Sjómannablaðið Víkingur

Árgangur

Sjómannablaðið Víkingur - 01.04.2019, Blaðsíða 34

Sjómannablaðið Víkingur - 01.04.2019, Blaðsíða 34
34 – Sjómannablaðið Víkingur Samvinna og samráð Um það leyti sem Suesskurður opnaði komst nokkuð skipulag á heimssiglingar. Þá þegar var til umtalsverður skipastóll sem hafði áður siglt suður fyrir Afríku. Þá komu gufuskipin til sögunnar. Allt þetta olli offramboði og verðstríði. Áður en við höldum lengra er rétt að skilgreina þær siglingar sem við tölum um. Evrópusambandið skilgreinir: „Liner shipp- ing is the provision of regular, scheduled maritime freight transport, chiefly by containers.“ Línusiglingar halda uppi reglulegum áætlunarsiglingum skipa, að mestu með gáma. Hér getum við talað um línusigl- ingar og línuskip sem starfsemi fyrir gámavæðingu og reyndar samhliða gámavæðingu fyrstu árin. Gámasiglingar eru í eðli sínu áætlunarsiglingar og verður því notast við hugtökin gáma- siglingar og gámaskip hér eftir sem hingað til. Frá upphafi fengu menn leyfi til samráðs um verð, framboð skipastóls og áætlanir í félagsskap sem heitir á ensku Confer- ences. Hér verður notað heitið Samráð með upphafsstaf. Slík Samráð voru lengi lokuð en seinna var samþykkt að taka inn nýja þátttakendur. Þegar vart var við samkeppni sendi Samráð- ið skip á sömu hafnir og samkeppnin sigldi á og bauð mun lægri verð þar til samkeppnin gafst upp. Slík viðbrögð voru seinna aflögð vegna gagnrýni og þeirrar hugsunar að samkeppni væri nauðsynleg að einhverju leyti. Samráðið ákvað áætlanir, sem á nútímamáli flokkast undir þjónustustig, skipastól, sem þýddi í raun að takmarka framboð og verð á þjónustu. Hugsunin var að verð yrði að vera sann- gjarnt fyrir bæði útgerð og farmeiganda. Þá var lengi það fyrir- komulag að farmeigandi gerði flutningssamning við Samráðið sem deildi tekjum meðal þátttakenda. Saga Samráða er löng og ýmiss afbrigði notuð en meginstefið var að til að tryggja þjónustu þyrfti að búa svo um hnúta að út- gerðirnar gætu lifað og það sem til þurfti var að stjórna fram- boði og lengi vel að stjórna verðum. Nánast frá upphafi gámavæðingar gengu Samráð svo langt að meðlimir létu saman smíða skip fyrir siglingarnar. Hafa þau Samráð væntanlega tekið við af samsvarandi línu samvinnu. Eftir því sem Samráðin veiktust með fleiri „utanbæjarmönn- um“ voru hin samþykktu verð notuð til viðmiðunar en hver lína samdi fyrir sig á markaði sem verðið réði miklu um val á flutningsaðila. Vaxandi samkeppniseftirlit er víðast hvar hluti af nútíma samfélagi og sú hugsun að samráð í samkeppni er gegn hags- munum heildarinnar. Gámasiglingar eru nú um allan heim en þetta verk er að meginhluta um heimssiglingar og því verða umræður um samráð aðallega um Samráð á meginleiðum. Hvert land getur haft sínar eigin samkeppnisreglur og eftirlit eins og Federal Maritime Commission, FMC, í Bandaríkjunum, þar sem hafa orðið breytingar með nýrri hugsun, nýjum lögum. Síðast með Ocean Shipping Reform Act, OSRA sem gekk í gildi 1998 og veitti farmeigendum meira frelsi og leysti af hólmi Shipping Act of 1984, sem var sett vegna verri stöðu minni fraktkaup- enda sem töldu að stærri kaupendur fengju lægra verð og meiri afslætti. Fyrir vikið urðu flutningasamningar opinberir. OSRA leyfir enn samráð milli skipafélaga. Flutningssamninga verður þó að senda til FMC en eru leynilegir. Upp úr aldamótum var uppi sú hugsun í Evrópu að sam- keppni bæri að styrkja með laga umhverfi. Í gámaflutningum gerðu menn sér grein fyrir að erfitt var að verja stöðu Samráða því verðtilkynningar þeirra voru að mestu notaðar til viðmiðun- ar bæði fyrir utanbæjarmenn sem og Samráðsmenn, nema hvað varðaði aukagjöld eins og BAF og CAF, sem almennt fór eftir því sem Samráðið sagði. Því var ákveðið 2006 að frá október 2008 væru Samráð ekki lengur leyfð í flutningum til og frá Evrópu, það er að segja verðsamráð og gagnkvæm upplýsingagjöf. Hins vegar var Sigl- ingasamvinna í svokölluðum Consortia leyfð sem undanþága með fjórum skilyrðum. Það þýðir að útgerðir með samtals minna en 35% markaðshlut mega samsigla, það er hafa sameig- inlega áætlun og samnýta skip og sömuleiðis semja saman við gámahafnir og ná fram lægri kostnaði vegna meira magns (sem getur verið tvíbent sverð eins og kemur fram annars staðar). Í Bandaríkjunum, þar sem það sem eftir er af útgerðarstarfsemi Páll Hermannsson GÁMAR OG SKIP Gámavæðingin og áhrif hennar 4. hluti Gámaskip fara um öll heimsins höf. Ljósmyndarinn er staddur á hinni sjö kílómetra löngu strandlengju borgarinnar Santos í Brasilíu. Ljósm: Finn Salomon Nielsen

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.