimmtudaginn 12. maí klukkan 13. Blóm og kransar
vinsamlegast afþakkaðir en þeim sem vilja minnast hans er bent
á Alzheimersamtökin.
Karl Kristinsson Linda María Ólafsdóttir
Elfa Kristinsdóttir Viðar Ófeigsson
barnabörn og barnabarnabarn
Ástkær og elskulegur faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
GUÐMUNDUR KNÚTUR EGILSSON,
lést föstudaginn 29. apríl. Útförin fer fram
frá Fríkirkjunni í Reykjavík föstudaginn 13.
maí klukkan 15.
Sérstakar þakkir til starfsfólks á Sjávarhrauni Hrafnistu í
Hafnarfirði fyrir einstaka umönnun.
Slóð á streymi: https://promynd.is/gudmundur
Hlekk á steymi má einnig nálgast á mbl.is/andlat
Athöfnin verður túlkuð á táknmál.
Bryndís Guðmundsdóttir Árni Sigfússon
Magnús Guðmundsson Kajsa Arena
Ragnheiður E. Guðmundsd. Gunnar Salvarsson
Guðjón Gísli Guðmundsson
María Guðrún Guðmundsd. Steingrímur Sigurgeirsson
barnabörn og langafabörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
ÓLAFUR ÓLAFSSON,
læknir og fyrrv. landlæknir,
lést á hjúkrunarheimilinu Grund
þriðjudaginn 3. maí. Útförin fer fram
frá Hallgrímskirkju föstudaginn 13. maí klukkan 13.
Streymt verður frá útförinni: https://youtu.be/Y4tcd3Yr5q4
Hlekk á streymi má einnig nálgast á mbl.is/andlat
Ólafur Ólafsson Magnfríður S. Sigurðardóttir
Ásta Sólveig Ólafsdóttir Ágúst Kárason
Ingibjörg Ólafsdóttir
Bjarni Ólafur Ólafsson Margrét Sigmundsdóttir
Páll Ólafsson Sigríður Dóra Gísladóttir
Gunnar Alexander Ólafsson Ingibjörg Lilja Ómarsdóttir
Grímur Ólafur Eiríksson Bryndís U. Sveinbjörnsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir,
afi og langafi,
SVEINN EINARSSON
rennismíðameistari,
lést á hjúkrunarheimilinu Sóltúni
mánudaginn 2. maí.
Útför hans fer fram frá Lindakirkju föstudaginn 13. maí
klukkan 13.
Einar Þór Guðmundsson
Sigríður Hellen Sveinsdóttir Allan Muller
Hjördís Erla Sveinsdóttir Alexander Eyjólfsson
Páll Baldvin Sveinsson Berglind Sigurðardóttir
Geir Grétar Sveinsson
barnabörn og barnabarnabörn