Morgunblaðið - 19.07.2022, Síða 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 19. JÚLÍ 2022
Raðauglýsingar
Félagsstarf eldri borgara
Árskógar 4 Smíðastofa með leiðb. kl. 9-16. Erlent handverksfólk
kl. 10-12. Handavinna kl. 12-16. Pútthópur kl. 13. Hádegismatur kl.
11.30-12.30. Kaffisala kl. 14.45-15.30. Allir velkomnir. Sími 411-2600.
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 Kaffisopi og spjall kl. 8:30-11:00.
Prjónað til góðs kl. 8:30-12:00. Hádegismatur kl. 11:30-12:30. Mynd-
listarhópurinn Kríur kl. 12:30-15:30. Heimaleikfimi á RUV kl. 13:00-
13:10. Bónusrútan kl. 13:10. Síðdegiskaffi kl. 14:30-15:30.
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 Kaffisopi og spjall kl. 8:30-11:00.
Morgunleikfimi með Halldóru á RUV kl. 9:45-10:00. Hádegismatur
kl. 11:30-12:30. Heimaleikfimi á RUV kl. 13:00-13:10. Söguganga um
hverfið kl. 13:30-14:30. Síðdegiskaffi kl. 14:30-15:30.
Garðabær 9.00 Pool-hópur í Jónshúsi 10.00 Gönguhópur frá
Jónshúsi 13.45-15.15 Kaffiveitingar
Gerðuberg Opin vinnustofa í Búkollulaut frá kl. 8:30, heitt á
könnunni. Gönguhópur (leikfimi og ganga) frá kl. 10:00. Listaspírur kl.
13:00. Verið öll velkomin.
Hvassaleiti 56-58 Morgunkaffi og spjall frá 8:30-10:30. Bridge
kl. 13:00. Stutt ganga kl. 13:30.Tækniaðstoð kl. 14 -15. Hádegismatur
kl. 11:30 – 12:30, panta þarf fyrir hádegi deginum áður.
Korpúlfar Borgum Þriðjudagur: Boccia kl. 10:00. Helgistund í Borg-
um kl. 10:30. Spjallhópur í Listasmiðju kl. 13:00. Söngstund með
Bjarna Hall sem spilar og syngur klassísk íslensk lög í bland við nýrri
kl. 13:00. Gleðin býr í Borgum.
Samfélagshúsið Vitatorgi Heitt á könnunni - Opin handverksstofa
9:00-12:00 - Hópþjálfun í setustofu kl. 10:30-11:00. Qi- Gong í hand-
verksstofunni 13:30-14:30. Opin handverksstofa 14:30-16:00 og
síðdegiskaffi kl.14.30-15.30. Allar nánari upplýsingar í síma 411 9450.
Öll hjartanlega velkomin til okkar :)
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
.Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
.Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
.Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
.Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
.Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Byggingavörur
Harðviður til húsabygginga
Sjá nánar á www.vidur.is
Vatnsklæðning 21x125mm, panill
10x85mm, pallaefni 21x145mm,
21x140, 90x21mm, útihurðir
5,4cmx210cm (80,90 og 100cm) o.fl.
Eurotec skrúfur, Penofin og Arms-
trong Clark harðviðarolíur.
NÝKOMIÐ BANKIRAI
HARÐVIÐUR 21X145MM VERÐ
1.950 KR LENGDARMETERINN
slétt beggja megin fasað og
ofnþurrkað. Lengdir frá 2.44 metrar
upp í 5,50 metrar.
Upplýsingar hjá Magnúsi á
magnus@vidur.is og í símum
6600230 og 5611122, og frá 10-14 á
Indus ,Óseyrarbraut 2 Hafnarfirði.
Vantar þig
fagmann?
FINNA.is
✝
Guðmundur
Einarsson
fæddist á Þóru-
stöðum í Ölfus-
hreppi í Árnes-
sýslu 7. maí 1943.
Hann lést á Heil-
brigðisstofnun
Vestfjarða á Ísa-
firði 10. júlí 2022.
Foreldrar hans
voru Guðmundur
Einar Kristinsson
bifreiðarstjóri, f. 18.3. 1911, d.
27.1. 1949 og Guðrún Guð-
mundsdóttir húsfreyja, f. 16.5.
1910, d. 2.10. 1999. Fósturfaðir
Guðmundar var Hjörtur Stur-
laugsson bóndi, f. 7.4. 1905, d.
30.7. 1985.
Systkini Guðmundar eru
Svavar Einarsson, f. 23.6. 1934,
Kristján Einarsson, f. 14.1.
1940, d. 26.8. 2004, Arndís
Hjartardóttir, 16.11. 1950, Ein-
ar Hjartarson, f. 18.5. 1953 og
Guðbjörg Hjartardóttir, f. 29.3.
1955. Einnig átti hann fóstur-
systkini: Sverrir Hjartarson, f.
16.5. 1931, d. 3.5. 2009, Bern-
harð Hjartarson, f. 10. maí
1932, d. 30.4. 2002, Anna Hjart-
ardóttir, f. 26.5. 1935, d. 8.2.
1995 og Hjördís Hjartardóttir,
f. 12.5. 1939.
Guðmundur kvæntist 6.6.
1965 Ólöfu Borghildi Vetur-
aldri á ýmsum bátum. Einnig
vann hann um tíma á jarðýtum
hjá fyrirtæki tengdaföður síns,
Veturliða G. Veturliðasonar frá
Úlfsá. Hann stundaði svo nám
við Vélskólann á Ísafirði og
kláraði vélstjórnarnám í Vél-
skóla Íslands og Iðnskólanum á
Ísafirði. Lengst af var Guð-
mundur yfirvélstjóri á Guð-
bjarti ÍS 16. Árið 1986 stofnaði
hann ásamt eiginkonu sinni
fyrirtækið Skipsbækur ehf.
sem enn er starfandi. Árið
1989 hætti hann sjómennsku og
kom í land og hóf störf við
Menntaskólann á Ísafirði, við
kennslu á vélstjórnargreinum.
Meðfram kennslu stundaði
hann nám í Kennaraháskóla Ís-
lands og öðlaðist kennslurétt-
indi. Einnig var hann for-
stöðumaður Farskóla Vest-
fjarða frá stofnun sem seinna
varð Fræðslumiðstöð Vest-
fjarða. Starfaði hann við
kennslu þar til hann komst á
aldur en hélt áfram námskeiða-
haldi í vélstjórn og útgáfu
kennslubóka í ýmsum verk-
námsgreinum þar til heilsan
fór að stríða honum. Guð-
mundur og Ólöf, eða Mundi og
Lóa eins og þau voru kölluð,
reistu sér fallegt hús við Mó-
holt 1 á Ísafirði og bjuggu þar
í 38 ár. Seinna keyptu þau sér
íbúð á góðum stað í miðbæ Ísa-
fjarðar.
Útför fer fram frá Ísafjarð-
arkirkju í dag, 19. júlí 2022,
klukkan 14. Útförinni verður
streymt frá facebooksíðu Við-
burðastofu Vestfjarða.
liðadóttur, f. 24.2.
1948, d. 5.4. 2022.
Börn þeirra eru:
1) Hulda Salóme, f.
10.6. 1964, maki
Halldór V. Magn-
ússon, f. 6.10.
1967. Þau eiga
samanlagt fimm
börn og fjögur
barnabörn og eitt
barnabarn á leið-
inni á næstu dög-
um. 2) Hjálmar, f. 2.12. 1965,
maki Kolbrún Kristjánsdóttir,
f. 30.4. 1965. Þau eiga þrjú
börn og fimm barnabörn. 3)
Steingrímur Rúnar, f. 10.4.
1975, maki Sæunn Sigríður
Sigurjónsdóttir, f. 21.11. 1977.
Þau eiga þrjár dætur. 4) Krist-
ín, f. 2.7. 1978. Hún á tvo syni.
Guðmundur ólst upp í
Hveragerði fyrstu fimm árin.
Er faðir hans féll frá fluttist
fjölskyldan vestur á firði. Guð-
mundur og bræður hans fóru
fyrst í fóstur til móðursystra
sinna og fluttu svo seinna í
Fagrahvamm í Skutulsfirði
með móður sinni, þar sem
Hjörtur Sturlaugsson bóndi í
Fagrahvammi gekk þeim
bræðrum í föðurstað. Guð-
mundur gekk þar í barnaskóla.
Hann fór fljótt á sjóinn og
stundaði sjómennsku frá unga
Við hittumst fyrir nokkrum
dögum og þegar við kvödd-
umst, grunaði mig ekki að
svona stutt væri eftir af dvöl
míns kæra mágs hér í þessu
jarðlífi. Guðmundur Einarsson
eða Mundi eins og hann var
alltaf kallaður ólst upp í Fagra-
hvammi, rétt hinum megin við
ána og hef ég þekkt hann alla
mína ævi. Á æskuárum okkar í
firðinum var mikill samgangur
á milli Fagrahvamms og Úlfs-
ár, mörg börn á báðum bæjun-
um og áttum við systkinin á
Úlfsá flest vini og jafnaldra í
börnunum í Fagrahvammi.
Mundi var góður námsmað-
ur, en sem ungur maður hélt
hann ekki áfram námi eftir
landspróf, sjálfsagt hefur lífs-
baráttan átt þar sinn þátt í því.
Frekara nám beið þar til síðar,
hann fór á sjóinn sem átti eftir
að vera starfsvettvangur hans
stóran hluta ævinnar. Hann
sótti síðar nám í Vélskóla Ís-
lands og náði sér þar í réttindi
sem vélstjóri og var hann
lengst af 1. vélstjóri á togar-
anum Guðbjarti. Hann átti síð-
ar eftir að sækja sér frekari
menntun er hann breytti um
starfsvettvang og gerðist kenn-
ari í vélstjórnarafræðum við
Menntaskólann á Ísafirði. Það
var ekki upphafið á kennara-
starfi Munda, því hann var
kennarinn minn síðasta vetur-
inn í barnaskólanum í firðinum,
árið 1965, þá aðeins 22 ára
gamall og leysti hann það vel af
hendi eins og allt sem hann tók
sér fyrir hendur. Það átti vel
við hann að kenna og gefa af
sér og skrifaði hann m.a. fj0lda
námsbóka.
Mundi fór ekki langt að
sækja sér konuefni, aðeins rétt
yfir ána, en hann og Lóa systir
mín felldu hugi saman mjög
ung. Þau eignuðust fjögur
mannvænleg börn og er afkom-
endahópurinn frá þeim sá fjöl-
mennasti í okkar systkinahópi.
Hann var mikill fjölskyldumað-
ur og góður pabbi.
Þau hjón Mundi og Lóa voru
einstaklega gestrisin og alltaf
gaman að koma til þeirra.
Mundi var jafnan í aðalhlut-
verki í eldhúsinu og naut sín
vel í því hlutverki.
Hann var einstakt snyrti-
menni og alltaf að gera fínt á
heimilinu. Þau hjón byggðu sér
einbýlishús að Móholti 1 og var
mér treyst til að gera verk-
fræðiteikningarnar, þá rétt
skriðinn úr skóla. Þetta var eitt
fallegasta húsið á Ísafirði og
bar húsið og sérstaklega garð-
urinn einstakt merki um natni
og smekkvísi eigendanna.
Mundi var alltaf að mála og
hafði næmt auga fyrir litum.
Það var ekki sjaldan sem hann
var kallaður til rágjafar varð-
andi litaval á málningu eða
veggfóðri þegar framkvæmdir
stóðu yfir á Úlfsá hér í den.
Sem reyndur vélstjóri komst
hann að því að nauðsynlegt
væri að gera betri véladagbæk-
ur en þær sem þá voru í notk-
un. Hóf hann þá útgáfu slíkra
bóka í samræmi við eigin hug-
myndir og var hann útgefandi
þeirra allt fram á síðasta dag,
auk annarra skipsbóka sem
hann hannaði og gaf út.
Að leiðarlokum þökkum við
Helga kærum mági og svila
samfylgdina og sendum Huldu,
Hjálmari, Steingrími og Krist-
ínu og fjölskyldum þeirra inni-
legar samúðarkveðjur.
Blessuð sé minning Guð-
mundar Einarsonar.
Stefán B. Veturliðason.
Fyrstu minningarnar mínar
um hann Munda frænda í
Fagrahvammi eru þegar ég
sem pottormur var í pössun hjá
Rúnu frænku. Þar elti ég hann
um allt, hvert sem hann fór. Ég
var það smár að ég var ennþá
með snuð, en það fannst Munda
ekki gáfulegt. Um kvöldið þeg-
ar við vorum að fara að sofa,
komnir upp í herbergi, þá tókst
honum að koma mér upp að
opnum glugga, þar sem ég
missti snuðið út um gluggann.
Mundi sagði að það væri ekki
þorandi að fara út í myrkrið,
kálfurinn væri mannýgur og við
yrðum að bíða morguns. Um
morguninn var svo kálfurinn
búinn að éta snuðið. Á þessum
árum voru Hjörtur og Rúna að
stækka Fagrahvamm. Pabbi
var þar að hjálpa og ég fylgdi
oft með. Á meðan pabbi smíð-
aði vorum við Mundi við bú-
störfin. Þá man ég þá daga sem
við fórum í fjósið að mjólka.
Þegar komið var inn þurfti að
þrífa sig. Til að ná fjósalyktinni
af sér sagðist Mundi nota rak-
sápu þegar hann færi í bað og
ráðlagði mér slíkt hið sama.
Flott ráð og dugandi. Held að
hann hafi þá oft þurft að fara
yfir ána að Úlfsá, þar sem Lóa
bjó. Þegar við vorum stærri
klifruðum við upp í rafmagns-
stæðuna sem var fyrir utan
húsið. Í stæðunni var þverslá
sem við sátum á, þar stafaði
hann með nagla og hamri „Ön-
undur var hér 1954“. Þennan
staur tók ég svo niður árum
seinna, sem starfsmaður Raf-
veitunnar, og setti hann niður
við Miðtún á Ísafirði. Þarna var
minningin meitluð í tré.
Ég keypti fyrsta reiðhjólið
mitt af Munda. Það tók mig tvo
daga að fá hjólið, hann var svo
vandvirkur í viðgerðunum á
hjólinu að ég mátti ekki fá það
fyrr en allt væri í topplagi. Ég
átti hjólið fram á fullorðinsár.
En vinskapur okkar hélst alla
tíð. Við heimsóttum hvor annan
oft á meðan ég bjó fyrir sunn-
an. Þegar ég svo flyt vestur
1991 urðu samskipti okkar mik-
ið nánari. Við stunduðum gufu-
baðið í Bolungarvík einu sinni í
viku í 25 ár. Hver á að keyra og
hvenær á að leggja af stað?
Mundi hringdi og kveðjan var
þessi: Ég keyri Sánabræður í
dag, verð hjá þér klukkan
16:29:30. Þá átti hver og einn
að vera klár, það átti aldrei að
láta bíða eftir sér. Í gufubaðinu
fræddumst við um kvótann og
útgerð, þar var rætt um mis-
munandi vélar og rekstur
þeirra. Mundi var vel heima í
öllu sem viðkom útgerðinni og
varði þar allt með miklum
ákafa. Hann var mikill verka-
lýðsmaður og bar velferð sjó-
manna fyrir brjósti. Honum var
mjög illa við að talað væri niður
til útgerðarinnar svo að ekki sé
minnst á sjómennina sjálfa,
þeir áttu hug hans allan. Hvar
sem rætt var um Munda sem
vélstjóra eða kennara, bar öll-
um saman um hversu mikill
snillingur hann var. Ég veit
dæmi þess að hann fór heim til
nemenda sinna, sem mættu illa,
til að hvetja þá áfram. Einn
nemandi hans sagði við mig að
hann hefði örugglega lent í
ruslinu ef Mundi hefði ekki
komið til hans og hvatt hann og
sýnt honum fram á hvað hann
væri mikils virði fyrir alla í
kringum hann. Hver maður
skipti hann máli. Með þessum
fáu orðum vil ég þakka þér
frændi alla vináttu og samveru.
Við Gróa vottum afkomend-
um hans okkar innilegustu
samúð.
Önundur Jónsson.
Mig langar að minnast vinar
míns Guðmundar Einarssonar
með þakklæti fyrir vináttu og
kærleika undanfarin ár.
Kæri Guðmundur, ég held ég
verði að fá að kalla þig bróður
þó svo að við séum ekkert
skyldir en við höfum kallað
hvor annan bróður síðan við
kynntumst, en við tilheyrum
báðir ákveðnum félagsskap sem
okkur báðum er mjög svo annt
um.
Það var eitthvað sérstakt við
þetta kvöld á Tenerife þegar
við hittumst fyrst á Hotel
Troya. Við sátum þarna við
borð í garðinum með Kjartani
Trausta fararstjóra þegar þið
Lóa löbbuðuð framhjá, hann
kallaði á ykkur Lóu og upp-
hófst mikið spjall. Við dróg-
umst á einhvern hátt mikið
saman, sérstaklega þegar við
áttuðum okkur á því að við vor-
um báðir og Lóa líka í sama fé-
lagsskapnum. Eftir þetta héld-
um við saman ég, Guðlaug, þú
og Lóa þín. Þarna vorum við
saman í þrjár vikur í góðu yf-
irlæti og byrjuðum strax að
huga að næsta fríi á Tenerife.
Við töluðum oft saman eftir að
heim kom og að endingu
ákváðum við að fara á sama
hótel, Hótel Troya, og vera í
fimm vikur sem og við gerðum
öll í góðum gír og góðum fé-
lagsskap. Þegar leið á þessar
fimm vikur byrjuðum við að
huga að næsta fríi og þá skyldi
það vera í sjö vikur og aftur
héldum við á Hótel Troya á
Tenerife. Alltaf jafn gaman en
Lóa þín var orðin hálflasin er
leið á tímann, en hún var seig
og var alltaf með þegar við fór-
um eitthvað. Síðasta árið sem
við ferðuðumst saman var til
Benidorm en þá varst þú 70 ára
og hélst upp á afmælið þar og
auðvitað fylgdum við með, ég
og Guðlaug. Þú varst seigur,
hélst áfram að gefa út kennslu-
bækur fyrir væntanlega vél-
fræðinga og véladagbókin sem
þú gafst út er enn vinsæl hjá
sjómönnum. Þú sagðir mér ein-
hvern tímann að þú hefðir hald-
ið að dagar véladagbókarinnar
væru taldir en það var sko
aldeilis ekki þannig. Bókin er
enn í fullri notkun hjá flestum
útgerðum íslensku þjóðarinnar
og þökk sé þér, minn kæri.
Við Guðlaug heimsóttum
ykkur Lóu fyrir um einu og
hálfu ári til Ísafjarðar og við-
tökurnar voru frábærar. Svo
kært var samband okkar að
þegar Lóa þín kvaddi þennan
heim þá hringdir þú í mig og
sagðir, bróðir, hún Lóa mín
kvaddi okkur í morgun. 28 júní
sl. hringdir þú í mig en það
stóð mjög illa á hjá mér, við
töluðum saman í nokkrar mín-
útur og ég sagði við þig, ég
hringi á morgun eða hinn sem
og ég gerði, en ekkert svar. Þú
varst stöðugt í huga mér en í
dag lít ég svo á að þú hafir ver-
ið að kveðja mig.
Minn kæri vinur, þið hjón
voruð trúaðar manneskjur og
við áttum bænastund saman á
Hótel Troya og ég trúi því að
sá sem öllu ræður og stjórnar
hafi tekið vel á móti þér og ég
tala nú ekki um Lóu þína sem
kvaddi okkur fyrir rétt rúmum
þremur mánuðum. Þið eruð
sameinuð á ný.
Kæri vinur, ég á eftir að
sakna þín, símtalanna okkar og
vináttu en ég veit að við eigum
eftir að hittast í dýrð drottins
og ræða málin. Við Guðlaug
biðjum góðan Guð um að blessa
og varðveita börnin, tengda-
börn og öll afabörnin þín og
aðra ættingja í þeirra miklu
sorg.
Guð blessi og varðveiti þig,
elsku vinur.
Friðrik Ingi Óskarsson.
Guðmundur
Einarsson