Sjómannablaðið Víkingur - 01.04.2019, Page 20

Sjómannablaðið Víkingur – 20
í brotajárn til Belgíu og tekinn af skrá
20. febrúar 1952.
Þetta er annar togarinn í eigu Ís-
lendinga sem ber nafnið Baldur RE, sá
fyrri sem fjallað var um 1. tbl. Víkingsins
2019 bar skráningarstafina RE-146.
– 52 –
Fimmtugasti- og annar togarinn í eigu
Íslendinga, Egill Skallagrímsson RE-165,
var skráður hér á landi 23. júní 1924,
smíðaður hjá Cochrane & Sons Ltd í Sel-
by á Englandi árið 1916 fyrir hf. Kveld-
úlf, Reykjavík. Lengd 41,4 m., breidd
7,10 m., dýpt 3,23 m., brl. 307,66,
knúinn 600 hö. gufuvél.
Þegar smíðinni lauk var skipið tekið í
þjónustu breska sjóhersins, notað sem
tundurduflaslæðari og bar nafnið Iceland.
Kom ekki til landsins fyrr en á árinu
1919. Skipstjóri, Guðmundur Jónsson.
Á árinu 1920 voru sett loftskeytatæki
um borð Egil, fyrstan íslenskra togara.
Egill var einn af þeim togurum sem
lentu í Halaveðrinu mikla og varð einna
harðast úti, litlu mátti muna að enginn
yrði til frásagnar þar um borð. Snæbjörn
Stefánsson var þá skipstjóri. Seldur 26
maí 1944, Fiskveiðahlutafélaginu Drang-
ey í Reykjavík, nefndur Drangey RE-166.
Seldur 28 febrúar 1945, Engey hf í
Reykjavík. Seldur til Svíþjóðar og tekinn
af íslenskri skipaskrá 20 maí árið 1948.
– 53 –
Fimmtugasti og þriðji togarinn í eigu Ís-
lendinga, Þórólfur RE-134, skráður hér á
landi 24. júní 1924, smíðaður hjá
Cochrane & Sons Ltd í Selby, Englandi
1920 fyrir hlutafélagið Kveldúlf í Reykja-
vík. Lengd 44,32 m., breidd 7,41 m.,
dýpt 3,51 m., brl. 403, knúinn 800 hö.
gufuvél. Skipstjóri, Guðmundur Guð-
mundsson.
Maðurinn í lestinni
Hann heitir Ægir og er Oddgeirsson Jóhannssonar skipstjóra sem lengi
var með Hákon ÞH eða allt til þess er Oddgeir andaðist í apríl 2005.
Myndina sem fylgir tók Ægir í afturlestinni á Hákoni hinum nýrri.
– Þetta var þegar ég var að klára hringinn, segir Ægir. Búinn að stafla
384 kössum, en hver þeirra var 24 kíló að þyngd.
– Puð, nei ekki svo. Kassarnir koma til okkar á færibandi sem er á
rafmagnsmótor til hæðarstillingar. Það er helst þarna í afturlestinni
sem verður svolítið erfitt en þá þurfum við að teygja okkur upp með
kassana og mig vantar nokkra sentimetra til að geta talist hávaxinn. En
það kemur á móti að við lægri mennirnir þurfum minna að beygja okk-
ur niður á bandið.
– Myndin? Jú, ég tók hana sjálfur á símann. Er með tónlist í eyrunum
sem ég sæki í gegnum símann. Þarna er ég búinn að vera klukkutíma í
lestinni við að stafla, búinn með einn hring, sem tekur svona klukku-
stund eða ríflega það.
Ægir er orðinn gamall í hettunni. Hann byrjaði sjómennskuna 1988
á gamla Hákoni, fór síðan yfir á nýja Hákon þar sem hann hefur verið
síðan.
– Já, það er satt, ég er ekki mikið fyrir að skipta um pláss. En til hvers
líka að flækjast á milli skipa þegar manni líkar vel það sem maður
hefur, segir Ægir að lokum.
Missti báða
bátana, og báta-
dekkið brotnaði
Togarinn Þórólfur, eign Kveld-
úlfs h.f. varð fyrir áfalli í
grennd við Vestmannaeyjar í
ofsaveðrinu á föstudagskvöld-
ið. Reið ólag yfir skipið og
missti það báða bátana og
bátadekkið brotnaði. Skipið
lagðast á hliðina við áfallið og
urðu skipverjar að moka til í
því frá því klukkan 11 um
morguninn og þar til kl. 7
morguninn eftir, til þess að
rétta það að fullu við. Engan
mann sakaði. Skipið kom á
Reykjavíkurhöfn síðdegis í
gær.
Alþýðublaðið, 19. desember 1948.
Egill Skallagrímsson RE-165.
Þórólfur RE-134.